Waarom Luther nog aan het Woord laten… (I)

Geplaatst op 19 september 2020 door AJ

‘Kom tot Mij, allen die vermoeid en belast bent, Ik wil u rust geven.‘
(Matteüs 11 : 28)

[Gepreekt op tweede paasdag, 1523, zonder tekstweergave]

Dit behoort ook tot de natuur van het geloof: dat een mens bij zichzelf zijn gebreken voelt en er graag van verlost wil worden. Echter niemand mag zich daarnaar richten dat hij moet wachten tot God een buitengewoon wonderteken aan hem doet. Namelijk dat het met hem of haar anders moet gaan dan met anderen aan wie Hij het door het Evangelieverkondiging en de sacramenten geeft. Want daarom heeft God de schat aan ons gegeven en voor ons geopend, opdat men die bij het Woord en de sacramenten zal halen.

Daarom, als u uw zwakheid voelt, moet u toegaan en zeggen: Mijn Heere, ik ben gevallen en wil graag dat ik sterker zou zijn; nu hebt U het sacrament voor ons ingesteld, opdat wij ons geloof daardoor verlevendigen en versterken en wij erdoor geholpen zullen worden. Dat is de reden waarom ik kom en het wil ontvangen.

Op deze manier moet men zich troosten en van het Woord en sacrament met blijdschap gebruikmaken. Namelijk wanneer wij voelen dat ons geloof gebrekkig en krachteloos is en wij ons graag willen laten helpen. Want u moet in gedachten van Christus geen dwingeland maken maar, zoals Hij werkelijk is, voor u een rijke, overvloedige Bron van genade laten zijn.

Voelt u nu in uw hart dat u Hem daarvoor niet houdt of dit niet gelooft, en toch graag wilde dat u geloven kon, dan moet u toch niet wanhopen en van het sacrament wegvluchten. Maar juist daar hulp zoeken, zodat uw geloof verlevendigd en versterkt wordt.

Want hoewel sommigen vreselijk gestraft werden omdat zij het sacrament onwaardig en zonder geloof ontvingen, zijn dat toch alleen verharde en roekeloze mensen geweest. U moet echter zó doen en zeggen: Heere, zie dáár is het Woord en hier zijn mijn gebreken en kwalen, dit hebt U gezegd: Kom tot Mij, allen die vermoeid en belast bent, Ik wil u rust geven.

Denkt u dat Hij dit heeft gezegd tegen hen die reeds vurig en krachtig waren in het geloof? Christus’ Rijk is niet gekomen om rechtvaardigen te roepen en zalig te maken, maar om zondaren te roepen (vgl. o.a. Mattheüs 9 : 13). Daarom, wie vol gebreken is en dat voelt, die moet aangaan en zich laten helpen.

Maarten Luther: Predigten des Jahres 1523, vgl. WA 12,498,20 – 499,13

Lezen:  Matteüs 9 : 1-13, kerntekst: vers 13.

Zie ook:  Waarom Luther nog aan het Woord laten…(II), (III)

Bron citaat:  Mijn enige troost – 365 dagen met de Heildelbergse Catechismus – Samengesteld en vertaald door H.C. van Woerden – Den Hertog Uitgeverij.

Bron afbeelding:  Pinterest

Geplaatst in Bijbel, Gemeente | Plaats een reactie

Licht is gezaaid voor de rechtvaardigen…

Geplaatst op 17 september 2020 door AJ

‘Licht is gezaaid voor de rechtvaardigen, vreugde voor de oprechten van hart.‘
(Psalm 97 : 11)

Iets niet goed gedaan?

Geciteerd 1:  Vervolgens denk ik: hoe is het mogelijk dat 2000 jaar christelijk geloof blijkbaar faalt in het bereiken van veel moderne mensen? Juist de gestreste en beschadigde moderne mensen zouden daar zo veel heil bij kunnen vinden. Helaas, ”we” hebben dus iets niet goed gedaan.

Geciteerd 2: Het is genade van God om licht te ontvangen in de duisternis, ook al maakt een mens zijn eigen keuzes om (niet aan het donker te ontkomen maar) met die duisternis om te gaan. Om dát uit te leggen moet ik een hele preek houden, maar daar is deze boekbespreking niet voor bedoeld.

