‘Gedreven door het grote Doel’?

Want het Koninkrijk van God bestaat niet uit woorden, maar uit kracht.’
(Uit 1 Korintiërs 4 uit de verzen 6-21 : 20)

Geciteerd 1: Dáárom zal iemand predikant of kerkenraadslid willen worden. Gedreven door een innerlijk verlangen om mensen tot Christus te brengen, hen aan te sporen om in te gaan (Lukas 14:23). Om in woorden en daden bij te dragen aan de komst van Gods Koninkrijk. Want er is geen betere boodschap in een wereld vol onrust en verwarring. Dat drijft predikanten en kerkenraden. Toch?
In de kerk draait alles om dit grote Doel. Het klinkt door in prediking, keuzes en gedrag. Want wie gelooft in deze boodschap laat zich erdoor corrigeren en sturen. Dat geldt voor ieder kerklid en ieder kerkenraadslid. Niemand staat boven wat de Bijbel ons voorhoudt. Ook niet degene met de meeste verantwoordelijkheid. En daar wringt het vaak.

Geciteerd 2: Leiderschapsmodellen, zoals dr. Both die inbrengt, kunnen hierin behulpzaam zijn. Ze verdiepen communicatie en begrip. Het zijn waardevolle middelen voor betere samenwerking. Maar daarmee is het diepere probleem niet opgelost. Want een kerk is geen organisatie die draait om visie of resultaat. Een kerkenraad draagt geestelijk leiderschap. En dat vraagt meer dan modellen of structuren kunnen bieden. Wat dan wel?

Opgemerkt 1: In een gedoopte gemeente is niet het doel mensen tot Christus te brengen, dat is al gebeurd en daarin was de Heilige Geest ons mensen reeds lang voor! Dat de gemeente wordt aangespoord om in te gaan dat doet een predikant door uitgaande van een of meer Bijbelgedeelten Gods Woord te bedienen (verkondigen) in/aan de gemeente, het is ook hier weer de Heilige Geest die het zich laten aansporen bewerkt. De dominee hoeft aan het eind heus niet nog eens een hele eigen toepassing aan de Woordverkondiging toevoegen om de mensen alsnog met en door zijn woorden en toepassingen aan te sporen. Dus in de gemeente draait niet alles om het ‘grote Doel’ (zoals door de schrijfster aangeduid) maar om Christus Zelf, namelijk dat geloofd wordt dat in en door het Woord en ook door de Woordbediening van de predikant het Christus Zelf is die tot ons spreekt en Zelf ook tot ons komt in en door de bediening van Doop en Avondmaal. Dus er gebeurt in de samenkomsten veel meer door God Zelf, namelijk door wat de Heilige Geest daar wil doen, dan door wat wij mensen allemaal menen te moeten doen. Wanneer we dat zien, dan kan de ‘hogere weg’, die Paulus ons wijst, door ieder bewandeld worden, niet aan de hand van een of meer kerkleiders, maar aan de hand van Christus Zelf, zoals Hij dat wil doen door Zijn Geest.

Opgemerkt 2: ‘Kerkleiders’ hebben niet dezelfde taak als de apostelen hadden, zelfs voor evangelisten ligt het ook anders – zie 2 Korintiërs 6 : 1-13 en ook en 1 Korintiërs 3 : 10-15.

Bron citaten: RD Opinie – ‘In consistorie is meer nodig dan leiderschapsmodellen of gezamenlijke Bijbelstudies’ – door Netty Baan (1)

(1) De auteur begeleidt scholen en organisaties bij verandering van binnenuit, in Nederland en daarbuiten. Ze is oprichter van Yayasan Kristen Wamena op Papoea (Indonesië) en eigenaar van NewMasters en werkt aan het boek Junglelessen voor leiders.

Maar voor jullie, (gedoopte) broeders en zusters, geliefden van de Heer (!!!), moeten wij God altijd danken. Hij heeft jullie als eersten uitgekozen om te worden gered door de Geest (!!!) Die heilig maakt en door het geloof (dat Hij bewerkt heeft!) in de waarheid.
Hij heeft jullie daartoe geroepen door de verkondiging van het Evangelie dat wij jullie verkondigd hebben – en in feite nog altijd doen! – en waardoor jullie zullen delen in de luister van onze Heer Jezus Christus. Wees (daarom) standvastig, broeders en zusters, en blijf bij de traditie waarin jullie door ons – apostelen en hun directe medewerkers – (inmiddels) onderwezen zijn, in woord en geschrift. Moge onze Heer Jezus Christus en God, onze Vader, Die ons Zijn liefde heeft getoond en ons door Zijn genade blijvende (!!!) steun en goede hoop gegeven heeft, jullie aanmoedigen en sterken in al het goede wat jullie doen en zeggen – in het samenleven met broeders en zusters van de gemeente en ook met mensen ‘daarbuiten’. (Uit 2 Tessalonicenzen 2 vers 13-17).

Bron afbeelding: Zie afbeelding.

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Plaats een reactie