Een Christelijke levenswandel in het huwelijk… (II)

Geplaatst op 30 november 2020 door AJ

‘Want zijn maaksel zijn wij, in Christus Jezus geschapen om goede werken te doen,
die God tevoren bereid heeft, opdat wij daarin zouden wandelen.‘ (Efeziërs 2 : 10)

De werken doen die God behagen

Het is heel belangrijk dat je nu weet wat voor werken je moet doen, die God behagen. Dáár zouden we onze uiterste best voor moeten doen. Net zoals we de wereld zien doen, die met grote moeite en ernst doet en navolgt wat mensen hebben verzonnen. De getrouwde vrouw kan geen hogere en edeler schat hebben dan wanneer ze zich zo gedraagt dat ze onderdanig is aan haar man. Dan is zij er zeker van dat ze God behaagt met wat ze doet. Wat zou haar nog meer blijdschap kunnen geven?

Dit wil ik aanzien

Daarom, wie een christelijke vrouw wil zijn, die zal zo denken: Ik wil niet aanzien wat voor man ik heb – of hij nu een heiden is of een gelovige, vroom of slecht – maar dat wil ik aanzien: dat God mij in de huwelijkse staat heeft gezet en mij heeft bevolen dat mijn wil aan de wil van mijn man onderworpen moet zijn. Daarom wil ik mijn man onderdanig en gehoorzaam zijn.

Puur goud

Wanneer de vrouw in deze gehoorzaamheid blijft, zijn al haar werken puur goud.

Wat mensen hebben verzonnen

Wanneer getrouwde mensen dit zouden weten en zich daaraan hielden, hoe gelukkig zouden ze dan zijn. Echter niemand geeft erom wat Gods werk en gebod is. Maar wat mensen hebben verzonnen, dat wordt door iedereen nagevolgd.

Dat is het eerste, hierna zegt de apostel hoe een vrouw zich tegenover anderen heeft te gedragen.

Maarten Luther: Epistel S. Petri gepredigt und ausgelegt, vgl. W(2)9, 1214 ff (1539)

(wordt vervolgd!)

Zie ook: ‘Een Christelijke levenswandel in het huwelijk… (I)‘ en
‘Identiteit van Joden én Christenen ligt in Christus…‘

Geciteerd 2: Ten tweede zult u, bruid, weten dat God u aan uw man verbonden heeft, gelijk de gemeente aan Christus verbonden is. U zult uw man liefhebben, respecteren en volgen in alle dingen die goed en rechtvaardig zijn, zoals de gemeente aan Christus onderdanig is. Het gebod van God en het voorbeeld van godvrezende vrouwen die op God vertrouwden en hun mannen dienden, zult u navolgen. Zo zult u uw man in alle goede en rechte dingen behulpzaam zijn, u zult aan uw gezin goede zorg besteden en het bewaren in de vreze des Heeren. U zult ook in eerbaarheid en godsvrucht wandelen, om anderen tot voorbeeld te zijn.
Tot slot, bruidegom en bruid, houdt steeds in gedachtenis dat u beiden erfgenamen van de genade des levens bent. Zo zult u in wijsheid met elkaar samenleven en niet verbitterd tegen elkaar zijn, opdat uw gebeden niet verhinderd worden.
Bron geciteerd 2:  Klassieke huwelijksformulier

Bron citaat: Maarten Luther – Als goud door vuur beproefd – Korte verklaring van de eerste brief van de apostel Petrus in 60 overdenkingen – Overdenking 36 – Samengesteld, ingeleid door H.C. van Woerden – © 2020 Den Hertog B.V., Houten.

Bron afbeelding:  Daily Bible Verse

Geplaatst in Bijbel, Gemeente, Geschiedenis, Huwelijk en gezin, Persoonlijk | Plaats een reactie

Een Christelijke levenswandel in het huwelijk… (I)

Geplaatst op 29 november 2020 door AJ

Evenzo zullen de vrouwen aan hun eigen man onderdanig zijn, opdat ook degenen die niet geloven in het Woord, door de (levens)wandel van de vrouwen, zonder woorden, worden gewonnen, wanneer zij uw eerbare (levens)wandel in godsvrees aanzien. Hun versiering moet niet uitwendig zijn in haarvlechten, in het omhangen van goud, of in (kostbare) kleding aan te trekken, maar onbevreesd in de verborgen mens van het hart, met een zachte en stille geest, die kostbaar is voor God. (1 Petrus 3 : 1-4)

Ongelovige echtgenoten

Op eenzelfde manier (zie 1 Petrus 2 : 18-25) zullen de (gehuwde) vrouwen aan hun eigen man onderdanig zijn…
Hier spreekt Petrus voornamelijk over vrouwen die in die tijd heidense en ongelovige mannen hadden. Aan de andere kant spreekt hij ook over gelovige mannen die heidense vrouwen hadden. Want in die tijd, toen de apostelen het Evangelie verkondigden onder de heidenen, gebeurde het vaak dat de één christen werd en de ander niet. Wanneer het in die tijden geboden werd dat de vrouwen hun mannen onderdanig moesten zijn, hoeveel te meer moet dat dan nu bij ons gebeuren. Een vrouw moet aan haar man onderdanig zijn, zegt Petrus, ondanks dat hij ook wel een ongelovige of heiden kan zijn. Hij geeft verder de redenen aan waarom dit zo moet zijn.

