Toch verachters van het kruis?

(…) Niet echter dat alleen, maar wij roemen ook in de verdrukkingen…
(Uit Romeinen 5 : 1-6)

(…) Maar terwijl wij hier het liefst zouden afbreken (1), vervuld van de hoogste zaligheid die een mens op deze aarde ten deel kan vallen, vervuld namelijk van de vrede Gods in het kruis, laat de Schrift ons hier nog niet los. ‘Niet echter dat alleen’, staat er. Wat valt er dan nog te zeggen, nadat gesproken is over het kruis van Jezus Christus en de vrede Gods in Jezus Christus? Eén woord is nog ongezegd gebleven aangaande uw leven onder het kruis; er is nog niet gezegd hoe God uw leven in de vrede Gods op de proef wil stellen, opdat die vrede werkelijkheid zij en meer dan een woord. Eén woord blijft nog te zeggen over, namelijk dat gij nog een tijd lang op deze aarde zult leven en hoe gij de vrede bewaart.

Daarom staat er: ‘En niet alleen hierin, maar wij roemen ook in de verdrukking.’ Of wij de vrede Gods werkelijk gevonden hebben, zal blijken uit de manier waarop wij staan tegenover de verdrukking die over ons komt. Veel christenen buigen wel hun knie voor het kruis van Jezus Christus, maar tegenover iedere verdrukking in hun eigen leven kennen zij alleen verzet en tegenstribbelen. Zij denken dat zij het kruis van Christus liefhebben, maar het kruis in hun eigen leven haten zij.

Zo haten zij die zelf met alle middelen het kruis proberen te ontlopen in werkelijkheid ook het kruis van Christus. In werkelijkheid zijn zij verachters van het kruis. Wie van zich zelf weet dat hij de verdrukking in eigen leven alleen kan zien als iets vijandigs, iets kwaads, kan daaruit concluderen dat hij de vrede met God nog helemaal niet gevonden heeft. Hij dacht misschien in het kruis van Christus de beste oplossing te vinden voor al zijn problemen. Hij gebruikte dus het kruis maar beminde het niet. Hij zocht de vrede alleen ter wille van zich zelf. Wanneer er echter verdrukking komt, dan is het met die vrede gauw gedaan. Het was geen vrede met God, want hij haatte de verdrukking die God zendt.

Wie slechts haat voelt voor verdrukking, ontbering, nood, lastering en gevangenschap in eigen leven, mag met nog zulke grote woorden over het kruis spreken, hij haat het kruis van Jezus en heeft geen vrede met God. Wie het kruis van Christus liefheeft, begint ook de verdrukking in eigen leven lief te hebben, en ten laatste zal hij met de Schrift kunnen zeggen: ‘Wij roemen ook in de verdrukking‘.

(1) Dit Bijbelgedeelte het liefst al willen afbreken/stoppen nadat we gehoord/gelezen hebben “Wij dan, gerechtvaardigd uit het geloof, hebben ​vrede​ met God door onze Here ​Jezus​ ​Christus.” , en het vervolg van deze tekst “vergeten”. (Uit Romeinen 5 : 1-6)

Bron tekst: Bonhoeffer Brevier – “Vrede met God” – (3 maart) “Wij roemen in de verdrukking” – ©1968 Ten Have b.v. Baarn, Vijfde druk 1978

Bron afbeelding:  Spread the Word by KJ

Romeinen 5 3-5 - More than that - Spread the Word by KJ

 

Geplaatst in Bijbel, Gemeente, Geschiedenis, Huwelijk en gezin, Israël, Persoonlijk, Politiek | Plaats een reactie

Het geestelijke bidden…

Ik zal wel met de geest bidden, maar ik zal ook met het verstand bidden; ik zal wel met de geest zingen, maar ik zal ook met het verstand zingen. (1 Korintiërs 14 : 15)

IK WIL DAT JE HART LEVENDIG IS en onderwijs krijgt door de gedachten die het uit het Onze Vader zal opnemen, zulke gedachten kan je hart, als het warm en tot bidden gestemd is, wel met heel andere woorden, ook wel met minder of meer woorden uitspreken. Want zelf laat ik me ook niet aan woorden of lettergrepen binden, vandaag gaat het zo en morgen weer anders.

De woorden spreek ik naarmate mijn hart warm en levend is, toch blijf ik zo dicht mogelijk bij dezelfde gedachten en de betekenis van de Tien Geboden, Het Geloof en het Onze Vader.

