JC33NL – Christelijk geloven in Nederland

‘Of er op dat fundament nu verder wordt gebouwd met goud, zilver en edelstenen of met hout, hooi en stro, van ieders werk zal duidelijk worden wat het waard is.‘ (Uit 1 Korintiërs 3 uit de verzen 10-15 de verzen 12-13)

* Een PS bij mijn eerdere commentaar op artikel van dr. G.A. van den Brink over persoon en werk van Thomas van Aquino.

Geciteerd: Kort voor zijn dood overkwam Thomas een bijzondere ervaring. Sommige historici denken dat hij een herseninfarct of een epileptische aanval heeft gehad. Hijzelf beschouwde het als een diepgeestelijke, onzegbare godsontmoeting die alles in ander licht zette. Vanaf dat moment heeft Thomas geen woord meer geschreven. Toen zijn assistent hem aanspoorde weer met dicteren te beginnen, antwoordde Thomas dat al zijn werkzaamheden hem slechts als stro toeschenen. Nog meer dan voordien werd hij in zichzelf gekeerd. Drie maanden na zijn mystieke ervaring overleed hij, 49 jaar oud. Deze tweeslag van spreken en zwijgen is kenmerkend voor Thomas. Over veel van God kunnen wij niet spreken. Maar áls we spreken, laten we het dan zo helder mogelijk doen.

Opgemerkt 1: Blijkbaar heeft Thomas toch nog (het goede) inzicht ontvangen. Laten we dáár lering uit trekken.

Opgemerkt 2: Maarten Luther heeft nooit hoog op willen geven van zijn eigen (boek)werken, maar hij heeft wat hij geschreven had niet willen herroepen, ondanks dat hij met alle machtsmiddelen die kerk en wereld tot hun beschikking hadden onder druk werd gezet om dat wel te doen. Zo’n eerherstel als Thomas van Aquino in de RK te beurt viel – en wat men Maarten Luther beslist niet heeft gegund, en nog niet – moet ons veel te zeggen hebben. Net als het feit dat mannen als Davenant, Voetius en Owen zich vaker beriepen op Thomas van Aquino dan op Luther of Calvijn. De kerken (puriteinen en de ‘nadere reformatie’) volgden hiermee niet langer het goede spoor van het Woord waar Maarten Luther ons (de kerken van ‘de Reformatie’) weer naar terug had mogen brengen.

Leestips 1: 1 Korintiërs 1-3, Romeinen 15 : 12-21 en Lukas 7 : 36-50.
Leestips 2: De meditaties van 8-11 maart in ‘Vrees niet, geloof alleen’.

Zie de voorgaande blog: ‘Inzicht zoeken aan de hand van Thomas van Aquino?‘

Bron citaat: RD Kerk & religie – ‘Thomas van Aquino: Geloof op zoek naar inzicht’ – door dr. G.A. van den Brink.

‘Het vuur zal laten zien wat ieders werk waard is. Wanneer het bouwwerk van iemand blijft staan, zal hij worden beloond. Wanneer het verbrand, zal hij daarvoor de prijs betalen; hijzelf zal echter worden gered, maar door het vuur heen.‘ (Uit 1 Korintiërs 3 uit de verzen 13-15)

Bron afbeelding: Knowing Jesus

‘Ik wijs jullie een weg die nog verder omhoog voert.‘
(Uit 1 Korintiërs 12 uit het slotvers)

‘De Joden vragen om wonderen, de Grieken zoeken wijsheid, maar wij verkondigen een gekruisigde Christus, voor Joden aanstootgevend en voor heidenen dwaas.’ (…) ‘Maar uit Hem (God) bent u in Christus Jezus, Die voor ons is geworden wijsheid van God en gerechtigheid, heiliging en verlossing, opdat het zal zijn zoals geschreven staat: Wie roemt, laat hij roemen in de Heere.’ (Uit 1 Korintiërs 1 de verzen 22-23 en 30-31)

Geciteerd 1: Gereformeerde theologen wisten de rijkdom van Thomas te waarderen. De reformatoren Bucer, Zanchi en Vermigli bezaten een fenomenale kennis van Thomas’ geschriften. Davenant, Voetius en Owen beriepen zich vaker op Thomas van Aquino dan op Luther of Calvijn. Juist ook met Thomas’ genadeleer en zijn visie op de wedergeboorte als Gods werk ”zonder ons in ons” voelden zij zich verwant. Hij is blijkbaar een auteur die zich op het ware katholieke niveau bevindt. Thomas is Gods geschenk aan de gehele kerk (a). Wie denkt gereformeerd te kunnen zijn zonder katholiek te zijn, moet zich afvragen of hij wellicht beide niet is.
Geciteerd 2: De visie dat ”het geloof op zoek naar inzicht” is, is (evenals bij andere grote christelijke denkers) de stuwende kracht achter Thomas’ arbeid.
Geciteerd 3: „Wijsheid nastreven is volmaakter, nobeler, nuttiger en vreugdevoller dan alle andere menselijke bezigheden. Volmaakter, omdat, voor zover een mens zich eraan overgeeft, hij reeds nu enigszins deelt in de ware gelukzaligheid (1). Nobeler, omdat de mens vooral door dit streven op God begint te lijken, Die alle dingen in wijsheid gemaakt heeft. En omdat gelijkenis de oorzaak van liefde is, verbindt (2) vooral het nastreven van wijsheid de mens in vriendschap met God. Ze is nuttiger omdat we door wijsheid het koninkrijk van de onsterfelijkheid bereiken (3).

