Ze bleven trouw aan het onderricht van de apostelen, vormden met elkaar een gemeenschap, braken het brood en wijdden zich aan het gebed. (Handelingen 2 : 42)
Gemeenschap als bron van vreugde
De persoonlijke tegenwoordigheid van andere christenen is voor de gelovige een bron van onuitputtelijke vreugde en versterking. De gelovigen behoeven zich er niet voor te schamen, alsof ze nog te zeer aan het vlees gebonden zouden zijn, wanneer zij er naar verlangen andere christenen werkelijk bij zich te zien.
De mens is immers als lichaam geschapen, in hetzelfde vlees kwam de Zoon van God voor ons op aarde, lichamelijk werd Hij opgewekt en lichamelijk ontvangt de gelovige de Here Christus in het sacrament, en de opstanding der doden zal de volkomen gemeenschap van de geestelijk-lichamelijke schepselen Gods brengen.
Daarom prijst de gelovige om de persoonlijke tegenwoordigheid van de broeder de Schepper, de Verlosser, God en Vader, de Zoon en de Heilige Geest.
De gevangene, de zieke, de christen in de verstrooiing ziet in de nabijheid van de broeder-in-Christus een stoffelijk genadeteken van de tegenwoordigheid van de drieënige God. Bezoeker en bezochte herkennen aan elkaar in hun eenzaamheid Christus, die lichamelijk tegenwoordig is en zij ontvangen elkaar en ontmoeten elkaar, zoals men de Heer ontmoet; met eerbied, in ootmoed en met blijdschap.
Van elkaar ontvangen zij de zegen als de zegen van de Heer Jezus Christus. Wanneer er dus reeds een zo grote blijdschap gelegen is in de ontmoeting van de ene broeder met de andere, hoe onuitputtelijk groot moet dan niet de rijkdom zijn voor hen, aan wie het, naar Gods wil, vergund is in dagelijkse gemeenschap met andere christenen te mogen leven!
Maar wat voor de eenzame een onuitsprekelijke genade van God is, wordt door anderen, die deze genade dagelijks ontvangen, gemakkelijk veronachtzaamd en over ’t hoofd gezien. Het wordt gemakkelijk vergeten, dat de gemeenschap met de broeders een genadegift is uit het Rijk van God, die ons elke dag ontnomen kan worden…
Wie daarom tot op dit ogenblik een christelijk leven mag leiden samen met andere christenen, die moge God om deze genade uit het diepst van zijn hart prijzen.
(Wordt vervolgd…)
Bron tekst: Bonhoeffer Brevier – “De genade van de zichtbare gemeenschap” – “Gemeenschap als bron van vreugde” – (15 april) – ©1968 Ten Have b.v. Baarn, Vijfde druk 1978
(…) 2 maak dan mijn blijdschap volkomen, doordat u eensgezind bent, dezelfde liefde hebt, één van ziel bent en één van gevoelen. 3 Doe niets uit eigenbelang of eigendunk, maar laat in nederigheid de een de ander voortreffelijker achten dan zichzelf.4 Laat eenieder niet alleen oog hebben voor wat van hemzelf is, maar laat eenieder ook oog hebben voor wat van anderen is. (Uit Filippenzen 2)
Bron afbeelding: Pinterest