‘Prediking’

… opdat ook degenen die niet geloven in het Woord door de (levens)wandel van de vrouwen, zonder woorden, worden gewonnen, wanneer zij uw eerbare (levens)wandel in godsvrees aanzien
Petrus wil hiermee zeggen: een man zou zich aangetrokken kunnen voelen tot het christelijke geloof, en hij zou de christelijke levenshouding voor de goede kunnen houden, als hij ziet dat zijn vrouw zich goed gedraagt en deugdelijk is nadat zij christin is geworden. Hoewel het de vrouwen niet bevolen is te prediken*, toch moeten zij een deugdzame, heilige levenswandel hebben, in achting en eerbied voor hun mannen, opdat zij hen daardoor tot geloof zouden kunnen opwekken.

* Er gaat dus zeker ook van ons christenen altijd weer een ‘prediking’ uit zonder woorden – zie ook Psalm 19 bijvoorbeeld!

Uitwendige zaak

Deze gehoorzaamheid is slechts een uitwendige zaak! Je moet moet het dus niet doen om je daarmee vroom (en aangenaam) te maken voor God. De gehoorzaamheid waardoor een vrouw aan haar man onderdanig is, maakt haar niet rechtvaardig en zalig voor God. Je kunt immers ook een gehoorzame vrouw vinden die toch ongelovig is. Maar je moet het doen opdat je daarmee je man van dienst bent, zodat hij door jouw eerbare en godvrezende wandel bekeerd zou worden.

De geest is vrij

Want zó heeft God het ingesteld, toen Hij tegen de vrouw zei: ‘Uw wil zal aan die van uw man onderworpen zijn, en hij zal uw heer zijn‘ (Genesis 3 : 16). Dit is ook een van de straffen die Hij (gehuwde) vrouwen heeft opgelegd. Dit alles betreft echter de uitwendige wandel. Het is alleen van toepassing op het lichaam. Niet op de geest, want die is vrij.

Maarten Luther: Epistel S. Petri gepredigt und ausgelegt, vgl. W(2)9, 1214 ff (1539)

(wordt vervolgd!)

Zie ook: ‘Spreken en samenspraak ‘in eenheid met Christus’…‘ en
‘Een christelijke levenswandel in het huwelijk… (II)‘

Bron citaat: Maarten Luther – Als goud door vuur beproefd – Korte verklaring van de eerste brief van de apostel Petrus in 60 overdenkingen – Overdenking 36 – Samengesteld, ingeleid door H.C. van Woerden – © 2020 Den Hertog B.V., Houten.

Bron afbeelding:  Pinterest

 

Geplaatst in Bijbel, Gemeente, Geschiedenis, Huwelijk en gezin, Persoonlijk | Plaats een reactie

Spreken en samenspraak ‘in eenheid met Christus’…

Geplaatst op 29 november 2020 door AJ

‘Maar wij spreken ten overstaan van God en in eenheid met Christus‘
(Zie 1 Korintiërs 12 : 19)

Zullen we in deze (wereld)tijd met homofilie en homofiele medechristenen niet hebben om te gaan zoals bijvoorbeeld de kinderen van Gods volk indertijd omgingen met polygamie? We weten dat Jakob niet uit eigen keus zijn huwelijk met twee vrouwen begon en dat in die tijd het krijgen van (meer) kinderen zo belangrijk was dat het hebben van bijvrouwen ook niet zomaar werd afgekeurd.  En ook David en Salomo werden niet als kinderen van God verworpen en uitgestoten ondanks dat ze met het hebben van veel vrouwen (en veel paarden, Salomo) beslist tegen de wet van Mozes ingingen en daarmee veel strijd en moeiten in (hun) huis haalden en daarmee ook onheil over zich en het Godsvolk afriepen.

We hebben allen een leven lang een strijd te voeren om Gods Woord én om Gods weg met ons in ons leven te leren verstaan en aanvaarden. Laten we onszelf en anderen daarbij geen onnodige obstakels in de weg leggen. Wat dat in de concrete praktijk van ons leven en ons samenleven met anderen betekenen moet – ook in het pastoraat – dat kan alleen ‘uitgevonden’ worden waar en wanneer Christenen in de gemeenschap van de/een gemeente van Jezus Christus steeds weer met elkaar eerbiedig Gods Woord beluisteren en daarover met elkaar in gesprek gaan elkaar aanvaardend als broeders en zusters in de Heer.

