JC33NL – Christelijk geloven in Nederland

‘Aan alles, hoe volmaakt ook, zag ik een einde,
Maar Uw Woord (gebod) is grenzeloos ruim.‘
(Uit Psalm 119 vers 96)

Geciteerd 1: De kerkvader Augustinus (354-430) wordt wel de eerste westerse psycholoog genoemd. Prof. Schaap vindt het „fascinerend” dat iemand uit die tijd schreef over thema’s die nu nog relevant zijn.

Geciteerd 2: Prof. Schaap komt die gerichtheid op zichzelf ook tegen binnen de kerken. „Er is dan sprake van een narcistische geloofsbeleving: God is er voor mij.” Het geloof kan volgens haar juist een belangrijke correctie zijn op de gerichtheid op zichzelf. „Meer Augustinus is heilzaam. De theologie van de genadige aanvaarding door God breekt de kromming van de zelfgerichtheid.”

Geciteerd 3: Prof. dr. Paul van Geest, hoogleraar kerkgeschiedenis en geschiedenis van de theologie aan de Universiteit van Tilburg, ging in op het bekende gezegde van Augustinus: ”Onrustig is ons hart tot het rust vindt in U”. Het belijden van zonden heeft iets bevrijdends, vindt de hoogleraar. „Jezelf beschuldigen geeft lof aan God. Augustinus beleed zijn schuld voor het stelen van peren, maar hij waakte ervoor te blijven zitten in zelfbeklag. Hij verbond het belijden van schuld met het herstel van de relatie.”

Opgemerkt 1: Zullen we het niet veel meer fascinerend vinden wat Gods Woord ons aanreikt en wat de schrijvers onder leiding van Gods Geest ons aan nog altijd relevante ‘thema’s hebben weten aan te reiken?!

Opgemerkt 2: Net als voor allerlei andere ‘kerk/oudvaders’ weten de intellectuelen onder ons veel te graag en veel te veel aandacht te vragen voor zulke schrijvers en wat die ons allemaal te vertellen hebben. Dat ze ons (‘eenvoudige gelovigen’) daarmee afleiden van wat de heilige Geest ons vandaag te zeggen heeft en hoe Hij ons nu wil leiden door Woord en gebed, dat wordt onvoldoende onderkend!

Opgemerkt 3: Zelf ben ik er helemaal niet van overtuigd dat Augustinus werkelijk zoveel bevrijding van zelfgerichtheid heeft ontvangen als dat hier beweerd wordt. Dat mag o.a. blijken uit het gebrekkig herstel van de relatie(s) die hij was aangegaan en de enorme aandacht die hij op zichzelf wist te vestigen o.a. door zijn welbespraaktheid en door het schrijven van boeken, waaronder ook zijn eigen ‘biografie’ Confessiones…

Bron citaten: RD Kerk & religie – ‘Prof. dr. Schaap-Jonker: Wees niet te veel bezig met jezelf’ – van RD verslaggever

Bij de afbeelding: Er is maar één perfecte verzameling boeken/bibliotheek: Gods Woord zoals opgetekend in ‘de Bijbel’.

‘Ik ben verstandiger dan mijn leermeesters, want ik overdenk Uw richtlijnen,
Ik heb meer inzicht dan ouderen, want Uw regels volg ik op.‘
(Uit Psalm 119 de verzen 99-100)

Bron afbeelding: bol-com

‘Maar Jezus zei: “Ze hoeven niet weg, geven jullie (!) hen maar te eten”.’
(Uit Matteus 14 : 13-36* uit vers 16)

Geciteerd 1: Herodes richt een koninklijk banket aan en er vloeit bloed. Jezus houdt een maaltijd met een menigte en ieder leeft op. Het contrast is scherp. Bepalend voor onze Heiland is niet wat mensen (voor Hem over – AJ) hebben, maar wat ze nodig hebben. In elk geval brood. Brood voor het hart en brood voor hun rammelende maag.

Geciteerd 2: Zijn leerlingen benaderen de vraag (toen nog) anders. Zij laten zich leiden door de angst voor schaarste. Ze gedragen zich als schaapjes zonder Herder. (…) Maar zodra Gods Liefde (Christus) hun harten en handen vult, gaan ze aan de slag.