Opgemerkt: De Bijbel leert ons dat Gods Woord in mensenharten zal doen wat Hem behaagd. Dus wij zullen niet zó gaan beweren dat “we” blijkbaar iets niet goed hebben gedaan.* Wij (“we”) kunnen nu wel om wijsheid bidden voor vandaag en ons ‘laten leiden’ zodat we opmerkzaam zijn en letten welk enkele/spaarzame woorden uit Gods Woord door ons gesproken kunnen worden in de tijd en in de gesprekken en werkzaamheden die we vandaag voeren en uitvoeren. En laat het dan met een gerust hart** aan God over wat Hij met en door Zijn Woord wil bewerken in het hart van een/de mens. Dat is (ons) geloofsvertrouwen en dat wil God zegenen***, hoe dan ook!

Dus geen fanatiek georganiseer en gedraaf en ‘gefinancier’ vanwege allerlei door ons geformuleerde kerkelijke/gemeentelijke doelstellingen, maar erom vragen of/dat onze ‘voorgangers’ Gods Woord zullen verkondigen en dat onze ‘oudsten’ (gekozen leden van ‘ de kerkenraad’) erop toe zullen zien dat onze voorgangers zich van die taak zullen kwijten en ook of en dat de leden van de gemeente zich dagelijks zetten tot Bijbellezen en gebed. Dan zal de Heilige Geest daar de uitwerking aan geven die God behaagd. Hoe eenvoudig en ‘goedkoop’** kan/mag het christelijk/kerkelijk/gemeentelijk leven toch zijn!

> Zie Jesaja *50 en **55 en *** Jesaja 57 : 1-2 en Psalm 97.

Bron citaten: RD Boeken – ‘Zelfacceptatie is de weg naar het licht‘ door Nico van der Voet

Bron afbeelding:  BiblePic-com

Geplaatst in Geen categorie | Plaats een reactie

Ik ben de Goede Herder…

Geplaatst op 16 september 2020 door AJ

‘De Heer is mijn Herder, mij ontbreekt niets.‘*
(Psalm 23 : 1)

Van dr. Maarten Luther (1536)
Op een avond na gebed aan de eettafel uiteengezet.

Psalm 23 (4)

(…) ‘Deze Herder echter, over Wie de profeet zo lang geleden al sprak, is Christus, onze geliefde Heer, die een herder is die heel anders is dan Mozes. Mozes is hard en onvriendelijk jegens zijn schapen. Hij drijft de schapen de woestijn in, waar ze geen weidegrond of water zullen vinden, maar alleen gebrek hebben (Exodus 3 : 1).

Christus is echter de goede, vriendelijke Herder, die een uitgehongerd en verloren schaap in de woestijn achterna gaat, het daar zoekt en, wanneer Hij het gevonden heeft, het verheugd op Zijn schouder legt (Lukas 15 : 4). Hij geeft zelfs “zijn leven voor Zijn schapen” (Johannes 10 : 12). Hij is een vriendelijke Herder.

Wie zou niet blij en gelukkig zijn als  schaapje van Zijn kudde?!*

De stem van deze Herder, waarmee Hij tot zijn schapen spreekt en ze roept, is echter het Heilige Evangelie. Het leert ons hoe we genade, vergeving van zonden en eeuwige redding kunnen ontvangen: niet door (het houden van) de wet van Mozes, die ons nog schuwer, wankelmoediger en ontmoedigd maakt, alhoewel we zelfs ook in het nabije verleden nog buitengewoon bang, schuw en verschrikt waren; maar door Christus, die “de Herder en Hoeder van onze zielen” is (1 Petrus 2 : 25).

Want Christus heeft ons ellendige, verloren schapen gezocht en heeft ons uit de woestijn teruggebracht. Dat wil zeggen, Hij heeft ons verlost van de wet, zonde, dood, de macht van de duivel en eeuwige verdoemenis. Door Zijn leven voor ons te geven, heeft Hij voor ons genade, vergeving van zonden, troost, hulp, kracht en eeuwig leven verworven en dat tegen de duivel en alle ongeluk in.

Voor de schapen van Christus is dit een dierbare, lieve stem. Ze zijn oprecht blij om deze stem te horen, want ze kennen die goed en laten zich erdoor leiden. Maar een vreemde stem kennen of horen ze niet, want die klinkt onbekend; ze vermijden die en vluchten ervan weg (Johannes 10 : 5). “

Maarten Luther: Dr. Martin Luthers Werke (Weimarer Ausgabe) WA 51, S. 271 ev (gebruikte vertaling: Luthers Works, American Edition, vol. 12, p. 147 ev)

(…) 25 …zoals Christus de Kerk heeft liefgehad en Zich voor haar heeft prijsgegeven 26 om haar te heiligen, haar te reinigen met water en woorden 27 en om haar in al haar luister bij Zich te nemen, zodat ze *zonder vlek of rimpel of iets dergelijks zal zijn, heilig en zuiver. (Uit Efeziërs 5)

NB. Deze Luther-quote is een vertaling van de eerder in de Engelse taal gepubliceerde versie.

