JC33NL – Christelijk geloven in Nederland

‘Komt állen tot Mij die vermoeid en belast zijn…’
(De woorden van onze Heer in Matteüs 11 de verzen 28-29)

Geciteerd: „Mijn onderzoek is vooral historisch van aard, maar er zijn zeker lessen te trekken uit de rechtvaardigingsleer van Comrie. Bijvoorbeeld de les dat de rechtvaardiging in de belofte van het Evangelie ligt.
Daarom is het belangrijk dat het aanbod van genade in de prediking functioneert. (2) Comrie zegt heel mooi: „De rechtvaardiging ligt in de baarmoeder van de belofte besloten.”
Comrie kan de prediking ook verdiepen. (3) Zelf vind ik zijn benadering vanuit de eeuwigheid en vanuit de opstanding van Christus heel mooi: Gods werk is gedaan. Hij was al van eeuwigheid met de uitverkorenen bezig.
Comrie volgt de Westminster Confessie (4), waarin een hoofdstuk over de zekerheid van het geloof staat. Wij kennen dat niet in onze Drie Formulieren van Enigheid. Comrie is wat dat betreft heel pastoraal; hij heeft ook een woord voor de „sukkelende zielen”, verontrusten of „bekommerden”.
De vraag naar de zekerheid van het geloof is echt niet alleen achttiende-eeuws: hij leeft nog steeds.” (5)

Opgemerkt (1 bij de titel): Wanneer een theoloog met zijn theologie voor het levende Woord (Christus) gaat staan, dan ben je – wanneer God het niet verhoed – aan de verlossende woorden/woordjes van zo’n theoloog en de hem navolgende voorgangers en oudsten overgeleverd!
Opgemerkt (2): Blijkbaar functioneerde het aanbod van genade in de rede van Paulus op de Areopagus niet al te best. Had hij nog bij Comrie in de leer kunnen gaan om dat toch wat beter te laten functioneren of is het misschien zo dat alleen de heilige Geest hier wat kan en wil bereiken?!
Comrie zegt heel mooi: „De rechtvaardiging ligt in de baarmoeder van de belofte besloten.”
Paulus zegt: In Christus zijn al Gods beloften ja en amen.
Opgemerkt (3) Wat hebben theologen toch veel in hun mars! De hoorders zijn en blijven alsmaar bezig met hún theologie en dáár wordt graag over gesproken en ‘gekibbeld’ na de dienst en door de weeks.
Opgemerkt (4): Comrie volgt blijkbaar niet eenvoudig Jezus en Zijn woorden/onderwijs maar een menselijk leerstuk…
Opgemerkt (5): Luther werd begenadigd om ons allen uit Gods Woord die zekerheid van een in Christus ons allen genadig God weer terug te geven, nadat de kerk het voor elkaar gekregen had om iedereen dat af te nemen (de paus niet eens uitgezonderd). Maar via Calvijns intellectuele werkstuk en door daar de passende rationele consequenties aan te verbinden, namen niet veel later m.n. de theologen van de ‘nadere reformatie’* ons die zekerheid weer af. En toen gingen en gaan de theologie en de discussies (op de universiteiten, de scholen en in de huizen) weer over de persoonlijke heilszekerheid en kwam het dankbaarheidsleven waarvan/waardoor niet alleen wijzelf maar juist ook onze naasten zo veel zegen zouden kunnen ontvangen in de knoei (om het maar wat eufemistisch uit te drukken).

* Dr. Abraham Kuyper heeft als theoloog de gereformeerde kerken met bepaalde uitlatingen (theologische uitspraken) van hem ook niet echt geholpen en dat natuurlijk mee door het gewicht dat mensen graag (later, na zijn dood!) aan de woorden van deze imposante man toekenden.
NB. Toch heeft men de opvattingen van Kuyper door gebruik van de term ‘veronderstelde (!) wedergeboorte’ (m.i.) geen recht gedaan, hij spreekt zelf beslist niet over maar iets ‘veronderstellen’ bij de Doop.

Bron citaten: RD Kerk & religie – ‘Kand. Baarssen promoveert op gereformeerde gezindte en rechtvaardigingsleer Comrie‘ – door Maarten Stolk

‘Gods genade is openbaar geworden tot redding van alle mensen…’ (Uit Titus 2 uit de verzen 11-15)

Bij de afbeelding: Daarom kunnen we niet om gebed om bijstand van de heilige Geest heen, maar die is ons dan ook vast en zeker beloofd – zie Jezus onderwijs in Lukas 11 de verzen 1-13!

Bron afbeelding: JeffRandleman-com

‘In den beginne was het Woord…’ (Uit Johannes 1)

‘Als jullie dus, ook al zijn jullie slecht, je kinderen goede gaven schenken, hoeveel te meer zal de Vader in de hemel dan niet de heilige Geest geven aan wie Hem erom vragen.‘ (Uit Lukas 11 vers 13)

Geciteerd 1: In je paniek roep je misschien uit: „Wat kan ik er nog aan doen?” Het antwoord is: je kunt er iets aan doen. Je kunt een wachter (Psalm 130:6) zijn. Dat lukt alleen als je zeker bent van God en weet dat Hij hoop en perspectief biedt. Daar komt Psalm 130 dan ook op uit en dat mag de toonzetting zijn van ieders persoonlijke leven. De hoop stoelt op de overtuiging dat God actief betrokken is op je leven en dat Hij krachtig aan het werk is om verlossing te geven. Hoe diep je ook zit, je bent nooit buiten het bereik van God.

Geciteerd 2: Hoop betekent altijd klaar staan voor datgene wat nog niet geboren is, zonder wanhopig te worden als er geen geboorte in ons leven plaatsvindt. De hoop is als een nachtelijke hemel. Er is geen plekje zo donker of het oog dat er enige tijd op gericht blijft, ontdekt ten slotte een ster.

