JC33NL – Christelijk geloven in Nederland

Woorden van Maarten Luther:

Dit zeg ik, omdat ik [Luther] dagelijks zie en hoor, met hoeveel laksheid en weinig ernst, om niet te zeg­gen lichtvaardigheid, men het hoogheilige, troostrijke sacrament van de doop bedient aan kinderen. Eén van de oorzaken daarvan is, meen ik, dat de mensen die er omheen staan, niets begrijpen van wat er gezegd en gedaan wordt.

Ik vraag echter vanwege de christelijke trouw, dat allen die dopen, die kinderen ten doop houden en die er omheen staan, het voortreffelijke werk en de grote ernst, die hierin gelegen is, ter harte te nemen. Want in de woorden van deze gebeden hoort u met hoeveel zorg en ernst de christelijke kerk het kindje tot de doop brengt en met zo onweerlegbare, ontwijfelbare woorden voor God belijdt, dat het in de macht van de duivel is en een kind is van zonde en onge­nade. U hoort hoe ijverig de kerk door de doop om hulp en genade vraagt, opdat het een kind van God mag worden (beter: Ook echt als gedoopt kind van God zal leven en Gods Geest niet weerstaan, maar bij het groeien naar zelfstandigheid en volwassenheid zal toenemen in genade bij God en mensen (=wedergeboren léven) – zie ook (1),(2), (3) en (5!) onderaan deze pagina – AJ).

Daarom moet u bedenken dat het beslist geen grap is, tegen de duivel in te gaan, en die niet alleen van het kindje weg te jagen, maar ook het kindje deze machtige vijand zijn leven lang op de nek te schuiven. Het is dus hard nodig het arme kindje met het hele hart en met een sterk geloof bij te staan, en om zeer aandachtig te vragen of God het, zoals deze gebeden zeggen, niet alleen uit de macht van de duivel verlost, maar het ook zo sterk maakt dat het tegenover hem als een ridder standhoudt in leven en sterven. En ik maak me er zorgen over dat het ook daarom met de meesten na hun doop zo slecht gaat, omdat men zo koel en nalatig met hen is omgegaan, en bij de doop zo totaal  zonder ernst voor hen heeft gebeden (2)

Let erop dat u in het ware geloof staat, naar Gods Woord luistert en ernstig meebidt. Want als de dienaar zegt: ‘laten wij bidden’, dan vermaant hij u steeds om met hem mee te bidden. Ook zullen alle doopouders en degenen die er omheen staan, mét hem de woorden van zijn gebed tot God in hun hart spre­ken. Daarom zal de dienaar deze gebeden heel duidelijk en langzaam spreken, zodat de ouders het kunnen horen en verstaan en de ouders ook eensgezind in hun hart met de dienaar meebidden (2). Zij zullen de nood van het kindje in alle ernst voor God neerleggen, en ook zelf met al hun vermogen vóór het kind tegen de duivel strijden. Zodat het duidelijk blijkt dat het ernst bij hen is en dat de duivel geen bedenksel is.

Das Taufbüchlein verdeutschet, 1523, vgl. WA 12, 47, 24 – 48, 3 (verkort)

(1) Hierbij opgemerkt dat een mensenkind van nature “aan de toorn van God onderworpen is”, maar dat kinderen van gelovige, biddende ouders geboren worden en leven onder al Gods beloften in Christus toegezegd (Zijn genadige toezeggingen (2) én Zijn toornige bedreigingen) aan zijn volk/gemeente. De gelovige ouders mogen dit voor de ogen van de hele gemeente ook aan hun nieuw geboren kindje door de Doop laten bevestigen en de hele gemeente spreekt in het dankgebed na de Doop hierop haar amen uit. Zie ook: Dankzegging na de doop (klassiek doopformulier)
(2) Zie de belofte om de Heilige Geest te schenken op het gebed in Lukas 11: 9 Daarom zeg ik jullie: vraag en er zal je gegeven worden, zoek en je zult vinden, klop en er zal voor je worden opengedaan. 10 Want wie vraagt ontvangt, en wie zoekt vindt, en voor wie klopt zal worden opengedaan. 11 Welke vader onder jullie zou zijn kind, als het om een vis vraagt, in plaats van een vis een slang geven? 12 Of een schorpioen, als het om een ei vraagt? 13 Als jullie dus, ook al zijn jullie slecht, je kinderen al goede gaven schenken, hoeveel te meer zal de Vader in de hemel dan niet de heilige Geest geven aan wie hem erom vragen.’
(3) Ons burgerrecht ligt vast in de hemel, niet in onszelf, bijvoorbeeld in Fillipenzen 3: 20 Maar wij hebben ons burgerrecht in de hemel, en van daar verwachten wij onze redder, de Heer Jezus Christus. 21 Met de kracht waarmee hij in staat is alles aan zich te onderwerpen, zal hij ons armzalig lichaam gelijkmaken aan zijn verheerlijkt lichaam.

