Maatschappijles over (over)winnaars en verliezers…

(…) Nederlanders onderschatten doorgaans de rol van sociale klasse, zeker hoogopgeleide Randstedelingen uit de middenklasse. Maar Engeland is echt een klassenmaatschappij en dat werkt op allerlei gebieden door. Zo lijkt het in mensen een zero sum-mentaliteit te kweken. Een klassemaatschappij is een soort klassement of ladder, en om daarop te kunnen stijgen, moet iemand anders dalen – althans relatief ten opzichte van jou. Misschien dat daarom Engelsen ook zo opgaan in sport: ook daar heb je maar één winnaar.

Engelsen houden van in de rij staan, maar nog meer houden ze van hiërarchieën. De simpelste discoavond op lagere scholen wordt afgesloten met een prijsuitreiking voor de beste danser.

(…) Debatten in Nederland eindigen altijd met een vroom ‘We zijn er niet uitgekomen, maar wat goed dat we in gesprek blijven.’ Debatten in Engeland eindigen met de bekendmaking van de winnaar. Het lijkt wel een geconditioneerde reflex in Engeland: een proces is pas afgesloten als er de winnaar bekend is – en dus ook de verliezer.
De Engelsen noemen dit systeem adverserial en hun rechtspraak en politiek is zo ingericht: doelbewust polariserend. Het o zo Nederlandse idee van ‘1 + 1 = 3’ zegt Engelsen heel weinig, zoals het idee van samenwerking in plaats van competitie ze oprecht vreemd voorkomt.

(…) Van dit meerderwaardigheidscomplex is het dan een kleine stap naar het Engelse gevoel van entitlement: het idee dat Engeland zo bijzonder is dat het alleen al daarom meer verdient dan anderen. Cameron, bijvoorbeeld, wilde altijd ‘concessies’ van de EU. Kennelijk was het Britse lidmaatschap een soort gunst aan de EU in ruil waarvoor er speciale opt-outs en uitzonderingen konden worden geëist. Letterlijk iedere ‘Leave’- en ‘Remain’-kiezer ging ervan uit dat ik als EU national natuurlijk tegen Brexit zou zijn. Treffend is ook hoeveel mensen er gevallen zijn voor de slogan ‘De EU heeft de Britten meer nodig dan andersom’: dit was de basis voor het misverstand dat de EU het Verenigd Koninkrijk een sweet soft Brexit deal zou geven.

(…) Zo ging ik beseffen dat de EU op dit moment echt niet democratisch te noemen is. Dat moet veranderen, maar zoiets is alleen mogelijk met landen die zo’n proces ook willen doen slagen. Je hebt kortom nodig wat de Engelsen zo mooi GOOD FAITH noemen. Dergelijke goede wil en vertrouwen ontbreekt ten enenmale bij cruciale delen van de Engelse politieke en media-elite. En dus was en ben ik vóór Brexit.

(…) Schotland stemde voor ‘Remain’ en zou de mogelijkheid moeten krijgen te blijven, net als Noord-Ierland. Maar de Engelsen staan buiten en moeten buitengehouden worden totdat het land zichzelf heeft hervonden.
Noem het nation building.

Bron tekst: Vrij Nederland (via Blendle) – “Afscheid van ENGELAND” door Joris Luyendijk (1)

(1) Joris Luyendijk vertrok
Na zes jaar in Londen verhuisde Joris Luyendijk deze zomer terug naar Nederland. Hij is vóór Europa, maar ook vóór Brexit. Omdat Engeland te arrogant is om deel te nemen aan de EU. Dit is zijn afscheidsbrief. ‘De EU is veel beter af zonder de Engelsen.’

Bron afbeelding:  Pinterest

Spreuken 28 23 - Kind words of correction - Pinterest

 

Dit bericht werd geplaatst in Bijbel, Geschiedenis, Politiek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s