JC33NL – Christelijk geloven in Nederland

3 Hoor, een stem roept: ‘Baan voor de HEER een weg door de woestijn, effen in de wildernis een pad voor onze God.
4 Laat elke vallei verhoogd worden en elke berg en heuvel verlaagd, laat ruig land vlak worden en rotsige hellingen rustige dalen. (…)
8 Het gras verdort en de bloem verwelkt, maar het Woord van onze God houdt altijd stand.. (Uit Jesaja 40)

Vroeger meende ik dat bovenstaande teksten betekende dat er bij de geboorte en komst van de Messias en bij en voor de vestiging en uitbreiding van Zijn koninkrijk een soort heerbanen (“koninklijke wegen”) aangelegd behoorden te worden (o.a. van Nazareth naar Jeruzalem bijvoorbeeld) en dat die wegen daarbij strak en horizontaal aangelegd behoorde te zijn, dus net als in de regel het geval is bij de aanleg en loop van een spoorbaan met treinrails. Ook stelde ik me voor dat de weg naar Jeruzalem, dicht bij Jeruzalem een heel bijzonder karakter zouden krijgen en dat er verwacht werd, dat daar dan een soort feestcomité van belangrijke mensen (Farizeeën en Schriftgeleerden met name) Hem daar zou staan opwachten…
Wanneer deze fantasie-voorstelling juist was geweest, dan hadden wij mensen natuurlijk veel reden gehad om bij en voor Hem juist de rijken en machtigen en gezonde mensen en mensen met veel invloed en organisatievermogen belangrijk te vinden en om vooral naar hen te zien voor het uitvoeren van de taken ter voorbereiding en vestiging en uitbreiding van Zijn koninkrijk… En in feite was zoiets wel de gedachte en de verwachting bij het Joodse volk bij Jezus komst op aarde. En hoe is dat nu?
Bij de komst van onze Messias in deze wereld bleken de hierboven geciteerde Bijbelteksten echter een heel andere inhoud te hebben bij en voor de ontvangst en vestiging en uitbreiding van het rijk van onze werkelijke Messias. Ze bleken juist te beteken dat ieder die zichzelf te min (onwaardig) achtte om deze Messias te mogen verwelkomen en om mee te helpen aan de vestiging en uitbreiding van zijn rijk en anderen die meenden dat zij daartoe  juist bijzonder geschikt waren of nog weer anderen die meenden dat het onder hun stand was daaraan bij te dragen, dat al die mensen  voor deze Messias in een volkomen gelijke (rechts)positie kwamen te staan en verkeren en dat geen van hen te min is of een streepje voor heeft wanneer het gaat om hun noodzakelijke redding of wanneer het gaat om het kunnen en mogen leveren van een bijdrage aan de vestiging en uitbreiding van Zijn rijk. Wie zich daarvoor te min achten worden verheven en wie zichzelf te hoog inschatten worden verlaagd en zo komen alle mensen naast elkaar te staan. Zij allen hebben niets van zichzelf te verwachten, maar alles van de Redder die hen verschenen is en van de gaven die Hij hen toebedeelt om daarmee te kunnen werken aan de vestiging en uitbreiding van Zijn rijk hier op aarde…

1 Mijn broeders, houdt uw geloof in onze Here der heerlijkheid, Jezus Christus, vrij van aanzien des persoons. 2 Want stel, er kwam in uw vergadering een man binnen met een gouden ring aan zijn vinger en in prachtige kleding, en er kwam ook een arme binnen in schamele kleding, 3 en jullie zouden opzien tegen de man met de prachtige kleding en zeggen: neemt u hier deze goede plaats, maar tot de arme zouden jullie zeggen: ga jij daar maar staan, of ga beneden bij mijn voetbank zitten, 4 zouden jullie dan geen onderscheid maken onder elkander en optreden als rechters, die zich door verkeerde overwegingen laten leiden?
5 Hoort, mijn geliefde broeders! Heeft God niet de armen naar de wereld uitverkoren om rijk te zijn in het geloof en erfgenamen van het Koninkrijk, dat Hij beloofd heeft aan wie Hem liefhebben? 6 Doch jullie hebben de arme smadelijk behandeld. Zijn het niet de rijken, die u geweld aandoen en die u voor de rechtbanken slepen? 7 Lasteren zij niet de goede Naam, Die over u is aangeroepen? 8 Indien gij echter de koninklijke wet vervult naar het Schriftwoord: Gij zult uw naaste liefhebben als uzelf, dan doet gij wél. 9 Doch indien jullie met aanzien des persoons handelen, doen jullie zonde en wordt gij door de wet overtuigd van overtreding. 10 Want wie de gehele wet houdt, maar op één punt struikelt, is schuldig geworden aan alle (geboden). (Uit Jakobus 2)

17 En wanneer jullie Hem als Vader aanroept, die zonder aanzien des persoons naar ieders werk oordeelt, wandelt dan in vreze gedurende de tijd van uw vreemdelingschap, 18 wetende, dat u niet met vergankelijke dingen, zilver of goud, bent vrijgekocht van uw ijdele/zinloze wandel, die (u) door uw voorouders overgeleverd is, 19 maar met het kostbare bloed van Christus, als van een onberispelijk en vlekkeloos lam. (Uit 1 Petrus 1)

Verdrukking en benauwdheid (zal komen) over ieder levend mens, die het kwade bewerkt, eerst de Jood en ook de Griek; 10 maar heerlijkheid, eer en vrede over ieder, die het goede werkt, eerst de Jood en ook de Griek. 11 Want er is geen aanzien des persoons bij God. (Uit Romeinen 2)

