Paradijspoort weer geopend…

(…) En Hij verdreef de mens en Hij stelde ten oosten van de hof van ​Eden​ de ​cherubs​ met een flikkerend ​zwaard, dat zich heen en weer wendde, om de weg tot de boom des levens te bewaken. (Genesis 3 : 24)
De mens nu had gemeenschap met Eva, zijn vrouw, en zij werd zwanger en baarde Kaïn. (Genesis 4 :1)

Dit laatste vers hoort noodzakelijk bij het voorgaande. Adam en Eva, aan de dood vervallen mensen, houden hun nieuwe gemeenschap op nieuwe wijze in stand. Zij worden de trotse scheppers van nieuw leven, maar dit nieuwe leven wordt geschapen in het jammerlijk samenhoren van mens en dood; Kaïn is de eerste mens, die op de vervloekte akker geboren wordt.

Pas met Kaïn begint de geschiedenis, de geschiedenis van de dood. Adam, in stand gehouden voor de dood, verteerd door de dorst naar het leven, verwekt Kaïn, de moordenaar. Het nieuwe in Kaïn, de zoon van Adam, is, dat hij zelf zich vergrijpt aan het leven van de mens. De mens, die niet van de boom des levens eten mag, grijpt des te gretiger naar de vrucht van de dood, de vernietiging van het leven.

Waarom moordt Kaïn? Uit haat tegen God. Deze haat is groot. Kaïn is groot; hij is groter dan Adam, want zijn haat is groter en wat betekent dit anders dan dat zijn verlangen naar het leven groter is? De geschiedenis van de dood staat in het teken van Kaïn.

Christus aan het kruis, de vermoorde Zoon van God, is het einde van de geschiedenis van Kaïn, en daarmee het einde van alle geschiedenis. Het is de laatste vertwijfelde stormloop op de poort van het paradijs. En onder het flikkerend zwaard, onder het kruis sterft het mensengeslacht. Maar Christus leeft.

Het kruishout wordt het hout des levens; in het midden van de wereld, aan het kruishout, welt de bron des levens op, en tot dit water zijn allen die naar leven dorsten geroepen, en wie van dit hout des levens gegeten heeft, zal nooit meer hongeren en dorsten.

Vreemd paradijs, deze heuvel van Golgotha, dit kruis, dit bloed, dit gebroken lichaam, vreemde boom des levens, deze paal waaraan God zelf moest lijden en sterven – maar hier schenkt God uit genade het rijk van het leven terug, het rijk van opstanding; hier wordt de poort van de onvergankelijke hoop, van het wachten en het geduld, opengedaan.

Boom des levens, kruis van Christus, midden van de gevallen en in stand gehouden wereld van God: voor ons het einde van het paradijsverhaal.

Thans opent Hij de poorte weer
van ’t hemels paradijs;
geen cherub sluit de toegang meer:
God zij lof, eer en prijs

Bron tekst: Bonhoeffer Brevier – “Vandaag opent Hij de poort weer.” – “Leven onder Gods geduld” (6 augustus) – ©1968 Ten Have b.v. Baarn, Vijfde druk 1978

Bron afbeelding:  SlidePlayer

Genesis 3 24 - So He drove away - SlidePlayer

Dit bericht werd geplaatst in Bijbel, Gemeente, Persoonlijk. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s