Bron tekst: If you would like to have these Luther Quotes sent to family or friends you can send (with their permission) their email address to: info@martinluther-quotes.com.
Or, you can use the web-form on the homepage of the website maartenluther.com. There you can find both options to subscribe and unsubscribe from our weekly quotes. The emails are free of charge and you are not asked for donations.

Bron afbeelding:  Pinterest

 

Geplaatst in Bijbel, Gemeente, Geschiedenis, Huwelijk en gezin, Israël | Plaats een reactie

Kijken in een Chinese spiegel…

Geplaatst op 14 september 2020 door AJ

‘Wees elkaar niets schuldig, behalve liefde, want wie de ander liefheeft, heeft de gehele wet vervuld. Want: ‘Pleeg geen overspel, pleeg geen moord, steel niet, zet uw zinnen niet op wat van een ander is’ – deze en alle andere geboden worden samengevat in deze ene uitspraak: ‘Heb uw naaste lief als uzelf.’ De liefde berokkent uw naaste geen kwaad, dus de wet vindt zijn vervulling in de liefde.‘ (Romeinen 13 : 8-10)

Achteronder

Geciteerd:  Het achteronder is een ‘verborgen’ ruimte in het achterschip. In ‘Achteronder’ neemt broeder Jean ons mee en ontdekt voor ons geheimen van China. Van cultuur tot denkbeelden, van taal tot geschiedenis. Hoe beïnvloedt dit het veldwerk?Broeder Jean woont in China en werkt als veldwerker.

Een Christen is anders…

Een christen is anders. Het kan niet anders of dat valt op! Dat gaat dus echt niet alleen over ‘getuigen van je geloof in Christus’ maar op allerlei manieren wordt het duidelijk dat iemand die de Heere Jezus volgt een andere houding heeft, anders denkt en anders reageert.

Hoe zijn we nederig?

Je zou denken dat het dan gaat over ‘goede werken’ die de mensen kunnen zien. Dat is zeker waar, en zo zegt de Heere Jezus het ook. (Matteüs 5 : 16). Maar we moeten goed begrijpen dat dat niet alleen gaat over ‘lief zijn voor elkaar’, maar ook over hoe we nederig moeten zijn, liever schade willen lijden, de minste zijn, een ander uitnemender achten enz. En ook om zelf als zwakke getuige je eigen fouten niet goed te praten.

Nooit iets zonder bijbedoelingen…

Juist in een cultuur zoals in China waar soms argwanend tegen ‘goede werken’ aangekeken wordt is dat laatste belangrijk. Ze voelen heel goed aan dat een mens eigenlijk nooit iets zonder bijbedoelingen doet. Juist die andere, onverwachte dingen, waar je niet zo makkelijk je eigen eer mee op het oog kunt hebben, die raken de Chinezen vaak het meest.

Een groot offer…

Iemand helpen om ervoor geprezen te worden, dat doen de meeste mensen nog wel. Maar uit jezelf, zonder gedwongen te worden, of nog zonder dat iemand het gemerkt heeft, je fouten toegeven en om vergeving vragen, dat stemt de mensen tot nadenken. Ja, dat maakt nog meer indruk dan ‘gewone goede werken’, want dan verlies je je gezicht. Dan schaam je je, en dat is in China een groot offer!

Wonderlijk!

Het is meerdere keren gebeurd dat ik dat moest doen. Ongeduldig geweest, of onterecht boos op iemand geworden… Bijzondere ontmoetingen zijn daaruit voortgekomen. Wonderlijk hoe de Heere zelfs zonde laat meewerken ten goede!

Bron citaat: Bonisa Magazine 2020/3 – ‘Achteronder‘ – broeder Jean (Project 2020-41)

Bron afbeelding: Heartlight

Geplaatst in Bijbel, Gemeente, Geschiedenis, Huwelijk en gezin | Plaats een reactie

Tenzij geboren uit water en Geest…

Geplaatst op 14 september 2020 door AJ

‘Jezus zei: ‘Waarachtig, ik verzeker u: alleen wie opnieuw wordt geboren, kan het koninkrijk van God zien.’ 4 ‘Hoe kan iemand geboren worden als hij al oud is?’ vroeg Nikodemus. ‘Hij kan toch niet voor de tweede keer de moederschoot ingaan en weer geboren worden?’ 5 Jezus antwoordde: ‘Waarachtig, ik verzeker u: niemand kan het koninkrijk van God binnengaan, tenzij hij geboren wordt uit water en Geest. 6 Wat geboren is uit een mens is menselijk, en wat geboren is uit de Geest is geestelijk. (Uit Johannes 3)

Vruchtwater of vruchtbaar water?

