Mens zijn in dragen van kruis en gericht…

(…) 6 Verheug u hierover, ook al moet u nu tot uw verdriet nog een korte tijd allerlei beproevingen verduren. 7 Zo kan de echtheid blijken van uw geloof – zoveel kostbaarder dan vergankelijk goud, dat toch ook in het vuur wordt getoetst – en zo verwerft u lof, eer en roem wanneer ​Jezus​ ​Christus​ zich zal openbaren. 8 U hebt Hem lief zonder Hem ooit gezien te hebben; en zonder Hem nu te zien gelooft U in Hem en ervaart u een onuitsprekelijke, hemelse vreugde, 9 omdat u het einddoel van uw geloof bereikt: uw redding. (Uit 1 Petrus 1)

De mens moet en mag mens zijn. Elk streven om boven zich zelf uit te groeien, om Übermensch, held of half-god te zijn, valt weg; want het is onwaar. De echte mens is noch een voorwerp van verachting, noch van vergoddelijking, maar een voorwerp van de liefde Gods. De pluriformiteit van Gods rijke schepping wordt hier geen geweld aangedaan door valse uniformiteit, door alle mensen te dwingen tot een ideaal, een type, een bepaald mensbeeld.

De echte mens mag in vrijheid het schepsel van zijn Schepper zijn. Gelijkvormig zijn aan de Zoon des mensen betekent, de mens te mogen zijn die men in werkelijkheid is; schijn, huichelarij, krampachtigheid en dwang iets anders, iets beters te zijn, dan men is, heeft hier afgedaan. God heeft de werkelijke (concrete) mens lief,

God Zelf werd een werkelijke mens.

  • De mens draagt het doodsoordeel van God, het moeten sterven voor God om de zonde, dagelijks met zich mee. Hij bezegelt met zijn leven, dat voor God niets bestaan kan, tenzij in gericht en genade.
  • De mens sterft dagelijks de dood van de zondaar. Hij draagt de littekens van de wonden, die de zonde hem sloeg, deemoedig in lichaam en ziel.
  • Geen mens kan zich boven een ander mens verheffen, of zich aan hem ten voorbeeld stellen, want

hij leerde zich zelf zien als de grootste van alle zondaars.

Hij draagt al het lijden dat hem wordt opgelegd, wetend dat het hem helpt met zijn eigen wil te sterven en God het gelijk te laten. Alleen door God over zich zelf en tegen zich zelf gelijk te geven, is hij voor God in het gelijk gesteld, d.w.z gerechtvaardigd. Onder druk van lijden prent de meester in de harten en geesten zijn beeltenis’ (K.F. Hartmann).

De mens leeft midden in de dood, hij is rechtvaardig midden in de zonde, hij is nieuw te midden van het oude. Zijn mysterie blijft de wereld verborgen. De nieuwe mens leeft in de wereld als ieder ander; hij verschilt dikwijls maar weinig van de andere mensen.

Hij probeert ook niet de aandacht te vestigen op zich zelf maar alleen op Christus ter wille van zijn broeder. Verheerlijkt in de gestalte van de opgestane, draagt hij hier alleen het teken van kruis en gericht.

Door het kruis willig te dragen, bewijst hij iemand te zijn, die de Heilige Geest ontvangen heeft en met Jezus Christus verenigd is in een onvergelijkelijke liefde en saamhorigheid.

Bron tekst: Bonhoeffer Brevier – “Gelijkvormig worden aan de Zoon” – “Mens worden” (9 juni) – ©1968 Ten Have b.v. Baarn, Vijfde druk 1978

Toen zei Jezus tot Zijn discipelen: Zo iemand achter Mij wil komen,
die verloochene zichzelf, en neme zijn kruis op, en volge Mij.
(Matteüs 16 : 24)

Bron afbeelding:  Sharefaith

 

 

Dit bericht werd geplaatst in Bijbel, Gemeente, Huwelijk en gezin, Persoonlijk. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s