JC33NL – Christelijk geloven in Nederland

(…) 1 En vóór het Paasfeest, toen ​Jezus​ wist, dat zijn ure gekomen was om uit deze wereld over te gaan tot de Vader, heeft Hij de zijnen, die Hij in de wereld liefhad, liefgehad tot het einde. (Uit Johannes 13)

De ander(en) liefhebben en trouw zijn tot het einde?!

‘Alles hoopt zij‘. (Uit 1 Korintiërs 13)

Geen mens geeft zij definitief op. Want eens breekt toch het uur aan, dat de verdwaalde omkeert en de liefde – de verloochende, gebroken, verspilde, vergeten liefde – moet terugschenken.

Liefde is als de dokter aan het ziekbed, die nog hoop heeft voor de zieke, en aan zijn hoop trekt de zieke zich op. En omdat de liefde niets wil, dan dat de toestand van de zieke verbetert, geeft zij de zieke nooit op, en hoopt zij alles – niet alleen voor die enkeling, maar ook voor een gemeente of kerk of kerken en, ook voor een volk.

Zonder liefde alles te hopen is een dwaze lichtzinnigheid en een ongegrond optimisme. Uit liefde alles te hopen is een kracht, waardoor een mens, een gemeente of kerk of een volk weer moed kunnen vatten. Dat is ons opgedragen, zo onvoorwaardelijk te hopen, dat onze hoop, die uit de liefde voortkomt, de ander kracht geeft.

Wie alles gelooft en alles hoopt ter wille van de liefde,
оm op te richten en te helpen, die moet lijden.

Want de wereld (die is er ook in de kerk!) verklaart hem of haar voor gek (1), zelfs voor gevaarlijk gek, omdat zulk ‘dwaas gedoe’ het kwaad uitlokt (2). Maar pas als het kwaad aan het licht komt, kan het ten volle bemind worden. Daarom duldt de liefde alles — en in dit dulden is zij zalig; want dit dulden maakt haar steeds grootser, steeds onweerstaanbaarder.

De liefde, die weinig hoefde te dulden, blijft zwak.
De Liefde, die alles duldde, behaalt de overwinning.

Wie is deze liefde anders dan Hij, die als enige alles verdroeg, alles geloofde, alles hoopte, en ook alles moest dulden tot en met het kruis. Die niet het zijne zocht, zich niet liet verbitteren en het kwade niet toerekende — en daarom door het kwaad werd overweldigd?!

Die zelfs aan het kruis nog voor zijn vijanden bad en daardoor het kwaad over won.
Wie is deze liefde, waarvan Paulus hier sprak, anders dan Jezus Christus zelf?
In welk teken staat deze hele perikoop anders dan in het teken van het kruis?

(1) Opgemerkt AJ: Vandaar dat men – ook in Christus’ gemeente! – een heel tuighuis aan goed bedoelde adviezen klaar heeft staan om iemand van ‘die gekte’ te bevrijden om in plaats daarvan vooral goed voor zichzelf te (gaan) zorgen en niet voor die ander: ‘laat die zichzelf redden, als God hem zo lief heeft’ luidde (zie Matteüs 27 : 43) en luidt het devies!
(2) Denk aan wat ik gezegd heb: een ​slaaf​ is niet meer dan zijn meester. Ze hebben mij vervolgd, dus zullen ze ook jullie vervolgen; (Uit Johannes 18 : 20)

Bron tekst: Bonhoeffer Brevier – “De Liefde is lankmoedig en goedertieren” – “Het uitgelokte kwaad” (2 september) – ©1968 Ten Have b.v. Baarn, Vijfde druk 1978

Als u in Mijn woord blijft, bent u werkelijk Mijn discipelen,
u zult de waarheid kennen, en de Waarheid zal u vrijmaken.
(Uit Johannes 8 : 31-32)

Bron afbeelding:  Church4U2@Home

Meester, wat moet ik doen om het eeuwige leven te beërven?
(Uit Lucas 10 : 25-29)

Geef ons heden ons dagelijks alibi voor
blijvende liefdeloosheid… (a)

De vraag van deze wetgeleerde is dezelfde als die van de rijke jongeling. De vrager weet in wezen het antwoord op zijn vraag, maar terwijl hij nog vraagt, hoewel hij al weet, wil hij zich onttrekken aan de gehoorzaamheid aan Gods gebod. Er blijft voor hem echter slechts de uitkomst: Doe wat ge weet, dan zult ge leven.

Dan volgt weer de vlucht in het ethische conflict: Wie is mijn naaste? Ontelbare keren is sindsdien de strikvraag van de Schriftgeleerde in goed vertrouwen en onwetend nagesproken; ze geniet de waardering van een ernstige en verstandige vraag van een zoekend mens. Maar men heeft de samenhang niet goed gelezen.

