JC33NL – Christelijk geloven in Nederland

Uw handen hebben mij gemaakt en gevormd, (a)
schenk mij inzicht, dan leer ik Uw geboden.
Wie U vrezen zien mij met blijdschap,
in Uw Woord heb ik mijn hoop gesteld.
(Psalm 119 : 73-74)

Gods woord verzwijgen?

(…) 18 Houdt zo mogelijk, voor zover het van u afhangt, ​vrede​ met alle mensen.
(Uit Romeinen 12)

Tegenover iedereen, met alle mensen – een uitzondering is er niet. Niet alleen goed zijn tegenover de goeden, maar ook en juist tegenover hen die niet goed zijn. Niet alleen vredelievend zijn tegenover de vredelievenden, maar juist tegenover hen die ons niet in vrede willen laten leven. Dat andere kunnen de heidenen ook.

Jezus Christus stierf niet voor de goeden en de vredelievenden, maar in de eerste plaats voor de zondaars en vijanden, voor de slechten, de haters, de moordenaars. Ons hart is erop uit te verkeren onder de rechtvaardigen en goeden.

Maar Jezus Christus was te midden van zijn vijanden. Juist daar wilde Hij zijn.

Daar moeten wij ook zijn. Dat onderscheidt ons van alle andere leren en religies. Daar blijven de vromen onder elkaar. Maar Christus wil, dat wij te midden van onze vijanden zijn zoals Hij; te midden van zijn vijanden stierf Hij de dood van de liefde Gods en bad:

Vader, vergeef het hun, want zij weten niet, wat zij doen.

Onder de vijanden wil Christus zijn overwinning behalen. Daarom, trekt u niet terug, zondert u niet af, maar weest bedacht op het goede tegenover iedereen, houdt vrede, voor zover het van u afhangt, met alle mensen.

‘Vοοr zover het van u afhangt‘ u hebt het niet in de hand, dat men u niet in vrede laat, dat men u smaadt en vervolgt. Maar ‘voor zover het van u afhangt’ wil zeggen: u zult nooit de twistbron zijn. Uw hart moet steeds vervuld zijn met vrede.

Betekent dat, dat ook het woord Gods zwijgen moet om de lieve vrede? Nooit — want bestaat er een woord en een werk, dat meer met vrede vervuld is dan de prediking van de vrede tussen God en zijn wereld, tussen God en zijn mensen?

‘Voor zover het van u afhangt‘ — één ding hangt niet van u af, een ding ligt buiten uw competentie, namelijk Gods woord te verzwijgen. Maar het is wel aan u het uit te spreken als het woord van de vrede, de vrede van de mensen met God, midden in een verscheurde, verdeelde mensheid.

Christus bracht ons de vrede, de vrede met ons, toen wij vijanden waren. Hij bracht ook de vrede met al onze vijanden aan het kruis.

Laat ons van deze vrede getuigen, voor iedereen !

(a) Psalm 139 en Jeremia 18 : 1-6.

Bron tekst: Bonhoeffer Brevier – “Liefde tot de vijand ” – “Vredeboden temidden van vijanden” (30 januari) – ©1968 Ten Have b.v. Baarn, Vijfde druk 1978

Als u in Mijn woord blijft, bent u werkelijk Mijn discipelen,
u zult de waarheid kennen, en de Waarheid zal u vrijmaken.
(Uit Johannes 8 : 31-32)

Bron afbeelding:  bible-quote DevianArt

(…) 22 Innerlijk stem ik vol vreugde in met de wet van God,
23 maar in alles wat ik doe zie ik die andere wet.
(Uit Romeinen 7)

De zesde bede: En leid ons niet in verzoeking

(…) “Als het woord ‘verzoeking‘ [WA: ‘Anfechtung’] niet zo algemeen werd gebruikt, zou het kunnen bijdragen aan de duidelijkheid van deze bede om te zeggen: En leid ons niet in beproeving. Deze bede brengt ons het miserabele leven dat we hier op aarde leiden onder de aandacht. Het is niets meer dan één grote beproeving.

Hij die hier naar een vredig en veilig bestaan zoekt, handelt onverstandig, want hij zal dat nooit vinden. Hoewel we weliswaar er (toch) allemaal naar streven, dan nog is en blijft het steeds zinloos. Ons leven hier is en zal altijd een leven vol beproevingen blijven.