Het gebeurt wel vaker wanneer ik mijn gebed doe, dat ik in één stukje of bede uit wandelen ga – zo met rijke gedachten vervuld – dat ik mijzelf helemaal verlies, zodat ik de andere zes beden vergeet.

Wanneer zulke rijke en heerlijke overdenkingen komen, moet je de andere beden maar laten gaan, aan je gedachten de ruimte geven, in stilte toehoren en vooral niet storen, want daar predikt de Heilige Geest Zelf. Eén woord van Zijn prediking is beter dan duizend gebeden van ons.

Ik heb ook dikwijls veel meer geleerd in één gebedje dan dat ik door veel lezen en studeren zou ontvangen hebben.

Maarten Luther: [Einfältige Weise zu beten, 1535, vgl. WA 38,362,37 – 363,17]

Bron tekst: “Uit de diepten roep ik tot u – Dagboek over het gebed – Maarten Luther” Samengesteld, vertaald en ingeleid door H.C. van Woerden. Den Hertog Uitgeverij.

Bron afbeelding:   Pinterest

1 Korintiërs 14 15 - I will pray with my spirit - Pinterest

Geplaatst in Bijbel, Gemeente, Persoonlijk | Plaats een reactie

Bidden zonder ophouden…

(…) 16 Verblijdt u te allen tijde, 17 bidt​ zonder ophouden, 18 dankt onder alles, want dat is de wil Gods in ​Christus​ ​Jezus​ ten opzichte van u. 19 Dooft de Geest niet uit, 20 veracht de profetieën niet, 21 maar toetst alles en behoudt het goede. 22 Onthoudt u van alle soort van kwaad. (Uit 1 Thessalonicenzen 5)

JE MOET ZONDER OPHOUDEN BIDDEN, want je moet ook zonder ophouden tegen de zonde waken! Daarom moeten wij ook toezien dat we het gebed niet ontwennen en ons inbeelden dat allerlei andere werken tot de zaligheid nodiger en beter zijn dan het gebed. Wij worden daardoor ten slotte lui en onverschillig, koud en lusteloos als we moeten bidden.

De duivel – die rondgaat als een briesende leeuw – is niet lui en traag en ons vlees is nog levend en geneigd tot zonde en staat altijd de Geest van het gebed tegen. Daarom moet het hart steeds weer opnieuw door het mondelinge bidden (1, 2) warm gemaakt worden en tot zichzelf komen.

Kniel dan neer of sta met de handen gevouwen en sla de ogen naar de hemel en bid dan zo kort als je maar kan: Ach, hemelse Vader, lieve God, ik ben een arme zondaar en niet waard dat ik mijn handen of ogen tot U zou opheffen. Spreek dan verder tot God met woorden en gedachten die je neemt uit het heilige Onze Vader.

Maarten Luther: [Einfältige Weise zu beten, 1535, vgl. WA 38,359,25 – 360,12]

(1) ‘Bidden’ is bij Luther vaak een synoniem voor ‘mediteren’ uit een gebedenboekje waarin uit de Psalmen, de evangeliën en de apostolische brieven onder meer de Tien Geboden de Geloofsbelijdenis en het Onze Vader, alsook fragmenten uit de psalmen, de evangeliën en de apostolische brieven.
(2) Opgemerkt AJ: Mondeling bidden door hardop spreken (waar anderen niet kunnen meeluisteren) is een goede ondersteuning bij/voor het persoonlijk bidden.

Bron tekst: “Uit de diepten roep ik tot u – Dagboek over het gebed – Maarten Luther” Samengesteld, vertaald en ingeleid door H.C. van Woerden. Den Hertog Uitgeverij.

Bron afbeelding:   Pinterest

1 Thessalonicenzen 5 16-17 - Rejoice and pray without ceasing - Pinterest

Geplaatst in Bijbel, Gemeente, Persoonlijk | Plaats een reactie

Wie niet volhardt ervaart niets…

(…) 35 Geeft dan uw vrijmoedigheid niet prijs, die een ruime vergelding heeft te wachten. 36 Want gij hebt volharding nodig, om, de wil van God doende, te verkrijgen hetgeen beloofd is. (Uit Hebreeën 10)

Zo leren wij pas uit Gods woord hoe wij de verdrukking moeten beschouwen en verstaan. De verdrukking, die ons zo hard en weerzinwekkend lijkt is in werkelijkheid gevuld met de grootste schatten. Zij is als de oester, waarin de parel ligt. Zij is als een diepe schacht waarin men, steeds dieper gravend, telkens nieuwe schatten vindt: ijzer, dan zilver, ten slotte goud.