Opgemerkt: Het zal vanwege dat laatste citaat (woorden van Thomas van Aquino zelf) toch wel duidelijk zijn waarom theologen en filosofen deze man omarmen en ‘zalig spreken’ en heilig verklaren, want door hem wordt ons een zoektocht aanbevolen, die natuurlijk het beste verricht werd en wordt door onze ‘grote breinen/denkers’ en zo worden we tot navolgers van zulke mensen gemaakt (4), in plaats van eenvoudige navolgers van onze Heer. Die laatsten hebben genoeg aan eenvoudige wekelijkse bediening van Gods Woord en gebruik van de Sacramenten.

(1) Zie Johannes 6 : 47.
(2) Onze Heer Jezus Christus heeft ons in vriendschap verbonden met God (Kolossenzen 2 : 13-15) en onze Doop is daarvan het onweerlegbare bewijs. Wij kunnen en hebben werkelijk niets te doen (na te streven) om ons met God te verbinden, behalve dan God geloven op Zijn Woord. Maar ja, dat kan zelfs de ‘eenvoudigste mens’ nog wel, dus daar kan je je niet mee profileren en verheffen…
(3) Zie Johannes 6 : 28-29.
(4) Geciteerd (uit het betreffende RD-artikel): Gereformeerde theologen wisten de rijkdom van Thomas te waarderen. De reformatoren Bucer, Zanchi en Vermigli bezaten een fenomenale kennis van Thomas’ geschriften. Davenant, Voetius en Owen beriepen zich vaker op Thomas van Aquino dan op Luther of Calvijn.
(a) Geef mij de preken – Woordverkondiging(en) – van Maarten Luther maar.

Zie ook: ‘Bidden om wijsheid en inzicht…‘ en het ‘Post Scriptum‘ (aanvulling op mijn commentaar in deze blog)

Bron citaten: RD Kerk & religie – ‘Thomas van Aquino: Geloof op zoek naar inzicht’ – door dr. G.A. van den Brink.

‘Tot slot vraag ik jullie: Wees allen eensgezind, leef met elkaar mee, heb elkaar lief als broeders en zusters, wees barmhartig en bereid de minste te zijn. Vergeld geen kwaad met kwaad, en als jullie worden uitgescholden, scheld dan niet terug; zegen juist, opdat jullie ook zelf zegen ontvangen, want daartoe (!) zijn jullie geroepen. Immers: “Wie het leven liefheeft en gelukkig wil zijn, moet geen laster of leugens over zijn lippen laten komen, hij/zij moet het kwaad uit de weg gaan en het goede doen, en voortdurend vrede nastreven. Want de Heer verliest de rechtvaardigen niet uit het oog en luistert naar hun gebeden, maar hij keert zich tegen wie kwaad doen.”‘ (Uit 1 Petrus 3 de verzen 8-12).

Bron afbeelding: Bible-com

‘Er kwamen enkele leerlingen uit Judea, die betoogden dat de broeders zich moesten laten besnijden, overeenkomstig het door Mozes overgeleverde gebruik, omdat ze anders niet konden worden gered. Dit leidde tot grote onenigheid met Paulus en Barnabas en mondde uit in een felle woordenstrijd.‘ (Uit Handelingen 15 vers 2)

Geciteerd 1: De standpunten van de predikanten Ophoff en Westerkamp over homoseksualiteit waren helder (ND 25 februari), maar tegengesteld. Wijst God een weg?

Geciteerd 2: Zou het misschien helpen als we ons allen opnieuw met diep ontzag buigen voor God, Hem vragen om zijn leiding terwijl we Hem erkennen als onze goede God en Vader die voor ons bepaalt wat goed en kwaad is? Er staat in de wet van Mozes vaak bij: ‘Ik ben de Here, uw God’ (ook in Leviticus 18 en 20). Betekent dat niet: ‘Gewoon omdat Ik het zeg’?

Geciteerd 3: Als we met die houding de betreffende Bijbelgedeelten nog eens opnieuw lezen … God weet beter hoe het zit en wat goed is dan ik, ja, Hij weet het beter dan wie of welke wetenschapper ook. Hij is de bron van wijsheid en heeft ook het laatste woord. En op de weg die Hij wijst, belooft Hij altijd de hulp die nodig is om die weg te gaan, ook als die moeilijk is. Moeten we misschien ‘de vreze des Heren’ bewuster gaan gebruiken om een uitweg uit de kerkelijke spagaten te vinden? Want wijsheid en inzicht worden ons via die weg beloofd en zijn vandaag broodnodig.