Zoiets geldt ook t.a.v. de taak die vrouwen krijgen toebedeeld in een bepaalde gemeente. Dat moet niet een zaak zijn van onheilig streven maar van eerbiedig zoeken naar wat in liefde en eerbied voor Gods Woord en de tijd waarin we leven in een gemeente als ‘gepast’ wordt bevonden. Dan zal toch altijd het uit liefde gehoorzaam willen volgen en dienen van onze Heer Jezus Christus en daarmee ook het elkaar dienstbaar willen zijn in het concrete leven van onze tijd centraal behoren en kunnen staan in ons spreken en overleggen en handelen met elkaar.

En waar we moeten constateren dat die liefde en gehoorzaamheid en dienstbaarheid er niet of onvoldoende is daar zullen we geen grote mond opzetten tegen elkaar of schermen met synodale of andere kerkelijke stukken, maar ons vernederen voor God, zoals Paulus daar ook van spreekt in het slot van hoofdstuk 12 van de tweede brief aan de Korintiërs (2 Korintiërs 12 : 14-21: ‘Aankondiging van een derde bezoek‘ – en lees H13 er ook bij!)

Zie ook:  ‘Een Christelijke levenswandel in het huwelijk… (I)‘

Bron afbeelding:  Talk To The Word

 

Geplaatst in Bijbel, Gemeente, Huwelijk en gezin, Persoonlijk | Plaats een reactie

Niet mijn wil…

Geplaatst op 27 november 2020 door AJ

‘Wie zijn kruis niet opneemt‘ (Uit Matteüs 10 : 38)

‘Betere roeping’

Geciteerd: Maar nu draai ik de spiegel. Misschien maken wíj van homo’s (net als van singles) wel een te bijzondere groep: die met een relationele dwarslaesie. Geen partner, geen kinderen, geen seksuele gemeenschap. Maar juist in het christendom zou dat niet zo heel bijzonder moeten zijn. Er staat een bijna vergeten hoofdstuk in de Bijbel over alleen blijven als roeping, een betere roeping zelfs dan het huwelijk.
Beide roepingen vragen om een offerend leven. We zouden één groot leger van geroepenen moeten vormen. Te herkennen aan een kruis dwars door onze eigen wil en verlangens heen. Niet om die te ontkennen, te vernietigen of af te wijzen, maar omwille van een grote liefde Die dat allemaal waard is.

‘Terechte verlangens’

Opgemerkt: Ja, we lopen er in het leven tegenaan dat allerlei ‘terechte verlangens’ (vooral wanneer we ons met ‘meer gefortuneerde’ medemensen vergelijken) niet vervuld worden en dat vanwege allerlei voorvallen en oorzaken waar we in ons eigen leven mee geconfronteerd worden en waar we niet zelf voor gekozen zouden hebben wanneer wijzelf het maar voor het zeggen hadden gehad.
In de loop der jaren doen wij christenen niet alleen meer Bijbel/Godskennis en zelfkennis op, maar wij leren ook heel veel van en via onze medemensen en ‘op eigen houtje’ over het leven en samenleven en over onze (profane) mensengeschiedenis…

‘Voortdurende strijd’

En dan is en/of komt er zeker een strijd tussen onze eigen wil en verlangens (ook om achteraf nog zaken te corrigeren of te compenseren) en de weg die Gods Woord en de heilige Geest ons (willen) wijzen. Paulus zegt dat er een voortdurende strijd is tussen wat we uit onszelf najagen en dat wat de heilige Geest verlangd dat wij zullen doen en dat we daarom niet maar kunnen doen wat we zelf graag willen – zie Galaten 5 : 16-17.

Kinderlijk vertrouwen!

Onze natuur (‘vlees’), de wereld en de boze zullen zeker alles op alles zetten om ons onze eigen (natuurlijke) wil te laten doen. En hoeveel wereldwijze medemensen willen je daarbij niet graag van advies dienen en zelfs pastors, dokters en psychologen en psychiaters kunnen en willen je wel helpen met hun vakkennis en wereldwijsheid om daarmee in te gaan tegen de wijsheid en de liefde (tot God en je medemens) die de Heilige Geest verlangd en waarvoor Hij je ook zeker de wijsheid en kracht en liefde schenken wil wanneer je Hem boven al die stemmen in je hart en in de wereld wil horen en je vertrouwen geven. Zoals kleine kinderen dat doen die uit liefde en respect goed luisteren naar hun liefhebbende ouders en zich voor andere stemmen dan maar doof houden.

‘Vrijmoedigheid’

Wanneer je zo leeft en je keuzes maakt, dan kan je met een oprecht hart blijven bidden en vertrouwen dat God jouw liefde tot en gehoorzaamheid aan Hem niet zal beschamen. Dat geeft grote vrijmoedigheid om altijd weer te gaan naar de troon van genade om daar barmhartigheid te ontvangen en genade te vinden wanneer we hulp nodig hebben – zie Hebreeën 4 : 11-16.

