JC33NL – Christelijk geloven in Nederland

(…) 65 U bent goed geweest voor uw dienaar, HEER, zoals U hebt beloofd.
(Uit Psalm 119)

Vernederd

Opvallend in dit gedeelte is het woordje ‘goed‘. Het komt in dit kleine stukje (vers 65-72) zes keer voor. Daar dienen we aandacht aan te geven.

Bij tegenslag of verdriet hebben we allemaal weleens te horen gekregen dat het ‘vast wel ergens goed voor is’. Dat is nog maar zeer de vraag. Natuurlijk kan verdriet ons dichter bij God brengen, maar vaak gaat het ook anders…

Mensen keren zich voorgoed van God af, omdat ze zich in de steek gelaten voelen. De Psalmist heeft een andere ervaring: toen hij zich onrechtmatig behandeld en vernederd voelde, maakte hij kennis met de harteloosheid van de mensen. Sommige mensen gaan over lijken…

Tegen de achtergrond van deze slechtheid licht de goedheid van God opeens op. Wat is er kostbaarder in het leven dan de trouw en de goedheid van God. Ze is verre te verkiezen boven de rijkdommen van deze wereld.

Bron tekst: Meditatie van donderdag 20 juni – Bijbels dagboek “Dag in dag uit 2019” – Leger des Heils | Ark Media

Zie ook: Goddelijke omhelzing…

(…) 66 Leer mij goed oordelen en onderscheiden,
ik heb vertrouwen in Uw geboden.
67 Voor ik vernederd werd, tastte ik mis,
nu houd ik mij aan Uw woord.
68 U bent goed geweest en hebt goed gedaan,
onderwijs mij in Uw wetten.
69 Hoogmoedigen beschuldigen mij vals,
maar ik volg Uw regels, met heel mijn ​hart,
70 gevoelloos als vet is hun ​hart,
maar ik verheug mij in Uw wet.
71 Het was goed voor mij dat ik vernederd werd,
zo leerde ik Uw wetten kennen.
72 Goed voor mij is de wet uit Uw mond,
beter dan een schat aan goud en zilver.
(Uit Psalm 119)

Bron afbeelding: Versaday 

‘Ik zal u geen wezen laten; Ik kom tot u. Het is nog maar even, dan zal de wereld Mij niet meer zien. U echter zult Mij zien’ (Johannes 14 : 18, weergave DB 1545).

Weeskinderen

‘Wezen’ – zowel volgens de gedachte van de wereld, alsook volgens onze eigen gedachte, schijnt het kleine groepje arme verlaten christenen ‘wezen’ te moeten zijn. Zij zijn immers door God en door Christus vergeten. Dat blijkt wel als Hij het toelaat dat ze door de wereld gelasterd en gescholden, veroordeeld, vervolgd en vermoord worden. Ze zijn nu ieders voetveeg geworden! En dat niet alleen: ze worden ook door de duivel in hun harten zonder ophouden verschrikt, bedroefd en geplaagd, zodat zij in de volle zin van het woord ‘wezen’ mogen heten.

Christus zegt echter: ‘Ik wil u toch niet zó verlaten, zoals u nu denk en voelt – maar Ik zal u de Trooster geven, Die u in uw harten zal verzekeren, dat u Mijn ware christenen en gelovigen bent.

Bovendien zal Ik Zelf zeker bij u zijn en blijven met Mijn bescherming en heerschappij. Dit, ondanks dat Ik lichamelijk en zichtbaar van u heenga, zodat u nu alléén achterblijft – overgeleverd aan de duivel en de kwaadwilligheid en macht van de wereld.

Maar zo machtig zal de wereld of de duivel met al zijn aanhang niet zijn, dat zij samen met alle geleerden en wijzen tóch Mijn doop en de prediking van het Evangelie geheel en al zullen kunnen wegnemen. Bovendien zal Mijn Heilige Geest in u regeren en werken: ondanks dat u zonder ophouden wordt aangevochten, en u ook zelf zeer zwak schijnt te zijn.’