Geciteerd: Geboorte uit water wijst op de natuurlijke geboorte, op vruchtwater, op geboren worden uit een mens…

Opgemerkt: Wanneer dat waar zou zijn dat onze Heer Jezus Christus Nicodemus hier (eerst nog weer) wijst op de natuurlijke geboorte van een mens dan is dat zeer vreemd te noemen. Dan zou daar in feite staan: Niemand van u kan het koninkrijk van God binnengaan tenzij hij geboren is uit een mens en dan later ook nog uit de Geest. Dat geboren (moeten) zijn uit een mens dat hoefde onze Heer Jezus Christus Nikodemus heus niet (nog eens) voor te houden.

Het gaat hier uitdrukkelijk over het water van de doop. En je laten dopen in Israël was sinds het optreden van Johannes de Doper geen vrijblijvend gebeuren meer geweest.* We lezen daarover in Lukas 7 het volgende: (…)

27 Hij is degene over wie geschreven staat: “Let op, ik zend mijn bode voor je uit, hij zal een weg voor je banen.” 28 Ik zeg jullie: van allen die geboren zijn uit een vrouw is niemand groter dan Johannes, maar in het koninkrijk van God is de kleinste nog groter dan hij.’ 29 Alle mensen die dit hoorden, ook de tollenaars, brachten hulde aan God en zijn gerechtigheid: zij hadden zich immers door Johannes laten dopen. 30 Maar de farizeeën en wetgeleerden verwierpen het plan van God: zij hadden zich immers niet door hem laten dopen.

* Zelfs Jezus liet Zich door hem dopen en dan daalt de heilige Geest in de gedaante van een duif op Hem neer (Zie Matteüs 3 : 16-17). Jezus zegt ook – n.a.v. Johannes de Doper – dat Hij het getuigenis van een mens niet nodig heeft, maar de doop van Johannes ontvangen, dat was wel nodig – zie Matteüs 3 : 14-15.

Opgemerkt (vervolg): Sinds de komst van Johannes en sinds het moment dat de discipelen van onze Heer mensen doopten was het water van de doop een onmiskenbaar teken dat de heilige Geest zich verbonden had met/aan die mensen om hen het koninkrijk van God te doen zien. Van de Schriftgeleerden en Farizeeërs wordt later duidelijk dat zij zich verzetten tegen de heilige Geest en soms zelfs zodanig dat Jezus speciaal met het oog op hen waarschuwt voor ‘de zonde tegen de heilige Geest’. (Zie Matteüs 12 : 22-50)

Later zal Johannes in zijn eerste brief ook nog het volgende schrijven:

(…) 5 Wie anders kan de wereld overwinnen dan hij die gelooft dat Jezus de Zoon van God is? 6 Hij, Jezus Christus, is gekomen door water en bloed – niet door het water alleen, maar door het water en het bloed. En de Geest getuigt ervan, omdat de Geest de waarheid is. 7 Er zijn dus drie getuigen: 8 de Geest, het water en het bloed, en het getuigenis van deze drie is eensluidend. (Uit 1 Johannes 5 – Zie ook Johannes 19 : 33-37).

Opgemerkt (vervolg): Wie gedoopt werd/wordt heeft dus een getuigenis ontvangen dat niet minder een waar getuigenis is dan wat de Geest en het vergoten bloed van onze Heer Jezus Christus ook getuigen: Christus is ons en ook mij van God de Vader gegeven tot eeuwig behoud en dat geloof wordt gewerkt door de heilige Geest Die ook mij gegeven is.

Allen die dat Evangelie horen en dat getuigenis voor hun ogen zagen en/of dat ook zelf door hun Doop bevestigd kregen en dat eensluidende getuigenis dan toch nog willen ontkennen maken God tot een leugenaar. Ze verzetten zich tegen de heilige Geest die hen het Evangelie in de oren deed en doet klinken omdat hij geen geloof hecht aan het drievoudig getuigenis hier op aarde die het getuigenis dat God over Zijn Zoon heeft gegeven bevestigen, dit getuigenis luidt:

God heeft ons eeuwig leven geschonken en dat leven is in Zijn Zoon. Wie de Zoon heeft, heeft het leven. Wie de Zoon van God niet heeft, heeft het leven niet. (Zie 1 Johannes 5 : 11-12)

