Geen zaak van maar een ogenblik…

(…) 15 Ziet dus nauwlettend toe, hoe gij wandelt, niet als dwazen, maar als wijzen, 16 u de gelegenheid ten nutte makende, want de dagen zijn kwaad. 17 Weest daarom niet onverstandig, maar tracht te verstaan, wat de wil des Heren is. (Uit Efeziërs 5)

Tijd nemen, tijd maken…

Uw bevelen zal ik overdenken en op uw paden zal ik letten.
(Psalm 119 : 15)

Stilstaan is onmogelijk. Iedere gave, ieder inzicht dat ik ontvang, leidt mij dieper binnen in Gods woord. Voor Gods woord heb ik tijd nodig. Om de bevelen van God op de juiste wijze te verstaan, moet ik vaak lang op het woord zitten peinzen. Niets zou meer verkeerd zijn dan die activiteit of die gevoelsverheerlijking, die de waarde van het reflecteren ontkent. Dit reflecteren is niet alleen een zaak van mensen die daarvoor een speciale roeping hebben ontvangen, maar van een ieder die op Gods wegen wil gaan.

Natuurlijk eist God vaak een snel en ogenblikkelijk handelen; maar Hij eist ook stilte en bezinning. Zo mag en moet ik vaak uren en dagen lang bij één en hetzelfde woord blijven, tot ik het ware inzicht krijg. Niemand is zo ver gevorderd, dat hij daar buiten zou kunnen. Niemand moet geloven daarvan ontheven te zijn, omdat hij te veel werk heeft. Gods woord neemt mijn tijd in beslag. God ging zelf in de tijd staan en wil nu ook, dat ik Hem mijn tijd geef.

Christen zijn is geen zaak van een ogenblik, het vraagt tijd. God gaf ons de Schrift, waaruit wij zijn wil moeten leren kennen. De Schrift wil gelezen en overdacht worden, dag aan dag. Gods woord is niet de som van enkele eeuwige en algemene stellingen die ik mij te allen tijde voor de geest zou kunnen roepen, maar het dagelijks nieuwe woord van God aan mij in de oneindige rijkdom van de uitlegging. (1)

Meditatie, het biddend overdenken van de Schrift en uitleg zijn onontbeerlijk voor hem, die oprecht Gods bevelen en niet zijn eigen gedachten zoekt. Meditatie betekent, Gods woord in de Schrift biddend ter harte nemen, uitleggen betekent, Gods woord in de Schrift als Gods woord leren zien en begrijpen. Het een is er niet zonder het andere. Het een zowel als het ander is bezinning en moet dagelijks gepraktiseerd worden. (1)

Wil ik Gods bevelen ontdekken, dan mag ik niet op mij zelf en mijn situatie maar alleen op Gods paden letten. Wat God voor mij deed toen Hij aan zijn volk en toen Hij in Jezus Christus handelde, wat menswording, kruis en opstanding van Jezus Christus als Gods daden voor mij betekenen, dat alleen behoort mijn weg te bepalen. (1)

Bron tekst: Bonhoeffer Brevier – “Het bidden van de Psalmen” – (15 februari) “Tijd hebben” – ©1968 Ten Have b.v. Baarn, Vijfde druk 1978

(1) We moeten hier dan m.n. ook denken aan het overdenken van de gelezen Bijbelwoorden om ze te benutten en toe te passen voor de tijd waarin we leven en in de dag die voor ons ligt. Dat is dus wat anders dan het onderwijs in “de gezonde leer” dat ook nodig is en waar de Belijdenisgeschriften (m.n. de Heidelbergse catechismus) voor gegeven zijn, maar zeker ook de zondagse verkondiging en natuurlijk ook het dagelijkse Bijbellezen en overdenken draagt daaraan bij.

Bron afbeelding:  Pinterest

Efeziërs 5 15-16 - Not as unwise men - Pinterest

Dit bericht werd geplaatst in Bijbel, Gemeente, Huwelijk en gezin, Persoonlijk. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s