Opgemerkt 1: Het werkkapitaal word door de discipelen nog niet zo benut als na de uitstorting van de heilige Geest. We lezen even later in de verzen 26-31 van Matteüs 16 over het ‘klein geloof’ van Petrus en in Markus 8 (‘Het tweede teken van de broden‘, NBV) lezen we dat ook zij (zelfs) het (tweede!) teken van de broden (nog) niet goed begrepen hadden.

Opgemerkt 2: Niet onze levensheiliging* en de mate waarin wij menen daarin al gevorderd te zijn is het ons geschonken werkkapitaal. Daarom ging een gelovige zondares en een gelovige tollenaar gerechtvaardigd naar huis en bleven Farizeeërs en Schriftgeleerden vastzitten in/aan hun zelfrechtvaardiging. Ze wilden niet buigen voor Jezus en hún schuld niet onder ogen zien en daardoor misten ze Gods werkkapitaal waarmee ze werkelijk tot zegen hadden kunnen zijn voor de mensen om hen heen.

* Wanneer we dát als een door ons opgebouwd en bruikbaar werkkapitaal beschouwen dan leidt dat tot een hoogmoedige houding naar en veroordeling van onze medemensen. Het staat het liefdewerk dat Jezus voor ons deed en ons wil laten doen in de weg. Zelfs Paulus, die na ontmoeting met de hemelse verschijning van onze Heer, alle hoogmoed benomen was, had later toch ook nog weer te strijden tegen oplevende hoogmoed en dat vanwege alles wat hij had mogen bereiken in dienst van het Evangelie – zie 2 Korintiërs 12 de verzen 1-13.

Opgemerkt 3: Dat niet het door de Geest gewerkte geloof, dat in nederige zichzelf wegcijferende liefde werkzaam is, maar in plaats daarvan de levensheiliging als te benutten werkkapitaal werd en wordt beschouwd, daarvan getuigt de Bijbelse en kerkgeschiedenis op allerlei manier. Degenen die een heel kapitaal aan levensheiliging menen bij elkaar te hebben vergaard (1), hebben dit nogal eens niet als een aan hen ‘om niet’ (uit ‘het kapitaal van Christus’) geschonken genade-goed beschouwd, maar gezien als gegroeid kapitaal, dat dankzij hun vroomheid en inspanningen en afzien op hun rekening kon worden bijgeschreven. En helaas daar gedroegen/gedragen ze zich dan ook naar. De Schriftgeleerden en Farizeeën droegen opvallende gewaden en maakten hun gebedsriemen breed en ze waren gesteld op de begroetingen op de markten en op de ereplaatsen in de vergaderingen van het Godsvolk (zie Lukas 11 de verzen 33-54).
En nu steken voorgangers (en ‘oudsten’) zich in een zwart pak of in een toga of mantel en ook zijn er die zich daarbij niet schamen om een nogal luxueus leven te leiden en in (heel) ‘dikke’ auto’s te rijden. Onder hen zijn er die zich zich dusdanig op kansel of podium weten te manifesteren dat het lijkt of de ware verkondiging van het Evangelie alleen bij hen in veilige handen is of dat met en door hen het Evangelie zo’n beetje opnieuw ontdekt en weer begonnen is of vanwege hen nieuwe kansen krijgt.

(1) En in bepaalde gemeenten/kerken moet men dat zelfs eerst bij elkaar sparen en op een bepaalde manier dat ‘tegoed op eigen rekening’ weten ‘hard’ (aantoonbaar) te maken, bijvoorbeeld om tot het vieren van het Avondmaal of tot de opleiding van predikant te worden toegelaten.

