JC33NL – Christelijk geloven in Nederland

(…) 33 Dit heb Ik u gezegd, opdat gij in Mij ​vrede​ hebt.
In de wereld lijdt gij verdrukking, maar houdt goede moed,
Ik heb de wereld overwonnen. (Uit Johannes 16)

Mededeling: bericht van advocate van ‘de wederpartij’!

Geachte heer Janse,

In bovengenoemde zaak heeft cliënte, zoals u bekend is, de woning te koop gezet door middel van de door de rechtbank afgegeven machtiging tot verkoop.

Door middel van deze brief iaat ik u weten dat de woning is verkocht. De opleverdatum staat, zoals blijkt uit bijgevoegde koopovereenkomst, op 1 juli 2018. Zoals blijkt uit de echtscheidingsbeschikking d.d. 16 februari 2017 (pagina 4, paragraaf 4.3, laatste aandachtsstreepje) betekent dit dat u de woning uiterlijk op 30 juni 2018 dient te ontruimen en leeg te maken, met afgifte van de sleutels aan cliënte of aan de makelaar op dezelfde datum.

U zult enkele dagen voor 30 juni een deurwaardersexploot ontvangen, waarin u tot het voorgaande wordt gesommeerd, maar het leek me goed u nu reeds op de hoogte te stellen van deze ontwikkeling, zodat u tijdig kunt anticiperen op het feit dat u vanaf 30 juni a.s. of zoveel eerder als mogelijk elders woonruimte dient te betrekken.

Ik hoop u hiermee naar behoren te hebben geïnformeerd.

Met vriendelijke groet,
(Getekend)
A.M. Slootweg

Zie ook nog:  Bezwaarschrift aan Raad van Rechtsbijstand

Bron afbeelding:  christsquare

Uw geloof heeft u gered… (Uit Lukas 7 : 50)

Je laten helpen!

De biecht is geen wet, maar een aanbod van goddelijke hulp voor de zondaar. Het kan zijn, dat iemand door Gods genade zonder de biecht tegenover de broeder tot zekerheid komt, tot een nieuw leven, tot het kruis en tot de gemeenschap.

Het zou immers kunnen zijn, dat iemand de twijfel aan de vergeving en aan zijn schuldbelijdenis nooit leert kennen en dat hem in de biecht, die hij alleen voor God doet, alles wordt gegeven.

Wij hebben hier gesproken voor hen, die dit van zich zelf niet kunnen zeggen. Luther zelf behoorde tot hen, die zich hun leven als christen niet meer zonder de biecht tegenover de broeder konden indenken. In de Grote Catechismus heeft hij gezegd: ‘… daarom, als ik tot de biecht vermaan, vermaan ik christen te zijn.’

Degenen, die niettegenstaande al hun zoeken en hun moeite, de grote blijdschap van de gemeenschap, van het kruis, van het nieuwe leven en van de zekerheid niet kunnen vinden, moeten we wijzen op het goddelijk aanbod dat ons in de biecht tegenover de broeder is gedaan.

De biecht staat in de vrijheid van de christen. Maar wie zal een hulp, waarvan God het nodig vond ze aan te bieden, zonder schade van de hand kunnen wijzen?

Bron tekst: Bonhoeffer Brevier – “Is er geen koning onder u?” – “Aanbod van goddelijke hulp” (9 december) – ©1968 Ten Have b.v. Baarn, Vijfde druk 1978

Als u in Mijn woord blijft, bent u werkelijk Mijn discipelen,
u zult de waarheid kennen, en de Waarheid zal u vrijmaken.
(Uit Johannes 8 : 31-32)

(…) 44 Toen draaide Hij zich om naar de vrouw en vroeg aan ​Simon: ‘Zie je deze vrouw? Ik ben in jouw huis te gast, en je hebt me geen water voor mijn voeten gegeven; maar zij heeft met haar tranen mijn voeten natgemaakt en ze met haar haar afgedroogd. 45 Je hebt me niet begroet met een kus; maar zij heeft, sinds ik hier binnenkwam, onophoudelijk mijn voeten gekust. 46 Je hebt mijn hoofd niet met olie ingewreven; maar zij heeft met ​geurige olie​ mijn voeten ingewreven. 47 Daarom zeg ik je: haar ​zonden​ zijn haar ​vergeven, al waren het er vele, want ze heeft veel ​liefde​ betoond; maar wie weinig wordt ​vergeven, betoont ook weinig ​liefde.’ 48 Toen zei Hij tegen haar: ‘Uw ​zonden​ zijn u ​vergeven.’ 49 Zijn tafelgenoten dachten bij zichzelf: Wie is hij, dat hij zelfs ​zonden​ ​vergeeft? 50 Hij zei tegen de vrouw: ‘Uw geloof heeft u gered; ga in ​vrede.’ (Uit Lukas 7)