Zelfs dán in hun grootste zwakheid zullen zij zich de troost niet laten ontnemen, of zich tot vertwijfeling laten brengen – maar dwars tegen alles wat zij zien en voelen ín, zich aan de belofte houden, zoals Hij hier belooft en zegt: ‘Ik zal weer bij u terugkomen, en hoewel Ik nu voor een kleine tijd lichamelijk van u moet heengaan, dan zal Ik toch niet lang wegblijven, maar spoedig weer tot u komen, en eeuwig bij u blijven, zodat u tegen duivel, zonde en dood beschermd zult zijn, en met Mij zult leven en overwinnen.’

Maarten Luther: Das XIV. Und XV. Kapitel S. Johannis, 1537, vgl. WA 45, 580, 1-20; 581, 11-18 (Dr.)

Bron tekst: Wilt u deze Luthercitaten ter kennismaking doorsturen aan uw vrienden. Er zijn geen kosten aan verbonden. Voor het aanmelden/afmelden van deze wekelijkse citaten kunt u gebruikmaken van ons e-mailadres: info@maartenluther-citaten.nl

(…) 16 En Ik zal de Vader ​bidden, en Hij zal u een andere Trooster geven, opdat Hij bij u zal blijven in eeuwigheid; 17 Namelijk de ​Geest​ der waarheid, Die de wereld niet kan ontvangen; want zij ziet Hem niet, en kent Hem niet; maar gij kent Hem; want Hij blijft bij u, en zal in u zijn. (Uit Johannes 14)

(…) 3 Geprezen zij de God en Vader van onze ​Heer​ ​Jezus​ ​Christus, de Vader die zich over ons ontfermt, de God die ons altijd troost 4 en ons in al onze ellende moed geeft, zodat wij door de troost die wijzelf van God ontvangen, anderen in al hun ellende moed kunnen geven. 5 Zoals wij volop delen in het lijden van ​Christus, zo delen wij volop in de troost die God ons door ​Christus​ geeft. 6 Ondervinden we tegenspoed, dan is het opdat u bemoedigd en gered wordt. Worden we bemoedigd, dan is het opdat u de moed krijgt te volharden in hetzelfde lijden als wij ondergaan. 7 De hoop die wij voor u hebben is gegrond: we weten dat zoals u deelt in ons lijden, u ook deelt in de troost die ons gegeven wordt. (Uit 2 Korintiërs 1)

Bron afbeelding: Pinterest

(…) 56 Huichelaars! De aanblik van de aarde en de hemel kunnen jullie duiden, hoe kan het dan dat jullie deze tijd niet kunnen duiden?
(Uit Lucas 12)

Willen en durven we de strijd aan?

(…) En dan verwijt Christus de mensen dat ze de tekenen der tijden niet verstaan, dat ze in de genezingen en in het uitwerpen van duivelen en anderzijds de haat tegen dit werk, niet zagen, dat het Koninkrijk der Hemelen was nabij gekomen.

Als een boer de wolken zag opkomen, rekende hij ermee en bij Zuidenwind zocht hij dekking. Het ging hun allemaal aan. En we verstaan de tekenen der tijden niet, als deze dingen ons niet persoonlijk aangaan, als het Koninkrijk van God ook niet tot ons gekomen is, en hierin tot ons komt.

Waar gebeurt het, waar gebeuren deze dingen die we duiden moeten? In Rusland? In China? In Afrika? Daar ergens ver? Nee hier! En in uw hart! Het is in u en in uw kinderen. Het Koninkrijk van God is één. Rusland is hier. En hier is Rusland. En als we onze houding bepalen tegenover Rusland, bepalen we tegelijk onze houding tegenover het leven hier. Willen we het vuur?

Dit zeggen we: het vuur mag niet doven. Daar is iets in dat ons behagen moet. We bidden niet dat de worsteling en strijd zullen ophouden. We bidden om de overwinning van de Kerk van Jezus Christus. Dat het rijk van de satan zal worden verstoord. Hoe? In martelaars-vuur? Of zo, dat de ‘rode-haat’ wordt verslagen?

Dit is geen preek* van vrede maar van strijd.

De Heer zal opstaan tot de strijd;
Hij zal Zijn haters wijd en zijd
verjaagd, verstrooid doen zuchten.
(Uit Psalm 68 vers 1, berijmd)

Wij bidden niet dat het vuur gedoofd zal worden. Dat zou zijn: bidden dat de liefde en de gerechtigheid van God niet verder geopenbaard wordt. Want die wekt de strijd (de antithese). Maar nu moeten we bidden met de gelovigen in gemeenschap met die opgejaagde gelovigen, die uit hun woonplaatsen verdreven zijn.