Leestip: https://zijlacht.nl/geloof-werkt-door-liefde-les-uit-galaten/

Bron citaten: Dag in dag uit 2022 – Meditatie woensdag 6 juli – Leger des Heils | Ark Media

“In Christus Jezus heeft namelijk niet het besneden zijn enige kracht, en ook niet het onbesneden zijn, maar het geloof, dat door de liefde werkzaam is.” (Uit Galaten 5 vers 6, HSV)

Bron afbeelding: I Live For Jesus

‘Ik ben van U, red mij, want steeds weer zoek ik Uw regels‘
(Uit Psalm 119)

Geciteerd: Van Hot Girl Summer Challenge, de hoop dat het polyamoureuze huwelijk een keer zal komen en naakt tuinieren: in Nederland lijkt alles te kunnen en te mogen. Hoe reageert de gemeente van Christus daarop?

Opgemerkt 1: Wij christenen hebben Jezus woorden over ons hart en de eerste hoofdstukken van de Romeinenbrief en voordat al deze woorden voor ons opgeschreven werden was er al lange tijd een Oude Testament vol met verhalen over waartoe een mens in staat is en waar het hart vol van is wanneer de mens zijn eigen wegen verkiest boven die van en met God. Daarom zie ik niet in waarom ons zulke opsommingen hier nog voorgeschoteld moeten worden. In de jaren zestig/zeventig kon heus eenzelfde verhaal worden opgesteld. Wij zullen ons daarom maar nederig houden aan de enige remedie en dat is dat we leven van Woord en gebed en dat in een gemeente van Jezus Christus. Daar zullen we ons niet verheffen boven de wereld maar ook niet boven elkaar. En dat laatste is al moeilijk genoeg en daarbij gaat al zoveel mis, dat we helemaal niet geholpen zijn met zulk soort zondenlijstjes zoals die hier ons nog weer eens voorgeschoteld worden om ons te vertellen hoe erg het allemaal is.

Opgemerkt 2: Die vraag ‘Hoe reageert de gemeente van Jezus Christus hierop’ valt alleen door ieder te leren door wat hiervoor als ‘enige remedie’ is genoemd.

Opgemerkt 3: Laten we samen met onze kinderen thuis en in de gemeente maar heel goed thuisraken in Gods Woord en ze al vroeg leren wat Gods belofte ‘Geen zal ze uit Mijn hand rukken’* betekent. Dan leren ze dat ze daar altijd weer op kunnen en mogen ‘terugvallen’ hoe het ook loopt in hun leven. Dat is veel beter dan ze confronteren met artikelen en opiniestukken en wat er niet allemaal opgesteld kan worden door ‘hoge heren’ die het allemaal zo goed weten aan te wijzen… Waren het niet de Schriftgeleerden en Farizeeën die zich ontzetten en ergerden aan de zondaars onder het Godsvolk en in de wereld. En juist hen lukte het niet de grootste zonde te overwinnen: de hoogmoed.

Bron citaat: De Waarheidsvriend (blog, Actualiteit) – ‘Listig verleid‘ – door P.J. Vergunst

* ‘Ik zorg ervoor dat ze gered worden, ik geef hun het eeuwige leven. En niemand kan hen bij mij weghalen. Want mijn Vader heeft mij de hoogste macht gegeven. De Vader en ik zijn samen één. En niemand kan God, de Vader, iets afnemen.‘ (uit Johannes 10 de verzen 28-30)

Bron afbeelding: Bible verse DailyVerses-net

‘Ik ben de goede Herder; de goede herder stelt zijn leven voor de schapen.‘
(Uit Johannes 10 vers 11)

Geciteerd 1: Nu gaat de Heere verder met Zijn onderwijs en doet een preek over Zijn schapen horen en onderscheidt hen van alle andere schapen. Hij wil daarmee ook Zijn leer van alle andere leringen onderscheiden.
Geciteerd 2: Daarom zal een goede predikant de mensen niet anders verkondigen dan alleen Christus. Namelijk dat je Hem zult leren kennen, Wie Hij is en wat Hij geeft. Opdat niemand buiten Zijn Woord gaat, en dat Hij alléén voor de goede Herder wordt gehouden.
Geciteerd 3: Willen wij nu goede christenen zijn, dan zullen wij doen als een schaapje dat de stem van zijn herder kent en hoort. Christus schapen zullen daarom tegen de wetspredikers (1) zeggen: ‘Ik ken jullie stem niet. Ik hoor een wolf, die mij van mijn Herder wil wegtrekken en verscheuren. Ga weg met je wolvenstem! Ik wil mij aan mijn Herder houden.’

