Belijdenis doen van je geloof… (IV)

Van welk geloof doe je belijdenis? (a)

Waar gaat het nu eigenlijk om bij het doen van openbare belijdenis van het geloof? Dat is de vraag waar veel belijdeniscatechisanten steeds weer mee zitten. Van welk geloof doe je belijdenis?

(…) Belijdenis doen is in ieder geval antwoord geven op je doop. We hebben het teken en zegel van het genadeverbond ontvangen bij onze doop (1,2,3 – AJ). Maar je weet ook wel, dat je alleen door het oprechte geloof werkelijk deel krijgt (hebt!AJ) aan de Middelaar van het genadeverbond (Christus) en Zijn weldaden. Als je dus je doop voor je eigen rekening gaat nemen  (dit is geen goede manier van zeggen! – AJ), zul je toch niet met minder toe kunnen, dan met het ware geloof. (= dan door te gelovenAJ) (…)

Toen jij als kind gedoopt werd, hebben je ouders (samen in en met de gemeente!AJ) beleden dat je ‘in Christus geheiligd bent’ (en dat niet alleen, zie 1,2,3). Dat betekent dat je bent afgezonderd van de wereld maar ook positief bestemd voor de dienst van God. Als je belijdenis doet, zeg je daar (in het midden van de gemeente) volmondig ‘ja’ op.  (…)

Daarom vraagt de kinderdoop om het vervolg van de belijdenis (bedoelt wordt hier ‘het doen van belijdenis’ in het midden van de gemeenteAJ, zie 1,2,3). En dat is niets anders dan met Ruth het onheilige Moab verlaten (??) en de Heere ootmoedig vrezen. Je moet meer hebben dan een beschouwende kennis. Je moet het ‘echte leven’ van de godzaligheid proeven (geproefd hebbenAJ). Je hebt de goede strijd van het geloof te (blijvend teAJ) strijden. Daartoe worden we geroepen (daarbij worden we nog eens extra bepaaldAJ) bij het doen van belijdenis (1 Timoteüs 6 : 12). Met minder mag niemand genoegen nemen. (Matteüs 17 : 20AJ) Jullie niet, de kerkenraad niet en God kan dat ook niet – al oordeelt alleen de Heere over ons hart en niet de kerkenraad.

Er wordt bij het doen van belijdenis in het openbaar aan ons gevraagd: “Belooft u, overeenkomstig deze leer, eerlijk en onberispelijk steeds uw leven te zullen inrichten, en uw belijdenis met goede werken te zullen versieren?” (…)

Misschien denkt iemand: als de zaken er zo voor staan, kan ik maar beter helemaal geen belijdenis doen. Maar, beste vrienden, dat is ook een belijdenis! Niet kiezen op het moment dat het gevraagd wordt, is ook een keus. Jozua vraagt op een beslissend moment aan het volk Israël: “Kiest dan heden wie gij dienen zult” (Jozua 24:15). Geen (lees: Niet dagelijks!AJ) belijdenis doen betekent je doop verachten en Gods belofte bij je doop verwerpen. ‘Nee’ blijven zeggen (bedoelt zal zijn: niet ook openlijk ‘ja’ willen zeggen!AJ) tegen die God, die openlijk heeft verklaard dat Hij onze God wil zijn (is!AJ). Je kunt niet halfslachtig dooplid van de gemeente blijven (?? bedoelt zal zijn: je kunt niet een halfslachtig dooplid zijn of worden AJ) en in het dagelijks leven wel alle verantwoordelijkheden dragen. Dan verloochen je het merk- en veldteken van Christus (NGB art. 34) op je voorhoofd.

De doop verplicht (‘van wieg tot graf‘ – AJ) tot het doen van belijdenis. Je wordt opgeroepen om de Naam van de Heere te belijden voor de mensen. En de Heere vraagt dat we dat met heel ons hart zullen doen (Romeinen 10 : 9 – zie onderaan).

(Wordt vervolgd…)

(1) Bij de Doop hebben God de Vader, God de Zoon en God de Heilige Geest Zich met een eed verbonden aan het leven van de dopeling (zie het voluit Bijbelse belijden daarvan in ons Gereformeerde Doopformulier). Het Evangelie klonk toen al in de oren van de dopeling en is met een zichtbaar teken onder aanroepen van Gods naam (Romeinen 10 : 9-13) aan de dopeling op grond van God’s vaste beloften bevestigd.
(2) Leven als gelovig kind van God, dat is antwoord geven op je Doop en daarmee begin je in de gemeente van Jezus Christus en bij gelovige ouders al “piepjong”.
(3) ‘Bijbelser’ is het om te zeggen dat onze Doop verplicht tot en steeds weer vraagt om een leven uit het geloof. Het maakt niet uit of het hierbij nu gaat om een kinderdoop of een volwassendoop. Het is juist een bijzondere blijk van God’s genade dat kinderen van gelovige ouders zo onbevangen God’s Woord aannemen wanneer de ouders daar eerbiedig over spreken en daarbij met hun kinderen bidden om de Heilige Geest. Het is beslist ongeloof van de ouders wanneer zij het geloof van hun kinderen dan niet zien als voluit een werk van de Heilige Geest, die Zich aan hen verbonden heeft – net als de Vader en de Zoon – al bij hun Doop. En onzichtbaar verbond Hij Zichzelf al eerder en Hij doet dat steeds weer op ons gebed! Het is dus onterecht om dit geloof van kinderen op rekening van de ouders te schrijven en om dit geloof pas serieus te willen nemen wanneer zij een bepaalde mate van zelfstandigheid en volwassenheid hebben bereikt. Nee, er is eerder reden om bij die toenemende zelfstandigheid en volwassenheid te wijzen op de toenemende strijd die er in ieders leven is en zal zijn om stand te houden en te blijven bij het eenvoudige leven uit het geloof met de daarbij behorende kinderlijke eenvoud en -blijdschap (=dankbaarheid!).

(a) De tekstgedeelten zijn afkomstig van de gratis beschikbaar gestelde download op Refoweb van hoofdstuk 4 “Belijdenis doen”  van het hieronder vermelde boek.

Bron tekst:  “Omgang met God – bevindelijk geloven naar Schrift en belijdenis“ door ds. C.G.Vreugdenhil.

(…) Want indien u met uw mond belijdt, dat Jezus Heer is, en met uw hart gelooft, dat God Hem uit de doden heeft opgewekt, zult u behouden worden; want met het hart gelooft men tot gerechtigheid en met de mond belijdt men tot behoudenis. Immers het Schriftwoord zegt: Al wie op Hem zijn geloof bouwt, zal niet beschaamd uitkomen. Want er is geen onderscheid tussen Jood en Griek. Immers, één en dezelfde is Heer over allen, rijk voor allen, die Hem aanroepen; want: al wie de naam van de Heer aanroept, zal behouden worden. (Romeinen 10 : 9-13)

Zie eventueel ook nog:
– Belijdenis doen van je geloof… (I)
– Belijdenis doen van je geloof…(II)
Belijdenis doen van je geloof…(III)

Bron afbeelding:  SlidePlayer

Romeinen 10 9-13 - confess with thy mouth - SlidePlayer

Dit bericht werd geplaatst in Bijbel, Catechismus, Gemeente, Geschiedenis, Huwelijk en gezin, Persoonlijk. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s