Opgemerkt: Wij bidden om de ‘vreze des Heren’ en dat betreft niet in de eerste plaats kennis (1), wijsheid en inzicht, maar liefde, fijngevoeligheid, bescheidenheid en geduld als vruchten van het geloof (zie Galaten 5 : 22-26 en 1 Korintiërs 13).

‘God Die weet wat er in mensen omgaat, heeft getuigd door hun de Heilige Geest te schenken, niet anders dan zoals Hij Die ook aan ons geschonken heeft. Hij heeft geen enkel onderscheid gemaakt tussen ons en hen, want Hij heeft hun harten door het geloof gereinigd (2). Waarom willen jullie dan God trotseren door op de schouders van deze leerlingen een juk te leggen dat onze voorouders nog wijzelf konden dragen. Nee, wij allen geloven dat we alleen door de genade van onze Heer Jezus gered kunnen worden, op dezelfde manier als zij.’ (Uit Handelingen 15 de verzen 8-11)

(1) ‘De kennis maakt opgeblazen, maar de liefde sticht. Indien iemand zich inbeeldt enige kennis verworven te hebben, dan heeft hij nog niet leren kennen, zoals het behoort; maar heeft iemand God lief, dan is deze door Hem gekend.’ (Uit 1 Korintiërs 8 uit de verzen 1-3)
(2) Zie 1 Petrus 3 : 21 en Hebreeën 10 : 22 en Johannes 2 : 23-27.

Zie ook ‘Inzicht zoeken aan de hand van Thomas van Aquino‘

Bron citaten: ND Opinie – ‘Uitweg uit kerkelijke spagaten. Zouden dat Gods woorden zijn: ‘Omdat Ik het zeg’’ – door Ton de Ruiter (theoloog).

‘Maar het is met de genadegave niet zo als met de overtreding; want, indien door de overtreding van die ene zeer velen gestorven zijn, veel meer is de genade van God en de gave, bestaande in de genade van de ene Mens, Jezus Christus, voor zeer velen overvloedig geworden.’ (Uit Romeinen 5 vers 15)

Bron afbeelding: Knowing Jesus

‘Geprezen zij de God en Vader van onze Heer Jezus Christus: in Zijn grote barmhartigheid heeft Hij ons opnieuw geboren doen worden door de opstanding van Jezus Christus uit de dood (1), waardoor wij nu leven in hoop.‘ (Uit 1 Petrus 1 vers 3)

Geciteerd 1a: In het middendeel van het boek wordt teruggegrepen op dit verhaal (2) om het begrip zelfcompassie aan te leren. Daarbij komen vragen aan bod als: hoe groeide je op, welke emoties gaan er in je om, welke grenzen heb je (niet) geleerd? Het laatste deel biedt 52 concrete oefeningen in zelfcompassie (3), die elk beginnen met een Bijbeltekst en een bijbehorende opdracht. Ook worden steeds lees- en luistertips gegeven. Die oefeningen en tips zullen niet iedereen evenveel aanspreken.
Geciteerd 1b: Toch is dit een belangrijk boek; misschien wel juist voor mensen die zelfliefde nog een vies woord vinden. Wat je aandacht geeft groeit, is vaak de tegenwerping. Al die aandacht voor jezelf creëert maar opgeblazen ego’s. Maar wie zijn eigen levensgeschiedenis vol schuld, schaamte en gebrokenheid aandacht geeft –en daar kan dit boek een belangrijk duwtje in geven– zal merken dat er juist iets tot bedaren komt. Juist bij de putten van ons leven zittend kunnen we onverwacht (4) de ogen van Jezus ontmoeten, de Bron van onuitputtelijke liefde. Dat maakt alles anders. Dan zullen we onszelf werkelijk ‘vergeten’, om achter Hem aan te gaan. Liefhebbend en dienend zonder zelf ooit iets tekort te komen.

Geciteerd 2a: O, het geloof is een levende, werkzame, ijverige en machtige zaak, zodat het zeker onophoudelijk goed zal doen. Het vraagt niet naar of er goede werken te doen zijn, maar voordat deze gevraagd worden, heeft het geloof ze al gedaan. Het is hierin ook altijd bezig. (..) Het geloof is een levend en vast gegrond vertrouwen op Gods genade in Christus, zo zeker dat het duizend keer daarvoor zou willen sterven. Dit vertrouwen en deze kennis maken ons ook vrolijk, vrijmoedig en vol liefde tot God en alle schepselen. Dit alles werkt de Heilige Geest door het geloof.

Opgemerkt 1: Wat ik op grond van eigen opvoeding en ervaring kan zeggen, dat is dat wij die levensinstelling (dat geloofsvertrouwen) van huis uit meegekregen hebben en vanuit dat geloofsvertrouwen ben ik ons huwelijk aangegaan en ook in mijn werkzame leven ben ik het werk waaraan ik beginnen moest met eenvoudig geloofsvertrouwen begonnen. Het was de grond van mijn/ons dagelijks bestaan. De crises die mij (desondanks) troffen hadden alles te maken met de gedachte dat ik niet genoeg gepresteerd had voor God in dat gewone doen én laten en dat vanwege vergelijk met anderen, die op het gebied van ‘prestaties voor God’ (m.i.!) een betere CV hadden of op z’n minst een beter verhaal hadden. En daarom ging ik ook twijfelen aan Gods schuldvergeving voor mij persoonlijk. Daarom toch ook nog het volgende citaat.