(1) Die ‘wetsprediking’, die ‘wolvenstem’, die laat zich op allerlei manieren horen in de christelijke gemeenten/kerken! Zelfs ook in ‘onze eigen’ (NGK-)gemeente valt het te horen, bijvoorbeeld wanneer we opgeroepen worden om er weer een feest(je) van te maken, zoals afgelopen zondag ook weer klonk voordat we het Avondmaal gingen vieren. Alles was weer vergeven en vergeten. We konden het glas heffen met elkaar… Maar de vraag of we thuis (of elders) twisten en ruzies beslecht hadden, of we onze zonden en schulden elkaar beleden hadden en om vergeving gevraagd, of we het vaste voornemen hadden en hebben om elke dag weer tegen onze zonden te strijden, daar kwam onze predikant niet mee aanzetten. Dat zou op dát moment het feestje natuurlijk alleen maar hebben kunnen verstoren. Daar kun je het beter maar een andere keer over hebben, al lijkt het (hem) beter om het dáár helemaal niet (meer) over te hebben. Het is toch veel mooier om elke zondag een uitbundig feest(je) te vieren met elkaar!

Bron citaten: Vrees niet, geloof alleen – Dagboek over het geloof’ – Mediatie 5 juli – ‘De goede Herder en Zijn schapen (5)’

Leestips: Johannes 9 : 14-17; 2 Korintiërs 4 en 5; Jakobus 4 : 4-10 en 5 : 1-6.

Zie evt. ook deze overdenking: https://bijbelseoverdenkingen.nl/meditaties/woorden-van-jezus-dan-zullen-zij-vasten/

Bron afbeelding: Ottosection

‘Ik ben de goede Herder; de goede herder stelt zijn leven voor de schapen.‘
(Uit Johannes 10 vers 1)

Geciteerd: Een recht geaard christen laat zich niet afschrikken, wanneer hij de wolf ziet, maar voordat hij zijn naaste van het Woord en de ware kennis van Christus (1) laat beroven, zou hij eerder zijn lichaam en en leven (2) daarvoor overgeven. Zoals de heilige apostelen en de lieve martelaren gedaan hebben. Zij zijn deze wolf in de muil gelopen en zijn niet gevlucht. (3)
Zo moet het nóg zijn. Wie een predikant wil wezen, moet erop bedacht zijn dat hij met zijn hele hart alleen Gods eer en het beste voor de naaste zoekt. (4)
Zoekt zo iemand dit echter niet, maar wil iemand bij dit ambt (4) ook zijn voordeel of schade overwegen, die hoeft niet te denken dat hij zal standhouden. Óf hij zal schadelijk op de vlucht slaan en de (mede)schapen achterlaten, óf hij zal zwijgen en de (mede) schapen zonder meer, dat is zonder het Woord laten heengaan. (5)

(1) Ook het (onderwijzen van het) juiste gebruik van Doop en het op de juiste wijzen voorbereiden op en vieren van het Avondmaal horen bij ‘de ware kennis van Christus’ uitdelen en bewaren binnen een gemeente.
(2) Het liever verliezen van geld en goed en eigen eer/roem (binnen gemeente en binnen gezin, familie en kennissenkring) zullen hierbij ook genoemd (kunnen/moeten) worden.
(3) Zie Samuël 17 de verzen 34-51 en Handelingen 20 de verzen 25-35
(4) En dat geldt natuurlijk niet alleen voor een predikant/voorganger, maar ook voor de (al of niet) gekozen oudsten en beslist ook voor alle leden van de gemeente van Jezus Christus. Ieder heeft daarin een eigen verantwoordelijkheid en taak binnen een gemeente en binnen eigen gezin van oud tot jong.
(5) Ook de leden van een gemeente zullen een predikant/voorganger en de (al of niet gekozen) oudsten niet ‘zonder het Woord laten heengaan’, wanneer het nodig blijkt dat ze gecorrigeerd en/of terechtgewezen worden..