Opgemerkt 1: Hoe kan men hopen zonder Gods Woord gehoord te hebben en hoe kan men Gods Woord geloven zonder de kracht van de heilige Geest. Het Woord van God is altijd eerst – ook in het leven van Abraham, de vader van alle gelovigen – en wanneer dat Woord (Hij!) ons toespreekt, dan is daar ook de heilige Geest aan het werk.
Gods Woord leert ons ook vragen/bidden om de heilige Geest en dat is ons dus al vooraf gegaan voordat wijzelf (bewust) onze hoop gaan stellen op God. De Psalmdichter heeft geschreven geïnspireerd door de heilige Geest en Die was dus niet alleen toen even aan hem, maar ook aan zijn voorgeslacht reeds geschonken.
En dat werk van de heilige Geest door het Woord is doorgegaan tot in deze onze tijd en tot in onze oren en harten toe en onze Doop bevestigde dat doorgaande werk aan ons toen wij als baby (of als volwassene) gedoopt werden.
Wanneer wij – op grond van Gods Woord – geloven dat God bestaat en een beloner is van allen die Hem ernstig zoeken, dan is dat geloof al gewerkt door de heilige Geest. Die deed dat geloof geboren worden in ons hart en Hij maakt ons tot ernstige zoekers… ‘In den beginne was het Woord…’

God heeft het eerste woord.
Hij heeft in den beginne
het licht doen overwinnen
Hij spreekt nog altijd voort.

God staat aan het begin
en Hij komt aan het einde.
Hij is van al het zijnde
oorsprong en doel en zin.

(Uit Gezang 1 ‘God heeft het eerste woord’ vers 1 en 4 – uit Liedboek voor de kerken.)

‘Ons vertrouwen in de woorden van de profeten is alleen maar toegenomen. U doet er goed aan uw aandacht altijd daarop gevestigd te houden, als op een lamp die in een donkere ruimte schijnt, totdat de dag aanbreekt en de morgenster opgaat in uw hart. Besef daarbij dat dat geen enkele profetie uit de Schrift een eigenmachtige uitleg toelaat…’ (Uit 2 Petrus 1 uit de verzen 19-21)

Opgemerkt 2: Zullen we dan tegen al dat de sterrenhemel en sterren verduisterende theologisch (kunst)licht op het klare woord van God als een lamp die in het duister van ons hart en ons verstand en in wereldduister schijnt ons vertrouwen blijven stellen en dat omdat dit net zo goed voor ons geldt als indertijd voor de leden van de gemeente aan wie Petrus het nodig vond om deze woorden te schrijven.

‘Op velerlei wijzen (manieren) en langs velerlei wegen heeft God in het verleden tot de voorouders gesproken door de profeten, maar nu de tijd te einde loopt heeft Hij tot ons gesproken door Zijn Zoon, die Hij heeft aangewezen als enig Erfgenaam en door Wie Hij de wereld heeft geschapen (a). In Hem schittert Gods luister, Hij is Zijn evenbeeld, Hij schraagt de schepping met Zijn machtig Woord; Hij heeft na de reiniging te hebben voltrokken, plaatsenomen aan de rechterzijde van Gods hemelse majesteit, ver verheven boven de engelen omdat Hij een eerbiedwaardiger Naam (b) heeft ontvangen dan zij.‘ (Uit Hebreeën 1 de verzen 1-4)

(a) Kolossenzen 1 de verzen 12-20. (b) Handelingen 4 de verzen 7-10.
Extra leestip: Psalm 139.

Bron citaten: RD Opinie – ‘Psalm 130 is kompas voor hoopvol leven‘ – door Els. J. van Dijk (1)

(1) De auteur is directeur van de Evangelische Hogeschool (EH) in Amersfoort. Dit artikel is gebaseerd op haar op 3 september gehouden toespraak tijdens de opening van het nieuwe cursusjaar van de EH.

Bron afbeelding: Klankbord

‘De Mensenzoon is niet gekomen om gediend te worden, maar om te dienen en Zijn leven te geven als losprijs voor velen.‘ (Uit Markus 10 vers 45).
‘Ik ben immers niet gekomen om om de wereld te (ver)oordelen, maar om de wereld te redden.‘ (Uit Johannes 12 vers 47b)

* (be)zoekers hier in de eerste plaats bedoeld en te lezen als: gedoopte leden van de gemeente van Jezus Christus, maar we kunnen hier zeker ook denken aan anderen, namelijk Godzoekende ‘buitenstaanders’.

Geciteerd 1: Wanneer je als kerk zoekt naar nieuwe woorden voor aloude praktijken, kom je in een vocabulaire terecht dat de hedendaagse professional of consument beter begrijpt. ‘Morgen om 10.00 uur een sessie in de Laurenskerk’, of ‘Schrijf je in voor het Hillsong-event op 29 augustus’. Terwijl je zo’n brug slaat, voel je ook direct dat je iets verliest. De aansluiting met de kerk van alle tijden, bijvoorbeeld. Of in dit concrete geval: de theologische kerngedachte dat zo’n samenkomst er is om God te dienen en te eren, NIET om de bezoeker te bedienen. Elke missionaire toenadering heeft het gevaar in zich, een beetje verraad aan het evangelie te plegen.

Opgemerkt 1: Dat wij God eer moeten toebrengen in onze gemeentelijk samenkomsten (‘erediensten) is een (desastreuse) misvatting! Waarom wilde Jezus dat het Godshuis (de tempel in Jeruzalem) een bedehuis zou heten? En waarom spreken we over de dienst van gebed en over de bediening van het Woord en de Sacramenten in de samenkomsten van de Gemeente? In de samenkomsten zal Gods Woord profetisch klinken (bediend worden, dus tot opbouw van de gemeente ingezet en gebruikt worden, zie o.a. 1 Korintiërs 14) en daarmee zal niet alleen de Gemeente zelf maar ook een aanwezige ‘buitenstaander’ gediend zijn.
NB. Paulus wil niet dat het voor de andere aanwezigen onverstaanbare taal of klanken zullen zijn, dus er valt ook geen pleidooi te voeren voor het gebruiken en alsmaar handhaven van een (landspecifiek, ‘klein Nederlands’ soort van) ‘tale Kanaäns’.

