‘Ik heb geloofd, daarom kon ik spreken‘
(Uit Psalm 116 uit de verzen 9-14 : 10)

Geciteerd: Als je gelooft dat je een verlost kind van God bent, dan is het onmogelijk dat je hart niet zou lachen van vreugde in God en vrij, veilig en moedig en dapper zou worden. Daarom breekt je liefde tevoorschijn en help je een ander zo goed je maar kunt (1). Je preekt en verkondigt de waarheid aan iedereen die het maar wil horen (2). Je verwerpt ook alles wat niet gepreekt of geleefd wordt volgens het onderwijs van Gods Woord en de gezonde leer van het geloof (3).
De duivel en de (kerk)wereld (4) willen zulke dingen niet horen en/of zien, en willen niet dat hún leven en leer door jou verworpen wordt. Dan zullen allen die groot, geleerd, rijk en machtig geworden zijn (mee dankzij de ‘wereld in de kerk’) van jou een ketter maken en je voor gek verklaren (5). Kijk, dan kom je precies zoals jouw Heere Christus aan het kruis omwille van de waarheid. Je moet zo verschrikkelijk mogelijk gelasterd worden (6).
Al wat je hebt, lichaam, leven, (huwelijk en gezin), bezit (‘huis en haard’), eer, familie en vrienden moet je eraan geven, totdat zij je wegjagen uit dít leven in het eeuwige leven. Toch moet je je verheugen in al deze dingen, vrolijk alles verdragen en het voor lief nemen.
Ondanks dit alles moet je van jouw kant goed voor hen zijn. Herinner je altijd dat ook jij eerst was wat zij nu zijn (met hun doen en laten) voor God (7). Geloof en liefde zullen dit zeker doen door de kracht van de Heilige Geest. Dat is het léven van een Christen: dat hij of zij voor anderen doet wat God voor hem of haar heeft gedaan en doet.
[Maarten Luther: WA 10.1.1, 102, 17 – 103, 6]

(1) Dat heb ik toch door Gods genade mijn leven lang mogen doen in het ouderlijk gezin, bij het aangaan van verkering en sluiten van ons huwelijk, bij geboortes en de drukte van ons snel groeiende gezin, maar ook hoe ik op het werk omging met collega’s en leidinggevenden en hoe ik daar over hen sprak, ook als ze er niet bij waren.
(2) Gods Woord onderwijst ons om dat op gepaste wijze en niet schreeuwerig en opdringerig te doen en laten we eerst en vooral ons licht maar laten schijnen voor de mensen om ons heen (gezin, huwelijk, familie en kerkelijke gemeente).
(3) Die we altijd weer willen horen/leren en belijden samen met de kerk van alle/vroeger eeuwen [=de ‘kerk’ van het OT en NT en daarna].
(4) Denk hierbij eerst en vooral aan de ‘kerkwereld’, de ‘wereld’ in de kerk, die ook in onze harten huist, als we niet oppassen, ons niet laten gezeggen en er tegen strijden! De Psalmen en ook de brieven van de apostelen en onze Heer getuigen van die ‘kerkstrijd’!
(5) Ook Maarten Luther heeft dat ondervonden toen hij voor de kerkelijke en wereldlijke machthebbers werd gedaagd en ook ondergetekende heeft ondervonden wat machthebbers in de kerk (je eigen gemeente) en in de wereld (de juristen en ambtenarij) je kunnen en willen aandoen ook tegen alle kerkelijk en burgerlijk recht in.
(6) Dat wapen dat wordt altijd weer gebruikt en vindt gretig ingang vanwege ons ‘natuurlijk’ hart. Zie Spreuken 18 : 8.
(7) Lees de woorden in Titus 3 : 3-8 nog maar weer.

Leestips: Psalm 116 en 2 Korintiërs 6 en 7 : 1-4.

Bron citaat: ‘Vrees niet, geloof alleen’ – Meditatie van 19 juli – Samengesteld en vertaald door H.C. van Woerden, sr. – Den Hertog uitgeverij (2019)

‘Toon (a.u.b.) jullie genegenheid voor ons. Wij hebben niemand onrecht gedaan, niemand te gronde gericht (of pogingen daartoe ondernomen), niemand uitgebuit (met vrome woorden geld afhandig gemaakt). Ik zeg dit niet om jullie te beschuldigen, want ik heb jullie al eerder gezegd dat jullie me zo na aan het hart liggen dat we met jullie in leven en sterven verbonden zijn. Hoe openhartig kan ik tegen jullie spreken*, hoe trots kan ik op jullie zijn! In al mijn ellende ben ik vervuld van troost en wordt ik overweldigd door vreugde.’ (Uit 2 Korintiërs 7 uit de verzen 1-4 : 2-4)
* Ook aan de leden van de gemeente in Galatië stelde Paulus die vraag – lees het in Galaten 4 : 1-20 : 16.

Bron afbeelding: Bible Hub