Bron citaat: Bron citaat: ‘Vrees niet, geloof alleen – Dagboek over het geloof’ – Meditatie 4 juli – ‘De Goede Herder en Zijn schapen (4)’.

‘Daarom verklaar ik hier op deze dag dat ik voor niemands ondergang verantwoordelijk ben; ik heb immers mijn uiterste best gedaan om u vertrouwd te maken met Gods wil.‘ (Uit Handelingen 20 de verzen 26-27)

Bron afbeelding: SlideServe

‘Broeders en zusters, u bent geroepen om vrij te zijn.‘
(Uit Galaten 5 vers 13)

Geciteerd 1: De afschaffing van de slavernij, morgen tijdens Keti Koti herdacht, staat in een veel bredere, voornamelijk westerse beweging van emancipatie en vooruitgang, schrijft socioloog Aart G. Broek.

Opgemerkt 1: Laat ik hier dan eens op een bijzondere vorm van slavernij mogen wijzen, die in heel wat gemeenten/kerken nog altijd in stand wordt gehouden en door sommigen na bevrijding van die slavernij toch weer werd ingevoerd. Die slaven, dat zijn al die kinderen (en jongeren/ouderen) in gemeenten/kerken (zowel orthodox als evangelisch), die niet op grond van hun Doop of omdat ze zelfs nog niet gedoopt zijn ‘Abba, Vader’ mogen of kunnen zeggen.
Paulus schrijft ons: ‘U hebt de Geest niet ontvangen om opnieuw als slaven in angst te leven, u hebt de Geest ontvangen om Gods kinderen te zijn, en om Hem te kunnen aanroepen met “Abba, Vader”. De Geest zelf verzekert onze geest dat wij Gods kinderen zijn. En nu we Zijn kinderen zijn, zijn we ook erfgenamen van God. Samen met Christus zijn wij erfgenamen: wij moeten delen in Zijn lijden om met Hem te kunnen delen in Gods luister.‘ (Uit Romeinen 8 de verzen 15-17).

Opgemerkt 2: Hoezeer de heilige Geest ernaar verlangt dat wij met onze geliefden de Doop zullen ontvangen, dat blijkt wel heel bijzonder in het huis van Cornelius, we lezen: ‘Al pratend met Cornelius ging hij naar binnen, waar hij een groot aantal mensen aantrof.‘ (…) ‘We zijn hier ten overstaan van God bijeen om te luisteren naar alles wat u te zeggen hebt.‘ (…) ‘Terwijl Petrus nog aan het woord was, daalde de heilige Geest neer op iedereen, die naar zijn toespraak luisterde.‘ (…) Toen merkte Petrus op: “Wie kan nu nog weigeren deze mensen met water te dopen, nu ze net als wij de heilige Geest hebben ontvangen.“‘
En later – terug in Jeruzalem – zegt Petrus: ‘”Ik was nog maar nauwelijks begonnen te spreken, of de heilige Geest daalde op hen neer, zoals destijds ook op ons.”‘

Opgemerkt 3: Laten we onze kinderen (en jongeren/ouderen) – waar nodig – bevrijden van die slavernij, zodat ze als ‘vrije kinderen’ (1) hun hemelse vader zullen loven en danken zonder angst in hun hart.
Johannes schrijft (aan ouderen en jongeren!): ‘De liefde laat geen ruimte voor angst; volmaakte liefde sluit angst uit, want angst veronderstelt straf. In iemand die angst kent, is de liefde geen werkelijkheid geworden. Wij hebben lief omdat God ons eerst heeft lief gehad. Als iemand zegt: ‘Ik heb God lief, maar hij haat (2) zijn broeder of zuster, is hij/zij een leugenaar. Want iemand kan onmogelijk God, Die hij nooit gezien heeft, liefhebben, als hij/zij de ander, die wel gezien kan worden, niet liefheeft. We hebben dan ook dit gebod van Hem gekregen: wie God liefheeft, moet ook de ander liefhebben.’ (Uit 1 Johannes 4 : 19-21)

Opgemerkt slot: En Jezus zei: Wees dan volmaakt zoals Uw hemelse Vader volmaakt is (in de liefde): Lees het zelf in Matteüs 5 de verzen 43-48.

