‘De HEER hoort de (nood)kreten van de rechtvaardigenAA,
Zijn oor luistert naar hun hulpgeroep.’
(Uit Psalm 34 uit de verzen 12-23 : 16; AA Psalm 116!)

Geciteerd 1: Therapie is meer en meer om het individu gaan draaien. Maar de oorzaken van veel psychische klachten, van werkdruk tot de wooncrisis tot excessieve schermtijd, vinden juist hun oorsprong in de wereld om ons heen. Hoe wordt geestelijke gezondheid weer een kwestie van vólksgezondheid? (1)

(1) En christenen dienen dan zeker ook te denken aan: een kwestie van gemeentelijke en kerkelijke gezondheid.

Geciteerd 2: De enige die vervolgens de zelfgerapporteerde klachten beoordeelt, is de diagnosticus (2). En dat is vreemd. Want waarom hechten we bij het vaststellen van ADHD en autisme zoveel waarde aan die second opinion en zorgvuldige diagnostiek, maar niet bij andere diagnoses? Waarom vragen we bij juridisch onderzoek naar getuigen, vragen we bij sollicitaties naar referenties, maar berusten we bij zoiets groots als een psychische diagnose slechts op de beoordeling van de diagnosticus en die van de patiënt?

(2) In mijn geval was er een ‘diagnost’ die zichzelf de rol van ‘diagnost/therapist’ had toebedeeld en die mij zelfs naar een alcoholverslavingskliniek – ook gedreven door zelfbenoemde ‘therapeuten’! – stuurde om van mijn ‘seksverslaving’ af te komen (en dat ook nog als ‘enkele reis’ zonder ‘retourticket’!*) en later heeft deze diagnost/therapist me een zwijgplicht opgelegd (jaren 2011 t/m 2013) tijdens de bijeenkomsten van onze Bijbelkring (waar wij vanaf 1983 lid van waren, hij vanaf 2005) en hij heeft – blijkbaar knarsetandend! – moeten toezien hoe ons huwelijk en gezin weer herstelden en wij ons 35-jarig huwelijk (20 maart 2014) samen met kinderen en kleinkinderen hebben gevierd…
* Hoe (om welke redenen) ik na twee maanden weer vrijkwam en zelfs naar huis kon, dat is nog weer een bijzonder verhaal op zich. Het liet me inzien dat wanneer mensen je de rug toekeren Gód Zich niet van je afwendt en je roepen om hulp (noodkreten) niet naast zich heeft neergelegd (o.a. Psalm 34)

Geciteerd 3: (…) Ook vraagt Verhaeghe zich af: ‘Wanneer beslist een diagnosticus dat bepaald gedrag te veel of te weinig optreedt?’ (3). Het gevaar schuilt erin dat de psycholoog – of een (of meer) ‘zelfbenoemde diagnost(en) – bepaalt (bepalen) wat ‘normaal’ en adequaat is – maar ggz-professionals (en genoemde ‘diagnosten’) zijn zelf eigenlijk helemaal niet zo gemiddeld. Ze zijn bovengemiddeld vaak hoogopgeleid, wit, werken acht uur per dag aan een bureau en komen opvallend vaak uit een familie met ten minste één topinkomen.

(3) In mijn geval werd door de (zelfbenoemde) diagnost een seksverslaving gediagnostiseerd (lees: mij opgelegd).

Geciteerd 4: Als we met de superzoomlens van de therapie uitzoomen en kijken naar het wij-niveau, dan zien we dat daar heel veel veranderd is. Collectieve, op het ‘wij’ gerichte oplossingen tegen stress, somberheid en angst zijn sinds de eeuwwisseling uit de mode geraakt. Als je ziek werd, hoefde je voor 2008 geen eigen risico te betalen. Je werd, als je niet van de zorg gebruikmaakte, juist beloond met een terugbetaling.
Er was een zorgsysteem zonder marktwerking, en de kosten voor de gemeenschappelijke pot, de zorgpremies, waren een stuk minder hoog. Vrijwel elke uitkering of vangnetregeling was een stuk minder sober en de voorwaarden waren minder hard. Studeren was en bleef toegankelijk met een basisbeurs. Tijdelijke contracten, uitzendwerk en oproepcontracten waren niet toegestaan, of gebonden aan strenge regels.
Klinkt dat duur? Bereken dan maar eens wat we tegenwoordig kwijt zijn aan mentale klachten: tot 51 miljard euro aan maatschappelijke kosten, per jaar. (4)