(5) Tenslotte: Voor we nu gaan menen, dat bij de Doop toch vooral onze ijver en onze ernst bij het smeken tot onze drie-enige God voor de dopeling van het meeste belang zijn, moeten we (leren) beseffen, dat waar de Heilige Doop in het midden van de gemeente in de Naam van en onder de aanroeping van onze drie-enige God is bediend, alles bepalend is, dat onze drie-enige God zich hier met een eed aan deze dopeling verbonden heeft. Hoe anderen ook met zijn Doop zijn omgegaan of wat anderen later ook van deze Doop mogen zeggen, de dopeling mag zich er altijd op beroepen bij onze drie-enige God en dan zal Hij gehoor vinden. Dat is hem bij de Doop vast en zeker beloofd door onze drie-enige God in wiens spreken tot ons en handelen met ons geen sprankje leugen en duisternis is. Ook niet bij de bediening van onze Doop. Juist bij de Doop betekenen wij mensen niets en laat onze drie-enige God de gemeente zien en belijden, dat Hij in het midden van zijn gemeente is en zal zijn “alles in allen”. Want wij delen niet alleen in Jezus dood, maar hebben ook deel aan zijn opstanding (1 Korintiërs 15).

o Was Paulus meer geschikt om in Athene het Evangelie te verkondigen dan de andere Apostelen?
o Kon hij door achtergrond en opleiding de boodschap beter afstemmen en aannemelijk maken?
o Wist Paulus hoe hij zijn prediking “naadloos” moest laten aansluiten bij de heersende cultuur?
o Waarom in Athene slechts “enige” bekeerlingen en in een stad als Korinthe “veel”? 

18 De boodschap over het kruis is dwaasheid voor wie verloren gaan, maar voor ons die worden gered is het de kracht van God. 19 Er staat namelijk geschreven: ‘Ik zal de wijsheid van de wijzen vernietigen, het verstand van de verstandigen zal ik tenietdoen.’ 20 Waar is de wijze, waar de schriftgeleerde, waar de redenaar van deze wereld? Heeft God de wijsheid van de wereld niet in dwaasheid veranderd? 21 Want zoals God in zijn wijsheid bepaalde, heeft de wereld hem niet door haar wijsheid gekend, en hij heeft besloten hen die geloven te redden door de dwaasheid van onze verkondiging. 22 De Joden vragen om wonderen en de Grieken zoeken wijsheid, 23 maar wij verkondigen een gekruisigde Christus, voor Joden aanstootgevend en voor heidenen dwaas. 24 Maar voor wie geroepen zijn, zowel Joden als Grieken, is Christus Gods kracht en wijsheid, 25 want het dwaze van God is wijzer dan mensen, en het zwakke van God is sterker dan mensen. (Uit 1 Kor. 1)

27 Maar wat in de ogen van de wereld dwaas is, heeft God uitgekozen om de wijzen te beschamen; wat in de ogen van de wereld zwak is, heeft God uitgekozen om de sterken te beschamen; 28 wat in de ogen van de wereld onbeduidend is en wordt veracht, wat niets is, heeft God uitgekozen om wat wél iets is teniet te doen. 29 Zo kan geen mens zich tegenover God op iets beroemen. (Uit 1 Kor. 1)

1 Ook ben ik, toen ik tot u kwam, broeders, niet met schittering van woorden of wijsheid u het getuigenis van God komen brengen. 2 Want ik had niet besloten iets te weten onder u, dan Jezus Christus en die gekruisigd. 3 Ook kwam ik in zwakheid, met veel vrezen en beven tot u; 4 mijn spreken en mijn prediking kwam ook niet met meeslepende woorden van wijsheid, maar met betoon van geest en kracht, 5 opdat uw geloof niet zou rusten op wijsheid van mensen, maar op kracht van God. (Uit 1 Kor. 2)