(1) Zie ook Galaten 3 de verzen 25-29.
(2) Je naaste haten is de ander die plaats niet gunnen en/of geven, die God hem of haar gegeven heeft, waardoor je die ander de liefde en de steun en het respect, etc. onthoudt die de volmaakte Liefde van ons vraagt/gebiedt.

Bron citaat: FB-post van het ND: ‘Gedenk slavernij in breder emancipatieperspectief’ – door Aart G. Broek (socioloog)

‘Maar toen de tijd gekomen was zond God Zijn Zoon, geboren uit een vrouw en onderworpen aan de wet, maar gezonden om ons vrij te kopen van de wet opdat wij Zijn kinderen zouden worden. En omdat u Zijn kinderen bent, heeft God ons de Geest van Zijn Zoon gegeven, die ‘Abba, Vader’ roept. U bent nu geen slaven meer, u bent kinderen van God en als Zijn kinderen bent u erfgenamen, door de wil van God.‘ (Uit Galaten 4 de verzen 4-7)

Bron afbeelding: Kathleen B Duncan

‘Wat zoekt gij de Levende bij de doden?‘
(Uit Lukas 24 vers 5b) *

* Zie ook Johannes 21 vers 30!

Geciteerd 1: De thema-avond in de Cunerakerk in Rhenen was een vervolg op een symposium in 2018 ter gelegenheid van de verschijning van het eerste deel van ”Theoretisch-praktische godgeleerdheid”. Recent zijn de laatste twee van de zes delen van dit „invloedrijke” standaardwerk verschenen bij uitgeverij Gebr. Koster. Bestuurslid L. van der Tang noemde het werk van Van Mastricht een „uniek werk. Niet uniek omdat wij dat vinden, maar omdat theologen van over de hele wereld dat erkend hebben.”

Geciteerd 2: Petrus van Mastricht (1630-1706) was hoogleraar Hebreeuws en theologie, in Frankfort aan de Oder, Duisburg en later Utrecht. Hij stond in de lijn van zijn voorganger daar, Gijsbert Voetius. Twintig jaar werkte hij aan zijn dogmatiek ”Theoretico-practica theologia”. Dat werk is nu, na zeven jaar „hard werken”, in hedendaagse taal toegankelijk gemaakt.

Geciteerd 3: (…) De dogmatiek staat, om zo te zeggen, buiten de tijd. Die kennis heeft geen betrekking op een bepaalde situatie, ze heeft ook geen macht om op te roepen tot bekering. Dogmatiek tróóst ook niet. We hechten eraan om dit onderscheid in het oog te houden, opdat, onder meer, de aanstaande predikanten die we opleiden, ‘geen stenen voor brood’ zullen geven, in dorre opsommingen of constructies, en geen valse profetie zullen verkondigen vanuit een of andere moderne theologie. Ze moeten de staf van de Herder hanteren, de levende verkondiging van het Woord! (1)

Opgemerkt 1: Wanneer je in dienst van een koning was (zo eentje, zoals je die vroeger had), dan kon je als minister maar beter goed luisteren naar wat de koning op een betreffende dag te zeggen had over zijn plannen en wat hij die dag en de komende dagen/tijd tot stand wilde brengen, dan dat je die dag ging zitten luisteren naar de (sterke) verhalen van officieren die in dienst van de koning in het verleden op allerlei veldtochten successen met hem hadden behaald. Zo is het ook met Gods Woord. Het moet vandaag de dag gehoord en (dus) gelezen worden in de gezinnen en in de gemeenten en ook door predikanten die hun preken aan het voorbereiden zijn en die Gods Woord moeten spreken in de huisgezinnen en op de vergaderingen. Wanneer zo’n predikant liever op zijn studeerkamer met dikke folianten voor zich bezig is, dan is er wat grondig mis. Daarom hieronder nog woorden van de apostel Paulus uit Handelingen 20 woorden uit de verzen 13-38.

