De ander helpen…(X -Slot)

(…) 1 En vóór het Paasfeest, toen ​Jezus​ wist, dat zijn ure gekomen was om uit deze wereld over te gaan tot de Vader, heeft Hij de zijnen, die Hij in de wereld liefhad, liefgehad tot het einde. (Uit Johannes 13)

De ander(en) liefhebben en trouw zijn tot het einde?!

Alles hoopt zij‘. (Uit 1 Korintiërs 13)

Geen mens geeft zij definitief op. Want eens breekt toch het uur aan, dat de verdwaalde omkeert en de liefde – de verloochende, gebroken, verspilde, vergeten liefde – moet terugschenken.

Liefde is als de dokter aan het ziekbed, die nog hoop heeft voor de zieke, en aan zijn hoop trekt de zieke zich op. En omdat de liefde niets wil, dan dat de toestand van de zieke verbetert, geeft zij de zieke nooit op, en hoopt zij alles – niet alleen voor die enkeling, maar ook voor een gemeente of kerk of kerken en, ook voor een volk.

Zonder liefde alles te hopen is een dwaze lichtzinnigheid en een ongegrond optimisme. Uit liefde alles te hopen is een kracht, waardoor een mens, een gemeente of kerk of een volk weer moed kunnen vatten. Dat is ons opgedragen, zo onvoorwaardelijk te hopen, dat onze hoop, die uit de liefde voortkomt, de ander kracht geeft.

Wie alles gelooft en alles hoopt ter wille van de liefde,
оm op te richten en te helpen, die moet lijden.

Want de wereld (die is er ook in de kerk!) verklaart hem of haar voor gek (1), zelfs voor gevaarlijk gek, omdat zulk ‘dwaas gedoe’ het kwaad uitlokt (2). Maar pas als het kwaad aan het licht komt, kan het ten volle bemind worden. Daarom duldt de liefde alles — en in dit dulden is zij zalig; want dit dulden maakt haar steeds grootser, steeds onweerstaanbaarder.

De liefde, die weinig hoefde te dulden, blijft zwak.
De Liefde, die alles duldde, behaalt de overwinning.

Wie is deze liefde anders dan Hij, die als enige alles verdroeg, alles geloofde, alles hoopte, en ook alles moest dulden tot en met het kruis. Die niet het zijne zocht, zich niet liet verbitteren en het kwade niet toerekende — en daarom door het kwaad werd overweldigd?!

Die zelfs aan het kruis nog voor zijn vijanden bad en daardoor het kwaad over won.
Wie is deze liefde, waarvan Paulus hier sprak, anders dan Jezus Christus zelf?
In welk teken staat deze hele perikoop anders dan in het teken van het kruis?

(1) Opgemerkt AJ: Vandaar dat men – ook in Christus’ gemeente! – een heel tuighuis aan goed bedoelde adviezen klaar heeft staan om iemand van ‘die gekte’ te bevrijden om in plaats daarvan vooral goed voor zichzelf te (gaan) zorgen en niet voor die ander: ‘laat die zichzelf redden, als God hem zo lief heeft’ luidde (zie Matteüs 27 : 43) en luidt het devies!
(2Denk aan wat ik gezegd heb: een ​slaaf​ is niet meer dan zijn meester. Ze hebben mij vervolgd, dus zullen ze ook jullie vervolgen; (Uit Johannes 18 : 20)

Bron tekst: Bonhoeffer Brevier – “De Liefde is lankmoedig en goedertieren” – “Het uitgelokte kwaad” (2 september) – ©1968 Ten Have b.v. Baarn, Vijfde druk 1978

Als u in Mijn woord blijft, bent u werkelijk Mijn discipelen,
u zult de waarheid kennen, en de Waarheid zal u vrijmaken.

(Uit Johannes 8 : 31-32)

Bron afbeelding:  Church4U2@Home

 

Dit bericht werd geplaatst in Bijbel, Gemeente, Huwelijk en gezin, Persoonlijk. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s