Verdrukking bewerkt eerst volharding, dan beproefdheid, dan hoop. Wie de verdrukking uit de weg gaat, verwerpt met de verdrukking Gods grootste geschenk aan de zijnen. ‘Verdrukking bewerkt volharding’. Volharding is in het Grieks letterlijk: er-onder-blijven, de last niet afwerpen, maar dragen.

Wij zijn ons in de kerk van vandaag veel te weinig bewust van de zegen, gelegen in het dragen. Dragen, niet afschudden, dragen zonder onder de last te bezwijken, dragen zoals Christus het kruis droeg, er-onder-blijven en daaronder Christus vinden.

Legt God een last op, dan buigt de geduldige zijn hoofd en gelooft dat het goed voor hem is vernederd te worden – er-onder-blijven! Standvastig blijven, sterk blijven! Niet zwak zijn en wijken, ook geen ‘hoe zalig is ’t te lijden’ maar onder de last als onder een genade sterk worden, de vrede Gods onwankelbaar bewaren. Gods vrede is met hen die volharden.

‘Volharding werkt beproefdheid uit’. Niemand is christen zonder beproefdheid, zonder ervaring. Het gaat hier niet om levenservaring, maar om de ervaring van God. Hiermee worden niet allerlei .Godsbelevingen bedoeld, maar de ervaring gelegen in de beproeving van het geloof en de vrede Gods, de ervaring van het kruis van Jezus Christus.

Ervaren zijn alleen zij, die volharden. Wie niet volhardt, ervaart niets.

Als God iemand deze ervaring wil schenken, zendt Hij hem veel aanvechting, onrust en angst en elke dag en ieder uur moet hij roepen om de vrede Gods. De ervaring waarvan hier sprake is voert ons in de diepte van de hel, in het ravijn van de dood, in de afgrond van de schuld en in de nacht van het ongeloof. Maar in dit alles wil God zijn vrede niet van ons wegnemen.

In dit alles ervaren wij van dag tot dag meer de kracht en de overwinning van God,
de vrede die gesloten werd aan het kruis van Christus.

Bron tekst: Bonhoeffer Brevier – “Volharden” – (4 maart) “Wie niet volhardt ervaart niets” – ©1968 Ten Have b.v. Baarn, Vijfde druk 1978

(…) 6 Verheug u hierover, ook al moet u nu tot uw verdriet nog een korte tijd allerlei beproevingen verduren. 7 Zo kan de echtheid blijken van uw geloof – zoveel kostbaarder dan vergankelijk goud, dat toch ook in het vuur wordt getoetst – en zo verwerft u lof, eer en roem wanneer ​Jezus​ ​Christus​ zich zal openbaren. (Uit 1 Petrus 1)

(…) …maar wij roemen ook in de verdrukkingen, daar wij weten, dat de verdrukking volharding uitwerkt, 4 en de volharding beproefdheid, en de beproefdheid hoop; 5 en de hoop maakt niet beschaamd, omdat de ​liefde​ Gods in onze ​harten​ uitgestort is door de ​heilige​ Geest, die ons gegeven is, 6 zo zeker als ​Christus, toen wij nog zwak waren, te zijner tijd voor goddelozen is gestorven. (Uit Romeinen 5)

Bron afbeelding:  Pinterest

1 petrus 1 6-7 - rejoice although grieved by trials - Pinterest

Geplaatst in Bijbel, Gemeente, Huwelijk en gezin, Israël | Plaats een reactie

EO, De Passion en “het eerloos lijden”…

En Hij begon hen te leren, dat de Zoon des mensen veel moest lijden en verworpen worden door de oudsten en de overpriesters en de Schriftgeleerden, en gedood worden en na drie dagen opstaan. Hij sprak dit woord vrijuit. En Petrus nam Hem terzijde en begon Hem te bestraffen. Maar Hij keerde Zich om en, ziende naar zijn discipelen, bestrafte Hij Petrus en zei: Ga weg, achter Mij, satan; gij zijt niet bedacht op de dingen Gods, maar op die der mensen.  (Marcus 8 : 31-53)

De roep tot navolging staat hier in samenhang met de lijdensaankondiging van Jezus. Jezus Christus moet lijden en verworpen worden. Het is het moeten van de belofte Gods, opdat de Schrift vervuld worde. (1)

Lijden en verworpen worden is niet hetzelfde. Jezus kon immers de in het lijden nog gevierde Christus zijn. Op dit lijden zou nog het volle medelijden en de bewondering van de wereld kunnen rusten. Het lijden zou als iets tragisch nog in zich zelf eigen waarde, eigen eer en waarde kunnen hebben. Jezus is echter de in het lijden verworpen Christus.