Geciteerd 2: Op de vraag aan welke vruchten de calvinist* zijn/haar staat van genade zou kunnen aflezen, luidt het algemeen geldige antwoord: aan het door de christen* geleide leven dat ter vermeerdering van Gods roem en glorie dient.

* Je zou hier ook ‘Apollos-iaan’ en ook een ‘calvinistische gemeente’ en/of zelfs ook een ‘christelijke gemeente’ kunnen lezen/invullen.

Opgemerkt 2: Dat wij onze staat van genade zouden kunnen – of zelfs moeten – aflezen uit de mate waarin wij in en met ons leven hebben bijgedragen aan de vermeerdering van Gods roem en glorie is een ellendige misvatting! Die leidt of tot zelfoverschatting en onlosmakelijk daarvan tot geringschatting en minachting van anderen of tot ellendige zelfverwerping en overschatting van anderen. En in beide gevallen kan men aan het God dankbaar liefhebben boven alles en de naaste als jezelf niet toekomen! Die vrucht van de Geest, dat liefhebben, waar alleen en altijd weer alleen geloof van ons gevraagd wordt, die zullen Christenen niet gebruiken om hun ‘staat van genade’ er uit af te lezen en om daarmee dan een oordeel over zichzelf of anderen te vellen. Onze Heer wijst ons er wel op dat een goede boom ook goede vruchten zal dragen, maar dat zegt Hij niet om ons te leren uit die vruchten nu maar de zekerheid over onze of iemands anders ‘genadestaat’ af te leiden! Nee, de gelovigen mogen weten door het gelóóf dat hun leven vrucht zal dragen, daar staat onze Drie-enige God Zelf garant voor.* Maar dat is en blijft een zaak van geloof. (Zie o.a. Matteüs 25 de verzen 37-40 en 1 Korintiërs 4 vers 5)

* Anderen/wij mogen planten en begieten (=dienen), maar de wasdom (groei) en vrucht zijn een genade-werk van God Zelf door de kracht van de heilige Geest.

Meer tekstverwijzingen/leestips: Psalm 50, Jesaja 66, Romeinen 3 en Psalm 135.

‘De ere Gods is dat we Zijn weldaden aannemen‘
‘Wij zijn – en blijven! (AJ) – bedelaars, dát is waar. ‘
(Maarten Luther)

Bron citaat 1: De nieuwe Koers – ‘Hé dominee, goeie sessie was dat!’ – door Alain Verheij
Bron citaat 2: Protestants Nederland – ‘Calvinisten: hard werken, veel verdienen én sober leven‘ – door dr. Hans Ester

Bron afbeelding: Pinterest (Pin on Bible journal)

‘Geliefde broeders en zusters, u bent als vreemdelingen die ver van huis zijn; ik vraag u dringend niet toe te geven aan zelfzuchtige verlangens, die uw ziel in gevaar brengen. Leid te midden van de ongelovigen een goed leven, opdat zij die u nu voor misdadigers uitmaken, door uw goede daden tot inzicht komen en God eer bewijzen op de dag dat Hij komt rechtspreken.‘ (Uit 1 Petrus 2 de verzen 11-12)

Geciteerd 1: De breuklijnen in de politiek lijken dieper dan ooit. De christelijke partijen lijken onderdeel van dat verbrokkelde landschap, maar feitelijk hebben zij de beste papieren (1) om de benodigde bruggen te slaan.

Geciteerd 2: Het christendom heeft de potentie om deze bewegingen* opnieuw te laten wortelen en met elkaar te verbinden.
* Het (kapitalistische) liberalisme en het (anti-kaptitalistische) socialisme.

Opgemerkt 1: Het ‘christendom’ – wat daaronder ook verstaan mag worden – heeft geen potentie om in een samenleving een verandering van ‘binnenuit’ (wortelen en verbinden) te bewerkstelligen en daarom zal ze daar ook geen ophef over kunnen maken. Christenen weten wel van de kracht van Christus en hoe Hij door Zijn Woord en Geest in gelovige mensen werken wil om hen tot dankbaar levende kinderen van onze – in Jezus Christus ons genadige – God en Vader te maken. Aan dat leven uit en door het geloof verbindt God, naar Zijn belofte, Zijn zegen. Gods kinderen verspreiden Evangelie-licht in deze duistere wereld, doordat hun leven uit het geloof een bederfwerende werking heeft in een wereld en samenleving die aan allerlei vormen van bederf lijdt en daaraan te gronde gaat.

Opgemerkt 2: Daarom was ‘de beweging van Jezus’ – de apostelen met hun verkondiging van het Evangelie na de uitstorting van de Geest op de eerste Pinksterdag – een beweging die niet alleen in Jeruzalem, maar overal helemaal van onderop begon en er alleen op gericht was (en is) om de harten van de mensen te bereiken en te veranderen door de verkondiging van het Woord, dat levend en krachtig is. Die beweging, die van onderop wil en moet werken, waar of wanneer die er niet (meer) is, en wanneer die niet wortelt in de verkondiging van het Woord, en dus in Jezus Christus en (dus) in God Zelf, dan valt er niemand en dus ook niets werkelijk fundamenteel Christelijks mee te bereiken! En daarom kunnen we ook niet zeggen/stellen dat ‘het christendom’ kracht heeft om andere bewegingen (zoals het liberalisme en socialisme) zich opnieuw te laten wortelen en (weer) met elkaar te verbinden, want alleen het Evangelie heeft kracht om mensen in beweging te zetten om God lief te hebben en hun naasten als zichzelf. Daar hebben ze geen liberalisme of socialisme of ‘christendom’ of christelijke organisaties voor en bij nodig! Al kunnen die laatsten hen wel wat helpen om ‘handen en voeten’ te geven aan hun door het Woord gewerkte verlangen om hun Christen-zijn in praktijk te brengen.

