JC33NL – Christelijk geloven in Nederland

(…) 1 Zie, de hand des Heren is niet te kort om te verlossen, en zijn oor niet te onmachtig om te horen; 2 maar uw ongerechtigheden zijn het, die scheiding brengen tussen u en uw God, en uw ​zonden​ doen zijn aangezicht voor u verborgen zijn, zodat Hij niet hoort.
3 Want uw handen zijn met ​bloed​ bezoedeld en uw vingers met ongerechtigheid; uw lippen spreken leugen, uw tong prevelt ​onrecht.
4 Er is niemand die een gegronde aanklacht indient, en niemand die naar waarheid richt; zij vertrouwen op ijdelheid, spreken valsheid, gaan zwanger van moeite en baren onheil.
(…) 8 De weg van de vrede kennen zij niet, en er is geen recht in hun sporen; zij gaan langs kronkelpaden; niemand die ze betreedt, kent ​vrede. (Uit Jesaja 59)

Zij kúnnen de wapens niet opnemen tegen elkaar…

Citaat: Heeft God de menselijke natuur niet goed genoeg begrepen om te weten dat oorlogen nu eenmaal plaatsvinden in deze wereld, zoals de wetten der natuur? Bedoelde God soms dat wij over vrede zouden spreken, maar dat dit niet betekent dat er letterlijk daden aan verbonden zijn?

Heeft God soms echt gezegd dat we moeten werken voor de vrede, maar tegelijkertijd tanks en gifgas moeten fabriceren voor onze veiligheid? En dan misschien wel de ernstigste vraag: heeft God soms gezegd dat wij ons eigen volk niet mogen beschermen? Heeft God gezegd dat je een prooi voor de vijand moet zijn?

Nee, God heeft dat níet gezegd. Wat hij wél heeft gezegd is dat er vrede onder elkaar moet zijn, dat wij hem moeten gehoorzamen zonder vragen te stellen. Dat is wat hij bedoelt. Wie het gebod van God in twijfel trekt vóór het te hebben gehoorzaamd, heeft hem al ontkend.

Er zal vrede zijn vanwege de kerk van Christus, waardoor de wereld nog bestaat. En deze kerk van Christus leeft te allen tijde in alle volken, en overstijgt alle grenzen, zowel nationaal als politiek, sociaal of raciaal.

En de broeders van deze kerk zijn door het gebod van de Heer Christus, waarnaar zij horen, sterker verbonden met elkaar dan alle banden van de geschiedenis, het bloed, de klasse of de taal. Al deze bindingen, die een deel zijn van onze wereld, zijn geldige bindingen, beslist niet onbelangrijk. Maar in de tegenwoordigheid van Christus zijn ze ook niet definitief.

Voor de leden van de oecumenische kerk, voor zover ze vasthouden aan Christus, is zijn Woord, zijn gebod van vrede heiliger, onverbrekelijker dan de meest heilige woorden en werken van de natuurlijke wereld. Want zij weten dat wie niet haat zijn vader en moeder om zijnentwil, Hem niet waardig is, en liegt als hij zichzelf christen noemt.

Deze broeders in Christus gehoorzamen zijn Woord; zij betwijfelen het niet, maar houden zich aan zijn gebod van vrede. Zij schamen zich er niet voor zelfs te spreken van een eeuwige vrede, wat de wereld er ook van denkt.

Ze kunnen de wapens niet opnemen tegen Christus zelf – en toch doen ze dat als ze de wapens opnemen tegen elkaar! Zelfs in de angst en de benauwdheid van het geweten is er geen uitvlucht voor het gebod van Christus dat er vréde zal zijn.