Bron citaat: RD Boeken – Column: Bijzondere mensen – door Christine Stam-van Gent

Bron afbeelding: #goodmorningmessage

Geplaatst in Bijbel, Gemeente, Huwelijk en gezin, Persoonlijk | Plaats een reactie

Leer ons zo onze dagen tellen…

Geplaatst op 27 november 2020 door AJ

‘De Heer is mijn Herder, mij ontbreekt niets.‘*
(Psalm 23 : 1)

Van dr. Maarten Luther (1536)
Op een avond na gebed aan de eettafel uiteengezet.

Psalm 23 (10)

Geciteerd 2: (…) “Mij ontbreek niets – Maar voor de profeet gold dat hij niet altijd gelukkig was, noch was hij steeds maar weer in staat om te zingen: “De Heer is mijn Herder, het ontbreekt mij aan niets.” Soms verlangde hij veel, bijna te veel. Hij zou (dikwijls) noch gerechtigheid, noch Gods troost en hulp voelen, maar alleen zonde, Gods toorn, verschrikking, twijfel en vrees voor dodenrijk en hel, zoals hij klaagt in veel psalmen.

Desalniettemin laat hij zijn gevoelens varen en houdt God aan Zijn belofte van een komende Messias en denkt: ‘Het zij met mij zoals het is, maar dit is nog steeds de troost van mijn hart, dat ik een genadig en barmhartig Heer heb, die mijn Herder is, wiens Woord en belofte mij sterken en troosten. Dáárom ontbreekt het mij aan niets.’

Om deze reden en andere redenen schreef hij ook deze Psalm naast andere Psalmen, zodat we er zeker van zouden kunnen zijn dat we in echte verzoeking nergens anders raad en troost kunnen vinden, en dat alleen dit de gouden kunst is: vasthouden aan Gods Woord en belofte, en dan oordelen over de toestand van ons leven op basis van dit Woord en niet op basis van de gevoelens van ons hart. Dan zullen zeker hulp en troost volgen, en er zal absoluut niets ontbreken.”

Maarten Luther: Dr. Martin Luthers Werke (Weimarer Ausgabe) WA 51, S. 271 ev (gebruikte vertaling: Luthers Works, American Edition, vol. 12, p. 147 ev)

~~~

‘Laat de Heer uw vreugde blijven; ik zeg het u nogmaals: wees altijd verheugd.
Laat iedereen u kennen als vriendelijke mensen.‘ (Uit Filippenzen 4 : 4-9)

Geciteerd 1: De apostel Paulus houdt van de mensen in Filippi. Hij heeft er een bijzondere band mee. Ze bleven hem trouw toen hij gevangen zat. Toch – of juist daarom – spaart hij hen niet. Ze hebben recht op zijn aanwijzingen. Daarna neemt hij de draad weer op van hoofdstuk 3 : 1, waar hij begon over vreugde. Dan volgen nog een paar algemene opmerkingen, zoals die zin over vriendelijke mensen. Letterlijk staat er: mild. God is mild voor zijn schepping en verwacht dat ook van Jezus’ volgers. Dat kan je alleen maar opbrengen omdat Hij voor jou een bron van vreugde is. Altijd? Dat staat er nogal uitdagend in vers 4. Je hoeft zo’n woordje niet krampachtig te lezen. Vreugde laat zich niet dwingen. Lees het vooral met de ontspanning van een vriend, iemand die jou aanvaard zonder méér. Dan klinkt het ongeveer zó: je laat je die vreugde toch niet afnemen?!

Bron: Dag in Dag uit 2020 – Mediatie 27 november 2020 – Leger des Heils | Ark Media

~~~

‘Leer ons alzo onze dagen tellen, dat wij een wijs hart bekomen.‘
(Psalm 90 : 12)

Omdat ons leven niets anders is dan een voortdurend sterven, moeten we gedurende ons hele leven de kunst om goed te leven en te sterven bestuderen. Als je zo hebt geleefd, kun je niet slecht sterven. Het is maar zelden dat iemand goed sterft, die slecht heeft geleefd.

Goed leven betekent echter niet dat je alles uit het leven haalt zoals de wereld dat doet, maar leven in het geloof in de Zoon van God, zoals het in Galaten 2 : 20 staat: ‘Ikzelf leef niet meer, maar Christus leeft in mij. Mijn leven hier op aarde leef ik in het geloof in de Zoon van God, Die mij heeft liefgehad en Zich voor mij heeft prijsgegeven.’

Goed sterven betekent: graag sterven. Het geloof zorgt ervoor dat je graag sterft; de vruchten van het geloof zorgen ervoor dat je goed sterft. Als je gelooft dat je door Christus een genadige God hebt, dan sterf je graag; want je weet, waar je heengaat.