Geciteerd 2b: Daarom zou ik maar oppassen voor je eigen valse gedachten en voor die nutteloze praters die veel weten te vertellen over geloof en goede werken, maar ondertussen grote dwazen zijn. Bid God maar eenvoudig/kinderlijk gelovig elke dag dat Hij het geloof altijd weer in je werken zal! (Zie Lukas 11 : 1-13)

Opgemerkt 2: Wat bevrijdde mij definitief van deze deprimerende visie op/over anderen (o.a. mijn grootvader en mijn eigen vader) en prestaties en verhalen van anderen (o.a. broeders en zusters uit eigen gemeente, waaronder die uit het pastoraat)? Dat was het besef (Bijbelse inzicht) dat wanneer wij als dopelingen heel eenvoudig vanuit het geloof leven, elke dag weer, wij heel gewoon kunnen doen wat God onze hand geeft om te doen (op onze weg brengt) en dat Hij ons daarvoor altijd weer de nodige liefde en de wijsheid van onze Heer wil geven door de kracht van Zijn Heilige Geest, en dat zelfs zonder verwijt! Dus ons tekort schieten en onze zonden van de dag daarvoor rekent Hij ons niet meer toe! Hier mag je eenvoudig gelovig ook dit woord van onze Heer op jezelf toepassen: ‘Elke dag heeft genoeg aan z’n eigen kwaad’ (vgl. Matteüs 6 : 33-34).

Opgemerkt slot: Met deze woorden zullen waarschijnlijk heel wat coaches en therapeuten en andere deskundigen/’deskundigen’ niet zo blij zijn, maar wat zijn ze bevrijdend! Laten vooral degenen die leiding hebben te geven in (niet aan!) de gemeenten van onze Heer dat toch goed beseffen en goed gebruiken en toepassen. Wat hebben we het onderwijs van heel Gods Woord en het gebruik van de sacramenten hard nodig, want dat zijn toch de middelen waardoor de Heilige Geest die liefde en wijsheid door Zijn kracht en macht ons schenken wil. We kunnen niet zonder Zijn genadige en liefdevolle bijstand en steun – ook in ons bidden niet! -, geen dag!

(1) Dooponderwijs van Petrus. Zie hierbij ook Titus 3 : 4-8.
(2) Jezus en de Samaritaanse vrouw bij de put (Johannes 4)
(3) Hebben we hier misschien niet eerder/meer/vaker nog te maken met zelfverwerping? Je niet aanvaard weten door medemensen, door God… waardoor je jezelf gaat verwerpen. Dat kan er zelfs toe leiden dat je jezelf bij anderen helemaal gaat ‘zwart’ maken, om die anderen ervan te overtuigen hoe erg het met je gesteld is, en waarom je niet meer verder kunt en zelfs een zeker recht hebt om je maar aan het (samen)leven te onttrekken…
(4) Onverwacht? Dat ‘stamt’ uit een ‘nadere reformatie’ manier van denken en geloven!

Bron citaten 1-2: RD Cultuur & Boeken | Boekbespreking – ‘Dienen zonder opgebrand te raken’ – door Christine Stam-van Gent
Bron citaten 3-4: ‘Vrees niet, geloof alleen’ – Meditatie van 5 maart – Den Hertog uitgeverij (2019)

‘Want ik schaam mij het Evangelie niet, want het is een kracht van God* tot zaligheid voor ieder die gelooft.‘ (Uit Romeinen 1 vers 6)
* Zie hierbij 2 Korintiërs 4 : 7-18.

Bron afbeelding: Pinterest

‘Daarop vroeg Petrus: “Wij hebben alles achter gelaten om u te volgen. Waar kunnen wij naar uitzien?” (…) “Ieder die broers of zusters, vader, moeder of kinderen, akkers of huizen heeft achtergelaten omwille van Mijn Naam, zal het honderdvoudige ontvangen en deel krijgen aan het eeuwige leven. Vele eersten zullen de laatsten zijn en vele laatsten de eersten.”‘ (Uit Matteüs 19 uit de verzen 27-30)

Geciteerd: Kinderen zijn niet meer nodig als oudedagsvoorziening, omdat we met onze sociale voorzieningen de zaken goed geregeld hebben.
> Hoe zou een overheid nu in vredesnaam kunnen geven waar je in een moeilijke situatie de allergrootste behoefte aan hebt’, dacht ik. ‘Geen instelling kan het gebed en de omhelzing van een kind vervangen.’
> Hoeveel mensen omarmden anticonceptie en hoeveel mensen ruilden het concept van Bijbels patriarchaat in voor het luchtkasteel van ‘vadertje staat’.
> Kinderen zijn nu net zo nodig als vroeger. Niet alleen voor onszelf, maar ook voor velen die nu, door al die mooi klinkende adviezen, stikeenzaam zijn geworden.