Bron afbeelding:  Primo Bible Verses

(…) 24-25 De enige God, die de macht heeft u voor struikelen te behoeden en u onberispelijk en juichend van vreugde voor zijn majesteit te laten verschijnen, Die ons redt door Jezus Christus, onze Heer, Hem behoort de luister, de majesteit, de kracht en de macht, vóór alle eeuwigheid, nu en tot in alle eeuwigheid. Amen. (Uit Judas 1)

Goddelijke vergeving of slechts zelfvergeving?

In de biecht vindt de doorbraak naar de zekerheid plaats. Hoe komt het, dat het belijden van onze schuld tegenover God dikwijls gemakkelijker voor ons is dan tegenover de broeder?

God is heilig. Hij is een rechtvaardig rechter van het kwaad en een vijand van alle ongehoorzaamheid. Maar de broeder is even zondig als wij zelf. Hij kent de macht van de zonde uit eigen ervaring. (1)

Moesten wij de weg tot de broeder dan niet gemakkelijker vinden
dan de weg tot de heilige God?

Als het bij ons anders is, dan moeten wij ons afvragen, of we ons zelf met onze schuldbelijdenis voor God niet dikwijls wat wijs hebben gemaakt en of wij niet veel meer onze zonden aan ons zelf beleden en ze ook ons zelf vergaven?

Vindt de krachteloosheid van onze christelijke gehoorzaamheid misschien juist daarin zijn oorzaak, dat wij leven uit een soort zelfvergiffenis en niet uit de werkelijke vergeving van onze zonden? Zelfvergiffenis kan niemand tot breken met de zonde brengen. Dat kan alleen het oordelende en vrijsprekende Woord van God zelf. Wie garandeert dat wij bij belijdenis en vergeving niet met ons zelf te doen hebben, maar met de levende God?

Deze zekerheid geeft God ons door de broeder. De broeder verbreekt de ban van de zelfmisleiding. Wie tegenover de broeder zijn zonden belijdt, weet, dat hij hier niet meer bij zich zelf is, maar ervaart in de realiteit van de ander de tegenwoordigheid van God. (1)

Zolang ik in het belijden van mijn schuld bij mij zelf ben, blijft alles in het duister. Omdat de zonde toch een keer aan de dag moet treden, is het beter, dat het vandaag gebeurt tussen mij en de broeder (1), dan dat het gebeuren moet op de jongste dag, in het licht van het laatste oordeel.

Het is Goddelijke genade, dat wij onze zonden belijden mogen
tegenover de broeder.

Wij worden er door gespaard voor de verschrikking van het laatste oordeel. De broeder is mij gegeven, opdat ik reeds hier zeker zal zijn van de werkelijkheid van God in zijn oordeel en in zijn genade.

(1) Opgemerkt AJ: Let op de passieve rol van de broeder die de schuldbelijdenis aanhoort. Zo iemand hoeft dus heus geen maatregelen te gaan nemen om degene die zijn  schuld heeft willen belijden in het vervolg te gaan behoeden voor latere struikelingen (zie o.a. de hier gekozen teksten uit Judas!).

Bron tekst: Bonhoeffer Brevier – “Is er geen koning onder u?” – “Vergeven wij onszelf?” (8 december) – ©1968 Ten Have b.v. Baarn, Vijfde druk 1978

Als u in Mijn woord blijft, bent u werkelijk Mijn discipelen,
u zult de waarheid kennen, en de Waarheid zal u vrijmaken.
(Uit Johannes 8 : 31-32)

(…) Aan allen die geroepen zijn en aan wie de ​liefde​ van God, de Vader, en de bescherming van ​Jezus​ ​Christus​ ten deel vallen. 2 Barmhartigheid​ zij u, ​vrede​ en ​liefde, in overvloed. (Uit Judas 1 : 1-2)

Bron afbeelding:  YouTube

(…) 3 Wees ​genadig, HEER, wees ons ​genadig,
wij worden veracht, meer dan te dragen is.
4 Meer dan onze ziel kan dragen
raakt ons achteloze spot,
de hoogmoed van onverschilligen.
(Uit Psalm 123)

Laat maar komen wat wil. Stormen kunnen om mij heen opsteken, belagers kunnen mij aanvallen, enorme vloedgolven van tegenspoed kunnen mij dreigen te verzwelgen. Maar omdat Hij in al die omstandigheden bij mij is, zal ik het aankunnen.