Opgemerkt 3: Christenen rekenen zich graag rijk wat betreft de heilzame invloed van het christendom in verleden en heden. We hebben nu eenmaal ‘de beste papieren’ (1) menen we… Wat kunnen en mogen we ‘het christendom’ in deze wereld allemaal toerekenen? De vroegere hegemonie van de RK-kerk en haar machtsuitoefening in de wereld met ook alle kwalijke gevolgen daarvan in verleden en en zelfs ook nog wel in het heden?! En wat te denken van het koloniale verleden van de westerse landen met het benutten en ‘theologisch goedpraten’ van allerlei vormen van ‘mensonwaardige’ vormen van slavernij? En wat kunnen we zeggen van de twee wereldoorlogen en de holocaust in de twintigste eeuw? En waarom heeft ‘het christendom’ lange tijd geen oog gehad voor de plundering van deze aarde, zoals die toch m.n. vanuit en door de westerse mens/wereld in gang is gezet? En zo valt er nog wel meer te noemen. Hebben wij als Christenen ons juist niet te schamen over wat wij ‘met elkaar’ (als ‘het christendom’) in deze wereld aangericht en (niet) bereikt hebben? Zijn we inmiddels niet zo ver heen dat we Paulus kunnen/moeten nazeggen – en dan nu niet over Israël maar over de christenheid: Wat ‘de christenen’ hebben nagestreefd, dat hebben ze niet bereikt. (Zie Romeinen 11 vers 7).

Lees-/overdenktip: Romeinen 11 en 12 en 1 Petrus 2 de verzen 11-25

(1) Of wordt met ‘de beste papieren’ Gods Woord bedoeld? Maar dat kan en zal toch niet de bedoeling zijn! We kunnen wel met een Bijbel zwaaien, of plechtig onze hand op de Bijbel leggen of een exemplaar met veel aplomb op een (vergader)tafel (open)leggen, maar we beseffen toch ook dat dit beslist geen garantie geeft of men Gods Woord ook naar Gods wil weet uit te leggen en toe te passen in de praktijk van het (samen)leven.

Bron citaat: RD Opinie – ‘Christendom houdt samenleving bij elkaar‘ – door Jan Pieter Verweij

Bron afbeelding: Pinterest

* Opdat wij allen zullen liefhebben!

‘God schenkt vrijspraak aan allen die in Jezus Christus geloven.‘
(Uit Romeinen 3 vers 22)

‘Daarom zal ik u hieraan blijven herinneren, hoewel u dit alles wel weet en gegrondvest bent in de waarheid die u hebt leren kennen‘ (Uit 2 Petrus 1 vers 12)

Geciteerd: ‘Goede werken als vrucht van het geloof zijn onmisbaar om gerechtvaardigd te worden, want zij bewijzen de echtheid van ons geloof. Zij zijn een voorwaarde voor eeuwig leven, de bevestiging van onze roeping. Hoe vaak sta je daar bij stil?’

Opgemerkt: Het is van veel belang om deze gedachtegang te weerspreken door de woorden zoals we die lezen in 2 Petrus 1 goed te volgen en uit te leggen!

Eerst dit: Moest de misdadiger aan het kruis onze Heer eigenlijk vragen om niet aan het kruis te hoeven sterven, om eerst nog wat goede werken te mogen doen, namelijk omdat deze onmisbaar zijn om gerechtvaardigd te worden? Of is rechtvaardiging uit het geloof toch echt voldoende? En ja, wanneer die misdadiger nog had mogen blijven voortleven, dan zouden er zeker weten ook vruchten van het geloof hem geschonken zijn. (1)

Leven uit het geloof is een dankbaarheidsleven en dat is niet bezig met (voortdurend) taxeren van wat nu wel of niet de ‘onmisbare’ goede werken zijn die vrucht van het geloof genoemd mogen/moeten worden. Daar moeten anderen en wijzelf maar niet zo mee bezig zijn. (2)

Petrus stimuleert niet de goede werken, maar hij maakt hier duidelijk dat het ware geloof graag wil horen naar Gods Woord – dáár wil Petrus hen/ons graag toe blijven stimuleren (3) – en door dat te doen leren wij Gods wil verstaan (kennis) en dat leidt tot zelfbeheersing (op zich geen goed werk, wel een goede levenshouding) en die zelfbeheersing doet ons volharden in het gelovig ons vertrouwen stellen op God onder alles, Petrus noemt dit godsvrucht en die godsvrucht schenkt ons de liefde tot onze broeders en zusters en tot alle mensen die op onze levensweg komen. Dus of die ‘eigenschappen’ bij ons gevonden worden, omdat de Geest ons die schenken kon en kan doordat wij ijverig waren en zijn om Gods wil uit Gods Woord (steeds beter) te leren verstaan, dáár zullen wij acht op geven. Dan volgen de goede werken ook!

(1) Overigens is iets kunnen nalaten ook een goede eigenschap en zeker ook wel goed werk te noemen: deze met Jezus gekruisigde misdadiger deed niet mee aan de beschimping van onze Heer.
(2) Zie 1 Korintiërs 4 de verzen 3-5.
(3) Zie 2 Petrus 1 vers 12 en verder.

Bron citaat: geloofstoerusting-nl – ‘Goede werken zijn genade‘ – door Jef de Vriese.