(4) In mijn geval was de door de zelfbenoemde diagnosten/therapisten, daar eerdere verbanning naar een alcoholverslavingskliniek niet succesvol (afdoende) was gebleken, een totaal isolement van deze echtgenoot en vader en broeder nog de enige remedie. En volgens deze (zelfbenoemde) ‘deskundigen’ moest dit uiteindelijk – na een in het geheim ten huize van de ‘opperdiagnost’ opgestelde ‘huwelijksdwangbrief’ – volgens hen onvermijdelijk – om te voorkomen dat vrouw en kinderen te gronde zouden gaan – leiden tot een totale verbanning: echtscheiding, huisuitzetting en zijn heil maar zoeken in een andere kerkelijke gemeente (5).
(5) Dat werd me letterlijk door de voorzitter van de kerkenraad gezegd, nadat tot hun grote verwondering en teleurstelling (verbijstering) eerder gebleken was dat alle tegen mij genomen maatregelen, een door hen georganiseerde/georkestreerde echtscheiding (met beïnvloeding van advocaten, gemeenteambtenaren en zelfs ontzegging van Avondmaal mogen meevieren) en uithuiszetting niet tot vertrek uit eigen beweging hadden geleid.

Geciteerd slot: De ggz is geen duizenddingendoekje. (6)
(6) Op de door de diagnosten/therapisten georganiseerde geheime zitting in het gemeentehuis waren niet alleen een ‘ingehuurde’ politieagent en een huisarts (7), maar ook nog een ggz-man (van Eleos?) aanwezig, en dat alles om bij te dragen aan de gedachte/beeldvorming dat men toch wel heel deskundig te werk was gegaan.
NB. Deze broeders (van het pastoraat) waren slimmer dan het Sanhedrin. Ze hadden vooraf ervoor gezorgd dat ‘Pilatus’ [lees: de burgemeester/burgervader] vakkundig buitenspel was gezet.

(7) Deze huisarts was eerder al tot medewerking bewogen (geprest) door de bewering dat ‘de patiënt’ mogelijk iemand zou willen vermoorden. Deze absurde vrees zal wel geuit zijn door de ‘opperdiagnost’, die daarmee de projectie van zichzelf (!)* op mijn persoon tot het uiterst toe heeft doorgevoerd. Zijn verontruste geweten zal hem wel tot die absurde uitspraak gebracht hebben.
* Hij bleek bereid en in staat om iemand uit de weg te (laten) ruimen

Opgemerkt slot: Het ging de betreffende broeder (diagnost+therapist), later bijgestaan door de broeders van het pastoraat (in de rol van diagnosten/therapisten) erom mij het zwijgen op te leggen, in het eerste geval op de Bijbelkring en later ook in de kerkelijke gemeente waar wij lid van waren sinds 1983 en waar wij trouwe kerkgangers, Bijbelkring- en Bijbelcursusleden waren) en waar onze zes kinderen belijdenis van hun geloof hebben afgelegd.

Bron citaat: De Correspondent – ‘Het is de maatschappij, stupid! Waarom we voor psychische klachten niet bij onszelf moeten zijn’ – door Marthe van Bronkhorst (schrijver en psycholoog).

‘Al blijft de rechtvaardige* niet bespaard,
de HEER zal hem steeds weer bevrijden.’
(Uit Psalm 34 uit de verzen 12-23 : 20)
* Bij deze Psalm denken we ook aan dé Rechtvaardige, Die om onze zonden niets bespaard werd in Zijn leven hier op aarde.

Bron afbeelding: Echoes From Sunday