Om zó te kunnen leven zijn er wel bijzonder lange en moeilijke klimpartijen door valleien en over ruige paden naar hogere weidegronden aan vooraf gegaan: naar dat hogere, heilige, kalme en gezonde leven met God. Alleen de christen die heeft geleerd op deze wijze te leven, is in staat om de zwakkere broeders en zusters om hem heen te bemoedigen en te inspireren.

Teveel mensen zijn uit hun balans en bevreesd. Zij verkeren in een paniekstemming door al die levensstormen. We beweren wel, dat we vertrouwen hebben in Christus, maar als de eerste donkere schaduwen over ons vallen en de paden waarop we gaan, er somber uitzien, raken we al snel in een toestand van wanhoop. Soms is dat zo erg, dat we maar het liefst het bijltje erbij neergooien of er een einde aan willen maken. Dat kan natuurlijk nooit de bedoeling zijn!

Wie een krachtig vertrouwen in Christus heeft, wie zelf heeft ondervonden dat God met hem is in tegenspoed en wie onbevreesd door de dalen van diepe duisternis kan gaan met opgeheven hoofd, is iemand die op zijn beurt weer een bolwerk van kracht en een bron van inspiratie voor de medemens is.

Er zullen heus voor ons allen wel de nodige dalen van diepe duisternis komen. De Goede Herder zelf heeft ons verzekerd:

„In de wereld lijdt gij verdrukking, maar houdt goede moed,
Ik heb de wereld overwonnen” (Johannes 16 vers 33).

Bron tekst: Hoe een herder Psalm 23 ziet – “Zelfs al ga ik door een dal van diepe duisternis” (Blz. 97+98) – Phillip Keller.

Bron afbeelding:  Pinterest

Zie, het nieuwe is gekomen… (Uit 2 Korintiërs 5 : 17).

Biecht betekent navolging.

In de biecht vindt de doorbraak naar het nieuwe leven plaats. Waar de zonde gehaat, beleden en vergeven is, daar is de breuk met het verleden voltrokken. ‘Het oude is voorbijgegaan‘.

En waar met de zonde gebroken is, daar is bekering. Biecht betekent bekering. ‘Zie, het nieuwe is gekomen‘ (2 Korintiërs 5 : 17). Christus heeft een nieuw begin met ons gemaakt.

Zoals de eerste discipelen op Jezus’ oproep alles achter zich lieten en Hem volgden, zo laat de christen in de biecht alles achter zich en volgt. Biecht betekent navolging. (1)

Het leven met Jezus Christus en zijn gemeente is begonnen. ‘Wie zijn overtredingen bedekt, zal niet voorspoedig zijn; maar wie ze belijdt en nalaat, die vindt ontferming‘ (Spreuken 28 : 13).

In de biecht begint de christen zijn zonde te verlaten. De macht van de zonde is gebroken. Van nu aan behaalt de christen overwinning op overwinning.

Wat bij de doop aan ons geschiedde, wordt ons in de biecht opnieuw gegeven. Wij zijn uit de duisternis overgeplaatst in het Rijk van Jezus Christus.

Dat is blijde boodschap.

De biecht is de vernieuwing van de blijdschap van de doop.
‘Des avonds vernacht het geween, tegen de morgen is er gejuich‘.