Zie ook: ‘We hebben zo’n super-eenvoudige theologie! (I) en (II)

‘Ontdoe u dus van alles wat slecht is, van alle bedrog en huichelarij, alle afgunst en kwaadsprekerij, en verlang als pasgeboren zuigelingen naar de zuivere melk van het Woord, opdat u daardoor groeit en uw redding bereikt. U hebt toch ondervonden hoe goed de Heer is?‘ (Uit 1 Petrus 2 de verzen 1-3)

Bron afbeelding: DailyVerses-net

* Opdat wij allen zullen (leren) liefhebben!

‘Broeders en zusters, ik herinner u aan het Evangelie dat ik u verkondigd heb, dat u ook hebt aangenomen, dat uw fundament is en uw redding, als u tenminste vasthoudt aan de boodschap die ik u verkondigd heb. Anders bent u tevergeefs tot geloof gekomen.‘ (Uit 1 Korintiërs 15 de verzen 1-2)

Lezen bij onderstaande meditatie: 1 Korintiërs 15 de verzen 50-58

Geciteerd: Tevergeefs … Het woord komt aan het begin van hoofdstuk 15 ook voor, waar Paulus schrijft dat wie niet vasthoudt aan (de eenvoudige boodschap van) het Evangelie, tevergeefs tot geloof gekomen is. Aan het einde zegt hij eigenlijk hetzelfde, maar nu heel positief onder woorden gebracht: onze inzet voor God en de naaste heeft altijd zin.
Dat is geen optimisme. Dat is hoop. Optimisme gaat voor het resultaat (1). Hoop doet iets omdat het zin heeft. Voorbeeld: een brandweerman zoekt in een brandend huis of er overlevenden zijn. Succes is niet verzekerd en toch heeft zoeken zin. (…) Treffend hoe Paulus het onderwerp ‘opstanding’ praktisch en vooral bemoedigend afsluit.

(1) Opgemerkt: Is dat misschien de reden dat de laatste decennia zoveel (jonge) mensen afgehaakt zijn in hun gemeenten? Men gaat daar namelijk niet meer (heen) voor de hoop, maar voor het succes en het resultaat. En waar en wanneer dat zo is, dan raakt men – vroeger of later – altijd weer teleurgesteld in wat mensen (met de beste wil ook met elkaar) er van maken. Daarom raakt men ook binnen de christelijke gemeenten/kerken in de huwelijken en gezinnen zo teleurgesteld in elkaar, men leert en weet ook daar niet meer wat het is om te volharden in de hoop!
(Lees 1 Korintiërs 7 nog weer om te beseffen hoe echtgenoten zich dienen in te spannen voor elkaars behoud en zij niet alleen, ook alle andere leden dienen zo te leven dat zij zich inspannen voor ieders behoud!)

‘Ik sterf elke dag, en betuig dit bij de roem die ik over u heb in Christus Jezus, onze Heere. Wanneer ik in Efeze alleen uit menslievendheid op leven en dood als met wilde dieren gevochten had (a); wat zou ik daarmee hebben bereikt als ik geen hoop had? Wanneer de doden toch niet worden opgewekt, kunnen we maar beter zeggen: “Laten we eten en drinken en vrolijk zijn, want morgen sterven we.” (Uit/naar 1 Korintiërs 15 vers 31-32)
(a) Zie Handelingen 20 vers 19 en lees daar verder ook over Paulus niet aflatende inzet voor de leden van de gemeente te Efeze.

‘Kortom, geliefde broeders en zusters, wees standvastig en onwankelbaar en zet u altijd volledig in voor het werk van de Heer, in het besef dat door de Heer uw inspanningen nooit tevergeefs zijn.‘ (Uit 1 Korintiërs 15 vers 58)

Zie ook: Wij Christenen hebben zo’n super-eenvoudige theologie! (I) en (III)

Bron citaat: Dag in Dag uit 2021 – Meditatie van 31 augustus – Leger des Heils | Ark Media

Bron afbeelding: Pinterest (Pin on Heavenly Rewards)

* Opdat wij allen zullen (leren) liefhebben!

‘Jezus antwoordde en zei tegen haar: Martha, Martha, u bent bezorgd en maakt u druk over veel dingen. Slechts één ding is nodig. Maria heeft het goede deel uitgekozen, dat niet van haar zal worden afgenomen.‘ (Uit Lukas 10 de verzen 41-42)

‘Degenen die Petrus woorden aanvaardden, lieten zich dopen; op die dag breidde zich het aantal leerlingen zich uit met ongeveer drieduizend. Ze bleven trouw aan het onderricht van de apostelen…’ (Uit Handelingen 2 uit de verzen 41-42)

Geciteerd: Maar ik blijf erbij, een mens is niet gemaakt om alleen maar te luisteren, maar om uit te dragen! Wat hij/zij gehoord heeft, en dan niet zozeer van de dominee, maar van Jezus en Zijn Woord….

Opgemerkt: Mee eens, de boodschap/theologie van het Evangelie is echter zo eenvoudig, daar waren de apostelen zo mee klaar (in één preek), maar Jezus had hen ook nog opgedragen: leert hen onderhouden al wat ik u bevolen heb. En dat is kort gezegd: leer hen God liefhebben boven alles en de naaste als jezelf, dát is de Wet en de profeten (zeg maar het OT).

Daarom is dat doorgaande Bijbelonderwijs in/aan de gemeente zo van groot belang, opdat we zullen leren liefhebben! En wat is het OT daarbij van groot belang, namelijk om ons te leren zien wie wij mensen van en uit onszelf zijn en hoezeer wij allen Christus nodig hadden en hebben, en dat leren we in het OT natuurlijk nu nog beter zien vanwege het Licht van het onderwijs van onze Heer en van de apostelen, zoals de laatsten dat onderwijs aan ons doorgegeven hebben in de geschriften van het NT!