Bron: checkluther-com – Meditatie 27 november 2020 – Luther Heritage Foundation (Veenendaal)

Bron afbeelding: Heartlight

 

Geplaatst in Bijbel, Gemeente, Huwelijk en gezin, Persoonlijk | Plaats een reactie

Zó spreekt de HEER…

Geplaatst op 26 november 2020 door AJ

‘Werpt alle overtredingen die gij begaan hebt van u weg
en vernieuwt uw hart en geest.‘ (Ezechiël 18 : 31a)

Bekeer u en leef!

Geciteerd 1: Het woord van de HEERE kwam tot mij: Mensenkind, wat heeft het hout van de wijnstok vóór op elk ander rankendragend hout dat onder de bomen van het woud is? Kan er hout uit gehaald worden om er een gebruiksvoorwerp van te maken? Kan men er een pin uit halen om er welk voorwerp dan ook aan op te hangen?
Zie, het wordt als brandstof aan het vuur overgegeven, het vuur verteert de beide uiteinden ervan en het midden ervan is zwartgeblakerd. Zou het voor een gebruiksvoorwerp geschikt zijn? Zie, toen het gaaf was, kon er geen gebruiksvoorwerp van gemaakt worden. Hoeveel te minder nu het vuur het verteerd heeft, zodat het zwartgeblakerd is. Zal er dan nog een gebruiksvoorwerp van gemaakt kunnen worden? (Uit Ezechiël 15 : 1-5)

Opgemerkt: Lees verder in Ezechiël 15 en 16 wat God nog meer over Zijn eigen volk en de andere volken heeft op te merken. Hieronder nog/alvast verzen uit het slot van Ezechiël 16 (:60-63) en 18 (: 30-32)

Ik vergeef je alles!

Geciteerd 2: Toch zal Ík aan dat verbond blijven denken, het verbond dat Ik met je gesloten heb in de dagen dat je nog jong was. Daarom zal Ik nu een verbond met je sluiten dat eeuwig zal duren. Als je grote (oudere) en je kleine (jongere) zusters weer bij je komen (o.a. Sodom em Samaria), zal je over je gedrag nadenken en je ervoor schamen. Je zult ze van Mij als dochters krijgen*, al maken zij van het verbond geen deel uit. Als ik Mijn (nieuwe) verbond met jou heb gesloten, zal je beseffen dat Ik de HEER ben en overdenken wat je gedaan hebt; je zult je schamen, en zwijgen omdat je vernederd bent – maar Ik vergeef je alles wat je hebt gedaan. Zo spreekt God, de HEER. (NBV, vergelijk ook met HSV en NBG)
* Zie Psalm 87 : 6-7

Geciteerd 3: Ik zal ieder beoordelen naar de weg die hij gegaan is spreekt God, de Heer. Kom tot inkeer, bega geen misdaden meer, anders brengt je schuld je ten val, Breek met het zondige leven dat jullie hebben geleid, en vernieuw je hart en geest. Dán hoeven jullie niet te sterven Israëlieten! Want de dood van de mens geeft me geen vreugde – spreekt God, de HEER. Kom tot inkeer en leef! (NBV, vergelijk ook met HSV en NBG)

Geciteerd 4: ‘Zou ik een welgevallen hebben aan de dood van de goddeloze? luidt het woord van de Here HERE. Niet veeleer hierin dat hij/zij zich bekeert van zijn/haar wegen en leeft? (vers 23).
Dat zei Jezus later net zo: ‘Want God heeft Zijn Zoon niet in de wereld gezonden opdat Hij de wereld veroordele, maar opdat de wereld door Hem behoude worde.‘ (Johannes 3 : 17)
En Paulus schreef van God onze Heiland: ‘Die wil dat alle mensen behouden worden en tot erkentenis der Waarheid komen.‘ (1 Timoteüs 2 : 4)
Laten we dat zeggen, wanneer de gelegenheid zich daarvoor aandient. En laten wij, christenen, gelovigen, rechtvaardigen, doen wat de profeet Ezechiël aan het slot van hoofdstuk 18 in de Naam van de HERE gebood: ‘Vernieuw uw hart en uw geest!‘.
En als we misschien een tijd tegemoet gaan waarin de hand van de Here zwaarder op ons politieke en economische (of persoonlijke!) leven komt te drukken, laten we dan niet in de eerste plaats de schuld zoeken bij anderen, leiders van vroeger en nu (of ouders), maar in de eerste plaats onze eigen levens doorzoeken en voor de Here belijden: ‘Heer mijn hart is boos en schuldig‘. En laten we erkennen dat de Here ons zeker ook om onze eigen zonden bezoekt.

Bron citaat 4:  Ezechiël 18 blz. 56-57 – ‘Bijbellezingen over het boek Ezechiël‘ – door ds. F. van Deursen.

