JC33NL – Christelijk geloven in Nederland

(…) 1 De HEER heb ik lief, Hij hoort mijn stem, mijn smeken,
2 Hij luistert naar mij, ik roep Hem aan, mijn leven lang.
(Uit Psalm 116)

Het werk van het derde gebod (I)

(…) “We behoren te bidden, niet zoals bij ons gewoon geworden is, namelijk met veel (herhaling van) woorden en het tellen van kralen (1), maar door ons te richten op wat werkelijk onze nood is, en de leniging (2) daarvan met alle ernst te verlangen met vast geloof en vertrouwen op God, niet twijfelend dat we door Hem worden gehoord en verhoord.

Zoals de heilige Bernardus (3) zijn broeders onderwijst en zegt: Geliefde broeders, u zult uw gebeden beslist niet verachten alsof het tevergeefse moeite zou zijn (geweest), want ik zeg jullie dat voordat jullie die woorden konden uitspreken, jullie gebed al in de hemel geschreven werd; en u zult vol vertrouwen van God één van twee dingen verwachten: namelijk dat uw gebed zeker zal worden verhoord en uw daarin uitgesproken wens vervuld, en ingeval uw wens niet wordt vervuld dat dit dan ook niet goed en nuttig zou zijn geweest.

Gebed is dus een bijzondere (uit)oefening van ons geloof; geloof maakt het gebed zo aannemelijk dat uw wens óf zeker wordt vervuld, óf we zullen iets beters ontvangen dan waarom we vroegen. De apostel Jakobus zegt: ‘Hij die van God vraagt, mag niet twijfelen in geloof; want als hij twijfelt, laat die mens dan niet menen dat hij ook maar iets van God ontvangen zal‘ [Jakobus. 1 : 6-8]. Dit is een uitspraak, die zonder omwegen verklaart: de mens die niet vertrouwt, ontvangt niets, noch waarom gevraagd werd en ook niets beters.

Christus zelf zegt, om dat vertrouwen (geloof) bij ons te wekken, in Marcus 11 [: 24]: ‘Daarom zeg ik jullie: waarom jullie bidden en vragen, geloof dat je het al ontvangen hebt en het wordt je geschonken.‘ En Lucas 11 [: 9-13] : ‘Vraag, en er zal je gegeven worden; zoek en je zult vinden; klop, en er zal voor je worden opengedaan. Want ieder die vraagt, ontvangt en wie zoekt vindt, en voor wie klopt zal worden opengedaan. Welke vader onder jullie zou zijn kind, als het om brood vraagt een steen geven? Of als het om een vis vraagt een slang zal geven? Of een schorpioen als het om een ei vraagt? Als jullie dus, ook al zijn jullie van nature slecht, je kinderen al goede gaven weet te schenken, hoeveel te meer zal uw hemelse Vader Zijn heilige Geest geven aan allen die Hem erom vragen!‘”

Maarten Luther: Dr. Martin Luthers Werke (Weimarer Ausgabe) WA 6, S. 232/233 (gebruikte vertaling: Luthers Works, American Edition, deel 44, blz. 58)

(1) Zoals gebruikelijk bij het ‘rozenkrans bidden’.
(2) Opheffen van deze nood
(3) Bernardus van Clervaux (1090-1153)

NB. Deze Luther-quote is een (wat vrije) vertaling van de eerder in de Engelse taal gepubliceerde versie.

Bron tekst: If you would like to have these Luther Quotes sent to family or friends you can send (with their permission) their email address to: info@martinluther-quotes.com.
Or, you can use the web-form on the homepage of the website maartenluther.com. There you can find both options to subscribe and unsubscribe from our weekly quotes. The emails are free of charge and you are not asked for donations.

(…) 8 Nader tot God, dan zal hij tot u naderen. Reinig uw handen, zondaars; zuiver uw ​hart, weifelaars. 9 Weeklaag, wees treurig en laat uw tranen vloeien. Laat uw lachen veranderen in droefheid en uw vreugde in somberheid. 10 Verneder u voor de ​Heer, dan zal hij u verheffen. (Uit Jakobus 4)

Bron afbeelding:  Pinterest (KJV Verse of the Day)

(…)  omdat u hoopt op wat in de hemel voor u gereedligt. Daarover hebt u gehoord toen aan u de Waarheid verkondigd werd en het ​Evangelie​ u bereikte.
(Uit Kolossenzen 1 : 5-6)
(…) Die ons de verlossing heeft gebracht, de ​vergeving​ van onze ​zonden.
(Uit Kolossenzen 1 : 14)

Pastorale zendbrief (1)

(…) “Christus alleen is onze Heere, Priester, Leraar, Herder, Vader, Heiland, Helper, Troost en Toeverlaat voor eeuwig. Dat is Hij in onze zonden, in onze dood en in onze nood en verder in alles wat ons ontbreekt, zowel voor de tijd als voor de eeuwigheid.