Opgemerkt 1: Wanneer we Paulus woorden in 1 Korintiërs 7 aandachtig lezen en de strekking van zijn woorden daar goed tot ons laten doordringen, dan moet het ons toch duidelijk zijn/worden dat deze schrijfster beslist niet ‘op de lijn’ van Paulus onderwijs van 1 Korintiërs 7 zit. Wij leven toch na het onderwijs van onze Heer en het Pinksteren in Jeruzalem in een nieuwe bedeling, waarin we niet meer ‘op de lijn’ van het het OT-onderwijs en ‘Bijbels patriarchaat’ zitten wat huwelijk en gezinsvorming betreft!

Opgemerkt 2: Dat in de christelijke gemeenten en de christelijke samenleving mensen niet zó elkaar liefhebben en voor elkaar opkomen en zorgen dat mensen zonder huwelijk en gezin daar niet minder aan liefde en zorg ontvangen van hun broeders en zusters, dat valt ons christenen (zwaar) aan te rekenen! En dat geldt toch ook voor het gebrek aan liefde en zorg voor onze – niet christelijke – naasten in de samenleving van mensen waarin (ook) wij christenen geplaatst zijn door onze Heer.

* En (daarmee ook) wijzer dan onze Heer! Zie hierbij o.a. ook nog Matteüs 19 : 12 en Lukas 18 : 29-30

‘Ik sta klaar om jullie voor de derde keer te bezoeken, en ik zal jullie niets kosten. Het gaat me niet om jullie geld maar om jullie zelf. Niet de kinderen moeten voor de ouders sparen, maar de ouders voor de kinderen. Ik wil graag alles wat ik bezit aan jullie geven, tot mezelf toe.‘ (Uit 2 Korintiërs 12 : 14)

‘Bij mijn eerste verdediging heeft niemand me bijgestaan, ze hebben me allemaal in de steek gelaten. Moge het hun niet worden aangerekend. Maar de Heer heeft me terzijde gestaan en me kracht gegeven zodat ik de verkondiging tot een goed einde heb gebracht en alle volken de boodschap hebben gehoord. Ik ben gered uit de muil van de leeuw. De Heer zal me van alle kwaad redden en me veilig naar Zijn hemels Koninkrijk brengen.‘ (Uit 2 Timoteüs 4 : 16-18)

Bron citaten: De Waarheidsvriend (09/2024) – Column Kinderen – Marieke den Butter-Kommers.

‘Telkens als ik je in mijn gebeden noem, elke dag en elke nacht, dank ik God, die ik net als mijn voorouders met een zuiver geweten dien. Als ik aan je tranen denk, verlang ik ernaar je terug te zien; dat zal me met vreugde vervullen.’ (Uit 2 Timoteüs 1 de verzen 3-4)

Bron afbeelding: SlidePlayer

‘Niemand kan twee heren dienen, want hij zal òf de ene haten en de andere liefhebben, òf zich aan de ene hechten en de andere minachten…’ (Uit Matteüs 6 uit vers 24)

Geciteerd 1: En toch… voor God is al dit verontschuldigen, hoe vriendelijk ook, niet anders dan botweg weigeren om te komen. Ze wíllen niet. Zo zegt Jezus het: „En gijlieden hebt niet gewild.” (…) Lezer, ook ú wordt het Evangelie van vrije genade gepredikt. De Heere zendt Zijn dienstknechten uit en zij roepen u tot de zaligheid.

Geciteerd 2: Eén ding is zeker: dat alles houdt u buiten de hemel. En u dénkt dat u te verontschuldigen bent. U sust uzelf in slaap met uw ingebeelde onmogelijkheid. U kunt uzelf toch niet aan uw verantwoordelijkheid onttrekken? Maar denkt u nu echt dat u hiermee voor God kunt bestaan? Dat de Heere het onderscheid niet weet tussen uw niet kunnen of niet willen? U bent op geen enkele wijze te verontschuldigen. Gods nodiging is tegelijk Zijn bevel (1). U hebt geen enkel excuus om dit bevel niet te gehoorzamen. Het probleem is dat u niet wílt.

Opgemerkt 1: We horen wel van geroepen worden en van onwil en (botweg) weigeren, van komen tot de zaligheid en geen plaats in de hemel, van verantwoordelijkheid en bevel, maar het woord liefde wordt niet genoemd. En laat die gastheer daar nu juist bekend om staan en mee getypeerd kunnen worden. De uitnodiging van zijn gasten en het bereiden van en alles klaar zetten voor de maaltijd met hen komt voort uit liefde.