(1) Opgemerkt AJ: We moeten de biecht dus niet gaan zien en gebruiken als een ‘zelfstandig werkzaam’ door ons in te zetten middel en we zullen de ‘biechtvader’ nu ook niet beschouwen als een soort middelaar tussen God en de biechtende mens. Alleen het van God geschonken geloof wil God zegenen en bepaalt de zegen die de ‘biechteling’ ontvangt (zelfs onafhankelijk van het geloof van de ‘biechtvader’!). En op de biechtvader rust de grote verantwoordelijkheid om dat geloof van de ander en de ontvangen zegen daarop ook ronduit te aanvaarden en daarbij in gelovig vertrouwen te zien op God alleen.  Zelfs als de biechteling later nog weer bepaalde nederlagen moet en wil belijden! Het geloof zal hier niet ook (eerst) willen zien, maar gelovig rusten in Gods beloften en daarvan (blijven!) spreken.

Bron tekst: Bonhoeffer Brevier – “Is er geen koning onder u?” – “Alles wordt nieuw” (7 december) – ©1968 Ten Have b.v. Baarn, Vijfde druk 1978

Als u in Mijn woord blijft, bent u werkelijk Mijn discipelen,
u zult de waarheid kennen, en de Waarheid zal u vrijmaken.
(Uit Johannes 8 : 31-32)

NB. Lees bij tekst en afbeelding:  De Lutherroos – Merkteken van zijn theologie

Bron afbeelding:  Glenn Franco Simmons

Belijdt daarom elkaar uw ​zonden​ en ​bidt​ voor elkaar… (Uit Jakobus 5 : 16)

Schuldbelijdenis doorbraak naar de gemeenschap?

In de biecht vindt de doorbraak naar de gemeenschap plaats. De zonde wil met de mens alleen zijn. Zij onttrekt hem aan de gemeenschap. Hoe eenzamer een mens wordt, des te verwoestender wordt de macht van de zonde over hem, en naarmate de binding aan de zonde sterker wordt, wordt de eenzaamheid steeds wanhopiger.

Zonde wil onbekend blijven. Ze schuwt het licht. In het duister van het niet-uitgesprokene vergiftigt zij het hele karakter van de mens. Dat kan gebeuren, midden in de vrome gemeenschap.

Maar in de biecht breekt het licht van het evangelie door in de duisternis en de afgeslotenheid van het hart. De zonde moet aan de dag komen. Het niet-uitgesprokene wordt openlijk gezegd en beleden. Alles wat geheim was en verborgen komt nu te voorschijn.

Het kost een harde strijd voor de zonde in de bekentenis over de lippen komt. Maar God verbreekt bronzen deuren en ijzeren grendels (Psalm 107 : 16).

Doordat de belijdenis van schuld geschiedt voor het aangezicht van de broeder in Christus, wordt de laatste burcht der zelfrechtvaardiging prijsgegeven. De zondaar levert zich zelf uit (1), laat al zijn kwaad los, geeft zijn hart aan God en vindt de vergeving voor al zijn zonde in de gemeenschap met Jezus Christus en de broeder.

De uitgesproken, beleden zonde, heeft alle macht verloren. Ze is als zonde openbaar geworden en veroordeeld. Ze kan nu de gemeenschap niet meer doen uiteenvallen. (1)

Nu draagt de gemeenschap de zonde van de broeder. (1) Hij is met zijn kwaad niet meer alleen, maar heeft door zijn biecht het kwade ‘afgelegd’ en aan God overgegeven. Het is van hem afgenomen.

Nu staat hij in de gemeenschap van de zondaren, die leven van de genade van God in het kruis van Jezus Christus. (1) Nu mag hij zondaar zijn en zich toch verheugen over de genade van God. Hij mag zijn zonden belijden en juist daarin pas gemeenschap vinden.

De verborgen zonde scheidde hem van de gemeenschap,
maakte alle schijnbare gemeenschap onwaarachtig,
maar de beleden zonde hielp hem te komen tot de
werkelijke gemeenschap met de broeders in Jezus Christus.

(1) Opgemerkt AJ: Deze woorden van Dietrich Bonhoeffer zijn waar (en blijken steeds weer waar), tenminste wanneer de broeder of zuster aan wie de zonde beleden wordt in ware gemeenschap met Jezus Christus leeft; En ze wordt alleen daar gedragen door de gemeenschap (gemeente) en kan deze niet schaden en doen uiteenvallen waar die gemeenschap leeft bij de zuivere verkondiging van Gods Woord. Alleen bij het zuivere water van deze Goddelijke Bron zal de vrucht van de waarachtige gemeenschap gevonden worden.

