(…) 12 We zijn niet zo overmoedig ons te vergelijken met degenen die zichzelf zo aanprijzen, laat staan ons aan hen gelijk te stellen. Zij tonen hoe dom ze zijn door zichzelf als maatstaf en norm te nemen. 13 Wij daarentegen willen niet zo buitensporig hoog van onszelf opgeven, we blijven binnen de grenzen die God ons heeft gesteld. Ook u valt daarbinnen. (Uit 2 Korintiërs 10)
Op kosten en ten koste van de ware gemeenschap
met God en met elkaar?!
Al zeer vaak is een hele christengemeente uiteengevallen, omdat zij leefde uit een wensdroom. Juist overtuigde christenen zullen, als zij voor het eerst deelnemen aan een christelijke leefgemeenschap, vaak een duidelijk omlijnd beeld meebrengen van het christelijk samenleven, en proberen dit beeld te verwerkelijken.
Maar Gods genade helpt dergelijke dromen spoedig uit de wereld. Wij zullen zwaar teleurgesteld worden over de anderen, over de christenen in het algemeen en, als het goed is, ook over ons zelf, zo zeker als God ons brengen wil tot de kennis van de ware christelijke gemeenschap.
Uit louter genade laat God niet toe, dat we zelfs maar enkele weken in een droomwereld leven en ons overgeven aan die gelukservaringen en mooie, hooggestemde gevoelens, die als een roes over ons komen.
Want God is geen God van stemmingen maar van waarheid.
Wil een gemeenschap zijn wat zij voor God moet zijn en de belofte die haar gegeven werd in geloof aanvaarden, dan moet zij eerst de grote teleurstelling ontmoeten in al haar onverkwikkelijke en kwaadaardige verschijningen.
Hoe eerder dit uur van teleurstelling aanbreekt voor de afzonderlijke gelovigen en voor de gemeenschap, des te beter het voor beiden is.
Een christelijke gemeenschap die tegen een dergelijke teleurstelling niet bestand is en er niet overheen komt, die dus vasthoudt aan de wensdroom die haar uit handen geslagen moet worden, verliest op hetzelfde moment de belofte dat zij zal voortbestaan, en moet vroeg of laat uiteenvallen.
Iedere menselijke wensdroom, die men meebrengt als men een christelijke gemeenschap binnentreedt, staat de ware gemeenschap in de weg en moet worden opgeruimd opdat de ware gemeenschap kan leven.
Wie meer houdt van zijn droom over (of beeld van) een christelijke gemeenschap dan van de werkelijk bestaande christelijke gemeenschap zelf (1), breekt iedere christelijke gemeenschap af, hoe eerlijk, ernstig en edelmoedig zijn instelling ook mag zijn.
Bron tekst: Bonhoeffer Brevier – “Gemeenschap der heiligen” – “Onze wensdroom en Gods werkelijkheid” (2 juni) – ©1968 Ten Have b.v. Baarn, Vijfde druk 1978
(1) Opgemerkt AJ: Daarom hebben de kerken/gemeenten genoeg aan het duidelijk maken van en staan voor wat zij (hebben leren) belijden uit Gods Woord samen met de Kerk van alle tijden en samen met hun voorgeslachten en we behalen geen voordeel met het bieden van ‘mooie ideaal plaatjes’ en het beschrijven van ‘ons goede en mooie streven’ van ‘onze gemeente’ in het eigen kerkboekje en/of op de kerkelijke of gemeentelijke website.
(…) 11 Tot slot, broeders en zusters, groet ik u. Beter uw leven, neem mijn vermaningen ter harte, wees eensgezind, leef in vrede met elkaar – dan zal de God van de liefde en de vrede met u zijn. 12 Groet elkaar met een heilige kus. Alle heiligen die hier zijn laten u groeten. (Paulus in 2 Korintiërs 13)
(…) 17 Omdat gij zegt: Ik ben rijk en ik heb mij verrijkt en heb aan niets gebrek, en gij weet niet, dat gij zijt de ellendige en jammerlijke en arme en blinde en naakte, 18 raad Ik u aan van Mij te kopen goud, dat in het vuur gelouterd is, opdat gij rijk moogt worden, en witte klederen, opdat gij die aandoet en de schande uwer naaktheid niet zichtbaar worde; en ogenzalf om uw oogleden te bestrijken, opdat gij zien moogt. 19 Allen, die Ik liefheb, bestraf Ik en tuchtig Ik; wees dan ijverig en bekeer u. (Jezus Christus in Openbaring 3)
Bron afbeelding: Pinterest