Opgemerkt 2: Het probleem van de genodigde gasten is dat ze de liefde van hun gastheer niet belonen/beantwoorden met wederliefde. Ze zijn vol van de liefde voor de zaken waar ze zelf zo druk mee zijn, want die brengen hen meer op dn wat hun gastheer hen te bieden heeft, tenminste, dat menen ze. Maar die zaken zijn óók gaven die ze ontvangen (hebben) uit de hand van deze gastheer, die hen nu ook aan Zijn maaltijd nodigt. Hier geldt dus het woord van onze Heer: ‘Waar uw schat is, daar zal ook uw hart zijn.’ (Lukas 12 vers 34). En ook: ‘Een mens kan niet twee heren dienen…’ (Matteüs 6 : 24). Het is hier niet in de eerste plaats onwil, maar het is gebrek aan liefde en respect voor de grote liefde die deze gastheer voor de genodigden heeft en hen nu ook weer toont door zijn dienaren erop uit te zenden om te melden dat nu alles voor deze maaltijd gereed is en dat de genodigden aan tafel kunnen om met de gastheer en met elkaar van deze maaltijd te gaan genieten. En dan (als de eerst-genodigden het laten afweten) laat deze gastheer die mensen aan z’n tafel nodigen, die de eerst-genodigden (die het lieten afweten) vergeten waren om die aan hun tafels te nodigen…

‘Zoek liever het koninkrijk van God, en de andere dingen zullen je erbij gegeven worden. Vrees niet, kleine kudde, want jullie Vader heeft jullie het Koninkrijk willen schenken. Verkoop je bezittingen en geef aalmoezen. Maak voor jezelf een geldbuidel die niet verslijt, een schat in de hemel die niet opraakt, waar een dief dief niet bij kan en die door geen mot kan worden aangevreten. Waar jullie schat is, daar zal ook jullie hart zijn.’ (Uit Lukas 12 de verzen 31-34).

> Leestips: Matteüs 6 en Lukas 12.

NB. Het lijkt me in dit verband niet passend van de schrijver van deze meditatie om dat woord van onze Heer ‘jullie hebben niet gewild’ (Matteüs 23 : 37) hier aan te halen. De genodigden waren wel van ‘goede wille’, maar ja, ze hadden zo hun prioriteiten. Ze verwerpen hun gastheer hier (nog) niet, ze laten hem ‘links liggen’ – ‘nu even niet, een volgende keer misschien’.

(1) Voor wie wordt of is het een bevel om aan de maaltijd deel te nemen? Voor degenen die niet tot de eerst-genodigden behoren, zij die zich voor die uitnodiging te min en te gering achten, die moeten overtuigd worden dat ze toch echt bij die maaltijd niet mogen ontbreken: ‘Dwing* hen binnen te komen.’
* We moeten dwingen hier lezen als overtuigen. Helpen de mensen hun twijfel te overwinnen door te zeggen: Hij heeft ons gezegd dat jij ook aan zijn tafel hoort, ga dus mee en geniet aan de tafel van onze heer (onze Koning), hij wil jou daar ook zien!

Bron citaten: RD Kerk& religie | Wekelijkse meditatie – ‘Meditatie: Verontschuldigingen’ – door ds. A.J. Speksnijder, Maartensdijk

Bron afbeelding: RD

‘Van de HEER is de aarde en haar volheid, de wereld en die daarop wonen.‘ (Uit Psalm 24 vers 1)

Geciteerd 1: De Jong (1): ‘Vanuit het Oude Testament was ik verrast hoezeer het land, de aarde telkens als een eigen speler wordt neergezet en niet slechts als decor voor de menselijke geschiedenis. Er is sprake van een driehoeksrelatie tussen God, mens en aarde. De hoeveelheid teksten in de Bijbel die dat benadrukken, was voor mij een eyeopener. Je leest er veel over in het Oude Testament, onder meer in de sabbatswetten en bij de profeten, maar óók in het Nieuwe Testament.
Bijvoorbeeld als Jezus zegt dat de zachtmoedigen de aarde zullen beërven. De les is steeds dat God de aarde niet loslaat. Dat inzicht zie ik als een correctie op een te eendimensionale lezing van de Bijbel waarin alles draait om de relatie tussen God en mens. De aarde is nooit uit beeld. Dat doet niets af aan het belang van de relatie tussen God en mens. Maar het verhaal van de Bijbel is breder en rijker.’

Geciteerd 2: De Jong: ‘Die titel (‘Hemels groen’) geeft aan in welke hoek dit boek zit. Wij zijn geen ecologische experts die oplossingen aandragen voor de klimaatcrisis. Onze bijdrage heeft te maken met hoe je de Bijbel leest en hoe het een gesprekspartner kan zijn bij de grote vraagstukken waar mensen mee worstelen.’
Hoogerwerf (1): Er is het bekende boek van Trees van Montfoort: Groene theologie. Daarin komt de Bijbel aan bod, maar de primaire invalshoek is theologisch. Onze insteek is exegetisch, en we nemen de ruimte om een overzicht te geven van hoofddelen van de Bijbel.
Je moet als bijbelwetenschapper de Bijbel in zijn waarde laten. Dan kom je niet met concrete ecologische oplossingen aanzetten. Wel laat je zien hoe de Bijbel ons een kritische spiegel voorhoudt over onze leefstijl.’

(1) Cor Hoogerwerf en Matthijs de Jong van het Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap.