Bron tekst: Bonhoeffer Brevier – “Is er geen koning onder u?” – “De laatste burcht wordt prijsgegeven” (5 december) – ©1968 Ten Have b.v. Baarn, Vijfde druk 1978

Als u in Mijn woord blijft, bent u werkelijk Mijn discipelen,
u zult de waarheid kennen, en de Waarheid zal u vrijmaken.
(Uit Johannes 8 : 31-32)

(…) 17 Wat jullie betreft, mijn schapen, dit zegt God, de HEER: Ik zal rechtspreken tussen het ene schaap en het andere, tussen rammen en bokken. 18 Is het jullie niet genoeg dat jullie op de beste weide grazen? En dat jullie vertrappen wat er van het gras nog over is? Dat jullie het heldere water opdrinken en de rest met jullie poten troebel maken? 19 Mijn schapen moeten eten van wat jullie hebben vertrapt, en drinken van wat jullie met je poten troebel hebben gemaakt. 20 Daarom – dit zegt God, de HEER, over jullie: Ik zal rechtspreken tussen de vette en de magere schapen. 21 Jullie dringen alle zwakke dieren met je flank en schouder weg, jullie stoten ze met je horens om ze te verjagen, 22 en daarom zal Ik mijn schapen te hulp komen; ze zullen niet langer worden weggeroofd. Ik zal rechtspreken tussen de schapen.
23 Ik zal een andere ​herder over ze aanstellen, een die ze wél zal weiden: ​David, mijn dienaar. Hij zal ze weiden, hij zal hun ​Herder​ zijn. 24 Ik, de HEER, zal hun God zijn, en mijn dienaar ​David​ hun vorst. Ik, de HEER, heb gesproken. (Uit Ezechiël 34)

Bron afbeelding:  Pinterest

Eeuwige vreugde zal op hun hoofd zijn. (Jesaja 35 : 10)

Wanneer pas kunnen we de ander echt helpen?

Hoe zullen wij anderen, die alle vreugde verloren hebben en moedeloos geworden zijn, ooit kunnen helpen, wanneer wij niet zelf door moed en vreugde gedragen worden? Geen geforceerde en onnatuurlijke vreugde, maar een vreugde die geschenk is en vrij maakt.

Bij God woont die vreugde, en van Hem daalt zij af en doordringt geest, ziel en lichaam, en waar deze vreugde een mens in zijn greep heeft, daar grijpt zij ook om zich heen, sleept anderen mee, breekt gesloten deuren open.

Er is een vreugde, die niets weet van het diepe verdriet, nood en angst die in een mensenhart kunnen wonen; deze is niet duurzaam, zij kan slechts voor korte tijd verdoven.

De vreugde van God is door de armoede van de kribbe en de nood van het kruis
heen gegaan; daarom is zij onoverwinnelijk, onweerlegbaar.

Deze vreugde loochent de bestaande nood niet, maar vindt midden in de nood, juist in de nood, God; zij bestrijdt de ernst van de zonde niet, maar vindt juist zo de vergeving; zij ziet de dood onder ogen, maar vindt juist daar het leven.

Om deze vreugde, die overwonnen heeft, gaat het.
Deze alleen is geloofwaardig, deze alleen helpt en geneest.

Velen van ons gaan er zeer onder gebukt, dat zij door het vele lijden, dat deze oorlogsjaren met zich meebrengen, innerlijk afstompen. Onlangs zei iemand mij: ik bid dagelijks: laat mij niet afstompen. Dat is stellig een goed gebed. En toch, wij moeten er ons voor hoeden, ons zelf met Christus te verwisselen.

Christus doorleed al het lijden en alle menselijke schuld zelf en volledig. Ja, zijn Christus-zijn bestond daarin, dat Hij en Hij alleen alles droeg. Maar Christus kon mee lijden, omdat Hij tevens uit het lijden verlossen kon.

Wij zijn niet geroepen, het lijden van de hele wereld op onze schouders te nemen. Het verlangen, uit eigen kracht het lijden van de ander mee te willen dragen, moet onder deze last bezwijken en ten slotte uitlopen op moedeloosheid.

Wij zijn slechts geroepen, vol vreugde te zien op Hem, die in werkelijkheid het lijden volstrekt meeleed en de Verlosser werd. Vol vreugde mogen wij geloven, dat er één was en is, aan wie geen menselijk leed en geen menselijke zonde vreemd is en

Die met een liefde, welke ons verstand te boven gaat,
onze verlossing volbracht heeft.