Het gehele verhaal van de barmhartige Samaritaan is één afweer en vernietiging van deze vraag als een satanische door Jezus. Het is een vraag zonder einde, zonder antwoord.

Wie is mijn naaste?

Is er een antwoord op, of het mijn eigen broer, mijn volksgenoot, mijn broeder in de gemeente of mijn vijand is? Laat zich niet het één, zo goed als het andere, met hetzelfde recht beweren en ontkennen?

Is niet het einde van deze vraag tweespalt en ongehoorzaamheid? Ja, deze vraag is opstandigheid tegen Gods eigen gebod. Ik wil wel gehoorzaam zijn, maar God zegt mij niet hoe ik dat kan. Gods gebod is voor tweeërlei, uitleg vatbaar, het laat me in een eeuwigdurend conflict.

De vraag: ‘Wat moet ik doen?‘ was het eerste bedrog.
Het antwoord luidt: Doe het gebod dat ge kent. Ge zult niet vragen, maar doen.

De vraag: ‘Wie is dan mijn naaste?’ is de laatste vraag van de vertwijfeling of de zelfverzekerdheid, waarin de ongehoorzaamheid zich rechtvaardigt.
Het antwoord is: Gij zijt zelf de naaste.

Ga heen, wees gehoorzaam en betoon u in de daad der liefde de naaste aan de ander. 

Naaste te zijn is niet een kwalificatie van de ander,
maar is zijn aanspraak op mij, verder niets.

In elk ogenblik, in elke situatie ben ik degene die geroepen wordt tot handelen, tot gehoorzaamheid. Er is letterlijk geen tijd om naar een kwalificatie van de ander te vragen. Ik moet handelen en gehoorzamen, ik moet de naaste zijn voor de ander.

Vraagt ge dan nog weer verschrikt, of ik dan niet van tevoren moet weten en bedenken hoe ik heb te handelen – dan krijg ik alleen te horen: wat gehoorzaamheid is, leer ik alleen in de gehoorzaamheid, niet door te vragen.

Pas in de gehoorzaamheid leer ik de Waarheid kennen.

Vanuit de gespletenheid van het geweten en de zonde roept de stem van Jezus ons op
tot de eenvoud van de gehoorzaamheid.

(a) Opgemerkt AJ:  Ongehoorzaamheid is gebrek aan liefde tot God en die komt tot uiting in gebrek aan liefde, vergevingsgezindheid, aanvaarding en hulp aan de naaste. Wie is hier zonder zonde?! Wie heeft zich niet dagelijks te bekeren?!

Bron tekst: Bonhoeffer Brevier – “Liefde tot de vijand” – “Opstandig vragen” (5 februari) – ©1968 Ten Have b.v. Baarn, Vijfde druk 1978

Als u in Mijn woord blijft, bent u werkelijk Mijn discipelen,
u zult de waarheid kennen, en de Waarheid zal u vrijmaken.
(Uit Johannes 8 : 31-32)

Bron afbeelding:  Flickr

(…) 33 Dit heb Ik u gezegd, opdat gij in Mij ​vrede​ hebt.
In de wereld lijdt gij verdrukking, maar houdt goede moed,
Ik heb de wereld overwonnen. (Uit Johannes 16)

BEZWAARSCHRIFT AAN RAAD VAN RECHTSBIJSTAND

Geachte medewerker(s),

Met dit schrijven teken ik bezwaar aan tegen het door u geplande in rekening brengen van de kosten die gemaakt zijn vanwege onze echtscheidingszaak.

En wel om de volgende redenen:

Het is mij gebleken dat een aantal zaken/voorvallen tijdens deze echtscheidingszaak waar bij ook de correcte juridische rechtsgang van zaken onder kritiek gesteld dient te worden ondergetekende de mogelijkheid geven om deze echtscheidingszaak en m.n. de verdeling van de goederen  te betwisten.

Ondergetekende wil dus het juridisch verweer in/van deze rechtszaak (met hulp van een andere advocaat) nog voortzetten!