Zie ook deze blogs: ‘Tappen uit een groen vaatje… (I)’ en (II)

Bron citaten: ND Nieuws/interview – ‘De Bijbel blijft actueel voor een duurzame leefstijl. ‘De les is steeds dat God de aarde niet loslaat’’ – door Piet H. de Jong

Genadig en liefdevol is de HEER,
Hij blijft geduldig en groot is Zijn trouw.
Goed is de Heer voor alles en allen,
Hij ontfermt Zich over heel Zijn schepping.’
(Uit Psalm 145 de verzen acht en negen)

Bron afbeelding: Protestants theologische Universiteit

‘Dus stap uit je boot,
durf op water te lopen.
Vraag God om hulp
en de hemel gaat open.’ (1)
(Uit opwekking 233 – ‘God heeft een plan met je leven’)

Stel je voor dat het Petrus gelukt was om, na die moeilijke stap uit de boot, naar onze Heer toe te lopen over het water… Hij moest onmiddellijk door onze Heer bij de hand gegrepen en gered en weer in de boot bij de andere discipelen gezet worden.
Later – na Zijn opstanding – zal onze Heer Petrus herstel geven en Petrus is het verleerd om van zichzelf nog iets te verwachten…

‘De eerste en moeilijkste stap naar een nieuw leven is de stap uit je oude leven.’

Bewijst – het Woordonderwijs van – de Doop ons niet dat die moeilijke stap voor ons gedaan is door onze Heer!
Daarom kan in een gedoopte gemeente niemand tegen de ander zeggen: ik heb die moeilijke stap al gedaan en nu hoop ik dat jij ook nog eens zo ver komt…

(1) Net als bij de Doop van onze Heer gaat de hemel voor je open wanneer je gedoopt wordt. En dan zal de Heilige Geest het zijn Die je voorgaat en Die je moet leren volgen.

Slot: De vraag of wij net als Petrus uit de boot kunnen of moeten stappen, die hebben we dus ontkennend te beantwoorden. Petrus moest terug in de boot. En laten we dan voor ‘de boot’ maar de gemeente/kerk lezen. Later zal ook nog weer blijken, dat Petrus het niet zonder (of buiten) ‘de boot’ kan, namelijk wanneer Paulus hem in Antiöchië moet corrigeren (zie Galaten 2 : 11-14). En ook Paulus kon zijn werk niet beginnen en goed doen (voortzetten en volhouden) zonder de voorbeden en steun van de gemeenten.

‘Maar toen hij voelde hoe sterk de wind was, werd hij bang. Hij begon te zinken en schreeuwde het uit: “Heer, red me!” (Uit Matteüs 14 vers 30)

Bron afbeelding: Kinderwoorddienst

‘Land mag nooit verkocht worden, alleen verpand, want het land behoort Mij toe en jullie zijn slechts vreemdelingen die bij Mij te gast zijn.‘ (Uit Leviticus 25 vers 23)

Geciteerd 1: In de Mozaïsche wetten is er een begin te vinden van een vreemdelingenrecht. Daar wordt bijvoorbeeld uitdrukkelijk en bij herhaling bepaald, dat vreemdelingen niet mogen worden verdrukt en dat men hen zelfs moet liefhebben als zichzelf (Exodus 23 : 9; Leviticus 19 : 33-34; Deuteronomium 10 : 18-19).
Daar moeten we dus aan denken als de HERE tot de Israëlieten zegt: jullie zijn vreemdelingen en bijwoners bij Mij. Dat wil zeggen: Israël kan geen recht op het land laten gelden. Het kan het land niet in eigendom hebben, maar mag er wel wonen en er Jahwe’s welwillendheid en bescherming genieten. Ze zijn geen eigenaars maar vruchtgebruikers. Ze hebben het land om zo te zeggen te leen.

Geciteerd 2: Israël mocht dus niet omgaan met het land Kanaän zoals het hun zelf goed dacht. En in Zijn wetgeving heeft de HERE dat Zijn volk uitdrukkelijk op het hart gebonden. In Leviticus 25 wordt dat op diverse punten uitgewerkt met betrekking tot het sabbatsjaar en het jubeljaar.

Geciteerd 3: Het sabbatsjaar verhinderde het plegen van roofbouw op de bodem. (…) Roofbouw plegen, dat wil zeggen zonder ophouden en met alle geweld uit iets willen halen wat er in zit, legt levensbronnen droog. Het put de levensvoorwaarden uit en heeft een vernietigend effect. Uiteindelijk leidt het tot de totale instorting van het bestaan. Dat geldt op alle terreinen van het leven! (…) Het sabbatsjaar zette een grens aan de hebzucht.

Geciteerd 4: Aan die hebzucht wordt ook een grens gesteld door Gods wetgeving met betrekking tot het jubeljaar. De bedoeling van het jubeljaar was te voorkomen dat er een klein aantal grootgrondbezitters zou komen, dat in zijn landhonger akker aan akker trok en zo steeds meer grond in bezit kreeg, met het gevolg dat de rest van het volk verarmde. In de landen rond israël was dat het gangbare patroon. (…) Ook deze les van het jubeljaar is vandaag op grote schaal vergeten. In de economie is het de tendens dat de grote giganten steeds groter worden door de kleinere op te slokken en van de markt te duwen. Dat gaat vierkant tegen de geest van het jubeljaar in.