Bron citaat: Morgentoespraak (dagopening) van Dietrich Bonhoeffer gehouden op op 28 augustus 1934 tijdens de Oecumenische Conferentie in Fanö (Denemarken) gepubliceerd in ‘Mijn ziel keert zich stil tot God – meditaties bij de Psalmen van Dietrich Bonhoeffer’

Zie verder ook:  Wacht u voor teleurstellingen en ongeduld…

Vervolg citaten uit Jesaja 59:

(…) 12 Want onze ​overtredingen​ zijn talrijk voor U en onze ​zonden​ getuigen tegen ons; van onze ​overtredingen​ zijn wij ons bewust en onze ongerechtigheden kennen wij: 13 overtreden, verloochenen van de Here, afvallen van onze God, spreken van onderdrukking en afwijking, zwanger gaan van leugentaal en die uit het binnenste voortbrengen. 14 Het recht wordt teruggedrongen en de ​gerechtigheid​ blijft verre staan, want de waarheid struikelt op het plein en oprechtheid vindt geen ingang. 15 Zo ontbreekt de waarheid en wie wijkt van het kwade, wordt het slachtoffer van uitbuiting.

(…) 20 Hij zal als Bevrijder naar ​Sion​ komen,
naar allen uit ​Jakobs​ nageslacht
die met de ​misdaad​ breken – ​spreekt de HEER.

21 Dit ​verbond​ sluit Ik met hen – zegt de HEER:
Mijn Geest, die op jou rust,
en de woorden die Ik je in de mond heb gelegd,
zullen uit jouw mond niet wijken,
noch uit de mond van je ​kinderen,
noch uit de mond van je kindskinderen,
van nu tot in eeuwigheid – zegt de HEER.

Bron afbeelding:  Student Devos

“Eén lichaam is het, en één Geest, gelijk gij ook geroepen zijt tot één hoop uwer roeping; één Heere, één geloof, één doop, één God en Vader van allen, Die daar is boven allen, en door allen, en in u allen” (Efeziërs 4 : 4 – 6).

Citaat: Velen zeggen volgens ds. Roos tegenwoordig dat je de toevlucht tot Christus mag nemen als God je ontdekt aan jezelf. „Dat klinkt mooi, maar er klopt niets van. We nemen van onszelf de toevlucht tot de vorst der duisternis. Wedergeboorte betekent dat je de dood in moet en dat je dat niet wilt. Als God een mens aan zichzelf ontdekt, gaat Hij door tot het bittere einde: dat je berouw hebt en het ermee eens bent wat God doet. Dat doe je niet uit jezelf maar door Christus. Als je jezelf schuldig hebt bevonden, zegt de Heere: „Ik heb verzoening gevonden.” Als Jezus Christus in je leven geopenbaard is, ga je de erfenis zien.”

Opgemerkt AJ: Wanneer men begrijpen gaat waarom de gemeente van Jezus Christus in deze wereld fundament en pijler van de waarheid genoemd wordt, namelijk omdat aan de gemeente het Woord en de Sacramenten zijn toevertrouwd, dan zal men met Luther gaan inzien en met hem instemmen dat daar waar verkondigd en gedoopt wordt dat daar Gód spreekt en doopt (1). En dan zal men ook kunnen aanvaarden en begrijpen dat de Joden (in Jeruzalem op de eerste Pinksterdag) en de heidenen een ‘zuigelingendoop’ ondergingen na het aanhoren van een preek (verkondiging) van een of meer apostelen of (later) ook van hun medewerkers. De mensen die zich toen vanwege de verkondiging van de apostelen lieten dopen, die hadden echt nog geen verhaal over zichzelf, over hun wedergeboorte of over wat geloven en zich bekeren nu precies inhield en zou gaan betekenen in hun leven(s). Maar de apostelen vertrouwden daarbij op het werk van de heilige Geest en maten zichzelf verder ook geen oordeel (of beoordeling) aan over de werkelijkheid van het geloof van de mensen die bereid gevonden werden om zich te laten dopen.
Bij het latere onderwijs werd hun echter wel onder ogen gebracht wat de heilige Geest in hen door de doop bewerkt had en ook nog verder wilde bewerken en uitwerken. Paulus schrijft de leden van de gemeente in Rome (en daarmee ook aan alle andere gemeenten en hun leden):