Het verworpen worden ontneemt het lijden elke waardigheid en eer. Het moet een eerloos lijden zijn. Lijden en verworpen worden zijn de samenvattende uitdrukking voor het kruis van Jezus. Kruisdood betekent: als verworpene, uitgestotene, lijden en sterven.

Jezus moet lijden en verworpen worden krachtens goddelijke noodzakelijkheid. Elke poging, het noodzakelijke te verhinderen, is satanisch. Zelfs of juist daar, waar die uit de kring van de discipelen komt; want die wil Christus niet Christus laten zijn.

Dat het Petrus, de rots van de kerk is, die zich hier schuldig maakt direct na zijn belijdenis van Jezus Christus en na zijn aanstelling door Hem, laat zien, dat de kerk van meet af aan zelf aanstoot neemt aan de lijdende Christus.

Ze wil niet zo’n Heer en ze wil zich als kerk van Christus niet de wet van het lijden door haar Heer laten opdringen. Het protest van Petrus is zijn onwil zich te schikken in het lijden. Daarmee is de duivel in de kerk gevaren. Hij wil haar van het kruis van haar Heer losrukken.

Bron tekst: Bonhoeffer Brevier – “Navolging en kruis” – (25 februari) “Het onbegrepen kruis” – ©1968 Ten Have b.v. Baarn, Vijfde druk 1978

(1) (…) 26 Moest de ​Christus​ dit niet lijden en zo in Zijn heerlijkheid ingaan? 27 En Hij begon bij ​Mozes​ en al de profeten en legde hun uit wat in al de Schriften over Hem geschreven was. (Uit Lukas 24)

Bron afbeelding:  Biblia.com Verse of the Day

Lukas 24 25-26 - Suffer - Bibliacom Verse of the Day

 

Geplaatst in Bijbel, Gemeente, Geschiedenis, Israël, Politiek | Plaats een reactie

Ons geloof en vast vertrouwen…

Wij weten nu, dat God alle dingen doet medewerken ten goede voor hen, die God ​liefhebben, die volgens zijn voornemen geroepenen zijn. (Romeinen 8 : 28)

Ik geloof dat God uit alles, ook uit het slechtste, iets goed kan en wil laten ontstaan. Hiervoor heeft Hij mensen nodig die alles willen aanvaarden, wetend dat het hun ten goede komt.

Ik geloof dat God ons in iedere moeilijke situatie zoveel weerstandsvermogen geeft als we nodig hebben. Maar Hij geeft het niet vooraf, opdat wij niet op ons zelf maar op Hem vertrouwen. Dit geloof zou alle angst voor de toekomst moeten overwinnen.

Ik geloof dat ook onze fouten en vergissingen zin hebben en dat het voor God niet moeilijker is deze te gebruiken dan de daden waarvan wij denken dat ze goed zijn.

Ik geloof dat God geen noodlot is buiten de tijd maar dat Hij wacht op eerlijk bidden en verantwoord handelen en hierop antwoord geeft.

Bron tekst: Bonhoeffer Brevier – “Alles wat God doet is blijvend” – (6  november) “Geloofsuitspraken over Gods heerschappij in de geschiedenis” – ©1968 Ten Have b.v. Baarn, Vijfde druk 1978

Bron afbeelding:  Darrell Creswell

Romeinen 8 28 - We know all things God works - Darrell Creswell


 

Geplaatst in Bijbel, Catechismus, Gemeente, Geschiedenis, Huwelijk en gezin, Israël, Politiek, Wetenschap | Plaats een reactie

De niet te stuiten voortgang van het heilig evangelie…

Maar het Woord van God is niet geboeid… (Paulus in 2 Timoteüs  2 : 9b)

Lectures on Jonah – 1525/1526 (18)

Nu moeten we ook de geestelijke lessen van het boek Jona (als geheel) bezien…
– Luther in 1526 – Eerste citaat:

Dat Jona uit het land van de Joden naar een vreemd land wordt gezonden, symboliseert dat de Geest en het Woord van God van het Joodse volk zouden worden weggenomen en aan de heidenen gegeven. Zo zegt Christus in Mattheüs 21 vers 43 : 43: Daarom zeg Ik u dat het ​Koninkrijk van God​ van u weggenomen zal worden en aan een volk gegeven dat de vruchten ervan voortbrengt.’, enz.

