JC33NL – Christelijk geloven in Nederland

(…) U kan de wereld niet haten, maar Mij haat zij, omdat Ik van haar getuig, dat haar werken boos zijn. (Johannes 7 : 7)

(…) Mijn onderricht is niet van Mij, maar van Hem Die Mij gezonden heeft.

HC Zondag 44 – Waarom laat ons dan God alzo scherp de tien geboden prediken, zo ze toch niemand in dit leven houden kan? (Luther 9e en 10e gebod)

[Behandelde tekst: Mattheüs 5:13, over het zout dat smakeloos is geworden]

Met het woord ‘zout’ toont Hij wat uw ambt moet zijn. Want zout is niet voor zichzelf zo zout, en kan zichzelf ook niet zouten. Zout wordt gebruikt in de keuken om vlees of iets anders, waarvoor men het nodig heeft, te zouten. Hierdoor krijgt het smaak, blijft het vers en zal het niet bederven. Op deze manier zegt Christus: ‘Wees ook een zout’, echter niet het zout dat in de keuken wordt gebruikt, maar een zout waarmee men een geheel ander ‘vlees’ zout, namelijk de hele wereld.

Dat is toch een heerlijk ambt en een grote eer dat God u ‘het zout de aarde’ noemt en u aanstelt om alles te zouten wat op aarde is.

Daarvoor heeft Hij echter wel mensen nodig die gewillig zijn om arm, ellendig, behoeftig, zachtmoedig enzovoorts te zijn. Die daarbij ook allerlei vervolging, smaad en laster willen verdragen. Als het met u zo niet gelegen is, wordt u nooit een goede verkondiger, die goed begint te zouten. Maar u blijft een smakeloos ‘zout’ dat geen nut doet.

Daarom is het niet gemakkelijk een evangelist [apostel] of verkondiger te zijn, en dit ambt uit te oefenen, ja, voor vlees en bloed is dat onmogelijk.

Hoe dat nu bij het zouten toegaat, kunt u wel begrijpen, namelijk dat u moet preken en zeggen: ‘Alles wat op aarde is geboren en op aarde leeft, doet geen nut, maar is verrot en bedorven voor God’ (vgl. Romeinen 3:9 en Galaten 3:22). Want omdat Hij eenvoudigweg zegt dat zij het zout der aarde zijn, dat is voor alles wat wereld is, moet daaruit volgen dat alles wat in de wereld is en vlees of mens heet, moet gestraft en doorzouten worden.

Zodat u de heiligheid, wijsheid, godsdienst van de hele wereld, die verzonnen is buiten Gods Woord, die zich niet alléén aan Christus houdt, moet verdoemen als van de duivel. En zeggen dat die in de afgrond van de hel thuishoort. Dit is een onvriendelijke verkondiging die onaangenaam is voor de wereld, en dit maakt dat men u vijandig gezind is en u op de mond slaat.

Maarten Luther: Wochenpredigten über Matth. 5-7,1530/1532, vgl. WA 32,343,1 – 344,18 (verkort)

Bron tekst: “Maarten Luther – Mijn enige troost – 365 dagen met de Heidelbergse Catechismus” samengesteld door H.C. van Woerden, Den Hertog uitgeverij.

Zie verder eventueel ook: “Profetisch (s)preken…”

(…) 16 Jezus​ antwoordde hun en zei: Mijn onderricht is niet van Mij, maar van Hem Die Mij gezonden heeft. 17 Als iemand de wil heeft om Zijn wil te doen, zal hij van dit onderricht weten of het uit God is, of dat Ik vanuit Mijzelf spreek. 18 Wie vanuit zichzelf spreekt, zoekt zijn eigen eer, maar Wie de eer zoekt van Hem Die Hem gezonden heeft, Die is waarachtig en geen ongerechtigheid is in Hem. 19 Heeft ​Mozes​ u niet de wet gegeven? En niemand van u doet de wet. Waarom probeert u Mij te doden? (Uit Johannes 7)