Vijf redenen/oorzaken wil ik hier (alvast) noemen:

1. Mijn echtgenote heeft mij geen inzage willen geven in de afschriften van haar bankrekening en mijn sterke vermoeden is dat leden van onze kerkenraad (predikant, ouderling en een broeder) de echtscheiding niet alleen hebben veroorzaakt (middels een ‘huwelijksdwangbrief’) en later geadviseerd (vanwege mijn niet ‘mee gaan/instemmen’ met deze huwelijksdwangbrief) maar dat ze het vertrek van mijn echtgenote uit huis ook nog hebben ‘gesponsord’ met geld van de diaconie van onze kerkelijke gemeente. In elk geval wil ik nu (juridisch afgedwongen) inzage in de bankafschriften om die ‘mogelijke sponsoring’ op z’n minst uit te kunnen sluiten – al was het alleen maar voor mijn (emotionele/psychische) gemoedsrust.
2. Al tijdens de rechtsgang is er te verwerpen (juridisch te veroordelen) kwalijke emotionele, kerkelijke en zakelijke druk uitgeoefend op ondergetekende om het huis al te verkopen voordat de hele rechtsgang m.b.t. deze echtscheiding tot officiële afronding gekomen was. Ondergetekende werd ‘overvallen’ door een hem onbekende makelaar (geregeld/voorgekookt door echtgenote en een broeder uit kerkelijke gemeente) die al een koper ‘klaar had staan’ en die vroeg of hij twee dagen later met deze koper het huis mocht bezichtigen. En dat terwijl er nog geen enkel gesprek met deze makelaar was geweest en hij ook nog instemming van ondergetekende moest ontvangen om met deze makelaar en zijn tarief ‘in zee’ te willen gaan. Ik ben toen in eerste instantie ook niet goed ondersteund door mijn eigen advocaat, want die beweerde dat ik wel met deze makelaar aan de slag ‘moest’ gaan vanwege bepaalde juridisch vastgelegde afspraken…  Gelukkig kon ondergetekende door wat nadenken en onderzoek en verweer tegen zijn eigen advocaat deze geplande verkoop van het huis (nu wel) met hulp van zijn advocaat nog afwenden.
3. Zoals bij 2 al opgemerkt: Er is ongeoorloofde en juridisch verwijtbare (strafbare!) druk uitgeoefend op ondergetekende door ‘het pastoraat’ van onze gemeente m.b.t. tal van zaken betreffende deze echtscheiding.
4. Ondergetekende heeft o.a. nog geld te goed vanwege een teruggave na een (door ondergetekende) in 2017 nog vrijwillig gezamenlijk gedane aangifte over 2016.
5. Zolang het huis niet verkocht is heeft ondergetekende geen geld om de advocaat en de door de Raad van Rechtsbijstand in rekening gebrachte kosten te betalen.

Ook schreef ondergetekende (mee vanwege bovengenoemde redenen/oorzaken) eerder nog het volgende:

Aan de verkoop van de woning én ook aan het inruilen van de auto zal ik geen medewerking verlenen en ondergetekende zal daartegen zo nodig zelfs juridisch verweer voeren.

(1) De aan te voeren redenen (behoud van de woning) van/voor de man zijn:

• Het is voor de man van groot (psychisch/sociaal/emotioneel/functioneel) belang dat hij zijn werkzaamheden kan blijven uitoefenen en mogelijk zelfs uitbouwen door gebruik te blijven maken van de woning en alle ‘faciliteiten’ die deze woning (en de locatie ervan) hem bieden om de huidige (maatschappelijk zeer relevante!) werkzaamheden te kunnen doen doen en om zich daarin verder te bekwamen en ook om mogelijk nog meer (en ook betaald) werk te kunnen (gaan) doen.
• De man heeft geen ruime financiële middelen (moet momenteel zelfs een tekort zien weg te werken) en kan zich een verhuizing naar een andere en – wat redelijkerwijs kan/mag worden aangenomen – duurdere woning (maandlasten, energie-kosten etc.) niet permitteren.
• De man heeft ook nog nooit ingeschreven gestaan voor goedkopere (sociale/gemeente) woningen en heeft/krijgt dus te maken met lange wachttijden.

(2)  De aan te voeren redenen (behoud van de auto) van/voor de man zijn:

• De werkzaamheden als chauffeur en m.n. daarbij de inzet van een daarvoor geschikte auto voor/bij Automaatje (samenwerkingsproject voor personenvervoer van ANWB en gemeente Barneveld).
• De auto heeft een hogere instap dan de in te ruilen (oudere) auto waarbij de instap/uitstap voor de bejaarde mensen die vervoerd worden iedere keer ‘een zware bevalling/onmogelijkheid’ zal zijn.
• Ook hoopt de man weer de maandelijkse vergaderingen van de “zendingscommissie” (van NGK-Kampen en steun biedende kerken) in Kampen te gaan bijwonen en VWON-cursussen te volgen (Soest, Utrecht, Zwolle).
• De vrouw gebruikt de auto vooral binnen Barneveld (daar werkt ze ook betaald) en mogelijk ook nog wat in het buiten gebied, maar dus voor minder belastende ritten dan die van de man.

Met vriendelijke groet,
(Getekend)
Anthony Janse

Bron afbeelding:  DailyVerses.net

(…) 33 Dit heb Ik u gezegd, opdat gij in Mij ​vrede​ hebt.
In de wereld lijdt gij verdrukking, maar houdt goede moed,
Ik heb de wereld overwonnen. (Uit Johannes 16)

Mededeling: bericht van advocate van ‘de wederpartij’!