Bron afbeelding:  SlideServe

Geplaatst in Bijbel, Gemeente, Huwelijk en gezin, Israël | Plaats een reactie

Biedt kinderen geen godsbeeld maar een schuilplaats…

Geplaatst op 24 november 2020 door AJ

‘Ontzag voor de Heer geeft een krachtig vertrouwen, het biedt
je kinderen een schuilplaats.‘ (Spreuken 14 : 26)

‘Tact nodig’ als ouders?

Geciteerd 1: Als ouders heb je invloed op het godsbeeld dat je kinderen ontwikkelen, stelt Elsbeth Visser.

Geciteerd 2: Ik was erg benieuwd welk beeld van God de kinderen van de kinderbijbelclub hadden (4 en 5 jaar oud). Ik vroeg eens aan hen of ze wilden tekenen waaraan ze dachten als ze aan God denken. De uitkomsten waren verrassend.

Geciteerd 3: Ik werd me weer eens bewust hoeveel tact en wijsheid nodig is bij de opvoeding van kinderen. Ik ontdekte dat niet alle metaforen voor iedereen even helpend zijn.

Opgemerkt 1: Stel eens de vraag aan kinderen hoe en wanneer ze hun ouders het best (kunnen/hebben) leren kennen. Wanneer ze buiten spelen of wanneer ze hard aan het werk zijn op school? Wanneer vader en of moeder een boek of een krant of hun smartphone zitten te lezen, etc. Of is dat toch op de momenten dat ze echt samen zijn en echt samen iets doen of wanneer er voorgelezen wordt of op vakantie of als er een ongeluk(je) gebeurd of dat er tijdelijk of langdurig ziekte is?

Heb je niet een leven lang nodig om te ontdekken wat je ouders voor jou (al of niet) kunnen en willen betekenen en zou het je dan (nog) lukken om dat (voor een ander) in één of meer beelden vast te leggen? Zal je niet liever iets vertellen over je ouders of zeggen kom een keer bij ons thuis eten of ga een keer met ons mee op een uitje of op vakantie?!

Opgemerkt 2: Leren ouders én kinderen niet voortdurend en een leven lang met en van elkaar wanneer ze maar in hun dagelijkse en zondagse levensstijl laten blijken dat ze allen diep ontzag hebben voor onze Levende Drie-Enige God?

Zie ook nog: ‘het zachte juk van de Messias‘

Bron citaten:   dewaarheidsvriend.nl/column/godsbeelden – door Elsbeth Visser-Vogel.

Bron afbeelding: SlideServe

Geplaatst in Bijbel, Gemeente, Huwelijk en gezin | Plaats een reactie

Existentiële Angst…

Geplaatst op 24 november 2020 door AJ

‘Want zo hoog de hemel is boven de aarde, is Zijn goedertierenheid geweldig
over degenen die Hem vrezen.’ (Psalm 103 : 11)

‘Te groot om te bevechten’*

Geciteerd 1: “Ik (1) kan me niet voorstellen hoe het zou zijn om de moeilijkste periodes van je leven te doorstaan zonder liefde, in welke vorm dan ook. Het is natuurlijk niet zo dat iemand anders je meest existentiële angsten kan wegnemen, dat kun je uiteindelijk alleen zelf. Je geliefd weten is wel een voorwaarde om dat te kunnen, denk ik.”

Geciteerd 2: “Ik ben niet religieus opgevoed, dus God was voor mij altijd maar een woord. Zonder een bepaalde inhoud. Ik denk dat ik nu beter begrijp waar mensen het over hebben. En ook waarom mensen religieus zijn. Wat niet betekent dat ik een lijn heb met het hogere of zo. Waar ik veel over nadenk sinds ik ziek ben, is genade. Dat speelt zeker in het christendom een belangrijke rol. Maar wat betekent het om genade te krijgen?

Geciteerd 3: Dat is de vervelende, slechte staat van onze natuur, dat ze schichtig wordt en ervandoor gaat als Christus met Zijn genade en troost naar haar toekomt, terwijl ze Hem toch zou moeten navolgen: naakt en blootsvoets tot aan het einde van de wereld. Maar ze draait rond en zoekt haar eigen werk, ze wil van tevoren al rein en waardig genoeg zijn en zelf een genadige God en Christus verdienen, om zodoende vrede te zoeken en de zonde te ontlopen (…). Daarmee valt ze nog dieper in de verschrikking en angst, tot Christus haar met Zijn Woord er weer uit haalt. Daarom moet je Hem niet ongepast behandelen door Hem van je af te slaan en ook niet de troost die Hij je brengt, voor jezelf tot verschrikking en vertwijfeling verdraaien, maar je moet veel meer vol vertrouwen op Hem aflopen. Dan zal je al snel het vrolijke, troostvolle woord horen: ‘Wees niet bang!’, waarmee Hij tot het hart van jou en alle terneergeslagen gewetens spreekt en zegt dat al je zonden kwijtgescholden zijn.