Opgemerkt (slot): Wij gedoopte leden van Christus gemeente – jong en oud! – gaan naar de samenkomsten van ‘onze’ gemeente als kinderen van God die door de heilige Geest geopende oren en ogen hebben ontvangen voor het ‘zien’ (in geloof) van het koninkrijk van God. En laat niemand de kinderen en eenvoudigen of welk lid dan ook van de gemeente van onze Heer Jezus Christus deze door de heilige Geest geschonken en gewerkte gemeenschap met onze Drie-enige God en met elkaar ontzeggen, want dan klinken deze waarschuwende woorden van onze Heer en Heiland tot ons:

2 Hij riep een kind bij zich, zette het in hun midden neer 3 en zei: ‘Ik verzeker jullie: als je niet verandert en wordt als een kind, dan zul je het koninkrijk van de hemel zeker niet binnengaan. 4 Wie zichzelf vernedert en wordt als dit kind, die is de grootste in het koninkrijk van de hemel. 5 En wie in mijn naam één zo’n kind bij zich opneemt, neemt mij op. 6 Wie een van de geringen die in mij geloven van de goede weg afbrengt, die kan maar beter met een molensteen om zijn nek in zee geworpen worden en in de diepte verdrinken. (Uit Matteüs 18)

Bron citaat: Verkonding in de ochtenddienst van NGK ‘De Ontmoeting’ in Voorthuizen-Barneveld op 13 september 2020

Bron afbeelding: The Power of God’s Word

Geplaatst in Bijbel, Gemeente, Israël | Plaats een reactie

Wachten duurt lang…

Geplaatst op 12 september 2020 door AJ

‘Tegen de avond kwam de duif bij hem, en zie een vers olijfblad was in haar snavel. Hieraan merkte Noach dat het water op aarde afgenomen was.‘ (Genesis 8 : 11)

Gods postillon d’amour

Geciteerd: (…) Zo was het met Noach. Zeven maanden zat hij in de lockdown in de ark. Dan is er één ding, dat hij leren moet: wachten, óók als die ark al geland is op de Ararat. Wachten duurt lang; Het hoort bij het geloofsleven. Maar Noach zit niet stil. Eerst zendt hij een raaf op verkenning uit. Na zeven dagen zendt hij een duif uit. Na weer zeven dagen laat Noach de duif nog een keer los. En net bij de avondsluiting kwam de duif terug met een olijfblad in de snavel.

Een eerste groet van een nieuwe schepping. Dat olijfblad was niet minder dan Evangelie. Na het oordeel van de zondvloed een signaal van genade. En weer wacht Noach zeven dagen. Hij telt kennelijk van sabbat tot sabbat. Noach telt de dagen van God uit en naar God toe.

Door de geregelde zondagsviering krijgt het lange wachten ook iets van verwachten. Ik blijf de Heer verwachten. Hij geeft echte troost, licht en uitzicht, nieuwe hoop.

Die duif, de Heilige Geest, wordt ook wel genoemd de Geest der genade en der gebeden. Dat betekent, dat de Heilige Geest onze verfrommelde gebeden, ons ongearticuleerde zuchten mee wil nemen naar Boven toe. De Heilige Geest zucht met ons mee (Romeinen 8 : 26).

Waar wij geen woorden meer hebben, neemt de Geest het over. Hij weet precies wat er in uw en jouw hart leeft aan vragen en twijfels. Hij neemt ze van ons af en brengt ze naar het beste Adres dat er is: de Hemel van God. God weet er wel raad mee. We mogen ze aan God kwijt raken: onze zonden en zorgen. Hij geeft er zijn vergeving en vrede voor terug.

Gelukkig! Wij zijn niet alleen in de wereld. Er is een God die aan ons denkt! De Heilige Geest is de postillon d’amour (intermediair van de liefde) die ons de groeten van God overbrengt. De hartelijke groeten. Want God heeft hart voor ons. Dat heeft Hij laten zien in zijn Zoon Jezus Christus die voor ons de verzoening verworven heeft en ons is voorgegaan naar de Hemel. Vandaar zendt Hij die Duif, de Trooster.

In de Hemel laat Hij iets van de aarde zien en op de aarde laat Hij iets van de Hemel zien. Tweerichtingsverkeer.
Zoals Willem Barnard ons voorzong:

Ik weet van een vogel,
die vliegt heen en weer,
die springt uit de Hoge
en stijgt naar de Heer.

Die vogel van vrede,
die heilige duif,
die brengt ons uit Eden
een tak van olijf.

Die brengt langs de ladder
van Jakob omhoog
aan God onze Vader
een wenk van geloof

Bron citaat: ‘Gods postillon d’amour‘ – J. Riemersma, Sliedrecht – Ecclesia nr 18 – september 2020

Bron afbeelding:  YouTube

Geplaatst in Bijbel, Gemeente, Geschiedenis | Plaats een reactie

‘Hoed de kudde Gods’…

Geplaatst op 5 september 2020 door AJ

‘Hoed de kudde Gods waarvoor u de verantwoordelijkheid hebt‘
(Uit 2 Petrus 5 : 1-7)

Geciteerd 1: Het laatste hoofdstuk gaat over de kerk als „oefenplaats voor ziel en zaligheid.” „De zondagse eredienst is het epicentrum van het ”winnen van de ziel” voor Christus.” Daartoe is de dienst van Woord en sacrament gegeven. Als de kerk de zorg voor de ziel niet meer geeft, houdt ze op kerk van Christus te zijn.

Opgemerkt 1:  Jezus Christus (!) verzorgt de kinderen van de Vader, die Hij met Zijn bloed tot Zijn eigendom (1) gekocht en betaald heeft met Woord en Sacrament en dat is in Europa nu gelukkig al eeuwenlang in zondagse samenkomsten van de gemeente Gods’dienst aan ons geweest tot reiniging (zie Jezus woorden in Johannes 13 bij de voetwassing voor het Avondmaal) en om daar weer gesterkt (gevoed en gelaafd!) te worden in ons geloof, waardoor we (weer) in staat zijn/raken tot het verrichten van onze ‘ware eredienst’ op elke dag van de week.

Daarom kunnen we niet spreken over onze samenkomsten als zijnde het ‘epicentrum’ van het ‘winnen van zielen’ maar hebben we deze te zien als ‘epicentrum’ van Gods voortdurende zorg voor het bewaren van de door Hem met Zijn kostbaar bloed gekochte gemeente (2)

Vanwege die voortdurende zorg van onze Heiland, Die wil dat die zorg gegeven wordt met de door Hem aan Zijn gemeente toevertrouwde middelen – Woord en Sacrament, waardoor Zijn gemeente peiler en fundament van de Waarheid is en blijft in deze wereld.

Daarom dragen voorgangers en kerkenraden zo’n grote verantwoordelijkheid (3) voor het juiste (zuivere) gebruik van die heilige middelen in het midden van Gods gemeente. Daar mogen nooit onzuivere bestanddelen (‘eigen woorden/middelen’) aan worden toegevoegd.

In het boek Prediker lezen we dat de van God geschonken (levens)geest (4) van een mens bij zijn dood weerkeert tot God… (zie Prediker 3 : 21)

(1) Dat leren/laten we onze kinderen toch (ook) belijden met Zondag 1, waarin dat verwoord is zoals de Kerk dat op grond van Gods Woord heeft leren verstaan en dat ook als waarheid aanvaard en geweten voor onze kinderen.
(2) Heel gewoon onze broeders en zusters die we ook in de samenkomsten van de gemeente in ‘levende lijve’ voor ons zien en ontmoeten en spreken voor of na een zondagse samenkomst of mogelijk later in de week.
(3) De eerste verantwoordelijkheid van voorganger en kerkenraad in de samenkomsten is het meehelpen bewaren van ‘de zielen’ (dat zijn de leden van de gemeente) en dat is een groter verantwoordelijkheid dan het ‘winnen van zielen’. Je kunt stellen dat wanneer ze dat meehelpen bewaren van de zielen trouw doen, dat ze dan daarmee ook indirect meewerken aan het ‘winnen van zielen’, terwijl dat andersom beslist niet zo ‘werkt’!
(4) Gods Woord geeft ons geen reden om de ziel te zien als een zelfstandig (meer ‘geestelijk’) onderdeel van ons mensen (Bijbels toch alleen te zien als geheel en al Gods schepsel met een van God gegeven levensgeest!) waarvan we menen moeten dat die als een soort ‘zelfstandige grootheid’ binnen in ons alles aanstuurt en in staat is met de Geest van God te communiceren en die dat zelfs ook nog blijft doen na ons sterven. We kunnen  het de Psalmdichters van het Oude Testament rustig blijven (na)zeggen: Wat baat het U als ik sterf, als ik afdaal in het graf? Kan het stof U soms loven en getuigen van Uw trouw? (Psalm 30 : 10).

Geciteerd 2: ”Kijk op de ziel”* wil leiden tot: „Loof de Heere, mijn ziel, en al wat binnen in mij is, Zijn heilige Naam!”

Opgemerkt 2: Niet ‘onze kijk op de ziel’ leidt tot “Loof de Heere, mijn ziel‘, maar het ons verkondigde Woord en het daarmee door de heilige Geest gewerkte geloof leidt tot het vanuit heel ons bewust mens-zijn dankbaar ‘Loof de Heere, mijn ziel’ te zeggen en te zingen en dat ook met het verlangen dat anderen daarmee zullen instemmen en om – zo nodig – anderen daarmee en daartoe op te wekken.

* Dit is de titel van het boek waarover in het artikel geschreven wordt.

Bron citaat: RD Boeken – ‘Kerk is op aarde om voor de ziel te zorgen‘ – door prof. dr. M.J. Kater

Bron afbeelding:  Pinterest

Geplaatst in Bijbel, Gemeente, Geschiedenis | Plaats een reactie

Sterven én Geboorte pijn…

Geplaatst op 31 augustus 2020 door AJ

‘Een vrouw, wanneer zij baart, heeft droefheid (…). En gij dan hebt nu wel droefheid, maar Ik zal u wederom zien, en uw hart zal zich verblijden, en niemand zal uw blijdschap van u wegnemen.‘  (Johannes 16 : 21-22)

(Af)sterven* en geboren worden…

Elke beproeving is een geboorte, waardoor de nieuwe mens wordt geboren en de oude sterft. Want door deze oefeningen nemen het geloof en het ontzag voor het Woord toe.

Ook al komt iemand te staan voor een gevangenis, het zwaard, de pest of de dood, dan zal hij toch zeggen: ‘Nu ben ik bezig met een geboorte.  Nu moet ik standhouden en alles (!) van God verwachten en de pijn van de geboorte doorstaan, totdat ik  zal baren.’

Het is een groot werk van het geloof wanneer we dit volhouden; maar er is geen andere weg om erdoor te komen. Want dit leven zal niets anders zijn dan het haten van de oude mens en het zoeken en verlangen naar het leven in de nieuwe mens. (1)

* Partir est mourir un peu…

God aanroepen!

‘Uit de benauwdheid heb ik de HEERE aangeroepen.‘
(Psalm 118 : 5)

Hier staat: ‘Ik riep de HEERE aan.’ Aanroepen, dat moet je leren, in plaats van dat je helemaal alleen gaat zitten of op de bank gaat liggen, je hoofd laat hangen of schudt en je gek laat maken door je gedachten, je zorgen en je zoeken (…) en dan niets anders ziet dan hoe slecht het met je gaat, hoeveel pijn je hebt, wat een ellendig mens je bent.

Val in plaats daarvan op je knieën, hef je ogen en handen naar de hemel, lees een psalm of bid het Onze Vader en leg je nood onder tranen voor God neer, klaag en roep die uit! God wil het zo hebben, dat je je nood aan Hem voorlegt in plaats van dat je die op je laat liggen en die met moeite draagt en jezelf ermee pijnigt en kwelt, omdat je daardoor je ongeluk twee, ja, tien of honderd keer zo groot maakt.

(1) Lees Efeze 4 : 22-24, Kolossenzen 3 : 1-17, Romeinen 6 : 1-14.
– Volgens de Heidelbergse Catechismus (Zondag 33) bestaat de bekering van de (gelovige) mens uit het afsterven van de oude mens en de opstanding van de nieuwe mens.

Bron citaten:  checkluther-com – Meditaties van 28 en 29 augustus 2020 – Luther Heritage Foundation (Veenendaal)

Bron afbeelding:  Meditations by April

Geplaatst in Bijbel, Gemeente, Persoonlijk | Plaats een reactie

Heilige ‘gedachtenismaaltijd’…

Geplaatst op 30 augustus 2020 door AJ

‘Nu ik u toch aanwijzingen geef: ik kan u niet prijzen om uw samenkomsten.
Die doen meer kwaad dan goed.‘
(1 Korintiërs 11 : 17)

Geciteerd: Die joodse tempel werd afgebroken als straf. God zoekt geen offers en erediensten in tempels die met handen gebouwd zijn, maar barmhartigheid jegens elkaar. (zie Handelingen 7 en Romeinen 12).
En als iedereen ook nog gewoon feestjes en verjaardagen kan vieren, kan een liefdesmaaltijd zoals Paulus die beschrijft in de brief aan de Korintiërs ook geen probleem zijn. Ook zonder dominee kunnen we die houden.
En het woord sacrament komt in heel de Bijbel niet voor, het werd door de roomse kerk uitgevonden, om hun hiërarchie te kunnen botvieren.
Dat stokje namen de nieuwe, reformatorische machthebbers graag over, in enigszins aangepaste vorm.

Hiërarchie botvieren?

Opgemerkt: Ben het niet in alles eens met wat je daar allemaal zegt…
Natuurlijk zijn Doop en Avondmaal instellingen van onze Heiland en daar past beslist de typering ‘feestje met elkaar’ niet bij. Houdt het maar op heilige instellingen (heilig = afgezonderd voor bijzonder gebruik in de dienst van het Koninkrijk van God) en dan past het gebruik van het woord Sacrament daar heus wel bij en ook de manier waarop dat vorm kreeg in de gemeenten van Jezus Christus.
Juist met het oog op de verwording van deze ‘liefdesmaaltijden’ (zie 1 Korintiërs 11) heeft men terecht gekozen voor stijlvolle ‘gedachtenismaaltijden’ en stel je dan zo’n maaltijd maar voor als het laatste Avondmaal, waarbij Jezus, voor Hij met Zijn discipelen aan tafel ging, hen de voeten waste en toen ze eenmaal aan tafel zaten was Hij daar ook weer het middelpunt van de belangstelling. Judas kon bijna ongemerkt er vandoor…

Bron citaat: Facebook – Opmerking van Bas Gimenez bij FB-post ‘De viering en het virus‘ – door Steef Post (RD medewerker)

Bron afbeelding:  Pinterest

Geplaatst in Bijbel, Gemeente, Geschiedenis | Plaats een reactie

Rediscovering the Bible in a Modern World…

Geplaatst op 28 augustus 2020 door AJ

‘De woorden van de wijzen zijn zo scherp en puntig als een ossenprik*, al hun spreuken zijn ons door één Herder ingeprent. En tot slot mijn zoon, nog deze waarschuwing: er komt geen einde aan het aantal boeken dat geschreven wordt, en veel lezen mat het lichaam af. Alles wat je hebt gehoord komt hierop neer: heb ontzag voor God en leef Zijn geboden na.  Dat geldt voor ieder mens, want God oordeelt over elke daad, ook over de verborgen daden, zowel over de goede als de slechte.‘ (Uit 1 Prediker 4 : 11-14)

Geciteerd 1: Maar wie Tuinieren voor de geest leest in de hoop daar nieuwe, verbeterde en kant-en-klare recepten voor een beter leven in aan te treffen, komt bedrogen uit. Stuart-Smith hoopt juist dat we oude waarheden herontdekken en beseffen dat wij in eerste plaats voortkomen uit de aarde. De tuin kan ons terugbrengen naar de werkelijkheid. Laten we gaan…

Al in het boek Prediker te vinden…

Geciteerd 2: Als motto voor uw boek koos u een citaat van Goethe: ‘Alle waarlijk wijze gedachten zijn al duizenden keren eerder gedacht; maar om die ons werkelijk eigen te maken, dienen we die eerlijk net zo lang opnieuw te denken tot ze wortel schieten in onze persoonlijke ervaring.’
Geciteerd 3: Niet voor niets luidt de Engelse ondertitel van mijn boek: Rediscovering Nature in the Modern World.’
Geciteerd 4: Het boek heeft overigens verschillende ondertitels in verschillende landen, en dat is veelzeggend volgens Stuart-Smith.
Geciteerd 5: Ik merk in interviews dat mensen vooral willen weten hoe de natuur ons voordelen kan opleveren en welke. Terwijl ik het wil hebben over onze plaats in de natuurlijke wereld. Het boek gaat over de wederkerige relatie tussen mens en natuur. We richten ons te veel op nemen, en dat is precies waar ik me zorgen over maak.’
Geciteerd 6: In de tuin leren we omgaan met onze sterfelijkheid.
Geciteerd 7: Al tuinierend leer je om te rouwen. In een tuin begeven we ons niet alleen te midden van natuurlijke schoonheid, maar ook te midden van het verstrijken van de seizoenen en de gehele levenscyclus, dat wat de dichter Wordsworth “de werkelijkheid der dingen” noemt.

* Runderen werden gebruikt om te ploegen en als ze ongewillig waren, trapten ze met hun poten achteruit. De boer gebruikte dan een stok met een punt in de hand die hij achter hun poten hield of had op de ploeg een dwarslat met prikkels gemonteerd, waardoor ze zich bezeerden als ze trapten en het dus afleerden.

Bron citaten: Filosofie Magazine (via Blendle) – ‘Je kunt maar ten dele je wil opleggen aan de tuin‘ – Maartje den Breejen

Bron afbeelding:  Pinterest

Afbeelding kan het volgende bevatten: een of meer mensen, nacht en buiten, de tekst 'It iS better to go to the house of mourning than to the house of feasting, for this 1S the end of all mankind, and the living will lay it to heart. Ecclesiastes 7:2'
Geplaatst in Bijbel, Gemeente, Geschiedenis | Plaats een reactie