En dat uitdragen (=in praktijk brengen) van die liefde, daar hebben we de rest van de zondag en verder ook alle andere dagen van de week voor: ga er maar (weer) aanstaan: God liefhebben boven alles en je naaste als jezelf en dat als mensen die toch van nature liefhebbers van zichzelf zijn…

‘Elke Schrifttekst is door God geïnspireerd en kan gebruikt worden om onderricht te geven, om dwalingen en fouten te weerleggen, en om op te voeden in de gerechtigheid (a), opdat de mens Gods (elke gelovige dienaar van God) volmaakt zij (b), tot alle goed werk volkomen toegerust.‘ (Uit 2 Timoteüs 3 daarvan de verzen 16-17)

(a) Zie bijv. Lukas 7 de verzen 29-30 en dát geloven en aanvaarden leidt tot een heilzaam leven. Heilzaam voor jezelf én heilzaam voor anderen. Dat bereikten de Farizeeën en Schriftgeleerden niet ondanks al hun onderwijs in de Wet. Ze ‘kweekten’ geen dankbare mensen, maar hoogmoedige mensen en anderen maakten ze er radeloos en reddeloos door.
(b) Zie Matteüs 5 vers 48 als slot van de verzen 43-47: over het volmaakt zijn in de praktijk van het liefhebben en liefde bewijzen. Daar heeft alle menselijk samenleven profijt van, dat wil zeggen: wordt er mee en door gezegend!

Zie ook: Wij Christenen hebben zo’n super-eenvoudige theologie! (II) en (III)

Bron afbeelding: DailyVerses-net

‘Weest allen mijn navolgers, broeders, en ziet op hen, die evenzo wandelen, gelijk gij ons tot voorbeeld hebt‘ (Uit Filippenzen 3 vers 17)

‘U weet hoe ik te midden van u geleefd heb, vanaf de eerste dag dat ik in Asia was: ik heb de Heer in alle nederigheid gediend en hen al het verdriet en de beproevingen als gevolg van de samenzweringen van Joden doorstaan. U weet ook dat ik u alles bekend heb gemaakt wat uw welzijn ten goede komt en dat ik u in het openbaar (in de samenkomsten) en thuis (tijdens huisbezoeken) onderricht heb.‘ (Uit Handelingen 20 uit de verzen 18-20)

Geciteerd: Maar we hebben ook hedendaagse theologen nodig. Ik zou er twee willen noemen: Tim Keller en John Piper. Ze hebben ieder hun eigen front, stijl en kracht. Kellers front is de seculiere denk- en leefwijze, Piper richt zich meer op lauwe en wereldgelijkvormige (naam)christenen. Keller heeft een apologetische en dialogische stijl, Piper meer die van een opwekkingsprediker. Keller reflecteert diep op de verhouding cultuur en geloof, Piper vooral op de hoogten en diepten van het geloofsleven. Keller is voorzichtig en presenteert zich vaak als algemeen christelijk, Piper is uitgesproken calvinistisch. Maar allebei vertellen ze de tijdloze kern van de Bijbel in nieuwe taal en zien ze dat ook als hun opdracht.

Opgemerkt: Het Evangelie is in haar Boodschap/Essentie zo eenvoudig en krachtig – Jezus Christus en Die gekruisigd en opgestaan en weerkomende om te oordelen over levenden en doden – en het krachtige werk van de Geest daarmee zo onmisbaar, dat we al die (toegevoegde) mooie woorden van vroegere en hedendaagse (welbespraakte) theologen heus/helemaal niet nodig hebben. De Atheners die naar Paulus toespraak/verkondiging luisterden haakten ondanks alle eerdere ‘hen aansprekende woorden’ (en beslist ook ‘ware woorden’!) vrijwel allemaal af, toen ze hoorden over een dag van oordeel door een Man/Mens Die God had doen opstaan uit de dood…
NB. En die onbekeerlijkheid van de ‘weldenkende Atheners’ was/is ook nodig om ons ‘weldenkende (westerse/intellectuele/seculiere) mensen’ van vroeger en nu te beschamen en tot verootmoediging te brengen, net zoals de hoogmoed en onbekeerlijkheid van de ‘theologsich hoogopgeleide’ Farizeeën en Schriftgeleerden ons kerkmensen dat vroeger en nu ook moe(s)t doen.

Mensen als Lewis (en eerder Augustinus) die hebben zichzelf en hun bekering – en wat hun dat allemaal aan anderen te zeggen gaf over zichzelf en over het geloof en over de betrouwbaarheid van Gods Woord – overschat. En die zelfoverschatting vinden we beslist ook bij mensen als Tim Keller en John Piper. We moeten bij deze mensen en de rol die ze nemen/krijgen beslist ook de (vele soorten van!) waarschuwingen die Paulus de gemeenten van Korinthe en Galatië geeft n.a.v. welbespraakte leiders die zich tot ‘koning-leiders’ maakten (en graag lieten maken) in die gemeenten ons (elkaar) in herinnering brengen.

Ondanks het voorbeeld van de apostelen (lees het boek Handelingen!) en m.n. ook de woorden van Paulus in zijn brieven aan de gemeenten en aan zijn medewerkers (Timoteüs en Titus), ontwikkelde er zich een hele hiërarchie binnen de Rooms Katholieke kerk en heel kort na de start van de Reformatie hadden de gemeenten/kerken een nieuwe (geestelijke/papieren) paus (Johannes Calvijn met zijn ‘allesomvattende’ Institutie) en ook heel wat ‘allesomvattende’ belijdenisgeschriften (waaronder ik de Heidelbergse Catechismus als ‘leerboek over het belijden van de Kerk’ niet schaar).