* Geciteerd 4: Al vele millennia voor het verschijnen van de dsm wist Angst haar weg te vinden naar het hart van de mens. In feite danken wij vanaf onze vroegste voorouders ons voortbestaan aan Angst. Hij was een goede raadgever die ons op tijd liet vluchten voor vijanden die te groot waren om te bevechten. (a) En in de huidige tijd bestaan er nog steeds dergelijke vijanden en bestaat gelukkig ook nog steeds de angst. Velen menen dat iedere ‘moderne’ angst een afgeleide is van die oerangst; de meest primitieve angst die wij als levend organisme kennen en die in direct verband staat tot ons bestaan, ons zijn, onze existentie.

(a) De eerste vlucht van de mens was het zich verbergen voor God in de Paradijstuin, terwijl de mens juist kort daarvoor had zullen wegvluchten van de satan en zijn misleidende woorden…

Bron geciteerd 1+2: Trouw/deVerdieping (via Blendle) – ”Alleen de dood kan je van de angst verlossen‘ – Door Stevo Akkerman
Bron geciteerd 3: checkluther-com – Meditatie 24 november 2020 – Luther Heritage Foundation (Veenendaal)
Bron geciteerd 4:  ‘Existentiële angst wat is dat eigenlijk‘

(1) Lieke Marsman (Den Bosch, 1990) is dichter en essayist. Ze studeerde filosofie in Amsterdam en debuteerde in 2010 met de bundel ‘Wat ik mijzelf graag voorhoud’, waarvoor ze onder meer de C. Buddingh’-prijs ontving. In 2018 publiceerde ze ‘De volgende scan duurt vijf minuten’, naar aanleiding van de kanker die haar trof.

Bron afbeelding:  Pinterest

Geplaatst in Bijbel, Geschiedenis, Huwelijk en gezin, Persoonlijk | Plaats een reactie

Gelukkig de treurenden…

Geplaatst op 23 november 2020 door AJ

‘De dag waarop je sterft is beter dan de dag waarop je wordt geboren.‘
(Prediker 7 : 1b)

‘De achtste dag’*

Geciteerd 1: “Gelukkig de treurenden, want zij zullen getroost worden” (Matteüs 5 : 5). In de tweede zaligspreking gaat het over de treurenden, letterlijk zij die ‘verdriet hebben’ of ‘rouwen’. Tot acht keer toe klinkt het woord ‘makārioi’. Het betekent ‘gelukkig’ of ‘zalig’. Dat is niet toevallig. Het getal acht staat immers voor volledigheid. Wie een acht kantelt, krijgt een lemniscaat (∞), het symbool voor volheid en oneindigheid.

Geciteerd 2: Er zijn zoveel redenen waarom mensen rouwen. Voor sommigen is het de partner die weggevallen is; anderen lijden ook aan eenzaamheid, aan een relatie die niet heeft mogen zijn, dromen voor de toekomst die nooit werkelijkheid mochten worden.

Vaak ervaren we dat we leven in een tussentijd. Wachtend op die achtste dag, moeten we het zien uit te houden met ons verdriet. En dan heb je mensen nodig die met je mee willen gaan, mensen die niet wegkijken, maar woorden van troost kunnen spreken.

De Bergrede is daar een prachtig voorbeeld van. Steeds valt het me weer op hoe troostend Jezus aanwezig is in de Bergrede. De Bergrede is geschreven tegen de achtergrond van de verwachting van het ‘koninkrijk der hemelen’. De zaligsprekingen beginnen en eindigen ermee (Matteüs 5 : 3,10). In de mensenmassa die met Jezus is meegereisd, leefde het verlangen naar een nieuwe toekomst, een nieuw koninkrijk dat door zou breken.

De mensen voor wie het Mattheusevangelie is geschreven, leden onder het juk van de Romeinse bezetter. Onderdrukking en vernedering drukte zwaar op hen. Maar Jezus biedt vertroosting in het licht van het rijk dat komen zal.

Jezus houdt hen voor: nu is het noch duister, maar eens zal het licht doorbreken. En dan klinken die ontroerende woorden:

    • zalig de mensen die treuren en vervolgd worden!
    • Zalig de mensen die ondanks alles nederig van hart zijn!
    • Zalig zij die zachtmoedig durven zijn en vredestichten in een wereld vol geweld!
    • Zalig zij die hongeren en dorsten naar gerechtigheid! Want zij zullen getroost worden.

