Wie zullen aanzitten aan de koninklijke maaltijd… (III)

De uitwerking van de boodschap

(…) Toen de dienaar teruggekomen was, bracht hij zijn ​heer​ verslag uit.
Toen werd zijn heer toornig… 
(Lukas 14 : 21)

(…) Maar wat was de uitwerking van de boodschap van deze dienaar? Deze was tweeledig. Allereerst werd daardoor het ongenoegen van de gastheer opgewekt. Maar ook gaf de weigering van de eerst genodigden aanleiding tot een tweede opdracht aan de dienaar van de heer.

Het eerste wordt als volgt onder woorden gebracht: Toen werd de heer des huizes toornig. Met deze uitdrukking schetst de Zaligmaker ons zonder twijfel het redelijke en rechtmatige ongenoegen van God over het ongeloof van de mensen, in het bijzonder over het ongeloof van de Joden, die hier bedoeld worden. Het spreekt vanzelf dat we niet hoeven op te merken, dat we de toorn van God ons niet moeten voorstellen zoals een onstuimige hartstocht in mensen. Ik wil u er alleen nogmaals aan herinneren hoe terecht en rechtvaardig Gods ongenoegen is over het versmaden van Zijn Evangelie.

Inderdaad, mensen zien het ongeloof niet als een groot kwaad. Maar ze kunnen er redenen voor aanvoeren zoveel ze willen en zich op allerlei wijze proberen te verontschuldigen, maar God Die altijd naar waarheid oordeelt, rekent het terecht als de allergrootste zonde. Het is een grote misdaad en een strafwaardig kwaad. Men versmaadt er de beste goederen door. Men verwerpt Gods liefdevolle raad. Men beantwoordt de allergrootste vriendelijkheid met de meest schandelijke ondankbaarheid. Men zondigt in zekere zin, zelfs zwaarder dan de duivelen, want aan hen heeft God nimmer Zijn genade laten aanbieden.

Denken we ons het Joodse volk in, inzonderheid aan hen aan wie de prediking van het Evangelie der verzoening te beurt viel, dan is de zonde van hun ongeloof nog te misdadiger, aangezien ze door een hele reeks van zegeningen zeer veel aan God verplicht waren. Ze genoten de grote eer van als eersten geroepen te zijn, zelfs op een manier die hen bevoorrechtte boven allen die voor of na hen geleefd hebben. God sprak namelijk tot hen door Zijn eigen Zoon. God liet voor hun ogen een reeks van wonderen plaatsvinden, die de duidelijkste bewijzen van het Messiasschap van Jezus aantoonden. Daarenboven hadden ze de voorzeggingen van de profeten die tevoren gesproken hadden met een uitziend verlangen naar alles wat nu plaatsvond. (1)

Als zo bevoorrechte mensen ongelovig zijn en afkerig blijven van een gepast gebruikmaken van de aangeboden genade, dan is dit ongetwijfeld tot verzwaring van hun oordeel en ter rechtvaardiging van het ongenoegen van God. Want op deze manier werd het zo duidelijk als het maar zijn kon, wat Jezus hun verweet in Johannes 5:40, namelijk dat ze niet tot Hem wilden komen opdat ze het leven mochten hebben. Terecht gaf God dan ook deze versmaders van Zijn Evangelie aan hun eigen verharding over. (…)

(1) En heeft/geeft dit ons in onze tijd niet wat te zeggen over de “westerse kerken”?

(…) 7 De ​heilige​ Geest​ zegt immers: ‘Horen jullie vandaag zijn stem, 8 wees dan niet koppig, als tijdens de opstand, toen jullie mij beproefden in de woestijn, 9 waar jullie voorouders mij op de proef stelden en tartten, hoewel ze mijn daden hadden gezien, 10 veertig jaar lang. Daarom werd die generatie door mijn woede getroffen, ik zei: “Altijd weer dwaalt hun ​hart, mijn wegen kennen ze niet.” 11 En in mijn toorn heb ik gezworen: “Nooit zullen ze binnengaan in mijn rust.”’
12 Zie er dus op toe, broeders en zusters, dat niemand van u door een kwaadwillig, ongelovig ​hart​ afvallig wordt van de levende God, 13 maar wijs elkaar terecht, elke dag dat dit ‘vandaag’ nog geldt, opdat niemand van u halsstarrig wordt omdat hij door ​zonde​ verleid werd. 14 Want alleen als we tot het einde toe resoluut vasthouden aan ons aanvankelijk vertrouwen, blijven we deelgenoten van ​Christus. (Uit Hebreeën 3)

Bron tekst: Gedeelte uit de preek “Dwing ze om in te komen” van ds. Adrianus Theodorus Clarisse (1741-1782) – uitgegeven in de Reveil-serie (No. 535 – Juni 2017) van Stichting “Smytegelt-Fonds”.

Bron afbeelding: Mens en samenleving

Jezus binnenkomst in Jeruzalem - Mens en samenleving

Dit bericht werd geplaatst in Bijbel, Gemeente, Geschiedenis, Israël. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s