Want zó hebt u het gehoord en geleerd, dat, wie gelooft dat Jezus Christus door Zijn bloed – zonder onze verdienste en naar de wil en het welbehagen van God de Vader – onze Heiland en de Herder van onze zielen is geworden, dat dan dit geloof, ons Christus ook eigen maakt en schenkt. Want het bloed van Christus is zeker niet van mij of van u, omdat we vasten en bidden, maar alleen omdat we geloven.

Zoals Paulus zegt: ‘Wij weten, dat de mens door het geloof rechtvaardig wordt, zonder de werken der wet’ (vgl. Romeinen 3 : 28).

Dit geloof geeft ons een blijmoedig en gelukkig hart, vol liefde tot God, omdat het ziet dat het ook Gods wil en welbehagen is, dat Christus zo liefdevol met ons omgaat. Dit wil het zeggen: door Christus tot de Vader komen en tot de Vader getrokken worden, vrede met God hebben, en gerust en vrolijk de dood en alle ongeluk tegemoet zien (a). Waar nu dit geloof niet is, daar is blindheid, geen christen, of ergens een vonkje van enig Goddelijk werk of Goddelijk welbehagen.”

Maarten Luther: Brief an die Christen in Riga, Reval und Dorpat (1523),vgl. WA 12, 148, 18 – 149, 2

(a) (…) 23 Maar dan moet u blijven geloven, onwrikbaar gegrondvest zijn in de hoop die het ​Evangelie​ brengt, het ​Evangelie​ dat u gehoord hebt en dat aan alle schepselen onder de hemel verkondigd is… (Uit Kolossenzen 1)

Bron tekst: Wilt u deze Luthercitaten ter kennismaking doorsturen aan uw vrienden. Er zijn geen kosten aan verbonden. Voor het aanmelden/afmelden van deze wekelijkse citaten kunt u gebruikmaken van ons e-mailadres info@maartenluther.com

(1) Reeds sinds 1521 waren de geschriften van Luther ook doorgedrongen in Lijfland [= nu Republiek Letland] aan de noordoostelijke kust van de Botnische Golf. Dit mede door studenten die aan de Universiteit van Wittenberg studeerden en bij terugkeer in hun vaderland deze ‘nieuwe leer’ verbreidden. Ondanks de tegenstand uit de traditionele kerk ontstonden toch bloeiende christelijke gemeenten. In 1523 schrijft Luther een pastorale zendbrief aan de ‘uitverkoren lieve vrienden van God, alle Christenen in Riga, Reval en Dorpat in Lijfland, mijn lieve heren en broeders in Christus’. Het bovenstaande citaat komt uit deze zendbrief.

Bron afbeelding:  BiblePic.com

‘En na de dood van Abraham zegende God Izak zijn zoon, en Izak woonde bij de bron van de Levende en Ziende’ (Genesis 25 : 11, weergave DB 1545).

(…) ‘Het verstand laat zich wijsmaken [lett.: dromen] dat je God moet dienen en verzoenen met zichtbare offers, of andere oefeningen, die door mensen verzonnen zijn. De voorbeelden van de aartsvaders laten echter zien dat dit de voornaamste en hoogste godsdienst is, dat je op God wacht.

Dát is immers het goede nut en doel en de eigenlijke oefening van het geloof. Want het geloof wil ons in de eerste plaats richten op het onzichtbare, namelijk dat het ons voorhoudt om die dingen te geloven, die je met ogen niet kunt zien.

Dat kunnen wij op zich nog wel enigermate dulden en verdragen, maar het wordt moeilijker als de hulp die het verwacht, wordt vertraagd en uitgesteld. Zoals Abraham vijfentwintig jaar heeft gewacht voor aan hem de beloofde zoon werd geboren, en zoals Izak twintig jaar zonder kinderen bleef.

Het aller-bezwaarlijkste is echter dit: wanneer op het uitstel en het lange wachten ook nog volgt dat alles wat gebeurt, ongerijmd en onbegrijpelijk schijnt te zijn voor de ogen van het verstand.

Wie dán nog kan verwachten en vertrouwen, en op datgene kan hopen, dat uitgesteld wordt, en dát kan liefhebben, dat met alles in tegenspraak is – die zal tenslotte ervaren dat God waarachtig is en Zijn belofte getrouw houdt.