Daarom zeggen we niet: “Bespaar ons de beproevingen,” maar: “Leid ons er niet naar of in.” Het is alsof we zouden zeggen: ‘We zijn aan alle kanten omringd door beproevingen en kunnen ze niet vermijden; echter, Vader, help ons, zodat we er niet aan ten prooi vallen en toegeeflijk zijn en aldus overmand en overwonnen worden. Hij die hieraan toegeeft zondigt en raakt gevangen in de zonde, zoals de apostel Paulus verklaart in Romeinen 7 : 23. (…)

Maar waarom laat God de mens zo belaagd worden door de zonde?

Antwoord: Zodat de mens kan leren zichzelf te kennen én God te kennen; zichzelf leren kennen is leren dat alles waar de mens uit zichzelf toe in staat is dat is zondigen en kwaad doen; God leren kennen is leren dat de genade van God sterker is dan alle schepselen.

Zo leert de mens zichzelf te minachten en God’s genade te loven en te prijzen.

Er zijn mensen geweest die probeerden om onkuisheid te weerstaan ​​met hun eigen kracht, met vasten en met werken, maar ze bereikten niets, hoewel ze hun eigen lichaam hebben misleid. Ongeoorloofde passies worden alleen gedoofd door hemelse dauw en regen van God’s genade.

Maarten Luther: Dr. Martin Luthers Werke (Weimarer Ausgabe) WA 2, 122, 33 – 123, 10; 125,18-24 (gebruikte vertaling: Luthers Works, American Edition, deel 42, blz. 71 en blz. 74)

NB. Deze Luther-quote is een vertaling van de eerder in de Engelse taal gepubliceerde versie.

Bron tekst: If you would like to have these Luther Quotes sent to family or friends you can send (with their permission) the email address to: info@martinluther-quotes.com
Or, you can use the web-form located on the homepage of the website www.maartenluther.com. There you can find both options to subscribe and unsubscribe from our weekly quotes. The emails are free of charge and you are not asked for donations.

(…) 24 Wie zal mij, ongelukkig mens, redden uit dit bestaan
dat beheerst wordt door de dood? 25 Dat doet God!
Dank aan Hem door ​Jezus​ ​Christus, onze ​Heer.
(Uit Romeinen 7)

Bron afbeelding:  Bile Verse Images – Knowing Jesus

‘Die geen zonde gekend heeft, heeft Hij zonde voor ons gemaakt‘
(Uit 2 Korintiërs 5 : 21)

Volkomen plaatsvervanging

Hier volgt een aantekening (1) die inzicht geeft in de kernzaak van Luthers theologie, namelijk de volkomen plaatvervanging van Christus voor ons:

“De Heilige Schrift geeft onze Heere Christus veel heerlijke en lieflijke namen: zij noemt Hem ónze wet, ónze zonde, ónze dood enzovoort, hoewel aan Hem Zelf niet anders te vinden is, dan volmaakte vrijheid, gerechtigheid, eeuwig leven en zaligheid.

Maar daarom is Hij een wet tégen de wet geworden, een zonde tégen de zonde, een dood tégen de dood, opdat Hij ons van de vloek der wet zou verlossen, van zonden zou rechtvaardigen en van dood levend zou maken [vgl. o.a. Romeinen 8 : 3; Galaten 3 : 13;  2 Korintiërs 5 : 21].

Op deze manier is Christus gelijktijdig wet én vrijheid, zonde én gerechtigheid, dood én leven. Want juist doordat Hij Zich door de wet heeft laten aanklagen, door de zonde heeft laten verdoemen en door de dood heeft laten verslinden, heeft Hij de vloek der wet tenietgedaan, de zonde verdoemd, de dood gedood, en ons rechtvaardig en zalig gemaakt.

Want alles wat Hij heeft gedaan, heeft Hij omwille van ons gedaan.
(Zie ook ‘opgemerkt’ onderaan)

Daarom is Christus gelijktijdig een vergif, waaraan wet, zonde en dood moeten sterven – én een heilzaam medicijn waardoor de gelovigen, niet alleen van alle ongeluk bevrijd, maar ook rechtvaardig, levend en zalig worden [vgl. o.a. Jesaja 25 : 8; Hosea 13  : 14; 1 Korinthe 15 : 55-57].”