Geachte heer Janse,

In bovengenoemde zaak heeft cliënte, zoals u bekend is, de woning te koop gezet door middel van de door de rechtbank afgegeven machtiging tot verkoop.

Door middel van deze brief iaat ik u weten dat de woning is verkocht. De opleverdatum staat, zoals blijkt uit bijgevoegde koopovereenkomst, op 1 juli 2018. Zoals blijkt uit de echtscheidingsbeschikking d.d. 16 februari 2017 (pagina 4, paragraaf 4.3, laatste aandachtsstreepje) betekent dit dat u de woning uiterlijk op 30 juni 2018 dient te ontruimen en leeg te maken, met afgifte van de sleutels aan cliënte of aan de makelaar op dezelfde datum.

U zult enkele dagen voor 30 juni een deurwaardersexploot ontvangen, waarin u tot het voorgaande wordt gesommeerd, maar het leek me goed u nu reeds op de hoogte te stellen van deze ontwikkeling, zodat u tijdig kunt anticiperen op het feit dat u vanaf 30 juni a.s. of zoveel eerder als mogelijk elders woonruimte dient te betrekken.

Ik hoop u hiermee naar behoren te hebben geïnformeerd.

Met vriendelijke groet,
(Getekend)
A.M. Slootweg

Zie ook nog:  Bezwaarschrift aan Raad van Rechtsbijstand

Bron afbeelding:  christsquare

Uw geloof heeft u gered… (Uit Lukas 7 : 50)

Je laten helpen!

De biecht is geen wet, maar een aanbod van goddelijke hulp voor de zondaar. Het kan zijn, dat iemand door Gods genade zonder de biecht tegenover de broeder tot zekerheid komt, tot een nieuw leven, tot het kruis en tot de gemeenschap.

Het zou immers kunnen zijn, dat iemand de twijfel aan de vergeving en aan zijn schuldbelijdenis nooit leert kennen en dat hem in de biecht, die hij alleen voor God doet, alles wordt gegeven.

Wij hebben hier gesproken voor hen, die dit van zich zelf niet kunnen zeggen. Luther zelf behoorde tot hen, die zich hun leven als christen niet meer zonder de biecht tegenover de broeder konden indenken. In de Grote Catechismus heeft hij gezegd: ‘… daarom, als ik tot de biecht vermaan, vermaan ik christen te zijn.’

Degenen, die niettegenstaande al hun zoeken en hun moeite, de grote blijdschap van de gemeenschap, van het kruis, van het nieuwe leven en van de zekerheid niet kunnen vinden, moeten we wijzen op het goddelijk aanbod dat ons in de biecht tegenover de broeder is gedaan.

De biecht staat in de vrijheid van de christen. Maar wie zal een hulp, waarvan God het nodig vond ze aan te bieden, zonder schade van de hand kunnen wijzen?

Bron tekst: Bonhoeffer Brevier – “Is er geen koning onder u?” – “Aanbod van goddelijke hulp” (9 december) – ©1968 Ten Have b.v. Baarn, Vijfde druk 1978

Als u in Mijn woord blijft, bent u werkelijk Mijn discipelen,
u zult de waarheid kennen, en de Waarheid zal u vrijmaken.
(Uit Johannes 8 : 31-32)

(…) 44 Toen draaide Hij zich om naar de vrouw en vroeg aan ​Simon: ‘Zie je deze vrouw? Ik ben in jouw huis te gast, en je hebt me geen water voor mijn voeten gegeven; maar zij heeft met haar tranen mijn voeten natgemaakt en ze met haar haar afgedroogd. 45 Je hebt me niet begroet met een kus; maar zij heeft, sinds ik hier binnenkwam, onophoudelijk mijn voeten gekust. 46 Je hebt mijn hoofd niet met olie ingewreven; maar zij heeft met ​geurige olie​ mijn voeten ingewreven. 47 Daarom zeg ik je: haar ​zonden​ zijn haar ​vergeven, al waren het er vele, want ze heeft veel ​liefde​ betoond; maar wie weinig wordt ​vergeven, betoont ook weinig ​liefde.’ 48 Toen zei Hij tegen haar: ‘Uw ​zonden​ zijn u ​vergeven.’ 49 Zijn tafelgenoten dachten bij zichzelf: Wie is hij, dat hij zelfs ​zonden​ ​vergeeft? 50 Hij zei tegen de vrouw: ‘Uw geloof heeft u gered; ga in ​vrede.’ (Uit Lukas 7)

Bron afbeelding:  Primo Bible Verses