Leven en samenleven van Gods gunst en genade…

(…) 4 Ik dacht: Het zijn maar eenvoudige mensen, veel kennis hebben ze niet. Zij weten niet wat de HEER van hen vraagt, zijn niet bekend met het recht van hun God. 5 Ik zal me tot hun ​leiders​ richten, zij weten beslist wat de HEER van hen vraagt, zij zijn bekend met het recht van hun God. Maar ook zij hebben het ​juk​ gebroken, hoog en laag heeft zijn riemen losgerukt. (Uit Jeremia 5)

Onze verantwoordelijkheid is niet oneindig, maar begrensd. Maar binnen deze grens omvat zij de gehele werkelijkheid. Zij blijft niet staan bij de goede bedoeling maar richt zich ook op het slagen van het handelen, niet alleen het motief speelt een rol maar ook het object, kortom, verantwoordelijkheid is onmogelijk zonder inzicht (a) in oorsprong, wezen en doel van een gegeven werkelijkheidscomplex. (1)

Omdat het niet gaat om het doorvoeren van een absoluut principe, moet er in de gegeven situatie gewikt en gewogen en ten slotte beslist worden, bij dit alles bedenkend, dat het menselijk inzicht begrensd is.

Er moet een blik in de toekomst worden gewaagd, er moet worden gedacht aan de gevolgen van het handelen, net zo goed als er een poging moet worden gedaan kritisch de eigen motieven en het eigen hart te onderzoeken.

Terwijl elk ideologisch handelen zijn rechtvaardiging altijd bij de hand heeft in zijn eigen principe (2), ziet verantwoordelijk handelen ervan af te weten of het uiteindelijk juist zal blijken. De daad, die onder verantwoordelijk afwegen van alle persoonlijke en zakelijke factoren in de oriëntatie op de menswording van God tot stand komt, wordt zodra zij zich voltrekt aan God overgelaten.

Dat men uiteindelijk niet weet of men goed of slecht handelt (1), en, daarmee verbonden, dat men zich aangewezen weet op de genade, is essentieel voor het verantwoordelijke handelen in de concrete situatie. Hij, die ideologisch (2) handelt, acht zich gerechtvaardigd in zijn idee, de verantwoordelijke mens legt zijn handelen in de handen van God en leeft van Gods gunst en genade.

Bron tekst: Bonhoeffer Brevier – “Doen wat hier en nu noodzakelijk is” – “Verantwoordelijk” (18 juli) – ©1968 Ten Have b.v. Baarn, Vijfde druk 1978

(a) De vreze des Heren is het begin der wijsheid, een goed inzicht hebben allen die ze betrachten. (Psalm 111 : 10)

(1) Neem nu bijvoorbeeld zo’n werkelijkheidscomplex als het (Bijbelse) huwelijk is en het samenleven van man en vrouw daarin. Niet onze goede bedoelingen en/of goed bedoelde oplossingen in deze door onze zonden in alles aangetaste wereld, maar wat Gods Woord ons zegt over het huwelijk en hoe wij daarin – als broeder en zuster in de Heer – hebben te leven samen met al Gods kinderen in de gemeente van Jezus Christus, dat is altijd weer en steeds opnieuw richting gevend en richting bepalend.
(2) Ideologisch bepaald handelen zoekt de oplossing in wat  mensen als (haalbare) idealen stellen, bijvoorbeeld voor zoiets als het (al of niet verder) samenleven in een voor Gods aangezicht gesloten huwelijk.

Bron afbeelding:  SlidePlayer

Jeremia 5 30-31 - the priest rule by their own - SlidePlayer

 

 

Dit bericht werd geplaatst in Bijbel, Gemeente, Geschiedenis, Huwelijk en gezin, Persoonlijk. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s