Kunnen we dat? Willen wij het vuur? Als we hier bang zijn voor het vuur, dan zijn we de zaak van onze gesmade en vervolgde broeders en zusters ontrouw.

Nu is er een prairiebrand in de wereld en we hebben kuilen en grachten gegraven. Alsjeblieft geen vuur. Daar is ons leven te mooi voor. Laat ons met rust. Geen vuur!
Dan kunnen we niet bidden. Hebben we behagen aan het vuur? En hoe willen we anders ingaan in de gemeenschap met hen? Anders zijn die mensen in hun zielenklacht ons vreemd. En wij doen ons best om ons leven in veiligheid te brengen.

Wij moeten branden, ook in ons gebed.

We zullen die strijd niet buiten ons hart sluiten. Durf ik de worsteling aan voor mijn kinderen en kleinkinderen? Durf ik de liefde en de gerechtigheid van God openbaren, die dit verwekte? Wil ik het vuur of trap ik het dood? Hebben we met God geworsteld en gerechtigheid in het bloed van het kruis gevonden?

Veel te lang hebben we God buiten de deur gehouden. We moeten nog met God gaan spreken en verzoening vinden. En als we zo het vuur gevonden hebben, dan hebben we behagen aan het vuur. Durven we de strijd aan. En ons bidden voor al wat lijdt en wat ten hemel schreiend is, is dit de onder- en boventoon:

‘Dat toch Uw Koninkrijk kome, de volheid en de heerlijkheid van Uw Rijk,
waarin Gij alles zult zijn in allen‘.

Amen!

* Preek uit 1930, 10 jaar voor uitbreken WO II.

Zie ook:  Vuur ben ik komen werpen… (I) en Vuur… (II)

Bron tekst:  Preek gehouden door ds. S. G. de Graaf (1889-1955) tijdens een bidstond op zondag 23 februari 1930 in Funekerk.

Bron afbeelding:  Today’s Bible Verse

Menen jullie, dat Ik gekomen ben om ​vrede​ op aarde te brengen? Neen, zeg Ik jullie, veeleer verdeeldheid.  (Uit Lucas 12 : 51)

Door de Heilige Geest, Die ons gegeven is…

(…) Jezus zegt dat de komst van het vuur ingaat tegen onze verwachtingen: ‘Meent gij, dat Ik gekomen ben om ​vrede​ op aarde te brengen? Neen, zeg Ik u, veeleer verdeeldheid.‘ Wie Christus ziet en Zijn komst inziet, die verwacht het vuur. Maar wij verlangen de rust en wensen het vuur niet.

Vanzelf gaan we dan vragen wat het vuur is, dat Jezus op de aarde geworpen heeft. Dat kan ik u zomaar niet zeggen. Als we naar Rusland kijken (preek werd gehouden in 1930) weten we het. Daar laait het vuur. Het is de heilige Geest niet en de liefde niet en ook de haat niet, maar die beiden, liefde en haat, de opstand, de strijd. En daar kreunt de aarde van, die het niet dragen kan. Onze wereld is in ontzetting, dat dat in deze eeuw nog kan, niettegenstaande humanisme en beschaving.

We hebben er geen kijk op. Zoals we de kracht van de aarde niet kennen, zo kennen we de kracht niet, die in de mensenwereld huist. We leven op een vulkaan. Wat er aan ongerechtigheid en vuilheid in de mensen – dat is in ons! – woont, dat weet geen ziel. Als de elementen maar ontketend worden! Maar dat komt als tegenstelling tot het werk van Christus. Wat Christus in de mensen tot openbaring brengen kan!

Onze Heer Jezus Christus heeft het gezien en gewenst. “Ik ben gekomen om vuur op de aarde te werpen“. Het vuur waardoor de harten bewogen worden. Heel die geestelijke worsteling heeft Hij gewild. En wat er op dit moment de wereld beweegt, is ook Zijn werk. Hij heeft ’t vuur geworpen en Hij heeft er behagen (welgevallen) aan, aan de prairiebrand.