19 Wat namelijk in deze wereld wijsheid is, is dwaasheid bij God, want er staat geschreven: ‘Hij vangt de wijzen in hun eigen sluwheid.’ 20 En er staat ook geschreven: ‘De Heer kent de gedachten van de wijzen; hij weet dat ze niet meer dan lucht zijn.’ 21 Niemand van u moet zich daarom laten voorstaan op een ander mens, want álles is van u; 22 of het nu Paulus, Apollos of Kefas is, wereld, leven of dood, heden of toekomst – álles is van u. 23 Maar u bent van Christus en Christus is van God. (uit 1 Kor. 3)

13 Hiervan spreken wij dan ook met woorden, die niet door menselijke wijsheid, maar door de Geest geleerd zijn, zodat wij het geestelijke met het geestelijke vergelijken. (Uit 1 Kor. 3)

20 Want het koninkrijk van God bestaat niet uit woorden, maar uit kracht. (Uit 1 Kor. 4)

7 Maar wij zijn slechts een aarden pot voor deze schat; het moet duidelijk zijn dat onze overweldigende kracht niet van onszelf komt, maar van God. (Uit 2 Kor. 4)

3 We leven wel in deze wereld, maar vechten niet met de wapens van deze wereld. 4 De wapens waarmee wij ten strijde trekken dienen niet ons eigen belang, maar zijn er om met hun kracht bolwerken te slechten voor God. We halen spitsvondigheden neer 5 en iedere verschansing die wordt opgetrokken tegen de kennis van God, we maken iedere gedachte krijgsgevangene om haar aan Christus te onderwerpen 6 en zullen op het moment dat u hem volledig gehoorzaam bent geworden, paraat staan om anderen voor hun ongehoorzaamheid te straffen. (Uit 2 Kor. 10)

12 We zijn niet zo overmoedig ons te vergelijken met degenen die zichzelf zo aanprijzen, laat staan ons aan hen gelijk te stellen. Zij tonen hoe dom ze zijn door zichzelf als maatstaf en norm te nemen. (Uit 2 Kor. 10)

18 Wanneer er zo velen zijn die zich op hun afkomst laten voorstaan, zal ik dat ook maar doen. 19 U, die zo verstandig bent, verdraagt dwazen toch met het grootste gemak. 20 Tenslotte verdraagt u het ook dat men u tiranniseert, uitzuigt, onderwerpt, zich boven u verheft en u beledigt. 21 Nu, ik moet u tot mijn schande bekennen dat wij daarvoor te zwak zijn geweest. Als anderen over zichzelf durven op te scheppen, durf ik het ook. Ik ben toch maar een dwaas.22 Zijn zij Hebreeën? Dat ben ik ook. Zijn zij Israëlieten? Dat ben ik ook. Zijn zij nakomelingen van Abraham? Dat ben ik ook. 23 Zijn zij dienaren van Christus? Ik ben zo gek dat ik durf te zeggen: ik nog meer. Ik heb harder gezwoegd, heb vaker gevangengezeten, heb veel meer lijfstraffen ondergaan, ben vaker in doodsgevaar geweest. (Uit 2 Kor. 11)

Wij apostelen zijn net als Christus zwak, maar u zult merken dat wij net als hij leven door Gods kracht. (Uit 2 Kor. 13)

7 Maar alles wat mij winst was, heb ik om Christus’ wil schade geacht. 8 Voorzeker, ik acht zelfs alles schade, omdat de kennis van Christus Jezus, mijn Here, dat alles te boven gaat. Om zijnentwil heb ik dit alles prijsgegeven en houd het voor vuilnis, opdat ik Christus moge winnen… (Uit Filippenzen 3)

11 Ik verzeker u, broeders en zusters, dat het evangelie dat ik u verkondigd heb niet door mensen is bedacht 12 – ik heb het ook niet van een mens ontvangen of geleerd – maar dat Jezus Christus mij is geopenbaard. (Uit Gal. 1)

16 Terwijl Paulus in Athene op hen wachtte, raakte hij hevig verontwaardigd bij het zien van de vele godenbeelden in de stad. (Uit Hand. 17)