De vlucht van Jona en de gevaren die hij op zee ondervond, representeren het kruis en de vervolging die het Evangelie in de wereld zal ervaren. Het lijkt alsof de Christelijke missie op de vlucht ging, verloren ging en verdween van het wereldtoneel. Het lijkt zo teer en onbetekenend onder de woede van de wereld, omdat de personen die deze taak uitvoeren niet meer dan vreemdelingen en bijwoners zijn, m.a.w. het zijn maar zwakke en onbeduidende mensen.

De oceaan is de wereld, groot en machtig met zijn woedende baren. De walvis is gruwelijk en angstaanjagend met zijn kaken en tanden. Dit dier vertegenwoordigt de heerser en god van deze wereld, de duivel, die meedogenloos doodt door zijn vorsten en machtige heersers, enz.

Maar ondanks al deze machten en bedreigingen, wordt Jona krachtig bewaard door Gods machtige hand, en zijn boodschap kan niet tegen gehouden worden door zijn eigen vlucht of door het woeden van de oceaan, maar het baant zich een weg en dringt door tot in (heel) Ninevé.

Dus, hoewel de dienaars van het Woord misschien zwak zijn en de wereld krachtig, Gods Woord, het heilige evangelie, is nog altijd machtiger, en geen enkel obstakel kan zijn voortgang stuiten. En zelfs als alle dienstknechten van God verzwolgen zouden worden, dan zal het evangelie zelfs nog temeer de wereld doorgaan en de wereld veranderen.

Het is ons tot troost om te zien dat dit ook de ervaring van de apostelen was. En ook wij mogen niet door zee en walvis ons schrik laten aanjagen, overtuigd als we zijn dat het Woord van God, Zijn Evangelie, machtiger is dan al het andere.

Maarten Luther: Dr. Martin Luthers Werke (Weimarer Ausgabe) WA 19, 245, 24 – 246, 11

NB. De bovenstaande tekst werd vertaald vanuit het Engels (zie hieronder).

Bron tekst: If you would like to have these Luther Quotes sent to family or friends you can send (with their permission) the email address to: info@martinluther-quotes.com
Or, they can use our web-form located on the homepage of www.maartenluther.com There you can find both options to subscribe and unsubscribe from these weekly quotes. Our emails are free of charge and you are not asked for donations.

Bron afbeelding:  Bible Quote

2 Timoteüs 2 9 - Word of God not bound - Bible Quote

Geplaatst in Bijbel, Gemeente, Geschiedenis, Israël | Plaats een reactie

Gezegend léven…

En God zegende hen.   (Uit: Genesis 1 : 28-31)

De zegen van God over de mensen is zijn belofte, zijn zekere toezegging. Zegen wil zeggen het apart zetten van de gezegende. De zegen wordt op de mens gelegd en blijft op hem, tot ze in vloek wordt veranderd.

Zegen en vloek zijn lasten die God op de mensen legt. Zij gaan van geslacht tot geslacht, vaak onbegrepen, niet verstaan. Zij zijn volkomen reëel. Niets magisch, in de zin van tovenarij maar reëel.

Deze zegen — weest vruchtbaar, en wordt talrijk, heerst, onderwerpt de aarde – is het absolute ja op de mens in de wereld; heel zijn empirische existentie, zijn creatuurlijkheid, zijn wereldsheid, zijn aardsheid wordt hier gezegend.

Wat zal er gebeuren als juist deze zegen in vloek verandert?

Oorspronkelijk echter wil deze zegen niets anders zeggen,
dan dat God zag dat het goed was.