Maarten Luther:  Vorlesungen über 1. Mose von 1535 – 1545, vgl. WA 43, 367, 25-37

Bron tekst: Wilt u deze Luthercitaten ter kennismaking doorsturen aan uw vrienden. Er zijn geen kosten aan verbonden. Voor het aanmelden/afmelden van deze wekelijkse citaten kunt u gebruikmaken van ons e-mailadres info@maartenluther.com

Zie ook: Buiten zichzelf (van verwachting)…

(…) 6 Zie, Gij hebt mijn dagen als enige handbreedten gesteld,
mijn levensduur is als niets voor U;
ja, ieder mens staat daar, enkel een ademtocht. sela
7 Ja, de mens gaat daarheen als een schaduw,
ja, als een ademtocht suizen zij weg,
zij garen bijeen en weten niet, wie het tot zich nemen zal.
8 En nu, wat verwacht ik, Here?
Mijn hoop, die is op U.
(Uit Psalm 39)

Bron afbeelding:  Pinterest

(…) 45 Want ook de ​Mensenzoon​ is niet gekomen om gediend te worden,
maar om te dienen ... (Uit Markus 10)

Bedien het Woord! Ook bij de mensen thuis…

(…) Breed (1) laat vanuit Handelingen 6 zien dat de ”diakenen” die daar worden aangesteld zich niet zozeer richten op wat wij ”diaconaal werk” noemen. Integendeel, deze diakenen bidden en bedienen het Woord, net als de apostelen. Het verschil is dat zij dat ook bij de mensen thuis doen.

Handelingen 6 bevat daarom geen voorschriften voor het ambt van diaken. Dat was er volgens Breed nog niet. Wel geeft deze geschiedenis een aantal aanwijzingen voor hoe men dingen moet organiseren in een gemeente, als er onvrede komt omdat er zaken blijven liggen. (a)

(…) Jezus zelf is gekomen om te dienen, in gehoorzaamheid aan de Vader en uit bewogenheid met mensen (Markus 10 : 45). Diezelfde motivatie zal elk van zijn volgelingen hebben, zegt Hij: Hem volgen betekent dienen, net als Hij deed. Dat betekent bovendien dat zijn dienaren zullen komen waar Hij op dat moment is (Johannes 12 : 26). Daarmee bedoelt Hij dat dit dienstwerk lijden zal meebrengen.

(…) Door in liefde te dienen, zijn ze spiegel van de liefde van Jezus en op die manier vertegenwoordigen zij God. Dat is de kern van Bijbelse diaconie: God vertegenwoordigen door te dienen.

Deze focus van ”diaconie” helpt de dienst van ambtsdragers en gemeenteleden dicht bij elkaar te houden.

(…) De apostelen stellen een voorbeeld in hun liefdedienst door zich bewust te beperken in het werk dat zij doen en anderen in te schakelen (2). Ook dat is een vorm van echte diaconie, die heilzaam is in de gemeente van vandaag, waar vaak te veel taken op de schouders van te weinig mensen komen te liggen.

Bron tekst:  RD Opinie – “Theologenblog: Geen ”diakenen” in Nieuwe Testament, wel diaconie” door Michael Mulder

(a) Misschien moeten we bij de ontevredenheid waarvan sprake is in Handelingen 6 eerder nog denken aan het minder of niet in eigen taal toegesproken en aangesproken en (daarmee minder) pastoraal aandacht gegeven en verzorgd worden, dan aan (niet) eerlijke verdeling van eten en drinken (en/of geld) tijdens de gezamenlijke maaltijden?! Waarschijnlijk valt er in het betreffende proefschrift van Breed over de oorzaak van de onvrede ook wel een en ander te lezen.
(1) Gert Breed, gereformeerd predikant in Zuid-Afrika, verbindt in zijn boek ”The Diakon Word Group in the New Testament and Congregational Ministry” exegese en praktijk.
(2) Gemeenteleden oproepen/inschakelen (en dat gebeurd eerst en vooral door en vanuit het Woord Zelf) om hun gaven te gebruiken is nog niet hetzelfde als leden oproepen en/of een plek toebedelen in het kader van het bijdragen aan het behalen van allerlei doelen die een kerkenraad en/of een commissie  zichzelf gesteld hebben.

(…) 20 U weet ook dat ik alles bekend heb gemaakt wat uw welzijn ten goede komt en dat ik u daarover in het openbaar en thuis heb onderricht. (Uit Handelingen 20)

(…) 1 Ik roep je dringend op, ten overstaan van God en van ​Christus​ Jezus, die zal oordelen over de levenden en de doden, ik bezweer je bij zijn komst en heerschappij: 2 Verkondig de boodschap, blijf aandringen, of het nu uitkomt of niet, wijs terecht, straf en vermaan met alle geduld dat het onderricht vereist. (Uit 2 Timoteüs 4)

(…) 10 Laat ieder van u de gave die hij van God gekregen heeft, gebruiken om de anderen daarmee te helpen, zoals het goede beheerders van Gods veelsoortige gaven betaamt. (Uit 1 Petrus 4)

Bron afbeelding:  SlideShare