30 God dan verkondigt, met voorbijzien van de tijden der onwetendheid, heden aan de mensen, dat zij allen overal tot bekering moeten komen; 31 omdat Hij een dag heeft bepaald, waarop Hij de aardbodem rechtvaardig zal oordelen door een man, die Hij aangewezen heeft, waarvan Hij voor allen het bewijs geleverd heeft door Hem uit de doden op te wekken. 32 Toen zij nu van een opstanding van doden hoorden, spotten sommigen, maar anderen zeiden: Wij zullen u hierover nog wel eens horen. 33 Aldus vertrok Paulus uit hun midden. 34 Doch enige mannen sloten zich bij hem aan, en kwamen tot geloof, onder wie ook Dionysius, de Areopagiet, en een vrouw, genaamd Damaris, en anderen met hen.  (Uit Hand. 17 – Areopagus rede)

… of groeien in Godsvertrouwen?!

Uit de Genesis Voorlezing, 1535-1545 (3)

‘En [hij] sprak tot zijn broeders: ik ben Jozef’ (Genesis 45:3, weergave DB 1545)

(Vervolg van 3-8-2015) Precies op deze manier is het ook met de gedachten, de opstand en de achterdocht van de godzaligen als zij hun eigen denkbeelden over God vormen. Want wat zij over God denken zijn allemaal enkel verkeerde en verzonnen dingen. Wij kunnen immers niet begrijpen wat God in werkelijkheid met Zijn raad en voorzienigheid bedoelt. ‘Wat Ik doe, dat weet u nu niet’, zegt Christus tegen Petrus (vgl. Johannes 13:7), ‘hierna zult u het echter verstaan. Nu zal Ik uw voeten wassen. Wat echter dat wassen betekent en wat Ik daarmee bedoel, begrijpt u nu nog niet.’

Zo begrijpen wij ook Gods raad en wil niet in een tijd van lijden en droefheid. Daarom ontzetten zij zich zo verschrikkelijk die bedroefd en gestraft worden, en hebben zij te strijden met ongeloof, opstand en ongeduld tegen God; en bovendien nog met wanhoop. Wanneer zij echter door Gods hulp zich aan het geloof en de hoop houden, zodat zij de moed niet geheel verliezen, dan komen zij alles te boven. Want God rekent hen het klagen en morren niet toe als zonde. Daarna echter komt Hij en zegt: ‘Ik ben de Heere, uw Heiland.’

‘Dat wist ik niet’, zegt het verstand. ‘Ik kon niet anders denken dan dat ik aan het woeden en de macht van de duivel was overgegeven.’ Want onze oude natuur kan niet geduldig verdragen dat zij afsterft en ondergaat. Zij begrijpt ook niet dat de verzoeking slechts een loutering is: daarom schrikt zij ervoor en wordt ongeduldig en opstandig. Zodoende is het noodzakelijk dat het geloof in het Woord erbij komt, opdat we de hand des Heeren kunnen dulden en verdragen, en weten waaraan wij ons zullen houden en waarin wij zullen berusten.

Maarten Luther: Vorlesung über 1. Mose von 1535-45, vgl. WA 44, 585, 1-17

Bron: www.maartenluther.com

35 En een van hen, een wetgeleerde, vroeg om Hem te verzoeken:
36 Meester, wat is het grote gebod in de wet?
37 Jezus zei tegen hem: U zult de Heere, uw God, liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel en met heel uw verstand.
38 Dit is het eerste en het grote gebod.
39 En het tweede, hieraan gelijk, is: U zult uw naaste liefhebben als uzelf.
40 Aan deze twee geboden hangt heel de Wet, en de Profeten.
(uit Matteüs 22, HSV)

Hieronder een gedeelte uit een preek over 2 Kronieken 24 : 15-27:
(…)
Daarom is het zo nodig, dat er altijd weer wordt aangedrongen op de volle overgave aan de HEERE. Om Hem lief te hebben met geheel het hart en geheel de ziel en geheel het verstand.
Ouders en kinderen moeten niet blijven staan bij de buitenkant. Het gaat in het Verbond niet om een uiterlijke toestemming en instemming. Het geloof en het dienen van de HEERE is geen zaak van alleen maar traditie, of alleen maar gevoel of alleen maar verstandelijk beamen. Als het de kern van ons leven niet raakt dan kan er zomaar een verschrikkelijke omkeer komen, van de HEERE af naar de wereld van ongeloof en eigenwilligheid en verdwaasdheid in sport en spel en  erger.