Hij heeft aan het martelaarschap geen behagen, maar aan de trouw, aan de verheerlijking van de Naam van Zijn Vader. Aan de openbaring van de trouw. Daartoe moeten de elementen ontketend worden.

Er is (namelijk) iets wonderlijk moois in: de openbaring van de trouw, dat is de openbaring van de Naam des Heeren in de Zijnen. Dan staan wij erachter, wanneer we dat kunnen zien. Maar zoals het goud in het vuur beproefd wordt, zo moet het leven van ons mensen door deze oordelen heen.

Dáárom moet satan volkomen ontketend worden. De glans van het koninkrijk der hemelen wordt ontdekt, als de diepten van satan gezien zijn. Daarom heeft Jezus begeerd het vuur.

Natuurlijk, wij bidden ook dit lijden af. Wij zullen straks (in deze dienst) bidden om verademing. Maar het is ermee als met de bede: ‘Leidt ons niet in verzoeking‘, die haar doel vindt in het tweede deel: ‘maar als U ons toch in verzoeking leidt, verlos ons dan van de Boze‘. Daarom is het ook waar: ‘Acht het voor enkel vreugde wanneer jullie in velerlei verzoekingen vallen.‘ (Jacobus 1 : 2-4)

We zeggen dat niet in onbewogenheid met onze broeders en zusters. Dit is toch het meeste dat we biddend verlangen kunnen, dat de Here ze daarin vreugde geven mag en dat ze – net als onze Heer – een behagen mogen hebben aan het vuur. En dat we ook van en over hen mogen horen dat daar gevonden wordt een ‘roemen in de verdrukkingen‘.

Zie ook:  Vuur ben ik komen werpen… (I) en Vuur… (III)

Bron tekst:  Preek gehouden door ds. S. G. de Graaf (1889-1955) tijdens een bidstond op zondag 23 februari 1930 in Funekerk.

(…) 3 En dit niet alleen, maar wij roemen ook in de verdrukkingen, omdat wij weten dat de verdrukking volharding teweegbrengt, 4 en de volharding ondervinding en de ondervinding hoop. 5 En de hoop beschaamt niet, omdat de ​liefde​ van God in onze ​harten​ uitgestort is door de ​Heilige​ Geest, Die ons gegeven is. (Uit Romeinen 5)

Bron afbeelding:  Bible Verse Images

‘Stel nu zelf, in naam van de ​koning, een verordening op schrift die volgens u in het belang van de ​Joden​ is, en verzegel die met de koninklijke ​zegelring. Want wat geschreven is in naam van de ​koning​ en ​verzegeld​ met de ​zegelring​ van de ​koning​ kan niet worden herroepen.‘ (Uit Ester 8 de vers 8)

‘Dit is Mijn ​verbond​ dat u moet houden tussen Mij en u en uw nageslacht na u: al wie mannelijk is bij u moet ​besneden​ worden. U moet het vlees van uw voorhuid laten ​besnijden​ en dat zal een teken zijn van het ​verbond​ tussen Mij en u.‘ (Uit Genesis 17 vers 10)

‘Toen ​Jezus​ hoorde dat aan de ​farizeeën​ verteld werd dat Hij meer ​leerlingen​ maakte en er ook meer ​doopte​ dan Johannes 2 – ​Jezus​ ​doopte​ overigens niet zelf, zijn ​leerlingen​ deden dat –, verliet Hij Judea en ging weer naar Galilea.‘ (Uit Johannes 4 de verzen 2-3)

(a) (…) Daarbij komt nog dat de doop die de discipelen van Jezus toepassen heel veel lijkt op die van Johannes (de doop der bekering tot vergeving der zonden). De doop zoals die later zal worden bediend, nadat Jezus is opgestaan en het doopbevel uitvaardigt, is van een ander karakter. Dan zullen discipelen van Jezus gedoopt worden in de naam van Jezus of in de Naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest. Johannes zelf zegt van Jezus: “Die zal met de Heilige Geest en met vuur dopen.“