(…) 18 Als de wereld u haat, weet dat zij Mij eerder dan u gehaat heeft. 19 Als u van de wereld zou zijn, zou de wereld het hare liefhebben, maar omdat u niet van de wereld bent, maar Ik u uit de wereld heb uitverkoren, daarom haat de wereld u. 20 Herinner u het woord dat Ik u gezegd heb: Een slaaf is niet meer dan zijn heer. Als zij Mij vervolgd hebben, zullen zij ook u vervolgen; als zij Mijn woord in acht genomen hebben, zullen zij ook het uwe in acht nemen. (Johannes 15 : 18-20)

Bron afbeelding:  BiblePic.com

6 Van ​Abraham​ wordt gezegd: ‘Hij vertrouwde op God, en dat werd hem als een daad van ​gerechtigheid​ toegerekend.’ 7 U ziet dus dat zij die geloven ​kinderen​ van ​Abraham​ zijn. (Uit Galaten 3)

HC Zondag 44 – Waarom laat ons dan God alzo scherp de tien geboden prediken, zo ze toch niemand in dit leven houden kan? (Luther 9e en 10e gebod)

[Behandelde tekst: Galaten 3 : 6]
(…) Wij echter leren en troosten de aangevochten zondaar op de volgende manier: het is onmogelijk, broeder, dat u in dit leven zo volmaakt wordt dat uw lichaam net zo smetteloos en helder straalt als de zon. Nee, u houdt zonden en gebreken en toch bent u een heilige. Maar u zegt: ‘Hoe kan ik een heilige zijn als ik zoveel zonde heb en voel?‘ Dat u uw zonden voelt en kent, is goed. Dank God daarvoor en wanhoop niet. Het is de eerste stap naar de gezondheid als de zieke zelf ook inziet en erkent dat hij ziek is. ‘Maar hoe moet ik van de zonde bevrijd worden?‘ Ga naar Christus, de Arts, Die verslagen harten geneest en arme zondaars gezond maakt. Geloof in Hem!

Als u gelooft, bent u rechtvaardig, omdat u God de eer geeft dat Hij almachtig, barmhartig, waarachtig, rechtvaardig en genadig is. Op deze manier rechtvaardigt u God, en zo looft en eert u Hem. Kort gezegd: u laat God God zijn en geeft Hem alles. Wat dan nog aan zonde in u is overgebleven, wordt u niet toegerekend, maar het wordt u om Christus – in Wie u gelooft – kwijtgescholden.

Christus is volmaakt en volkomen rechtvaardig: door het geloof is Zijn gerechtigheid uw gerechtigheid, en uw zonde is Zijn zonde. “Deze twee dingen zijn immers met elkaar in tegenspraak, namelijk dat een christen rechtvaardig is en God hem liefheeft én dat hij toch nog steeds een zondaar is?“ God kan immers Zijn natuur niet verloochenen? Dat is waar: Hij moet zowel de zonde als de zondaar haten. Het is noodzakelijk dat Hij dit doet, want anders zou Hij onrechtvaardig zijn en de zonde liefhebben.

‘Hoe kunnen nu deze twee tegenstrijdige dingen waar zijn? Ik heb zonde en heb de toorn en gramschap van God geheel en al verdiend, én toch heeft de Vader mij lief?‘ Dit is alleen mogelijk door de tussenkomst van de Middelaar Christus. Hij zegt: ‘De Vader heeft u lief, niet omdat u die liefde verdiend hebt, maar omdat u Mij hebt liefgehad, en geloofd hebt, dat Ik van de Vader ben uitgegaan‘. (vgl. Johannes 16 : 27).

Maarten Luther: In epistolam S. Pauli ad Galatas Commentarius, (1531), 1535, vgl. WA40.1, 369,13-25; 371,30- 372,18

Bron tekst: “Maarten Luther – Mijn enige troost – 365 dagen met de Heidelbergse Catechismus” samengesteld door H.C. van Woerden, Den Hertog uitgeverij.

Bron afbeelding:  AZ Quotes