Wat God verbonden heeft… (III)

(…) 7 En het einde van alle dingen is nabij; wees daarom bezonnen en nuchter in de ​gebeden. 8 Maar heb voor alles vurige ​liefde​ voor elkaar, want de ​liefde​ zal een menigte van ​zonden​ bedekken. 9 Wees gastvrij voor elkaar, zonder morren. 10 Laat ieder de anderen dienen met de genadegave zoals hij die ontvangen heeft, als goede beheerders van de veelsoortige ​genade​ van God. (Uit 1 Petrus 4)

Zo groot is de mens dat hij, als zijn leven rechtvaardig is, zelfs over de engelen zal oordelen. Zaliger is de liefde, die de menigte van de zonde bedekt.

Wij hebben de macht van de liefde geprezen: dat zij menigte van zonden bedekt. Wij hebben gesproken als tot volmaakten. Als er nu iemand zou zijn die zich niet als volmaakte voelt – wat uitgesproken is, richt zich desalniettemin ook tot hem. Laten wij nog eenmaal bij deze liefde verblijf houden, om haar beeld goed in ons op te nemen, zoals ze zich aanschouwelijk voor de ziel stelt. (…)

Toen de Schriftgeleerden en de farizeeërs een vrouw op openbare zonde hadden betrapt, stelden zij haar in het midden van de tempel voor het aangezicht van de Heiland. Jezus echter bukte zich en schreef met zijn vinger in de aarde. Hij, die alles wist, wist ook wel wat de Schriftgeleerden en farizeeërs wisten, voordat ze het Hem zeiden. De Schriftgeleerden en farizeeërs brachten de zonde van deze vrouw gelijk aan het licht, wat ook niet zo moeilijk was, want haar zonde was duidelijk. Ze brachten tegelijk een andere zonde aan het licht: die, waaraan zij zichzelf schuldig maakten, terwijl zij sluw een valstrik legden voor de Heer.

Maar Jezus bukte zich en schreef met de vinger in de aarde. Waarom bukte Hij dan; waarom schreef Hij dan wel met zijn vinger in de aarde? Zat hij daar als een rechter, die nauwgezet luisterde naar de aanklacht, die terwijl hij luistert, zich neerbuigt en een aantekening maakt van het punt van de aanklacht, met de bedoeling die niet te vergeten, zodat hij een streng oordeel uit kan spreken? Is de schuld van deze vrouw de enige die schriftelijk werd aangetekend door de Heer? Of – als iemand met zijn vinger in de aarde schrijft, schrijft hij dan niet veeleer met de bedoeling dat hij uit kan wissen om te vergeten?

Daar stond de zondares, omringd door zulke mensen die misschien wel schuldiger waren dan zij en zij klagen haar luidkeels aan. De liefde echter bukte zich en vernam de aanklacht niet, die over haar hoofd heen in de lege lucht verdween. De liefde schreef met de vinger om uit te wissen, wat zij zelf wist; want de zonde brengt de vele zonden aan het licht, maar de liefde bedekt de menigte van de zonden. Ja, zelfs voor de ogen van de zonde bedekt de liefde de menigte van de zonden.

Want slechts één woord van de Heer en de farizeeërs en de Schriftgeleerden verstommen, en toen was er geen aanklager meer, niemand die veroordeelde. Jezus echter sprak tot haar (1): Ik veroordeel u ook niet, ga heen en zondig niet meer, want straffen van de zonde baart nieuwe zonde. Maar liefde bedekt menigte van zonden.

(1) Jezus was daar Degene zonder zonde, die het recht had om de eerste steen te werpen…

Bron tekst: “Sören Kierkegaard: ‘De liefde bedekt menigte van zonden'”, Ecclesia nr. 22, oktober 2017.

Zie ook de twee eerdere blogs (I) en (II)

Bron afbeelding:  SlidePlayer

1 Petrus 4 7-10 - love will cover a multitude of sins - SlidePlayer

Dit bericht werd geplaatst in Bijbel, Gemeente, Huwelijk en gezin, Persoonlijk. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s