Maarten Luther: Dr. Martin Luthers Tischreden oder Colloquia. Vgl. Johann Aurifabers Sammlung, gedruckt zu Eisleben bei Urban Gaubisch, Anno 1566, Seite (113a) 114

(1) Bovenstaand citaat komt uit de aantekeningen van tafelgesprekken die ten huize van Luther tijdens de maaltijden werden gevoerd. Niet alleen gezinsleden, maar ook inwonende studenten, gasten, sommige geleerde vrienden (o.a. Luthers secretarissen) behoorden tot de tafelgenoten. De hier volgende tekst is van Johann Aurifaber (of in onze taal gewoon Johannes Goudsmid). Aurifaber (1519-1575) die zijn naam naar de gewoonte van die tijd gelatiniseerd had, was o.a. theoloog te Wittenberg en bij tijden ook huisonderwijzer van Luthers kinderen. Hij heeft een kleurrijke collectie aantekeningen nagelaten van wat er zoal in het Zwarte Klooster aan tafel aan de orde kwam. Hier volgt een aantekening die inzicht geeft in de kernzaak van Luthers theologie, namelijk de volkomen plaatvervanging van Christus voor ons: ‘Die geen zonde gekend heeft, heeft Hij zonde voor ons gemaakt’ (vgl. 2 Korinthe 5 : 21).

Bron tekst: Wilt u deze Luthercitaten ter kennismaking doorsturen aan uw vrienden. Er zijn geen kosten aan verbonden. Voor het aanmelden/afmelden van deze wekelijkse citaten kunt u gebruikmaken van dit e-mailadres info@maartenluther.com en van deze website:www.maartenluther.com (contact op de homepage)

(…) ‘Kan de ene blinde de andere blinde leiden? Vallen ze dan niet beiden in een kuil? 40 Een ​leerling​ staat niet boven zijn leermeester; pas als iemand zich alles heeft eigen gemaakt, zal hij de gelijke zijn van zijn leermeester. (Uit Lukas 6)
Opgemerkt AJ: Daarom kan niemand zich opwerpen in plaats van Jezus Christus als leider/leidsman van één of meer gemeenten en kan een predikant zich niet opwerpen als ‘(be)middelaar’ voor of tussen de leden van een gemeente en onze God. We zijn en blijven allemaal ‘volgelingen’ die hebben te leven van het ‘hemelse manna’, het ‘dagelijks Brood’, dat ons ook ’s zondags wordt uitgedeeld, maar dan zonder dat we er op die dag ons voor hebben in te spannen om het zelf te verzamelen.

Bron afbeelding:  Pinterest

(…) …zij wordt niet verbitterd, zij rekent het kwade niet toe…
(Uit 1 Korintiërs 13)

Zelfs het kwaad, en de zonde van de ander kan haar niet verbitteren, omdat zij niets goeds verwacht voor zich zelf. Zij kent zichzelf helemaal niet, zij kent alleen de ander. Zij is bedroefd over het kwaad, dat deze doet en heeft de ander daarom nog meer lief – maar zij raakt niet verbitterd.

De liefde koestert geen wrok

Als niet beantwoorde liefde misschien ons leven vergalt, zegt de liefde: je hebt nooit echt bemind, zolang je door haat en onachtzaamheid van de ander je liefde laat breken, anders zou je vrij zijn van iedere bitterheid.

‘Zij rekent het kwade niet toe‘. Waar de rechtvaardigheid ons schijnt te gebieden, de balans op te maken van goed en kwaad en niets over het hoofd te zien, daar is de liefde blind, ziende blind; zij ziet het kwaad, maar rekent het niet toe; zij vergeeft het – en alleen de liefde kan vergeven. (a, b)

Zij vergeet het, zij koestert geen wrok. Als wij dit ene eens gingen begrijpen: de liefde koestert geen wrok. Zij treedt de ander iedere dag nieuw en met nieuwe liefde tegemoet en vergeet, wat achter haar ligt. Daarmee haalt zij zich de spot van de mensen op de hals, zij lijkt dwaas. Maar zij laat zich ook daardoor niet van de wijs brengen en blijft liefhebben.

Staat zij dan onverschillig tegenover recht en onrecht? Nee,’zij is niet blijde over ongerechtigheid, maar zij is blij met de waarheid‘. Zij wil de dingen zien, zoals ze zijn; zij ziet liever onverbloemde haat en onrecht en leugen dan allerlei charmante maskerades, die de haat alleen maar verbergen en nog hatelijker maken.

De Waarheid Die maakt vrij!

De liefde wil duidelijkheid; zij is blij met de waarheid – want alleen de waarheid maakt het haar mogelijk opnieuw lief te hebben.

(a) Bij de titel:  En dé Liefde is ons daarin voorgegaan! (zie Johannes 3 : 16).
(b) Zie ook:  Dagelijks Bijbelmoment – Anderen vergeven –  vandaag (30 april 2018)

Bron tekst: Bonhoeffer Brevier – “” – “Onverschillig tegenover onrecht?” (31 augustus) – ©1968 Ten Have b.v. Baarn, Vijfde druk 1978

Als u in Mijn woord blijft, bent u werkelijk Mijn discipelen,
u zult de waarheid kennen, en de waarheid zal u vrijmaken.
(Uit Johannes 8 : 31-32)

Bron afbeelding:  Pinterest

Zijn gebed worde tot zonde… (Uit Psalm 109 : 7)

De vierde bede: En vergeef ons onze schulden, zoals ook wij vergeven
hen die ons iets schuldig zijn.

