‘Met geloken ogen roep ik naar omhoog:
“Ach HEER, sta in mijn nood voor mij in.

Wat zal ik nog zeggen?
Wat Hij mij beloofd heeft, doet Hij ook.
Ik zou mijn levensweg hebben vervolgd,
gebukt onder mijn bitter lot.
Maar mijn HEER zei: “Tijd om te leven!”
U geeft mij nieuwe kracht, U doet mij herleven.
Zo heeft mijn bitter lot mij vrede gebracht.
U hebt mij behoed voor het zinloze graf,
U hebt mijn zonden weggedaan.

Nee, het dodenrijk zal U niet loven,
de dood prijst U niet,
zij die in het graf zijn afgedaald
verlaten zich niet op Uw trouw,
Maar hij/zij die leeft – leeft! – zal U loven,
zoals ik doe op deze dag.
Ouders laten hun kinderen weten
hoe trouw U bent. *

De HEER is mij te hulp gekomen.
Laten wij op de snaren spelen
in de tempel van de HEER
alle dagen van ons leven.’

(Uit het gebed van koning Hizkia in Jesaja 38 uit de verzen 8-20 : 14-20)

* En hoe kunnen ouders dat beter laten blijken door ook elkaar trouw te zijn en te blijven in Gods kracht! Daarom wordt er zo’n nadruk gelegd op ‘hij/zij die leeft – leeft!’ (vers 19). Want werkelijk leven is leven van/uit de kracht die God ons verleent door Zijn Geest Die ons (dopelingen) om Christus’ wil ‘om niet’ – niet vanwege vroomheid en verdiensten van onze kant! – geschonken is.

Bron afbeelding: creatingagreatday-com/mom-sacrificial-love