Ondanks het feit dat vrijwel alle standbeelden uit de reformatie-kerken werden/waren weggebroken, verrezen er even later her en der standbeelden van de hervormers. De eer die de hervormers kregen binnen de ‘reformatie-kerken’ en die ‘recente(re) theologen’ vandaag-de-dag krijgen, die ontvingen de apostelen beslist niet en die zouden ze zichzelf ook niet hebben willen laten welgevallen! (Zie bijv. Handelingen 10 de verzen 25-29) Ze moesten zichzelf later soms eerder nog weer aanbevelen, dan dat er een grote aanhang smachtend zat te wachten op de inspirerende woorden, die ze bij een volgend bezoek zouden komen (s)preken…
Hoe anders zien we dat bij mensen als een Tim Keller en een John Piper. Ze schrijven geen (vermanendende/opvoedende) pastorale brieven aan een paar concrete hen (van hun eerdere voorgangerschap daar) zeer bekende gemeenten, maar ze schrijven wel hun theologische boeken, die wereldwijd onder allerlei soorten christenen en binnen gemeenten/kerken zich laten aanbevelen en verkopen als bestsellers…

Opgemerkt slot: De gemeenten van Jezus Christus – waar dan ook ter wereld – hebben geen (wegwijzende) theologen als Tim Keller en John Piper nodig, maar voorgangers die zijn opgevoed en opgeleid bij Gods Woord en die binnen hun gemeenten/kerken ook andere mensen, die daar geschikt voor bevonden zijn/worden, weer bekwamen (opleiden) tot die taak. Wanneer we dan binnen de gemeenten/kerken toch theologen en theologie willen inzetten, dan kan dat alleen in nederige dienst m.b.t. het opleiden van voorgangers om die bekwaam te maken tot het leiding geven in – niet aan! – een gemeente, zoals Paulus aan Timoteüs en Titus daarover schreef. We zullen echt weer terug moeten naar die ‘eenvoud van dienst’ binnen onze gemeenten/kerken. Want een gemeente heeft genoeg aan het Woord en aan de Geest en dat onder de Bijbels eenvoudige leiding van zich nederig gedragende en zich aan de gemeente en haar Heer en leden dienstbaar makende en zich ook opofferende ‘ambtsdragers’.
NB. En die gemeenten/kerken zijn wat anders dan (het nieuw soort) mega-kerken waarvan de leden graag zondags komen luisteren naar hun ‘inspirerende kerkleiders’, die ze heus thuis niet als hun opvoeders/vermaners op huisbezoek hebben te verwachten.

Bron citaat: RD Opinie – ‘Actueel gereformeerd zijn doet bewaren en vernieuwen‘ – door ds. M.K. de Wilde.

Bron afbeelding: Scripture Images

‘Maar wij weten, dat de wet goed is, als iemand die terecht gebruikt, en dit weet,
dat aan de rechtvaardigen geen wet is gegeven…’
(Uit 1 Timoteüs 1 de verzen 8-9 – weergave DB 1545)

Geciteerd: Zij dwalen die zeggen: De rechtvaardigen moeten goede werken doen. Dat is even zo ongerijmd en ongepast gesproken als dat je zou bevelen: God moet goed zijn; de zon moet schijnen; de perenboom moet peren dragen; drie en zeven moeten tien zijn. Terwijl dit alles toch noodzakelijk reeds volgt uit hun natuurlijke eigenschappen. Of, om het nog helderder en duidelijker te zeggen: de goede werken volgen op het geloof, zonder bevel van een wet, geheel als vanzelf en gewillig, zonder enige dwang.

Want tot welk doel ieder ding is geschapen, dat volbrengt het zonder wet en zonder dwang. De zon schijnt van nature zonder bevel; de perenboom draagt zonder bevel uit zichzelf peren; drie en zeven moeten niet tien zijn, want dat waren zij al. Het is niet nodig om tegen onze Heere God te zeggen, dat Hij goed moet doen, want goed is Hij zonder ophouden uit Zich Zelf, en Hij doet het gewillig en graag.

Om die reden mag je de rechtvaardige niet gebieden, dat hij goede werken moet doen. Want hij doet die reeds zonder gebod en bevel, omdat hij een nieuwe schepping en een goede boom is. Zoals Paulus in de brief aan Efeze schrijft: ‘Wij zijn Gods werk, geschapen in Christus Jezus tot goede werken, die God tevoren bereid heeft, opdat wij daarin zouden wandelen‘ (2 vers 10).”

Maarten Luther: Tischreden aus Veit Dietrichs und Nicolaus Medlers Sammlung, WATR 1, 596, 20 – 597, 2

‘Christus heeft ons bevrijd opdat wij in vrijheid zouden leven; houd dus stand en laat u niet opnieuw een slavenjuk opleggen.‘ (Uit Galaten 5 vers 1)

‘Maar maakt deze leer niet zorgeloze en goddeloze mensen?’ Neen zij: want het is onmogelijk dat, zo wie Christus door een waar geloof ingeplant is, niet zou voortbrengen vruchten der dankbaarheid.‘ (Uit Zondag 24 vraag en antwoord 64)

Opgemerkt: We kunnen voor rechtvaardigen dus ook lezen ‘gelovige kinderen van God’ zoals we die als onze broeders en zusters ontmoeten in de Gemeente/gemeenten van Jezus Christus hier op aarde. En dan gaat het er niet om dat wij een oordeel kunnen vellen over anderen of onszelf, namelijk of en in hoeverre bij anderen of onszelf een waar geloof ingeplant is, maar wij zullen onszelf en elkaar aansporen en vooral laten aansporen om elke dag weer te leven uit het geloof en om niet nalatig te zijn of te worden in het gebruiken van de middelen die ons gegeven zijn om ons in het geloof staande te houden en te doen groeien (toenemen) in het praktijk maken daarvan. Want het geloof is in liefde werkende.