(…) “Er zijn mensen die deze bede niet (meer) kunnen bidden en die daarom deze ‘grote aflaat’ (gunst van schuldvergeving) niet kunnen ontvangen. Ze verkrijgen deze niet om een ​​heel voor de hand liggende reden: ze zijn blind voor hun eigen zonden en vergroten die van hun naaste. Ze kunnen zelfs onbeschaamd verklaren ‘Ik zal en kan hem niet vergeven. Ik zal nooit (meer) met hem verzoend raken.’

Ze hebben een balk, inderdaad zelfs veel balken, in hun eigen oog, maar deze zien ze niet. Ze kunnen echter niet de kleinste stok in het oog van hun buurman over het hoofd zien (Mattheüs 7 : 3-5). Dat wil zeggen dat zij weinig aandacht schenken aan de eigen zonden die zij begaan tegen God, maar de zonde van hun naaste weegt hen zeer zwaar wanneer zij die afwegen en de balans opmaken.

Toch verwachten ze van God dat hun grote schuld vergeven wordt, terwijl ze weigeren om mindere zonden te laten varen. Maar zelfs bij afwezigheid van enige andere zonde of schuld, zou deze balk in hun oog opvallend groot blijken, namelijk vanwege hun ongehoorzaamheid aan Gods gebod door hun weigeren om te vergeven en door erop te staan ​​hun wraak ten uitvoer te brengen.

Het is inderdaad een wonderbaarlijke God wiens gerechtigheid en oordeel bepalen dat hij die weigert een ander te vergeven, meer schuldig is dan hij die het kwaad heeft begaan en de schade heeft toegebracht.

Voor zulke mensen wordt deze bede tot zonde, zoals we lezen in Psalm 109 vers 7: ‘Laat zijn gebed als zonde voor God worden gerekend.’ Door deze bede veroordeelt de mens zichzelf. Zo wordt deze volledig omgekeerd, zodat in plaats van genade te verkrijgen, men Gods ongenoegen oploopt.

Wanneer u verklaart dat u niet zult vergeven en toch voor Gods aangezicht komt met het bidden van het kostbare Onze Vader en uw lippen babbelen: “Vergeef ons onze zonden, zoals wij degenen vergeven die tegen ons zondig(d)en.” Is dit niet hetzelfde als te zeggen:
‘O God omdat ik Uw schuldenaar ben, maar ik heb ook een schuldenaar – en aangezien ik hem of haar niet zal vergeven, vergeef ook mij niet. Ik zal U niet gehoorzamen, ook al gebiedt U mij mijn naaste te vergeven. Dan maar liever zonder U, en zonder Uw hemel en al het andere ook al moet ik daarmee dan eeuwig naar de duivel gaan’?

Jij ellendige, ga eens na of je een vijand hebt of dat je een vijand verdraagt ​​die jou vervloekt en verdoemt voor de mensen zo volledig als jij jezelf verdringt en verdoemt voor God en alle heiligen met je eigen gebed.

En welke schade heeft zo’n persoon je berokkend? Gewoon schade die maar tijdelijk is. Waarom zou je, vanwege deze triviale, tijdelijke pijn, jezelf eeuwige schade berokkenen?

Wees gewaarschuwd mens! Niet degene die jou beledigt en schade berokkend heeft, maar jij die weigert te vergeven, brengt jou een schade toe die groter is dan de hele wereld jou zou kunnen aandoen.’

Maarten Luther: Dr. Martin Luthers Werke (Weimarer Ausgabe) WA 2, 118, 27 – 119, 18 (gebruikte vertaling: Luthers Works, American Edition, deel 42, blz. 65/66)

NB. Deze Luther-quote is een vertaling van de eerder in de Engelse taal gepubliceerde versie.

Bron tekst: If you would like to have these Luther Quotes sent to family or friends you can send (with their permission) the email address to: info@martinluther-quotes.com
Or, you can use the web-form located on the homepage of the website www.maartenluther.com. There you can find both options to subscribe and unsubscribe from our weekly quotes. The emails are free of charge and you are not asked for donations.

(…) 16 omdat hij er niet aan dacht ​liefde​ te bewijzen,
maar de ellendige, de arme en de versaagde van ​hart
ten dode toe vervolgde.
(Uit Psalm 109)

Bron afbeelding:  DWELLING in the Word