‘Ze wilden weer slaven van ons maken‘…
(Uit Galaten 2 uit de verzen 1-14 : 4b)

Geciteerd: Backtalker gaat behalve over Crenshaws persoonlijke leven ook over de successen (en fouten) van de Amerikaanse burgerrechtenbeweging in de twintigste eeuw. Vandaag, in het Amerika van Trump, staan die rechten steeds verder onder druk. Juist nu is het belangrijk om te begrijpen hoe macht en onderdrukking werken – en te leren hoe je je ertegen kunt verzetten.

Sommige linkse intellectuelen, zoals oud-correspondent Rutger Bregman, pleiten ervoor juist afstand te nemen van thema’s die met wokeness geassocieerd worden. Matig je toon op migratie, zeur niet zoveel over taalgebruik, heb het vooral niet over antikapitalisme en geef eens toe dat mannen en vrouwen verschillend zijn, adviseerde hij de democratische partij. Kortom: beweeg nou wat mee.
(Opgemerkt: Een soort kameleon-tactiek toepassen – wat mee kleuren met de omgeving – om jezelf te beschermen en hopelijk toch nog wat te bereiken).

Crenshaws memoires lezen als een manifest om precies het tegenovergestelde te doen. Een backtalker is een eigenwijs kind met een grote mond, dat de autoriteit van de volwassenen om hem heen bevraagt. Crenshaw was zelf een backtalker, en is het eigenlijk nog steeds. De geest van verzet binnen het gezin waarin Crenshaw opgroeide, was onlosmakelijk verbonden met de Amerikaanse burgerrechtenbeweging.

Nu de vooruitgang die deze bewegingen boekten steeds verder teruggedraaid dreigt te worden, is het hoog tijd de backtalker in jezelf (terug) te vinden, en dogma’s en politieke machthebbers te bevragen, betoogt Crenshaw.

Opgemerkt: Hoe bevragen wij in ons kerkelijke gemeenten de ‘machthabbers’ die de wind (de tijdgeest in de gemeenten/kerken) in de rug menen/pretenderen te hebben en geen weerstand daartegen dulden en zelfs met alle macht (die ze hebben) bestrijden en dat met alle middelen (zelfs ook ongeoorloofde) die hen ter beschikking staan. Kunnen we (misschien beter nog dan van Crenshaw) leren van Paulus die in de brief aan de Galaten het onderstaande schrijft:

‘In besloten kring legde ik de belangrijkste broeders het Evangelie voor dat ik aan de heidenen verkondigde, want ik wilde me ervan overtuigen dat mijn inspanningen, toen en nu, niet voor niets waren (Paulus stond dus open voor kritiek!). Maar zelfs Titus, die mij vergezelde, werd niet gedwongen zich te laten besnijden, hoewel hij toch een Griek is. Dat wilden alleen een paar schijnbroeders, die als spionnen waren binnengedrongen om erachter te komen hoe wij onze vrijheid, die we in Christus Jezus hebben, gebruikten. Ze wilden (weer – lees Johannes 15 : 9-17 hierbij!) slaven (onder de tuchtmeester van de wet volgens hun opvattingen) van ons maken. Maar we zijn geen moment voor hen gezwicht, want de waarheid van het Evangelie (niet die van Paulus’ opvattingen) moest in jullie (!) belang behouden blijven. De belangrijkste broeders – hun positie interesseert trouwens niet, God slaat geen acht op het aanzien van een mens (dat een mens zich verworven heeft – lees hoe Paulus daarover schrijft in 1 Korintiërs 4 en 12 en ook Jakobus 2 : 1-13 moet ons wat te zeggen hebben) – hebben mij tot niets verplicht.’ (…) ‘Onze enige verplichting was dat wij de behoeftigen zouden ondersteunen, en dat was en is ook precies waarvoor ik mij heb ingezet.’ (lees hierbij Handelingen 20 : 32-35). (Uit Galaten 2 uit de verzen 1-14 : 2b-6 en 10)

Leestip: Galaten 2 : 1-14 en 4 : 12-31.

Bron citaten: De Correspondent – Meebewegen nu rechts de wind in de rug heeft? Dit is juist het moment om een lastpak te zijn, zegt Kimberlé Crenshaw – door Phaeba Haringsma (Correspondent in opleiding)

Bij de afbeelding: Kimberlé Crenshaw tijdens haar bezoek aan The Black Archives in Amsterdam.

Foto van van Ariela Slakhorst voor De Correspondent.