* ‘Achtste dag‘:

  • Het is opmerkelijk dat de besnijdenis in de Bijbel op de achtste dag na de geboorte moet plaatsvinden, niet eerder en niet later, als een verbondsteken tussen God en het nageslacht van Abraham.
  • In de Schrift staat acht symbolisch voor een nieuw begin. In de Tora (Leviticus 9 : 1 en vv.) begon na 7 dagen van voorbereidingen op de achtste dag de inwijdingsceremonieën van Aäron en zijn zonen en ook de ambtsaanvaarding van alle priesters en Levieten. Nadat alle voorgeschreven handelingen waren vervuld op die achtste dag ‘verscheen de heerlijkheid van de Heere aan heel het volk’.
  • De vorm van het doopvont is in de meeste kerken achtkantig.
  • ‘Acht’ doet ook denken aan de achtste dag, aan Pasen, aan die ochtend, toen drie vrouwen naar het graf van Jezus trokken. Het schemerdonker waarin zij vertrokken leek al even zwaar te zijn als hun gemoed. Het verdriet en de verbijstering die ze met zich meedroegen, drukte op hen; hun rabboeni, die zo wreed uit hun leven was weggerukt. Het laatste wat ze voor hem konden doen, was liefdevol zijn gebroken lichaam zalven met geurende olie. Maar het was allemaal anders gelopen. Het licht was weer doorgebroken; Jezus was opgestaan. Soms gebeurt het dat je door je tranen heen weer naar de toekomst kan kijken.

Bron citaten: nl.protestant-link/sermons/overdenking: ‘gelukkig de treurenden, want zij zullen vertroost worden.‘

Bron afbeelding:  SlidePlayer

Geplaatst in Bijbel, Gemeente, Huwelijk en gezin | Plaats een reactie

Zullen wij die Bron voor u openen*…

Geplaatst op 21 november 2020 door AJ

(…) ‘Mozes zei tegen de menigte: ‘Luister, opstandelingen!
Moeten wij voor jullie water uit deze rots laten komen?’
Toen hief Mozes de staf op en sloeg tweemaal op de rots.‘
(Zie Numeri 20 : 7-13)

Geciteerd: In deze aflevering sta ik stil bij de Bijbeltekst Psalm 36 : 10 waar David zegt: ‘Want U bent de bron van leven.‘
Laten we zorgen dat de bronnen in Nederland overal levenskrachtig zijn en stromen!

Opgemerkt 1: Die Bron staat sinds ‘het Pinksteren’ in Jeruzalem en sinds het getuigenis van de apostelen altijd en voor iedereen open en het water ervan is levenskrachtig en stromend! De ‘gezonde en krachtige schapen en bokken’ zullen ervoor hebben op te passen dat ze de ‘zieke en zwakke dieren’ niet in de weg lopen of zelfs de weg voor hen versperren en/of hebben te voorkomen dat ze het levenskrachtige en stromende water uit die Bron voor hen vertroebelen!

(…) 7 De Here zei tegen Mozes: 8 ‘Haal de staf en roep daarna het volk bijeen. Terwijl de mensen toekijken, moet u tegen die rots daar spreken en dan zal er genoeg water uitkomen! U zult hun water geven uit een rots en er zal genoeg zijn voor alle mensen en hun vee!’ 9 Mozes deed wat de Here had gezegd. Hij haalde de staf van de plaats waar hij voor de ogen van de Here stond. 10 Toen riepen Mozes en Aäron het volk bijeen bij de rots en Mozes zei tegen de menigte: ‘Luister, opstandelingen! Moeten wij voor jullie water uit deze rots laten komen?’ 11 Toen hief Mozes de staf op en sloeg tweemaal op de rots. Het water gutste eruit en de mensen en het vee konden drinken. 12 Maar de Here zei tegen Mozes en Aäron: ‘Omdat u Mij niet hebt geloofd* en Mij niet de eer hebt gegeven voor de ogen van het volk Israël, zult u beiden hen niet het land mogen binnenbrengen dat Ik heb beloofd!’ 13 Deze plaats werd Meriba (Water van Ruzie) genoemd, omdat de Israëlieten hier opstandig werden tegen de Here en Hij Zich hier als de Heilige** bewees. (Uit Numeri 20)

* Namelijk dat God het volk genadig wilde zijn zonder verwijt.
**  Zie o.a. Exodus 34 : 5 t/m 7 en Jona 4 : 2.

Opgemerkt 2:  Wat zou het voor allen (bij Kades/Meriba) goed en passend geweest zijn wanneer Mozes daar woorden gesproken had zoals we die bijvoorbeeld vinden in Psalm 36:

(…) 6 Here, hemelhoog is Uw goedertierenheid,
Uw trouw reikt tot de wolken;
7 Uw gerechtigheid is als de bergen Gods,
Uw gericht is een geweldige watervloed.
Mens en dier verlost Gij, Here.

8 Hoe kostelijk is Uw goedertierenheid, o God;
daarom schuilen de mensenkinderen
in de schaduw van Uw vleugels;
9 zij laven zich aan de overvloed van Uw huis,
Gij drenkt hen met de stroom van Uw liefelijkheden.

10 Want bij U is de bron van het leven,
in Uw licht zien wij het licht.

Bron citaat:  FB-post met link naar video met overdenking door Wilkin van de Kamp

Bron afbeelding:  Pinterest

 

Geplaatst in Bijbel, Gemeente, Geschiedenis | Plaats een reactie