Weet u niet dat wij die gedoopt zijn in Christus Jezus, zijn gedoopt in zijn dood? We zijn door de doop in Zijn dood met Hem begraven om, zoals Christus door de macht van de Vader uit de dood is opgewekt, een nieuw leven te leiden. Als wij delen in Zijn dood, zullen wij ook delen in Zijn opstanding. Immers, we weten dat ons oude bestaan met Hem gekruisigd is omdat er een einde moest komen aan ons zondige leven: we mochten niet langer slaven van de zonde zijn. Wie gestorven is, is rechtens vrij van de zonde. Wanneer wij met Christus zijn gestorven, geloven we dat we ook met Hem zullen leven, omdat we weten dat Hij, die uit de dood is opgewekt, niet meer sterft. De dood heeft geen macht meer over Hem. Hij is gestorven om een einde te maken aan de zonde, voor eens en altijd; en nu Hij leeft, leeft Hij voor God. Zo moet u ook uzelf zien: dood voor de zonde, maar in Christus Jezus levend voor God. Laat de zonde dus niet heersen over uw sterfelijke bestaan, geef niet toe aan uw begeerten. Stel uzelf niet langer in dienst van de zonde als een werktuig voor het onrecht, maar stel uzelf in dienst van God. Denk aan uzelf als levenden die uit de dood zijn opgewekt en stel uzelf in dienst van God als een werktuig voor de gerechtigheid. De zonde mag niet langer over u heersen, want u staat niet onder de wet, maar leeft onder de genade. (Uit Romeinen 6 : 3-14)

Deze woorden zijn waar voor alle gedoopte leden van de gemeente en dus ook voor hen die al als baby werden gedoopt!

Onze Heer Jezus Christus zegt tegen Nicodemus in Johannes 3:
‘Waarachtig, ik verzeker u: niemand kan het koninkrijk van God binnengaan, tenzij hij geboren wordt uit water en Geest. 6 Wat geboren is uit een mens is menselijk, en wat geboren is uit de Geest is geestelijk.‘

Wat in deze woorden te beluisteren valt is tevens een uitnodiging aan Nicodemus om zich te laten dopen. En Nicodemus zal aan die oproep vroeger of later ook zeker gehoor hebben gegeven. In de door de apostelen gestichte gemeenten werden/waren alle mensen gedoopt, zowel de Joodse als de ‘heidense’ leden evenals de kinderen die ze meebrachten (bijvoorbeeld op de eerste Pinksterdag in Jeruzalem) – zou er nog één apostel geweest zijn die dat kon/wilde/durfde weigeren na al het onderwijs van Jezus als hun moeders of vaders de kinderen ook meebrachten om gedoopt te worden? Want indien niet, wat zou er dan veel reden geweest/gebleven zijn om de Joodse jongetjes in de gemeenten toch maar te blijven besnijden!

Wat we echter zien/horen (in bijv. kerken van de ‘nadere reformatie’ zoals de Gereformeerde Gemeenten) dat is dat men de doop van de kinderen helemaal niet zo serieus wil nemen, namelijk zo serieus als de apostel Paulus beschrijft in Romeinen 6. We kunnen zelfs stellen dat men de kinderen van de gemeente in feite niet eens beschouwt als lammetjes die in de schaapskudde meelopen en die daar – als alle schapen – de stem van de Goede Herder leren kennen en volgen, maar men kijkt met argus-ogen naar deze kleine schaapjes omdat men er helemaal niet zeker van is en er vanwege hun doop erop vertrouwd hier met schaapjes van doen te hebben. Het schaap-zijn wordt hen zelfs door de vette schapen (m.n. de onderherders, die zelf ook schapen zijn) ontzegd en deze arme diertjes wordt daarom ook het klare water en het vette gras onthouden (het troostrijke Woord van God wordt vertroebeld en vertrapt door de sterke en vette schapen!) en later wordt hen zelfs ook het krachtvoer (Avondmaal) onthouden. Tenzij ze vroeg of laat net zoveel durven te mekkeren en te mekkeren hebben (over zichzelf) als de sterke en vette schapen waardoor ze worden beoordeeld. Maar die vette en sterke schapen in deze gemeenten, die moeten nog maar eens heel goed lezen in Matteüs 18 (2) wat de Here Jezus zegt over degenen die deze ‘kleinen’ ergeren (ook met en door hún ‘godsdienst’) en hoe Hij Zelf als Goede Herder zich juist over ‘die kleinen’ ontfermt.