2. En dan gaat het meestal als bij koning Joas: Van kwaad tot erger.
Hij snelt in zijn afval naar een dieptepunt, ondanks de roepstemmen van de HEERE. Blijkbaar begon er al iets van ramp en tegenspoed zichtbaar te worden. In vers 18 lezen we over de toorn van Jahweh. Maar daar wordt weinig op gelet.
Daarom zond de HEERE profeten(vers 15) die op Gods hand wezen en op Zijn dreiging. Zij riepen Joas en de vorsten en het volk, dat zich liet meeslepen terug tot de ware dienst van hun God: het leven in het Verbond.
“Zij luisterden niet!” – staat er.
Dat betekent,dat de verbondsverlating al brutaler werd. De zonde al openlijker bedreven. De HEERE al zwaarder getergd.
En dan komt het dieptepunt: als de Geest des HEEREN de priester Zacharia, de zoon van Jojada, aangrijpt om met het vuur van Elia te gaan staan tegenover het afvallige volk, dat blijkbaar op de grote feesten toch nog wel de tempel bezoekt en als deze de vloek van het Verbond verkondigt : “omdat gij de HEERE verlaten hebt, heeft Hij u verlaten” — dan grijpen zij die trouwe godsgezant en met verlof, neen, op bevel van koning Joas stenigen zij hem bij het altaar. In de voorhof! Daar, waar de bediening der verzoening smeekt: “Laat u met God verzoenen” – dáár wordt zijn stem gesmoord in zijn bloed!
Daar staat Joas achter!
En zo veracht hij de gedachtenis van de rechtvaardige Jojada; en hij veracht de genadige redding van zijn leven, door deze godsman, uit de klauw van het beest, Athalia. Hij vergeet en veracht de plechtige verbondssluiting met de HEERE toen hij als jongen van zeven jaar gezalfd en gekroond werd. Hij vergeet en veracht de gunst des HEEREN, die gedacht aan Zijn verbond met het huis van David. Hij besmeurt zijn hart en zijn handen met profetenbloed.
Zover is het gekomen.
De eens veelbelovende nakomeling van David, gunsteling van Jahweh, die eens veel goeds mocht doen voor het huis van zijn God, wordt een bondgenoot van Kaïn, die zijn broer Abel vermoordde. En waarom? Omdat zijn werken boos waren en die van Abel rechtvaardig. Dáárom, zegt de apostel Johannes. Omdat zijn hart niet recht was voor God. Omdat volgens de Heilige Geest in Hebr. 11 Abel door het geloof een uitnemender offer bracht dan Kaïn. Daarom.

Is die parallel Joas-Kaïn niet wat gezocht?
Neen, gemeente, de Heer Jezus zelf zet Abel en deze Zacharia naast elkaar. Omdat Genesis het eerste boek van de bijbel was in die tijd en Kronieken het laatste.
Die twee doden markeren de hele geschiedenis van het Oude Verbond. Tussen die twee staan alle profetenmoorden van het Oude Testament. Maar dan zet Jezus de orthodoxe en wetsgetrouwe Joden van Zijn dagen, op êén lijn met al die profetendoders en Hij spreekt dan over een geslacht. Dat geslacht is niet uitgestorven. Het leeft nog in die mensen, die getrouwe godsgezanten, die niet capituleren voor de zin en mening der ongehoorzame mensen, het zwijgen opleggen.  Dat geslacht leeft nog, zolang er Verbondskinderen zijn, die het Woord van God, desnoods met geweld,het zwijgen opleggen.
Zo leert Jezus ons naar de boodschap van deze bladzijde te luisteren. Laten jongen en ouden in de kerk het toch goed ter harte nemen, dat het zover kan komen, als wij niet luisteren naar de roep van God: geef Mij uw hart!
Kort gezegd: dat kan beginnen met het luisteren naar je vrienden en eindigen met: daar is de deur, als Gods knechten ons tot bekering roepen! Zover kan het komen, ja!

(… Zie voor het vervolg van deze preek, preek nummer 6 van prekenserie over 2 Kronieken van ds. J.W. Verheij)