‘In Christus Jezus heeft namelijk niet het besneden zijn enige kracht, en ook niet het onbesneden zijn, maar het geloof, dat door de Liefde werkzaam is.‘ (Uit Galaten 5 vers 6, HSV)

Bron citaat: wwww.maartenluther-com (email: info@maartenluther-citaten.nl)

Bron afbeelding: DailyVerses-net

‘Ik zeg jullie, hij ging naar huis als iemand die rechtvaardig is in de ogen van God,
maar die ander niet.‘ (Uit Lukas 18 vers 14)

Geciteerd 1: De gelijkenis van de Farizeeër en de tollenaar in Lucas 18 : 9-14 is een knap stuk vertelkunst. Door het gebruik van contrast, overdrijving en omkering wordt de boodschap van het verhaal overgebracht.

Geciteerd 2: Vergelijkbare gebeden komen voor in latere rabbijnse teksten, waarin de bidder zich tegenover zondaren en heidenen plaatst (zie Tosefta Berachot 6:18 en Babylonische Talmud Berachot 28b). Wanneer dergelijke teksten gedeeltelijk of zonder context geciteerd worden, kan men inderdaad het idee krijgen dat dit kenmerkend is voor het vroege Jodendom. Bij het nader bekijken van deze teksten, blijkt het gebed van de Farizeeër (in de gelijkenis) echter een overdrijving.

Geciteerd 3: De vraag om vergeving komt ook naar voren in een gebed voor Jom Kippoer (Grote Verzoendag), waarin de bidder moet erkennen niet boven enig kwaad verheven te zijn en God moet smeken om vergeving (Leviticus Rabba 3:3).

Geciteerd 4: Een dergelijk gebed wordt in de gelijkenis verrassend in de mond geplaatst van het andere personage, de tollenaar. Waar bij de Farizeeër zijn gebed uitvoerig werd beschreven, gaat de aandacht nu vooral uit naar de houding van de tollenaar. Hier wordt overdrijving gebruikt om het schuldbesef van de tollenaar te benadrukken.

Geciteerd 5: Volgens de meeste Nederlandse vertalingen is uiteindelijk de tollenaar voor God rechtvaardig, maar de Farizeeër niet. Sommige uitleggers zijn echter van mening dat laatste vers anders vertaald moet worden, zodat de Farizeeër niet uitgesloten wordt. De hoorder die bij zichzelf denkt: ‘Goddank dat ik geen Farizeeër ben’ (de titel van een recent Amerikaans boek), heeft de gelijkenis in ieder geval niet goed begrepen.

Opgemerkt 1: Wanneer we even de moeite nemen om Jezus woorden tot de Schriftgeleerden en Farizeeën (in Zijn tijd!) in herinnering te halen en de manier waarop deze reageerden op Zijn woorden en hoe ze Hem verafschuwden en uiteindelijk zelfs uit de weg wilden ruimen, die zal begrijpen dat het niet nodig is om bij deze gelijkenis van overdrijving te spreken. We zien de gang naar zelfoverschatting en hoogmoed (jegens de naasten en anderen in het algemeen) altijd weer terugkeren in de Bijbelse geschiedenis, maar later ook weer in de geschiedenis van de Kerk. Waar eerst nederig en afhankelijk gestreden werd voor bepaalde Joodse/Christelijke ‘idealen’, daar gaat men uiteindelijk toch prat op wat er toch maar bereikt is. Vooral de (op)volgende generatie wil daar nogal eens last van hebben. We kunnen hierbij bijvoorbeeld denken aan de strijd om vrijheid voor onderwijs, de strijd voor een eigen (gereformeerde) universiteit (VU) of theologische opleiding, de strijd voor een eigen omroep, etc.

Opgemerkt 2: Er valt echter nog meer te noemen om te beseffen dat Jezus geen overdrijving gebruikt. De Farizeeër dankt God, en meent daarmee duidelijk genoeg gemaakt te hebben dat hij heus wel beseft dat hij het ook niet allemaal van zichzelf heeft. Maar daarmee is hij zijn hoogmoed en het neerzien op anderen nog niet kwijt! Dat bleek heel duidelijk toen Johannes de Doper ging optreden bij de Jordaan. Daar hebben zij zich niet willen vernederen onder het profetische woord van God, dat Johannes de Doper mocht en moest spreken voorafgaand aan het optreden van onze Heer Jezus Christus. Lukas wijst daar uitdrukkelijk op in Lukas 7 de verzen 24-35.

Opgemerkt 3: En dan valt er ook nog wat te zeggen over dat gerechtvaardigd naar huis terugkeren van de tollenaar (wat nog wat anders is dan te zeggen: rechtvaardig voor God). Want het gaat (i.t.t. wat sommigen menen) hier om dagelijkse bekering en rechtvaardiging. De tollenaar mocht die zegen van Gods vergeving weer ontvangen (eerder had hij zich al laten gezeggen en dopen door Johannes) en genade vinden bij God. Maar de Farizeeër meende al bij voorbaat gerechtvaardigd te zijn en hij kwam in de tempel om God daar weer voor te danken. Danken dat zijn Farizeeërsleven hem elke dag weer deed beseffen: ik ben en leef als een ‘rechtvaardige voor Gods aangezicht’. Hoe anders leerde en leert Psalm 119 (en de boetpsalmen*) ons spreken en bidden!

Opgemerkt slot: Natuurlijk sprak onze Heer deze gelijkenis niet om de luisteraars te doen neerzien op de Farizeeërs. Het is een gelijkenis die ons allen steeds weer in gedachten moet komen wanneer wij spreken en oordelen over onszelf en over anderen.

* o.a. Psalm 6, 32, 38, 51, 102, 130, 143

Bron citaten: debijbel-nl – De gelijkenis van de Farizeeër en de Tollenaar

Bron afbeelding: Daily Bible Verses