(1) Zie Het heerlijk Evangelie… (IV) of Kijken met ogen als van een koe…
(2) Matteüs 18 o.a. want er wordt vaker in Gods Woord gesproken over (slechte) onderherders en de Goede Herder.

Bron citaat: RD – Kerk & religie – ‘Ontmoetingsdag Ede: Wedergeboorte vanuit mens onmogelijk’ – door correspondent

Bron afbeelding:  Pinterest

(…) Daarom heeft God Hem hoog verheven en Hem de Naam geschonken
die elke naam te boven gaat. (Filippenzen 2 : 9)

De naam van Jezus

Er zijn op aarde en in de hemel ontelbaar veel namen. Onbekende namen en bekende namen. Boven al die namen stijgt één naam uit. Het is de naam van mijn Zoon Jezus! Ik zelf, God je Vader, vind die naam de allerbelangrijkste! Want er is onder de hemel geen andere naam waardoor je kunt worden gered. Alles zit in die ene naam: alles wat je nodig hebt, alles wat je gelooft, alles wat je hoopt, alles wat je liefhebt. In die ene naam Jezus ligt heel mijn openbaring besloten: mijn genade, mijn kracht, mijn trouw, mijn ontferming, mijn betrokkenheid. Hoe belangrijk is de naam van Jezus voor jou, mijn kind?

(…) 8 En: ‘Het is een steen waarover men struikelt, een rotsblok waaraan men zich stoot.’ Zij struikelen omdat ze Gods woord niet gehoorzamen, daartoe zijn ze bestemd. 9 Maar u bent een ​uitverkoren​ geslacht, een koninkrijk van ​priesters, een ​heilige​ natie, een volk dat God zich verworven heeft om de grote daden te verkondigen van Hem die u uit de duisternis heeft geroepen naar Zijn wonderbaarlijke licht. 10 Eens was u geen volk, nu bent u Gods volk; eens viel Gods ontferming u niet ten deel, nu wordt Zijn ontferming u geschonken. (Uit 1 Petrus 2)

Niet te pas en te onpas de wereld…

Petrus gebruikt grote woorden. hij noemt de gelovigen een uitgelezen geslacht, koninklijk, priesterlijk. Geroepen om de grote daden van God en Zijn liefde voor deze wereld te verkondigen. Nee, niet door te pas en te onpas over Jezus te preken en de wereld te vertellen en voor te houden wat ze hebben te doen, alsof jij de waarheid in pacht zou hebben. Maar door als vreemdeling (migrant) simpelweg het goede te doen. Door ieder te respecteren en rechtvaardig te zijn (in je oordelen over anderen of door dat juist niet te doen – AJ). Dat is je roeping. En als dat opvalt en mensen je vragen waarom je zo leeft, vertel dan van de (vaste! Hebreeën 11) hoop die in je is en die door God gewekt is. Vertel over hét leven, dat God voor de mensen heeft bestemd en dat jij nu al zoekt in je samenleven met de ander. Omdat God liefde is en vol ontferming.

Bron 1:  Luisteren naar Gods stem – Meditatie(s) van ds. Jos Douma
Bron 2:  Dag in Dag uit 2019 – zaterdag 31 augustus – Leger des Heils | Ark Media

Bron afbeelding: Verse of the Day