‘Nu vertrouw ik u toe aan God en aan het Evangelie van Zijn Genade dat onze gemeenschap kan opbouwen en dat het beloofde erfdeel zal schenken aan allen die Hem toebehoren. Geld of kleding heb ik van niemand verlangd, u weet wel dat ik eigenhandig heb voorzien in mijn levensonderhoud en dat van mijn metgezellen. In alles heb ik u getoond dat u de zwakken zo, door hard te werken, moet steunen indachtig de woorden van de Heer Jezus, die immers gezegd heeft: Geven maakt gelukkiger dan ontvangen.’ (Handelingen 20 de verzen 32-35)

Opgemerkt 2: Predikanten zullen dus (veel) huisbezoek doen en zich inzetten voor de zwakken en Gods Woord (voor)lezen in vergaderingen en de verkondiging in de samenkomsten een veel hogere prioriteit dienen te geven, dan het bestuderen van (vroegere en/of nieuwe) theologie en dogmatiek t.b.v. hun (s)preken. (a) Ze mogen vele, vele malen meer verwachting hebben van de Heilige Geest bij het zelfstandig lezen en bestuderen van Gods Woord, dan van dogmatisch/theologisch werk, hoezeer dat ook door theologen wordt (aan)geprezen. Zijn macht en Zijn bereidheid om ons te helpen kent geen grenzen en dat hebben we niet alleen te belijden met woorden maar ook met de praktijk van ons leven. Een predikant dient daar zelfs een voorbeeld in te zijn.
(a) Zie 1 Timoteüs 4 vers 13!

(1) Ds. J.C. Janse bij het 25 jarig jubileum van het Nederlands Gereformeerd Seminarie (lezing gepubliceerd in ‘Om het profetische Woord’ dat verscheen als uitgave bij dit jubileum in 2001): Link blog.

Zie ook deze woorden van ds. J.M.J. Kievit (1978, De Waarheidsvriend): ‘Wat zoekt gij de Levende bij de doden?‘

Bron citaten 1-2: RD Kerk & religie – ‘Ds. De Heer: Van Mastricht combineert het leerstellige met de beleving’ – door RD-verslaggever.

Bron afbeelding: Scripture Images

‘Het Woord was in de wereld, de wereld is door Hem ontstaan en toch kende de wereld Hem niet. Hij kwam tot het Zijne, maar de Zijnen* hebben Hem niet aangenomen…’ (Uit Johannes 1 de verzen 10-11)
* Gods eigen volk en de toenmalige theologen onder hen.

Geciteerd: Het loopt niet goed in Worms. De rijksdag brengt geen begrip voor Luthers standpunten, integendeel: de keizer verklaart hem* tot vogelvrije ketter. Dat brengt Luther in levensgevaar. Vrienden zetten een ontvoering in scène tijdens de terugreis vanuit Worms naar zijn woonplaats Wittenberg, en brengen hem op kasteel de Wartburg nabij Eisenach. Daar zal hij incognito een klein jaar wonen.
* De keizer nam aan dat één man tegenover zoveel geleerdheid en geleerden van de kerk het gelijk (van Gods Woord) niet aan zijn kant kon hebben.

Opgemerkt: Wat we altijd weer kunnen ontdekken in de kerkgeschiedenis dat is dat ‘het koninkrijk van de hemel door geweld wordt bedreigd en dat sommigen er zelfs met geweld beslag op willen leggen’ (vgl. Matteüs 11 vers 12). Dat kwam wel heel duidelijk aan het licht op de rijksdag te Worms. Maar het is helaas altijd en overal nog eerder regel dan uitzondering. Zowel binnen de kerken als in de wereld. Zelfs binnen onze huidige gereformeerde kerken is het volop aanwezig en te zien wanneer onze ogen daarvoor geopend worden. We kunnen zelfs stellen dat met zo’n boek als ‘De Institutie’ van Calvijn heel kort na de Reformatie er al weer een ‘geweldig menselijk boek’ aan de mensen in de gereformeerde kerken in handen gegeven was om ‘met (menselijk) geweld beslag te leggen’ op de gewetens van de mensen. (1) Dat is niet de bedoeling van Calvijn geweest, al toont de verbranding van de ketter Servet, dat hij en de mensen om hem heen (die Servet moesten berechten en een vonnis uitspreken) er niet helemaal vrij van waren. En veel toenmalige en latere volgelingen waren er ook niet vrij van. Dat toont o.a. het leven van een Petrus Datheen. (1)

