Godsvertrouwen – niet “los verkrijgbaar”…

Citaat: “Wat we echter vooral nodig hebben, is een christelijke vertrouwensbasis. Vertrouwen in elkaar, in de kerk van alle tijden en bovenal in God. Hij houdt zijn kerk in leven, ook in de toekomst.” (Zie bron tekst onderaan)

Opgemerkt: Wat in het betreffende artikel en in de kerken vooral gemist wordt, dat is het vertrouwen in Gods Woord, daar loopt het op spaak op allerlei terrein van het kerkelijk en persoonlijk leven.
Nog nooit is er in de kerken (en ook in de politiek) zoveel verwachting gewekt en geweest van ons mensen zelf (en dat zelfs ondanks de maar voortgaande kerkversnippering en kerkverlating). Belijden dat we nog net zo afhankelijk zijn van het Woord en dat we niet minder uit en van het Woord (dat in verleden, heden en in de toekomst Levend en Krachtig is) hebben te leven als in de tijd van de Reformatie en dat dit gebeurd in de samenkomsten vanaf de preekstoelen (door nederige en zuivere bediening van Gods Woord) en in de huis/slaapkamers en catechisatie-lokalen daar wordt (hier) niet de vinger bij gelegd. En dat is tekenend voor het kerkelijk/theologisch-klimaat van onze tijd…

De verkondiging kan op zondag heel “Bijbelgetrouw” zijn, maar wanneer het klimaat in de gemeente helemaal doortrokken is van “maar we moeten het wel met elkaar organiseren” anders is en wordt het niets (eerder was dat: dan blijven we niet bij “de Belijdenis” en tegenwoordig: “anders blijft er geen hond meer bij de kerk”) en wanneer we tijdens de diensten, in het kerkblad en op de website diezelfde “organisatie-geest” ontmoeten en uitstralen, dan kan en wil God dat verkondigde Woord niet zegenen!
Denk aan de vrijgemaakte kerken/gemeenten in de jaren zestig, daar zou men de doorgaande reformatie wel eens van binnenuit organiseren! Helaas is die geest van organisatiekunde de laatste jaren overgewaaid naar en binnen gehaald in de NGK, alleen had en heeft men nu andere doelen op het oog (zowel binnen de eigen NGK-gemeenten/kerken als ook bijv. nu bij de fusie met de GKV en breder).

Lees de woorden aan de zeven gemeenten in Openbaring (en m.n. ook Openbaring 3 : 7-13). Wanneer we op de meest eenvoudige wijze gemeente zijn, waar het Woord bediend wordt, dan heeft zo’n gemeente – met de dichter van Psalm 23 – te belijden: het ontbreekt ons aan niets. Het is aan God (door de kracht van Zijn Woord, en niet door onze organisatiekunde!) om de sluizen van onze harten (naar elkaar, verkondigend naar “de buitenwereld” en ten bate van onderlinge kerkelijke (h)erkenning) en ook die van onze portemonnees open te zetten. Dat hebben we niet te doen door al dat tegenwoordige organiseren – o.a. dmv (kostbare) gemeenteprojecten en “luidkeels” onder de aandacht gebrachte goede doelen-projecten (1), etc. -, want daarmee ontnemen we God zijn eer(!!!) en prijzen wij onszelf (aan) en de werkelijke Geestelijke (met een hoofdletter!) betrokkenheid kunnen we heus niet mee-organiseren (wordt alleen gewekt door het Woord!) en die betrokkenheid ontbreekt dan ook!

(1) Dergelijke georganiseerde “goede doelenprojecten” kunnen we zeker wel de gemeentelijke/persoonlijke AFLATEN van deze tijd noemen!

Bron tekst: “Theologenblog: Vertrouw elkaar in de kerk” – Rob van Houwelingen – RD Opinie, 7 november 2017

Bron afbeelding: Pinterest

Openbaring 3 8 - I know thy works - Pinterest

Dit bericht werd geplaatst in Bijbel, Gemeente, Geschiedenis. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s