Vergiffenis en slachtofferschap…

David Brooks schreef vrijdag in The New York Times, naar aanleiding van een essay van Wilfred McClay, over schuld in onze tijd. Religie biedt doorgaans uitzicht op vergiffenis, al was het na de dood. Zonder dat uitzicht is er geen verleiding meer om ‘het goede’ te doen.
Jezus is uit grote delen van het Westen verdwenen, de schuld is gebleven. Via het concept van aangeboren privileges is de erfzonde stiekem teruggekeerd.
Schuld zonder hoop op vergiffenis maakt het slachtofferschap aantrekkelijk en vergiftigt het debat (gesprek). Hoe kom ik namelijk van mijn schuld af? Zelf slachtoffer worden, aldus Brooks.
De boze burger wordt meestal verklaard door economen en sociologen. Veel boze burgers echter lijken mij teleurgestelde, linkse idealisten die hun eigen schuldgevoel niet meer konden verdragen en daarom besloten zelf slachtoffer (1) te worden.
Hoe schelden we schuld kwijt in een geseculariseerde samenleving? Hoe moet vergiffenis eruit zien? Belangrijke, politieke vragen (1).

(1) Opgemerkt AJ: Gebrek aan vergeving, schaamtecultuur en slachtofferschap: Het verschijnsel is tegenwoordig helaas erg algemeen aan het worden, zelfs tot ook in christelijke kerken/gemeenten (kerkenraden, oudsten) toe, en ook in christelijke gezinnen en huwelijken speelt het steeds vaker nogal eens een faliekante rol…

7 Dwaal niet: God laat niet met Zich spotten, want wat de mens zaait, zal hij ook oogsten. 8 Want wie in zijn eigen vlees zaait, zal uit het vlees verderf oogsten; maar wie in de Geest zaait, zal uit de Geest het eeuwige leven oogsten. 9 En laten wij niet moe worden goed te doen, want te zijner tijd zullen wij oogsten, als wij het niet opgeven. 10 Laten wij dus, terwijl wij gelegenheid hebben, goeddoen (2) aan allen, maar vooral aan de huisgenoten van het geloof. (Uit Galaten 6)

(2) Goeddoen bestaat in de gemeente zeker niet voor het minste deel uit het elkaar (steeds weer!) genadig en liefdevol vergeven en aanvaarden: lees hierover in deze heldere preek Zeventig maal zeven maal van ds. Jos Douma. Dat goede werk willen we nog wel eens liefst maar overslaan wanneer het ons niet uitkomt en het de eigen belangen niet (meer) lijkt te dienen, maar de Bijbelse opdracht is:  Verdraagt elkaar en vergeeft elkaar, indien de een tegen de ander een grief heeft, gelijk de Here u ook vergeven heeft, doet gij evenzo! (Kolossenzen 3 : 13)

Bron tekst: De Volkskrant (ma 3-04-2017) – Arnon Grunberg
Bron afbeelding: Stichting PaRDes

Vergiffenis - Adam en Eva - Stichting PaRDes

Dit bericht werd geplaatst in Diversen, Gemeente, Geschiedenis, Huwelijk en gezin, Politiek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s