(1) Zie ook: ‘Apostolische wijsheid en geduld’ versus ‘dwepers en drijvers’… (V)’

Bron citaat: RD Kerk 7 religie – ‘Lutherbijbel 500 jaar: het boek waarop de wereld wachtte’ – Geerten Moerkerken

Bron afbeelding: Pinterest (Pin on Torah)

‘Want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht‘
(Matteüs 11 vers 30)

Geciteerd: Er is zeker grote kracht voor nodig om een ondraaglijk juk, niet alleen dragelijk, maar zelfs zoet en licht te maken. Hoe kan dat dan? De Heilige Geest verandert in dit geval niet het gewicht van de last, maar de persoon die de last draagt, wordt door Hem veranderd. Want de persoon wordt bekleed met nieuwe kracht, waardoor hij, zoals Paulus zegt, ‘Alle dingen kan doen door Hem die kracht geeft‘ (vgl. Filippenzen 4 vers 13).

Geciteerd 2: En dit is nu de kracht van Christus. Hij zegt: ‘Mijn last’. Het is alsof Hij zeggen wilde: ‘Mijn last is niet als andere lasten. Mijn last drukt je niet neer, maar tilt je op. Mijn last draagt eeerder jou, dan dat jij die moet dragen.’

Zie ook: ‘Een God van de zwakken – Deel 3 – Elia’s depressie‘

Voorgaande blog: ‘(De) Last van moedeloosheid…‘

Bron citaat: ‘Maarten Luther – Vrees niet, geloof alleen – Dagboek over het geloof’ – Samengesteld, ingeleid en vertaald door H.C. van Woerden sr. – 2019 Den Hertog BV., Houten
(Citaat/overdenking van 28 juni: ‘Troost voor lastdragers’)

‘De engel van de HEERE kwam voor de tweede maal, raakte hem aan en zei: Sta op, eet, want de weg zou te zwaar voor u zijn. Toen stond hij op, at en dronk, en liep door de kracht van dat voedsel veertig dagen en veertig nachten*, tot aan de berg van God, de Horeb.’ (Uit 1 koningen 19 de verzen 7-8)
* Zie: Exodus 34 vers 28; Matteüs 4 vers 2.

Bron afbeelding: SlidePlayer

‘Ik sprak wel in mijn moedeloosheid: Ik ben van voor Uw ogen verstoten, tóch hoort U naar de stem van mijn smeken, als ik tot U roep.‘ (Uit Psalm Psalm 31 vers 23 – weergave DB 1545)

Geciteerd: Omdat nu deze mensen, die hier in de tekst door de satan zó geplaagd en gemarteld worden, kinderen van God zijn, volgt daaruit onweerlegbaar, dat God voor hen, als voor Zijn lieve kinderen, zal zorgen en hen niet zal verachten en verwerpen. Daarom moeten zij ook midden in de aanvechtingen, tegenslagen en ongelukken vrolijk, gewis en zeker zijn dat God hen liefheeft.” (1)

Opgemerkt: Dat zullen ook alle gehuwde (en gescheiden) mensen horen en leren opdat ze zich niet te zeer beklagen over hun medemensen. Dat is ook niet de reden dat ik me steeds weer laat horen over onrecht dat me is aangedaan. Mijn verlangen is dat de mensen tot inzicht komen en gaan werken aan herstel van relaties in huwelijk en gezin, ipv. handhaven en rechtvaardigen van de status quo…

(1) Maarten Luther: Tischreden aus Veit Dietrichs und Nicolaus Medlers Sammlung, WATR 1, Nr. 86
(maartenluther-com – Luthercitaat van maandag 27 juni – info@maartenluther-citaten-nl)

Bron afbeelding: Pinterest (Psalms, Fear of the Lord)