Bron afbeelding:  leefhetleven.punt.nl

14 Breng God een ​dankoffer en doe wat je de Allerhoogste belooft. 15 Roep mij te hulp in tijden van nood, ik zal je redden, en je zult mij eren.’ (1) (…) 23 wie een ​dankoffer​ brengt, geeft mij alle ​eer (1), wie zo zijn weg gaat, zal zien dat God redt.. (Uit Psalm 50)

Onderstaand citaat komt uit de ‘adventspostille’ van 1522 – dus uit een tamelijk vroege preek van Luther. De tekst is Romeinen 15 vers 4 – 13. Een preek uit de beginperiode van de reformatie. Zó moet het citaat dan ook gelezen worden! Luther wilde in dit citaat zijn hart luchten over het godsdienstige leven van zijn tijd. Of het citaat van deze week daarom strikt tijdgebonden is, is nog maar de vraag. Zeker als we luisteren naar wat Luther in een andere preek zegt: ‘Als deze monniken en nonnen voorbij zijn, zullen er weer nieuwe monniken en nonnen komen, in andere kleding en met andere regels, maar ze zullen nog steeds allemaal hetzelfde bedoelen.’

‘Opdat u eendrachtig [als] met één mond God en de Vader van onze Heere Jezus Christus prijst’ (Romeinen 15:6, weergave WA).

“Al het goede dat we God kunnen geven, is lof en dank, wat de enige echte en ware godsdienst is. Zoals Hij Zelf zegt: ‘Het dankoffer prijst Mij, en dat is de weg waardoor Ik hem Gods zaligheid doe zien’ (vgl. Psalm 50:23, Vulgata). Al het andere ontvangen we van Hem, om Hem daarvoor dank- en lofoffers te brengen. En wanneer iemand je een andere godsdienst voorstelt, dan moet je weten dat het dwaling en bedrog is.

De wereld is nu onzinnig geworden door alles een dienst aan God te noemen: de bestemming van huizen, kerken, kloosters, goud en zilver, allerlei kostbare kleding, zilveren bekers en schalen, beelden, klokken en orgels, kaarsen en lampen. In plaats van dat men met deze uitgaven zijn naaste helpt, wil men God daarmee een dienst bewijzen. Bovendien prevelt en kweelt men dag en nacht in kerken om God te dienen. Ondertussen zwijgt Gods lof en dank in de hele wereld – want Gods lof en dank wil niet gebonden zijn aan bepaalde plaatsen en personen. Het is bedrog als priesters en monniken voorgeven dat hun manier van leven een dienst aan God is – het is verleiding en goochelwerk.

Godsdienst is God loven – meer niet – maar het moet wel vrijwillig en ongedwongen uit het hart komen. God loven en prijzen mag je aan tafel doen, in de kamer, in de kelder, op de zolder, in huis of op het veld, op alle plaatsen, bij alle mensen en op alle tijden. Wie zegt dat het anders is, die liegt alsof hij de duivel of de paus zelf is.

Maar hoe kan nu Gods lof en dank – de echte godsdienst – bij ons zijn, als we Hem niet liefhebben en Zijn weldaden [of: genade] niet willen ontvangen? Hoe zullen we Hem kunnen liefhebben, als we Hem niet kennen en ook Zijn weldaden niet kennen? Hoe zullen we Zijn weldaden kennen, als men daarover niet preekt (2) en het evangelie onder de bank laat liggen? Want waar het evangelie niet wordt verkondigd, daar is het onmogelijk dat God wordt gekend, daarom is het onmogelijk dat daar ook liefde en dank zou zijn.

Wel, dan is het ook onmogelijk dat God daar wordt gediend – al zou je de bekwaamste koorleider [of: dirigent] van alle koorleiders hebben, het mooiste orgel van alle orgels, de beste prediker van alle predikers, de beste monnik van alle monniken, de mooiste kerk van alle kerken, de klinkendste klok van alle klokken. Om kort te zijn: als al deze dwaze godsdienst in gewijde plaatsen en kerken, nog honderdduizend maal meer en groter zou zijn – wat dan nog – vraagt God naar dat klucht- en goochelspel?”

Maarten Luther: Adventspostille, 1522, vgl. WA 10.1.2, 80, 18 – 81, 17

Bron: Wilt u deze Luthercitaten ter kennismaking doorsturen aan uw vrienden. Er zijn geen kosten aan verbonden. Voor het aanmelden/afmelden van deze wekelijkse citaten kunt u gebruikmaken van dit e-mailadres info@maartenluther.com en van deze website: www.maartenluther.com

(1) God eren?: Lees Psalm 50 en zie afbeelding met tekst…

(2) Preken is het betreffende/gekozen Bijbelgedeelte recht doen en tot zijn recht laten komen door Schrift met Schrift te vergelijken, kennis te hebben van de betreffende wereld (van Gods volk en de “heidenwereld”) en die goed weten “in te brengen” en door mee te nemen wat de Kerk in de loop der eeuwen  daarover gezegd en gepreekt heeft (inbreng van de “traditie”). Het is niet een Bijbelgedeelte vooral en iedere keer weer gebruiken om een aantal Evangelische “waarheden als koeien” te communiceren en voor te houden aan de gemeente (een van de belangrijkste oorzaken waarom men de avonddiensten overbodig acht, men meent de Bijbelse boodschap wel zo’n beetje begrepen te hebben…)

Bron afbeelding: DailyVerses.net