(…) Jezus vraagt aan Zijn leerlingen of ze die doop ook kunnen ontvangen. Het antwoord is ‘ja Heer’. ‘Kunnen jullie de beker drinken die Ik moet drinken?’ ‘Ja, Heer’.  Kinderen van God komen ook in de doop met vuur, ze hoeven alleen niet de doop in de dood ondergaan, zoals Jezus die wél moest. Dat hoeft niet want ze zijn met Hem gedoopt, met Hem gekruisigd en met Hem begraven. (Romeinen 6: 1-7)

Dus Johannes weet, dat zijn doop anders is, dan die van Jezus. De doop, zoals deze bediend zal worden na Jezus’ opstanding heeft alles te maken met het heil, dat Christus voor de Zijnen verworven heeft: reiniging van zonden en vernieuwing van het leven. De doop zoals wij die kennen in de NT-ische gemeenten ziet op het heil, dat in Christus gevonden wordt en dat verzegeld wordt door God aan het hart. Die doop wordt bediend in de gemeenschap van de christelijke kerk. (2)

(…) Ik ben gekomen om vuur te werpen op de aarde en wat wil Ik nog meer, nu het al ontstoken is!’  Maar Ik moet met een ​doop​ ​gedoopt​ worden, en hoe beklemt het Mij, totdat het volbracht is. (…) ‘Huichelaars, de aanblik van de aarde en van de hemel weet u te duiden. Hoe kan het dan dat u deze tijd niet weet te duiden?’ ‘ (Lucas 12 : 49-50,56).

(b) (…) Jezus is geheel anders. Hij zegt dat het Zijn wil is om vuur te komen werpen en dat Hij wil dat dat vuur gaat branden. Dat is het eeuwig evangelie: een evangelie van strijd waardoor je midden in het oordeel van God terechtkomt (Openbaring 14 : 6). Paulus zegt later ook dat niemand het koninkrijk van God kan binnengaan dan door verdrukking (= vuur, strijd, zie Handelingen 14 : 22). Gedoopte (! 1) christenen hebben dus dagelijks te maken met strijd, beproevingen en conflictsituaties. Voor hen is het dus belangrijk te weten wat Jezus over de strijd gezegd heeft, zodat zij sterk (versterkt) kunnen worden in deze strijd.

(…) Jezus vraagt aan Zijn leerlingen of zij die doop ook – kunnen ontvangen. Het antwoord is ‘Ja, Heer‘. ‘Kunnen jullie de beker drinken, die Ik drinken moet?‘ ‘Ja, Heer‘. Kinderen van God komen ook in de doop met vuur, ze hoeven alleen niet de dood in de doop ondergaan, die Jezus wél onderging.   Dat hoeft niet want ze zijn met Hem gedoopt, gekruisigd en begraven. Maar dat wil niet zeggen dat ze niet te strijden en te overwinnen hebben. Er staat ‘wie overwint, zoals Ik overwonnen heb.’

Er is dus geen plaats voor gerieflijke, wereldvreemde samenkomsten; elke keer als men samenkomt in de gemeente zal men dat weer moeten leren beseffen en zich wapenen moeten in de strijd die wacht. Want elke keer wordt men weer geconfronteerd met de demonen van de duisternis. Jezus zegt: ‘Het is Mijn wil dat dit gebeurt. Als jullie Mij willen navolgen en met Mij later op de troon willen zitten, dan zal je net als Ik moeten strijden. Met als doel dat je – in Mijn kracht hier op aarde – zult overwinnen, zoals Ik overwonnen heb’.

(1) Hier stond/staat in de oorspronkelijke tekst van het citaat: opnieuw geboren. (Zie hierbij Titus 3 : 5 en zie ook Handelingen 14 : 22)

(2) ‘Dit schrijf ik jullie, hoewel ik vrij spoedig tot jullie hoop te komen. Mocht ik nog uitblijven, dan weet gij, hoe men zich behoort te gedragen in het huis Gods, dat is de gemeente van de levende God, een pijler en fundament der waarheid.‘ (Uit 1 Timoteüs 3 : 14-15)

> Leestip:  Lucas 12  (geheel).

> Zie ook vervolg:  Vuur ben ik komen werpen… (II) en (III)

Bron citaten:  (a) Refoweb – Waarom Jezus niet Zelf doopte en (b) Het enige Bijbelse Fundament – Vuur ben ik komen werpen

Bron afbeelding:  Pinterest