Geciteerd 5: Wie hebzucht alleen maar bij anderen ziet, heeft het Evangelie nog niet verstaan. We hebben allemaal de neiging te vergeten dat we vreemdelingen en bijwoners zijn bij Jahwe. De aarde is van Hem. Maar wij wanen ons allemaal eigenaars. We denken allemaal dat we met de dingen die God ons ten gebruike geeft, met Zijn schepping, maar kunnen doen wat wij willen. God heeft ons de schepping gegeven als een boek waarin we al lezend Zijn grootheid leren kennen. Maar wij doen vaak alsof dat boek van ons is en maken er vaker krassen in en scheuren er vaker bladzijden uit dan dat we erin lezen.

> Leestip: Psalm 103.

Zie ook deze blogs ‘Tappen uit een groen vaatje… (I)’ en (-)

Bron citaat: ‘Vreemdelingen en bijwoners – Bijbelse aspecten van vreemdelingschap’ – door ds. M.R. van den Berg (1928-2001)

‘Voorwaar, wij zijn vreemdelingen en bijwoners voor Uw aangezicht, zoals al onze vaderen; als een schaduw zijn onze dagen op aarde, zonder hoop*. HERE, onze God, al deze rijkdom die wij bijeengebracht hebben om U een huis te bouwen voor uw heilige naam, komt uit uw hand; U behoort het alles.‘ Uit 1 Kronieken 29 vers 15)
* Zonder verwachting voor dit aardse leven, we zijn als gras (Psalm 103).

Bron afbeelding: Pinterest

‘Land mag nooit verkocht worden, alleen verpand, want het land behoort Mij toe en jullie zijn slechts vreemdelingen die bij Mij te gast zijn.‘ (Uit Leviticus 25 vers 23)

Geciteerd 1: Een vreemdeling. Is dat niet wat iedereen voelt als je geconfronteerd wordt met al die verschrikkingen die vandaag ons welzijn en ons leven bedreigen? Komt dan niet bij iedereen het besef op dat dit niet de wereld is die we zoeken? En zegt de Bijbel dat ook niet? Allerlei Bijbelwoorden gaan bij ons resoneren. We hebben hier geen blijvende stad, maar we zoeken de toekomstige. We trekken hier door de woestijn, op weg naar het beloofde land. We zijn hier vreemdelingen en bijwoners, vreemdelingen in de verstrooiing.
Ja, dat zegt de Bijbel. En als ons leven bedreigd wordt of in de knel komt, is het ook heel normaal en volkomen legitiem dat die Bijbelse noties zich aan ons opdringen en ons troosten. Daar zijn ze ook voor gegeven. We mogen hier dan in de verstrooiing leven en vreemdeling zijn, maar dat is niet onze bestemming. Er is toekomst. Een toekomst waarin heel de schepping genezen en gezegend (ons tot zegen) zal zijn.

Geciteerd 2: Dat wil de Bijbelse notie dat we vreemdelingen op aarde zijn, ons zeggen. Maar ze wil ons daarmee niét zeggen dat we onze handen maar van de wereld moeten aftrekken, ons met een boekje in een hoekje moeten afzonderen en dan maar afwachten tot God er iets aan doet. Helaas is en wordt toch vaak die conclusie getrokken. Dan laat men Gods water – en onze olie zou je eraan toe willen voegen – maar over Gods akker lopen. Want zegt men, hier beneden is het niet. Wat hier beneden (nog) gebeurt, is niet wezenlijk. Daar hoef je je niet mee bezig te houden.
Leviticus 25 vers 23 laat duidelijk zien dat die houding niet Bijbels is. Het land is van Mij, zegt de HERE daar. Het land Kanaän was Gods eigendom. De Israëlieten mochten erop wonen, niet als eigenaars van de grond maar als vreemdelingen en bijwoners bij Jahweh.

Geciteerd 3: Het woord ‘vreemdeling’ had bij Israël een speciale betekenis. Een buitenlander die op doorreis of voor een korte tijd in Israël verbleef en die wij zonder meer een vreemdeling zouden noemen, werd bij Israël niet als een vreemdeling getypeerd. Als vreemdelingen golden alleen die buitenlanders die zich metterwoon in het land gevestigd hadden.
Abraham was zo’n vreemdeing in Kanaän. Ik ben een vreemdeling en bijwoner bij jullie, zegt hij tot de Hethieten (Genesis 24 : 4). En zo was ook Israël een vreemdeling in Egypte. Ze waren daar niet voor een kort bezoek, maar ze woonden er. Ze hadden zich daar gevestigd.

Zie ook ‘Tappen uit een groen vaatje…(II)’ en (-)

Bron citaat: ‘Vreemdelingen en bijwoners – Bijbelse aspecten van vreemdelingschap’ – door ds. M.R. van den Berg (1928-2001)

Bron afbeelding: Bible Hub