Bron tekst: Bonhoeffer Brevier – “Wat is de mens” – (24 februari) “Gezegend om te leven in de wereld” – ©1968 Ten Have b.v. Baarn, Vijfde druk 1978

Bron afbeelding:  Pinterest

Jesaja 40 28-31 - Those who hope in the Lord - Pinterest

Geplaatst in Bijbel, Gemeente, Geschiedenis, Huwelijk en gezin, Israël | Plaats een reactie

Vanwaar onze schaamte…

En zij beiden waren naakt, de mens en zijn vrouw,
maar zij schaamden zich voor elkander niet.
Genesis 2 : 25

Schaamte komt alleen voort uit het bewustzijn dat de mens gespleten is, dat de wereld in zijn geheel gespleten is, dus ook dat ik zelf gespleten ben. Schaamte betekent dat men de ander niet meer accepteert als gave van God, dat men de ander zelfzuchtig begeert en, daarmee samenhangend, dat men de ander beschouwt als iemand die er zelf ook geen genoegen meer mee neemt bij mij te horen, maar iets van mij begeert.

Schaamte is de verhulling van mijn eigen ik voor de ander ten gevolge van mijn en zijn kwade wil, ten gevolge van de verdeeldheid die tussen ons gekomen is. Als de een de ander accepteert als de hem door God gegeven hulp, als hij zich zelf wil zien vanuit de ander, gericht op de ander en horend bij de ander, dan schaamt de mens zich niet. In de eenheid van de ongebroken gehoorzaamheid is de mens voor de mens naakt en onverhuld, als lichaam en ziel en hij schaamt zich niet.

Eerst in de wereld van de tweespalt ontstaat schaamte.

Bron tekst: Bonhoeffer Brevier – “Wat is de mens” – (22 februari) “Onverhuld voor de ander” – ©1968 Ten Have b.v. Baarn, Vijfde druk 1978

Schenk ons uw trouw, HEER, op u is al onze hoop gevestigd.
(Uit Psalm 33 : 22)

Bron afbeelding:  Free Christian Wallpapers

Psalm 33 22 - May your onfailing love - Free Christian Wallpapers

Geplaatst in Bijbel, Gemeente, Geschiedenis, Huwelijk en gezin, Persoonlijk, Politiek, Wetenschap | Plaats een reactie

Waar de Kerk(strijd) begon…

Daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zijn vrouw aanhangen.
(Genesis 2 : 24)

Hier schijnen wij te stoten op een duidelijke vergissing van de verteller; hoe kan Adam, die niets weet van een vader en moeder, zo iets zeggen? Wanneer we dieper op de tekst ingaan treedt er een fundamenteel inzicht aan de dag.

De Adam die zo spreekt zijn wij zelf, die wél een vader en moeder hebben, die weten dat het elkaar toebehoren in liefde van man en vrouw een heel eigen karakter heeft

maar die dit weten door ónze schuld geheel bedorven en ontwricht hebben.

Hier wordt niet gezegd dat we ons niets hoeven aan te trekken van maatschappelijke vormen of van de band met onze ouders; deze zin is een uiterste poging om de diepte en ernst van het elkaar toebehoren te beschrijven. Dit laatste elkaar toebehoren is echter zonder enige twijfel gezien in samenhang met de geslachtelijkheid van de mens.

Uit alles blijkt, dat geslachtelijkheid de uitdrukking is van onze tweeledigheid…
de mens is enkeling en hij is verbonden met de ander.

De geslachtelijkheid is niets anders dan de uiterste verwerkelijking van het elkaar toebehoren, zij heeft hier nog geen eigen leven los van deze bedoeling. De gemeenschap van man en vrouw is de aan God ontleende, Hem als Schepper verheerlijkende, aanbiddende gemeenschap der liefde. 

Daarom is zij kerk in haar oorspronkelijke vorm.
En omdat zij kerk is,
is zij een voor eeuwig gebonden gemeenschap.

Bron tekst: Bonhoeffer Brevier – “Wat is de mens” – (21 februari) “Kerk in oorspronkelijke vorm” – ©1968 Ten Have b.v. Baarn, Vijfde druk 1978

(…) 4 En Hij antwoordde en zei tegen hen: Hebt u niet gelezen dat Hij Die de mens gemaakt heeft, hen van het begin af mannelijk en vrouwelijk gemaakt heeft, 5 en gezegd heeft: Daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zich aan zijn vrouw hechten, en die twee zullen tot één vlees zijn, 6 zodat zij niet meer twee zijn, maar één vlees? Dus, wat God samengevoegd heeft, laat de mens dat niet scheiden. (Uit Matteüs 19)

Bron afbeelding:  Vinyl Friend

Mattheüs 19 6 - God has joined together - Vinyl Friend

 

Geplaatst in Bijbel, Gemeente, Huwelijk en gezin, Israël, Politiek, Wetenschap | Plaats een reactie