Soli Deo Gloria

Bron tekst: Bonhoeffer Brevier – “Is er geen koning onder u?” – “Echte vreugde is geloofwaardig” (1 december) – ©1968 Ten Have b.v. Baarn, Vijfde druk 1978

Als u in Mijn woord blijft, bent u werkelijk Mijn discipelen,
u zult de waarheid kennen, en de Waarheid zal u vrijmaken.
(Uit Johannes 8 : 31-32)

De HEER behoedt je voor alle kwaad, Hij waakt over je leven,
de HEER houdt de wacht over je gaan en je komen
van nu tot in eeuwigheid.
(Psalm 121 : 7-8)

Bron afbeelding:  Pinterest

Nu, waarom schreeuwt gij zo luid? Is er geen koning bij u? (Micha 4 : 9)

Eerst jezelf laten helpen en je geholpen weten!

Zo spreekt God, de Heer. Hij hoort een geschreeuw op aarde; het is zijn gemeente die schreeuwt. Het is een schreeuw om hulp, om redding, niet alleen in de uiterlijke nood die de gemeente getroffen heeft, maar ook om redding uit de zonde, uit de overmacht van de duivel, uit de verdoeming door de wet, een schreeuw om gerechtigheid, heiliging, zege en overwinning. Heeft de gemeente het recht niet om zo te schreeuwen? En toch — hoe merkwaardig — God schept daarin geen vreugde!

Gij wilt u bekeren; gij stelt u onder Gods heilige geboden; gij begint u zelf verwijten te maken; gij zijt vol veronťwaardiging over de macht van de zonde, die gij tot tot toe in uw leven moest ervaren. Waarom komen wij met ons zelf nooit in het reine? Zijn wij eigenlijk nog christenen?

Geloven wij eigenlijk nog? En dan volgt, wat wij in ons leven al talloze malen achter de rug hebben: het voornemen om radicaal opnieuw te beginnen. Dit keer moet het lukken. Het mag zo niet verder gaan. God zal helpen, vandaag nog, anders morgen…

En dan kan het hart luid roepen om een nieuw leven, om (meer) gerechtigheid en heiligheid. En toch schept God in deze bekering geen behagen; want het is een bekering, die voortkomt uit het eigen weerbarstige en moedeloze hart, uit ontevredenheid en goede voornemens. Deze bekering kan u alleen maar dieper in zonde en nood drijven; op het nieuwe begin zal een nieuw falen volgen en uw roepen zal nog luider én nog goddelozer worden.

‘Is er geen koning bij u?‘ Ja, er is een Koning bij u en met deze koning alle hulp, die jullie verlangen. Hij heeft u hulp gebracht. Schreeuw niet zo, als was de hulp ver weg. Zij is heel nabij, je hebt je hand maar uit te strekken, zo nabij. De koning is bij jullie en heeft alles, waarom jullie roepen, gebracht en geschonken: de vrede en de gerechtigheid en de reinheid en de waarheid.

Je wilde weten, hoe het eindelijk eens anders met je wordt?

Hoe je eindelijk met je zelf en je zonde in het reine komt? Het kan alleen anders met je worden, als je leert zien, dat je koning bij je is. Met jou en je zonde komt alleen je koning Jezus Christus in het reine.

Hij is al lang met jou op weg naar zijn Koninkrijk.

Bron tekst: Bonhoeffer Brevier – “Is er geen koning onder u?” – “De koning is bij ons” (1 december) – ©1968 Ten Have b.v. Baarn, Vijfde druk 1978

Als u in Mijn woord blijft, bent u werkelijk Mijn discipelen,
u zult de waarheid kennen, en de Waarheid zal u vrijmaken.
(Uit Johannes 8 : 31-32)

(…) 17 En toen ik Hem zag, viel ik als dood aan Zijn voeten, en Hij legde Zijn rechterhand op mij en zei tegen mij: Vrees niet, Ik ben de Eerste en de Laatste, 18 en de Levende, en Ik ben dood geweest en zie, Ik ben levend tot in alle eeuwigheid. ​Amen. En Ik heb de sleutels van het rijk van de dood en van de dood zelf. (Uit Openbaring 1)

Bron afbeelding:  Pinterest