Aanspreken van en preken voor een gedoopte gemeente…

Geciteerd 1: Spreek je als predikant de gemeente aan met: „Geliefde broeders en zusters in de Heere Jezus Christus”? Of als: „Geliefde medereizigers naar de eeuwigheid”? „Dat maakt nogal wat uit”, zei dr. B. van Egmond vrijdagmiddag op een door uitgeverij De Banier belegd congres getiteld ”Ontmoetingen tussen bevindelijk-gereformeerde en neocalvinistische theologie (deel II)”. De bijeenkomst in de Victorkerk in Apeldoorn, bezocht door zo’n 45 belangstellenden, ging over het verschil in prediking in bevindelijk gereformeerde kring en in neocalvinistische kring. „Dat verschil heeft alles te maken met een verschillende visie op de gemeente”, zei dr. Van Egmond, die het congres inleidde. „Dat merk je al meteen aan hoe een predikant zijn gemeente aanspreekt.”

Opgemerkt 1: Maar we belijden toch één Doop en daarom kunnen en dienen we geen onderscheid te maken bij het aanspreken van de leden van Christus gemeente! Of is Christus (lichaam) verdeeld?* Laten we de gemeente aanspreken zoals de apostelen dat ook doen in hun brieven, en hoe zij de gemeente zien en aanspreken, dat blijkt direct al uit de aanhef van hun brieven en wat zij te zeggen hebben dat gaat elke hoorder aan. Ook bij het luisteren naar wat zij met hún brieven de leden van de gemeente te zeggen hebben, kan (en behoren) de woorden te klinken die onze Heer bij zijn brieven aan de zeven gemeenten in Klein Azië zegt: ‘Wie oren heeft, moet horen wat de Geest tot de gemeenten zegt.’
* Zie 1 Korintiërs 1 : 13.

Geciteerd 2: Met het indelen van een gemeente in verschillende groepen hoorders en die groepen ook afzonderlijk aanspreken, had een andere inleider, dr. H.T. Wendt, juist moeite. De predikant van de gereformeerde kerk vrijgemaakt (gkv) in Urk sprak zaterdag over ”Heilshistorische prediking en gemeentevisie”. Hij zette uiteen hoe de vroegere neocalvinistische theologen J.C. Sikkel, S.G. de Graaf, B. Holwerda en K. Schilder hierover dachten. „Een preek moet gaan over de ene weg van God van het eerste paradijs naar het eeuwige paradijs”
Heilshistorische prediking, dus Bijbelse geschiedenissen niet als geïsoleerde punten beschouwen, maar „als punten die deel zijn van één lijn, van één tekening”, is van groot belang, betoogde dr. Wendt. Hij citeerde daarbij J.C. Sikkel, die ooit schreef dat het in een preek moet gaan over „de ene weg Gods van het eerste paradijs naar het eeuwige paradijs”.
Zo’n heilshistorische prediking, waarin „niet de mens en zijn ziel, maar God gezien moet worden”, kan alleen functioneren als de gemeente gezien wordt als een eenheid en als een verbondsgemeente, zei de predikant uit Urk. „Als de subjectieve ervaring centraal staat, als het in de preek vooral gaat om een groep ingewijden die recht heeft op de belofte, dan wordt de gemeente opgeknipt (…) Dan wordt zij een verzameling mensen die toevallig bij elkaar zijn gezet, waarbij voor iedereen een apart woordje moet zijn dat het Woord van God dient toe te passen voor individuen.”

Geciteerd 3: Dat een predikant ook vandaag de dag de gemeente „allereerst als geheel moet aanspreken”, betoogde in Apeldoorn ook prof. dr. A. Versluis, hoogleraar aan de Theologische Universiteit Apeldoorn. Dat neemt niet weg, zei hij, dat in een Bijbelboek als Deuteronomium behalve het collectief ook het individu door God wordt aangesproken. De oudtestamenticus hield een lezing over ”Gemeenschap, individu en actualiteit in de oudtestamentische prediking”.
„Collectief en individu staan in het Oude Testament niet tegenover of na elkaar, maar naast elkaar”, stelde dr. Versluis. „Toegepast op de prediking is er ook vandaag de dag alle reden om niet alleen de gemeente als geheel, maar ook het individu aan te spreken. Inclusief de vraag naar wat er leeft in ons hart. Om zowel de oproep om de Heere lief te hebben met heel ons hart, als verkeerde gedachten die in ons hart kunnen opkomen, aan de orde te stellen. Ik ben haast geneigd om dat te verbinden met een bevindelijk element in de prediking”, aldus de hoogleraar.

NB. Wat een ongewenste en onmogelijke [=’onBijbelse!] naam ‘(neo-)calvinistische theologie (!) en welke doorgaande verkondiging van de eenvoudige Boodschap van het Evangelie in/aan de gemeenten van Jezus Christus is niet ‘bevindelijk’ en bedoelt en raakt ons niet altijd ook weer persoonlijk? Denk aan wat Stefanus rede teweeg bracht bij de (ongedoopte) luisterende leden van het Sanhedrin… (Handelingen 7 : 54).
En roept onze Heer Jezus in de brieven niet een hele gemeenten maar ook ieder persoonlijk toe: Wie oren heeft, moet horen wat de Geest tot de gemeenten zegt.

> Zie ook deze blog: ‘Deze Boodschap is betrouwbaar:‘

Bron citaat: RD Kerk & religie | Verslag – ‘Prof. Versluis: Spreek gemeente aan als geheel, maar richt je ook tot individu’ – door Addy de Jong.

‘Aan de gemeente van God in Korinthe, geheiligd door Christus Jezus, aan hen die zijn geroepen om Zijn heiligen te zijn, en aan allen die de Naam van onze Heer Jezus aanroepen, waar dan ook, bij hen en bij ons. Genade zij jullie en vrede van God, onze Vader (!), en van de Heer Jezus Christus.
Ik dank God altijd voor jullie, omdat Hij jullie in Christus Jezus Zijn genade geschonken heeft. Door Hem zijn jullie in elk opzicht rijk geworden. Alles wat jullie zeggen en al jullie kennis – zoals die beschikbaar was binnen die gemeente, zodat ze elkaar konden opbouwen en zo nodig ook vermanen – [1], bewijst dat het getuigenis over Christus bij jullie verankerd is (in de gemeente), en hierdoor ontbreekt het jullie (in de gemeente) aan geen enkele gave van de Geest. Hij – de Heilige Geest [2] – is het ook Die jullie tot het einde toe de zekerheid geeft dat jullie geen blaam zal treffen op de dag van (de wederkomst van) onze Heer Jezus Christus. God, door Wie jullie geroepen zijn om één te zijn met Zijn Zoon Jezus Christus, is trouw [3].’ (Uit 1 Korintiërs 1 uit de verzen 1-17 : 1-9)
[1] Zie Romeinen 15 : 14, Kolossenzen 3 : 16-17.
[2] Zie Romeinen 8 : 15, 2 Korintiërs 1 : 22 en 5 : 5, Galaten 4 : 6, Efeziërs 1 : 13-14 en 1 Johannes 4 : 13.
[3] Hij laat niet varen wat Zijn hand ook bij jullie/jouw Doop begonnen is te doen door jullie/jou Zijn Geest te schenken. Zie o.a. 2 Timoteüs 2 : 8-13.

Bron afbeelding: Pinterest

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie