JC33NL – Christelijk geloven in Nederland

‘Overeenkomstig Zijn wil heeft Hij ons gebaard door het Woord van de waarheid, opdat wij in zeker opzicht eerstelingen van Zijn schepselen zouden zijn.’ (Uit Jakobus 1 vers 18)

We zullen uitverkiezing altijd begrijpen uit Gods spreken tot ons mensen in deze wereldtijd. Wij gelovigen zijn uitverkoren om de grote daden van God te verkondigen zoals Hij Die in Jezus Christus heeft geopenbaard en dat om aan deze wereld te laten zien dat zij niet zonder hoop is (zie Romeinen 8 : 19-30). Dat is zo’n heerlijk voorrecht dat wij alle machten en krachten die zich tegen ons verheffen om ons van die hoop af te brengen zullen kunnen overwinnen in en door de kracht van de Geest Die ons gelovigen ‘om Christus wil’ door de Vader geschonken wordt op het gebed (zie Romeinen 8 : 31-39, Lukas 7 : 11-13).

‘Maar jullie zijn een uitverkoren geslacht, een koninkrijk van priesters, een heilige natie, een volk dat God Zich verkoren heeft om de grote daden te verkondigen van Hem Die jullie uit de duisternis geroepen heeft tot Zijn wonderbaarlijk licht.‘ (Uit 1 Petrus 2 de vers 9).

Bron afbeelding: Instagram

‘De Joodse leiders zeiden: “Wij hebben een wet die zegt dat Hij moet sterven, omdat Hij Zich Zoon van God heeft genoemd.’ (Uit Johannes 19 vers 17)

Geciteerd: Het is de vervulling van de profetie: dat Christus moest sterven omdat Hij Zich aan God gelijk had gemaakt (vgl. Genesis 2 : 17 en Leviticus 24 : 16). Want de wet is onze dood en duivel, deze ligt allen op de hals die zich aan God gelijk hebben gemaakt. De uitspraak van Mozes is zeker goed, want ook de mens die zich tot Gods Zoon maakt (verklaard), moet de dood sterven. Ieder mens heeft zich tot God of tot Gods Zoon gemaakt. Daarom zijn wij allen de dood schuldig en moeten wij allen sterven. Van deze vloek der wet heeft Christus ons verlost. Hij wordt terechtgesteld , omdat Hij in onze plaats is getreden en ook deze zonde voor ons heeft willen betalen. Wij mensen waren en zijn het die ons tot Gods zonen (1) maken, ja, die God Zelf willen zijn. Deze zonde begon bij Adam in het paradijs. Want hij liet zich door de oude slang, de duivel, opstoken dat het niet genoeg was een prachtig schepsel te zijn, naar het beeld van God geschapen. Daarom wilde Adam geen afhankelijk mens blijven, maar helemaal gelijk aan God zijn – goed én kwaad kennen. Toen hij meer vertrouwen hechtte aan de woorden van de slang, werd hij geen God, maar een duivel (lees: opstandeling). Van nature (2) volgen wij allen onze eerste vader Adam na en willen wij God gelijk zijn. Want onze wijsheid, onze kracht, onze godsdienst, onze heiligheid (en onze zelf-heiligmaking), ons geld en goed moeten het doen. Maar wij vertrouwen niet op Gods sterkte, goedheid, barmhartigheid en genade zoals dat door Gods Woord tot ons kwam en komt. Kort gezegd: Dit is de zonde waar het eerste mensenpaar in viel en wij nakomelingen zijn en doen van nature niet anders. Die zonde is het dus die door ons allen zonder ophouden wordt voortgezet op allerlei manier. Zo doen alle adamskinderen van nature (uit zichzelf), daarom is het waar en goed gezegd: ‘Wie zich tot Gods Zoon maakt, moet de dood sterven – dat zijn wij. Deze zonde is de grootste en de zwaarste, waaruit alle andere zonden voortkomen.
[Maarten Luther: Wochenpredigten über Joh. 16-20, 1528/29, vgl. WA 28, 348, 31-350,8]

(1) Zie hierbij Psalm 82 : 6 en deze (leerzame) webpagina: ‘U bent goden‘
(2) Zie 1 Korintiërs 15 m.n. de verzen 42-57.

Bron citaat: ‘Maarten Luther – Mijn enige troost – 365 dagen met de HC’ – – Meditatie bij Zondag 15 vraag 38: ‘Waarom heeft Hij onder de rechter Pontius Pilatus geleden’ – Samengesteld en vertaald door H.C. van Woerden, sr. – Den Hertog uitgeverij (2015).

Opgemerkt slot: Is het – zeker ook in deze tijd weer met zoveel geweld en machtsvertoon van mensen en (desondanks) verwachting van wat mensen voor goeds kunnen bereiken door hún wetenschap en techniek – niet juist Godverheerlijkend dat Hij niet door geweld maar door Zijn Woord en Geest kracht gaf en wil geven aan wat zwak en onaanzienlijk (niet in aanzien) is in deze wereld!

‘Dat Hij gekruisigd werd past bij Zijn zwakheid, maar nu leeft Hij door Gods kracht. Wij apostelen zijn net als christus zwak*, maar u zult merken dat wij net als Hij leven door Gods kracht.‘ (Uit 2 Korintiërs 13 vers 4, in de vervolg verzen maant Paulus zijn lezers tot zelfonderzoek.)
* Zie 2 Korintiërs 11 : 29.

Bron afbeelding: Knowing Jesus

‘We zijn vreemdelingen maar toch bij iedereen bekend, we sterven, maar toch leven we, we worden gestraft maar niet ter dood veroordeeld, we hebben verdriet maar toch zijn we altijd verheugd, we zijn arm maar maken toch velen rijk, we bezitten niets, maar toch hebben we alles (wat nodig is).’ (Uit 2 Korintiërs 6 uit de verzen 4-13 de verzen 9-10, zie vervolg onderaan)

Geciteerd: Ik zag niet alleen de armoede en de ellende maar ook de waardigheid en de vreugde van mensen. Dat maakte diepe indruk op mij. De eerste ontmoeting dominee Chomutiri in Zimbabwe staat hem nog altijd bij. “we sliepen in dezelfde kamer, iets wat voor deze Zimbabwaanse predikant een teken van gelijkwaardigheid was. De apartheid had destijds diepe sporen getrokken en de wederzijdse erkenning die in deze ontmoeting lag, raakte Arie (1) diep. “Overal waar we kwamen, klonk het: ‘This is mister Van der Poel… we slept in the same room!”. Het liet me zien hoe belangrijk het is om mensen op gelijke voet te benaderen. (2)

Geciteerd 2: “Ik heb geleerd dat Gods werk nooit ophoudt, hoe moeilijk de omstandigheden ook zijn. Hij werkt juist dan vaak krachtig met Zijn Geest. Samenwerking op basis van gelijkwaardigheid is cruciaal. We hebben elkaar nodig als leden van één lichaam: wij hen minstens zoveel als zij ons.” (…) “Ik las eens: ‘You must earn the right to criticize’l Dit verwerf je niet door een vluchtige ontmoeting, maar door een langdurige relatie.” (3)

Geciteerd slot: Vanwege zijn pensionering breekt een nieuw hoofdstuk aan. (…) “Ik kijk uit naar meer tijd met mijn vrouw, kinderen en kleinkinderen. Ik houd van de natuur ingaan, vogels kijken en in Nederland is er sowieso ook genoeg te doen (4). Daarnaast blijf ik bij de GZB betrokken als vrijwilliger. (…) Zo kan ik mijn opgebouwde kennis en ervaring ook in de toekomst blijven inzetten. Het is een voorrecht om dit werk te hebben mogen doen en nu zo ook betrokken te blijven bij de voortgang van Gods Koninkrijk wereld wijd.”

Opgemerkt: Wat was het voor mij een heerlijk voorrecht om in oktober 2018 een Keniaans pastors-echtpaar te kunnen ontvangen en laten logeren in mijn nog maar net ingerichte huurwoning in Lunteren (na mijn op straat-zetting op 5 juli 2018). Dit echtpaar hadden wij in 2005 leren kennen toen hij (Eric Ngala) een agrarische training volgde bij het PTC+ in Barneveld en wij hadden het werk van dit echtpaar (zij onderwijzeres) – samen met anderen – al die jaren door op allerlei manieren gesteund. Zie de informatie op deze website: https://ericngala.wordpress.com/ (NB. Scrol op de pagina naar beneden voor een overzicht van de jaren).

(1) Na dertig jaar als regio-coördinator bij de GZB neemt Arie van der Poel afscheid. In dit interview blikt hij terug op bijzondere ontmoetingen en levenslessen die hij leerde.
(2) In bepaalde gemeenten/kerken in Nederland was/is het verschil tussen predikant en een ‘gewoon gemeentelid’ zo groot dat ze er ook niet aan kunnen denken om met zo’n heilige man in een zwart pak in één huis of op één kamer te slapen. Stel je voor! Lees hierbij de woorden van handelingen 20 : 36-38 e Galaten 4 : 12-20.
(3) Wat mezelf betreft: mijn leven lang ben ik lid geweest van de NGK en vanaf 1983 waren we lid van de NGK Voorthuizen-Barneveld (nu “De Ontmoeting”) en ook heb ik van jongs af aan het kerkelijk leven gevolgd via kranten en tijdschriften en uitgaven vanwege lidmaatschappen (ND, RD, Gereformeerd Schoolblad, Bijbel en Wetenschap, Christelijke Filosofie, Ecclesia, Koers, De Waarheidsvriend, etc.). Daarnaast ook actief betrokken geweest bij het zendingswerk van de NGK in Zuid Afrika en vanwege contacten met een echtpaar in Kenia (zie deze website: )
(4) Wat was ik in en buiten Barneveld al snel betrokken geraakt bij allerlei verschillende vormen van vrijwilligerswerk (o.a. Zendingscommissie NGK Kampen, Vluchtelingenwerk Nederland*, TaalExpress, Automaatje-chauffeur, chauffeur voor bewoners van Domus-plus Batelaar en meer). Na mijn verbanning uit Barneveld (2018) moest ik in Lunteren niet alleen een vrijgezellenbestaan maar ook een nieuw vrijwilligersleven zien op te bouwen.

* Heel wat certificaten behaald op cursusdagen in Soest en Utrecht, o.a. ook praktijktraining op het gebied van communicatie. Vanwege opleiding en werk heb ik de jaren door ook heel wat communicatie-training kunnen/moeten volgen.

Bron citaat: De Waarheidsvriend 10 april 2025 – ‘Arie van der Poel blikt terug op 30 jaar zending’ – door Mariëlle de Koning

‘Wij zeggen jullie dit alles ronduit, broeders en zusters in Korinthe, want wij hebben jullie in ons hart gesloten. Niet wij schieten in genegenheid voor jullie tekort, maar jullie in jullie genegenheid voor ons. Nu dan, ik vraag jullie alsof jullie mijn eigen kinderen zijn: sluit op jullie beurt ons in jullie hart.’ ((Uit 2 Korintiërs 6 uit de verzen 4-13 de verzen 11-13)

Bron afbeelding: Susan Barnes

‘Zij die Jezus gevangen genomen hadden leidden hem voor aan Kajafas, de hogepriester bij wie de Schriftgeleerden en oudsten bijeengekomen waren.’ (Uit Matteüs 26 vers 57)

Geciteerd 1: het strafproces van Jezus staat gedetailleerd beschreven in alle vier evangeliën. Na zijn arrestatie werd Jezus naar het Sanhedrin gebracht. Dat bestond uit 70 oudsten. Onder hen waren oudsten die Judas hadden omgekocht.
Geciteerd 2: Een arrestatie na omkoping door partijdige rechters, wisselende ten laste leggingen, valse getuigen, geen bijstand van een advocaat. Geblinddoekt, met vuisten geslagen, geseling, een volksproces (onder ophitsing van kerkleiders), Een stadhouder die Jezus onschuldig verklaard, maar Hem wel laat executeren. Het is overduidelijk dat Jezus’ strafproces de hedendaagse toets van een eerlijk proces niet kan doorstaan. Maar was het proces ook strijdig met de Joodse en Romeinse wetgeving van toen?
Geciteerd 3: Onder het Joodse recht golden strenge procedureregels (Mishnah Sanhedrin IV). Het Sanhedrin mocht niet in de nacht, dus min of meer in het geheim (1), zitting houden. Een zitting op de dag vóór de sabbat of vóór een feest mocht ook niet. Jezus’ zitting was echter in de nacht, net voor de sabbat én het Paschafeest. Er moesten minstens twee eensluidende getuigen zijn (Deut. 19 : 15 ev.), maar in het proces tegen Jezus ontbraken die. Er moest ook een grondig onderzoek worden gedaan (2) (Deuteronomium 13 : 14). Kajafas vond dat niet nodig. Hij raakte buiten zinnen en scheurde zijn kleren. Ook dat was niet toegestaan (Lev. 21 : 10). Bij veroordeling tot de doodstraf moest de uitspraak een dag na de zitting plaatsvinden, om een overhaaste beslissing te voorkomen. Jezus werd meteen veroordeeld.
Bovendien ging een verdachte vrijuit als het Sanhedrin unaniem tot een schuldigverklaring kwam. De verdachte kreeg namelijk geen advocaat van buiten. Zijn verdediging moest vanuit het Sanhedrin zelf komen. Ten minste één lid moest zich verplaatsen in het standpunt van de verdachte (3) en hem verdedigen. Kwam het tot een unanieme veroordeling, dan ontbrak er (blijkbaar) een eerlijke verdediging. Ook die regel werd geschonden, omdat ze hem allen veroordeelden (Markus 14 : 16).
Geciteerd 4: De stadhouder (4) bemoeide zich niet met Joodse procedures, als het Romeinse recht maar niet werd aangetast. Joodse doodvonnissen moesten wel bekrachtigd worden door de stadhouder. Daarmee trad de stadhouder op als hoger-beroep rechter bij Joodse vonnissen. Hij kon het hele proces laten overdoen en zelf gratie verlenen (Johannes 19 : 10).
Geciteerd 5: Rechtvaardige rechtspraak (je medemens recht doen) is een afspiegeling van Gods wezen (5) (Deut. 16). Onrecht onder het mom van recht is verschrikkelijk (Pred. 3 : 16 en Psalm 58). Hoeveel mensen zijn er in schijnprocessen onschuldig veroordeeld en vermoord?. (…) Trouw zijn aan je christelijke roeping. Ook als je daardoor onschuldig wordt veroordeeld. Ook als dat je (je huwelijks)leven kost. Wij kunnen ons in Nederland daar nauwelijks een voorstelling van maken (6).

(1) Wil hierbij toch ook maar weer wijzen op de geheime bijeenkomsten – in het huis van een broeder met aanzien waar gezin en leden van het pastoraat zonder mijn medeweten en mogelijkheid tot verweer! – een huwelijksdwangbrief gingen opstellen met werkelijk absurde eisen! En dat nog geen jaar nadat wij ons 35-jarig huwelijksjubileum feestelijk gevierd hadden samen met kinderen en kleinkinderen en wij een volledig nieuwe seniorenwoning hadden gekocht en samen ingericht met geld van een goudenhanddrukregeling, die wij eerder tot uitkering hadden laten komen om dat huis en de inrichting en de lasten daarvan te kunnen financieren (de financiering van de maandelijkse hypotheeklasten van oktober 2014 doorlopend tot mijn pensionering in juli 2021).
(2) Het moge duidelijk zijn dat wanneer men een ander geen verweer gunt, dat dan een grondig onderzoek helemaal niet gewenst is. Maar wat verlang ik ernaar dat ik eindelijk eens mijn verhaal mag doen. Maar ieder houdt de boot af!
(3) De Joodse rabbijnen hebben op het gebied van rechtspraak zeer wijze regels opgesteld. Ook benoemden de rabbijnen al het gevaar van projectie: dat men juist de eigen gebreken en zonden – wat zou mijn echtgenote door mijn levenswijze toch veel tekort zijn gekomen – bij een ander meent te zien. Juist op het gebied van het echtelijk samenleven projecteerden deze ‘geweldige’ mannen hun tekortkomingen en zonden op mijn/ons huwelijksleven en ze veroordeelden mij unaniem.
(4) Je zou hier voor stadhouder ook burgemeester kunnen lezen. Helaas heeft de burgervader van Barneveld niet die rol op zich willen nemen, toen hij hoorde dat kerkbroeders een schijnproces in zijn gemeentehuis wilden laten uitvoeren. Hij was tevoren reeds zo bewerkt door deze kerkbroeders en de ambtenaren die ze hadden weten in te schakelen, dat hij het niet nodig vond om mij ook te horen.
(5) Bij dit ‘je medemens recht doen’ wil ik nog wijzen op de manier waarmee onze (inmiddels)ex-predikant mij onder druk wilde zetten om af te zien van het Hoger Beroep (betreffende onze echtscheiding) en dat door op een zaterdagavond mij te bellen met de mededeling dat ik niet behoorde deel te nemen aan het Avondmaal, dat (die) zondag gevierd zou gaan worden onder zijn bediening. In plaats van de voor een afhouding van het Avonmaal behorende procedure te volgen, ging hij eigenmachtig te werk. Het doel heiligde blijkbaar de middelen (hier het nalaten van de juiste/eerlijke procedures), net als bij het proces tegen onze Heer.
(6) ‘Wij kunnen ons in Nederland daar nauwelijks een voorstelling van maken’. Nou, ondergetekende anders wel! Eerder heb ik de gang van zaken in Barneveld (m.n. wat betreft de schandzitting/zetting’ in het gemeentehuis) wel vergeleken met de gang van zaken in Turkse dorpjes, waar gelovigen dissidenten bij een burgemeester kunnen aangeven en deze onder druk zetten door te zeggen dat hij door medewerking moet bewijzen trouw en loyaal te zijn aan de dorpsgemeenschap (met daar natuurlijk ook met hun opvattingen en invloed gewicht in de schaal leggende medemensen als imams, makelaars, advocaten, huisartsen etc., etc,), de islamitische staat en aan Erdogan.

Geciteerd slot: ‘Dat is de diepste lading van de gang van zaken bij Jezus’ strafproces. Onze zonden kunnen het daglicht niet verdragen (7). Jezus werd juist in de nacht veroordeeld. Hij had schuldige en omgekochte rechters, onze hemelse Rechter is volkomen rechtvaardig. Jezus was onschuldig, wij schuldig. En dan het wonder van genade. Híj had geen advocaat, maar Hij is onze advocaat (1 Joh. 2 : 1). Hij had geen enkele schuld, maar Hij droeg al onze schuld. Die Zelf onze zonden in Zijn lichaam gedragen heeft op het hout, opdat wij, voor de zonden dood, voor de gerechtigheid zouden leven (1 Petrus 2 : 24). Hij voor mij/ons. Daarom werd Hij ten diepste toch schuldig veroordeeld. Zodat wij voor eeuwig zouden worden vrijgesproken!
(7) Helaas menen sommigen dat zelfs hun schuldbelijden het daglicht niet kan verdragen. Ze vrezen zozeer voor de gevolgen (hún eer, hun belangen) dat ze dat Godsvertrouwen niet kunnen/willen opbrengen. Laat dan een ander maar het slachtoffer zijn/blijven…

Bron citaten: De Waarheidsvriend, 10 april 2025 – ‘Was Jezus’ strafproces in strijd met Joodse en Romeinse wetgeving’ – door Peter Brandsma (Mr. drs. P.A. Brandsma is advocaat en deelstudent master theologie (gemeente predikant) aan de PThU in Utrecht).

Bron afbeelding: SlideServe

‘Ik ga naar U toe, maar zij blijven wel in de wereld‘…
(Uit Johannes 17 vers 11)

‘Overal in de wereld draagt het vrucht en groeit het, ook bij jullie. Onze geliefde (!) medewerker Epafras, die zich als trouw dienaar van Christus voor jullie inzet, heeft jullie daarin onderwezen. En hij heeft ons verteld over de liefde (!) die de Geest in jullie opwekt.’ (Uit Kolossenzen 1 de verzen 6-8)

Geciteerd: Lang heeft Jezus met Zijn leerlingen gesproken over God, Zijn en hun Vader. Nu spreekt Hij met Zijn Vader over Zijn leerlingen. Jezus heeft Zijn missie bijna volbracht. ‘Nu is de tijd gekomen.’ Hierna zijn de leerlingen aan zet. In de ‘wereld’. Dat woord heeft hier opnieuw een spanningsvolle lading. Het is aan de ene kant de werkelijkheid waarin de zonde en het kwaad domineren, alles wat ons wegvoert van het door God bedoelde leven. Maar het is nu ook de wereld waarin het Woord vlees (Mens onder de mensen!) geworden is, waarin de Eeuwige onder ons Zijn Tent (niet door mensenhanden opgericht!) heeft willen opslaan, uit liefde voor diezelfde wereld. Het is de werkelijkheid waarin Christus’ volgelingen tot op vandaag en tot Zijn Wederkomst geroepen zijn om van die liefde te getuigen.

‘Daarom bidden wij onophoudelijk voor jullie, vanaf de dag dat we dat (zie vers 8) gehoord hebben. We vragen dat jullie Gods wil ten volle zullen leren kennen door de wijsheid en het inzicht dat de Geest jullie schenkt. Dan zullen jullie leven zoals het past tegenover de Heer, Hem volkomen welgevallig (zie Matteüs 5 : 43-48). Jullie zullen vrucht dragen door al het goede dat jullie doen, jullie kennis van God zal groeien en jullie zullen door Zijn luisterrijke macht de kracht ontvangen – net als onze Heer hier op aarde – om alles vol te houden en alles te verdragen.‘ (Uit Kolossenzen 1 : 9-11)

Leestips: Johannes 17 en Kolossenzen 1 en Galaten 5 : 22 t/m 6 : 10.

Bron citaat: Dag in dag uit 2025 – Meditatie van donderdag 10 april – Leger des Heils | Ark Media

‘Breng dus met vreugde (!) dank aan de Vader (!). Hij stelt jullie in staat om te delen in de erfenis die alle heiligen wacht in het licht. Hij (de Vader!) heeft ons gered uit de macht van de duisternis en ons overgebracht naar het rijk van Zijn geliefde Zoon, Die ons de Verlossing gebracht heeft, de vergeving van onze zonden.‘ (Uit Kolossenzen 1 : 12-14)

Bron afbeelding: Ocean View Baptist Church

‘Hij Die de gestalte van God had, hield Zijn gelijkheid aan God niet vast, maar deed er afstand van. Hij nam de gestalte aan van een slaaf en werd gelijk aan een mens. En als mens verschenen , heeft Hij Zich vernederd en werd gehoorzaam tot in de dood – de dood aan het kruis.’ (Uit Filippenzen 2 de verzen 6-8)

Geciteerd: Paulus zegt niet dat iemand Christus vernederd heeft, maar dat Hij Zichzelf vernederd heeft. Christus nam Zelf de gestalte van een knecht aan en bleef toch God in een Goddelijke gestalte (vgl. Filippenzen 2 : 6 vv). Dat is: Hij was waarachtig God en alle Goddelijke werken en woorden die Christus deed en sprak, deed Hij ons ten goede, en Hij diende ons daarmee als een knecht. Hij liet Zichzelf daarvoor niet dienen als een heer, zoals Hij met recht had kunnen doen. Christus zoekt geen eer of gave voor zichzelf, maar Hij zoekt ons voordeel en onze zaligheid. Het was een vrijwillige dienst, om niet gedaan en anderen ten goede. Deze dienst is echter onuitsprekelijk, omdat deze Dienaar en Knecht een onuitsprekelijke Persoon is. Hij is eeuwige God, en alle engelen en schepselen moeten Hem dienen (Filippenzen 2 : 10). Als dit voorbeeld van vernedering een mens geen zachtmoedigheid leert om anderen te dienen, dan is hij of zij terecht verdoemd, harder dan steen en zwarter dan de hel – hij (of zij) kan zich onmogelijk verontschuldigen.
‘Hij was als een mens’, zegt Paulus. Door Zijn geboorte uit Maria was Hij een natuurlijk Mens. Hij had vanwege dit mens-zijn Zichzelf boven alle mensen kunnen verheffen en niemand hoeven te dienen. Dat alles liet Hij na en was Hij áls een mens. Het woordje ‘mens’ moeten we hier echter zo verstaan, dat Hij niet méér dan een ander mens was, terwijl Hij God was. Dus mens, zonder Zich ergens op voor te laten staan of zonder ergens aanspraak op te maken, zoals verder alle anderen, en zeker zij die boven naderen gesteld zijn, wél doen. Zodat we nu begrijpen dat Paulus zoveel wil zeggen als: Christus was net als ieder ander mens, Die geen rijkdom of eer, ook geen macht of voorrang zocht of had boven anderen, zoals zoveel mensen geboren worden die door hun geboorte al erfgenamen zijn van macht, eer en bezit. Maar Christus is geworden en heeft Zich zo gehouden, dat er verder geen arm mens zo gering kon zijn of Hij is hem of haar gelijk geweest.
[Maarten Luther: Fastenpostille 1525, vgl. WA 17.2,243,14 – 244,4 (verkort)]

Bron citaat: ‘Maarten Luther – Mijn enige troost – 365 dagen met de HC’ – Meditatie bij Zondag 14 vraag 35 ‘Wat is dat gezegd: Die ontvangen is van de Heilige Geest, geboren uit de maagd Maria’ – Samengesteld en vertaald door H.C. van Woerden, sr. – Den Hertog uitgeverij (2015).

‘Zo zullen jullie ook, nadat jullie alles gedaan hebben wat jullie geleerd is*, zeggen: Wij zijn onnutte slaven, wij hebben slechts gedaan wat ons opgedragen werd.’ (Uit Lukas 17 vers 10)

* Denk hierbij aan het ‘God lief te hebben boven alles en dat door onze naasten lief te hebben als onszelf’ (zie o.a. 1 Johannes 4 : 19-21) en onze Heer is daarin ons volmaakt ten voorbeeld geweest met Zijn leven hier op aarde!

Bron afbeelding: CatholicChurchBodyOfChrist

‘Boaz verwekte Obed, Obed verwekte Isaï, en Isaï verwekte David.’
(Uit Ruth 4 vers 22)

Geciteerd 1: Helemaal aan het eind van het boek Ruth wordt duidelijk wat het (de Heilige Geest) ons wil vertellen. Ruth en Boaz komen terecht in het geslacht van David. Ze zetten met hun opmerkelijke geschiedenis een nieuwe stap op de weg die God met mensen gaat. Een vreemdelinge wordt opgenomen in het geslacht van David. Een heilig geslacht (1) is het, waarin plaats is voor mensen die je er op voorhand niet in verwacht. Obed wordt geboren. De vreugde om Naomi heen is groot. Ook over Ruth. ‘Je schoondochter die je liefheeft en die meer waard is dan zeven zonen, heeft hem gebaard.’ Dat had Boaz allang gezien. Ruth was het mooist geschenk (2) dat God hem had kunnen geven.

(1) Heilig is hier: Afgezonderd voor een bijzondere plaats en rol in Gods Heilsplan voor Zijn volk en voor heel de (volkeren)wereld.
(2) In het huwelijksformulier – zoals dat ook in onze trouwdienst (20 maart 1979) nog werd gelezen en beleden – staan de woorden (vrij weergegeven): ‘daarmee betuigende dat Hij ook in onze tijd gelovige en biddende echtgenoten als met Zijn hand bijeen wil brengen’ en ook deze woorden (n.a.v. Jezus optreden bij de bruiloft te Kana): ‘dat Hij de gehuwden Zijn hulp en bijstand altijd weer wil schenken ook wanneer men dat allerminst (nog) verwacht.’ (NB. Zijn moeder Maria verwachtte het toen wel van Hem!).

Geciteerd 2: En zo kennen wij Christus Jezus uit de Bijbel. Eva werd de moeder van alle levenden (Gen 3:20), Maria werd de moeder van de Levende. Uiteindelijk loopt de menselijke (patriarchale) lijn vast als project van mensen (Joh 3:6). En het gaat zeer menselijk aan toe zodat Gods ingrijpen regelmatig nodig is, denk aan onvruchtbare vrouwen (Sara, Rebekka). Ondanks vrouwen die niet thuishoren in de ‘zuivere’ lijn (Rachab, Ruth) of dankzij vrouwen die aan bastaardkinderen het leven gaven bij overspelige mannen (Tamar, Batseba) eindigt het bij de maagd Maria, die zwanger raakt door de Heilige Geest, zonder toedoen van een man. In principe is dit het einde van de patriarchale menselijke lijn. Jozef verwekt geen zoon in de geslachtslijn van Abraham en David (Mat 1:1 en 16). Genesis 1: 2b wordt vervolgd in Lucas 1:35. De schepping van zijn eniggeboren zoon is Gods ultieme scheppingsdaad. Hiermee kan de Schepping van hemel en aarde tot zijn voltooiing komen (Hebr 1, Openb 5). Adam en Israël worden in de Schrift Gods eerstgeboren zoon genoemd, Jezus wordt in het Evangelie eniggeboren zoon van God genoemd. Van Jezus Christus wordt gezegd dat hij zowel de eerstgeboren als de eniggeboren zoon van God, en ook de eerste van de hele schepping is. Van de kinderen van God die opnieuw geboren zijn, geldt dat ook zij eerstgeborenen van God zijn (3), in Christus, ze leven door de Geest (Gal 5:24,25). Christus is immers in alles nummer Eén. Christus werd verwekt door de Heilige Geest als nieuwe schepping. De kinderen van God worden wedergeboren door dezelfde Geest (Joh 3:5-8) als een nieuwe schepping (Gal 6:8 en 15). Bij nader inzien zou Galaten 5: 13- 26 wel eens de kern van het evangelie kunnen zijn. Over leven vanuit aardse begeerte versus leven door de Geest (Gal 5: 24,25).

(3) Zie hierbij de woorden in Jakobus 1 : 18: ‘Hij wilde ons door de verkondiging van de waarheid – die reeds bij je Doop tot je gesproken werden – tot léven roepen, om ons de eersten te maken in Zijn schepping.’

Bron citaat 1: Dag in dag uit 2025 – Mediatie van maandag 31 maart – Leger des Heils | Ark media
Bron citaat 2: vrije-interpretatie-nl – ‘Vrouw en patriarchaat in de Bijbel’

‘Beter te schuilen bij de HEER. dan te vertrouwen op mannen met macht.‘
(Uit Psalm 118 vers 9)

Bron afbeelding: Facebook (The Spiritual Encourager)

[Behandelde tekst: 1 Petrus 2 : 5]

Geciteerd: Petrus schrijft: ‘Wordt gebouwd tot een geestelijk huis, tot een heilig priesterschap, om geestelijke offers te brengen‘ (vgl. vers 5). De apostel heeft hier in deze woorden de uitwendige en zichtbare priesterstand afgeschaft die voorheen in het Oude Testament geweest is. Verder neemt hij ook de hele uitwendige tempeldienst weg. Daarmee wil hij zeggen: zowel de uitwendige en zichtbare offerdienst, alsook de priesterstand van het Oude Testament, heeft nu opgehouden te bestaan (1). Daarom komt er nu een ander priesterschap dat andere offers offert, namelijk offers die geheel geestelijk zijn. Bijgevolg dat zij, die men nu onder ons priesters noemt (of die zich daartoe voor ons willen opwerpen), voor God geen priesters zijn – dat is ook op deze tekst van Petrus gegrond. Verder als wij vragen of Petrus onderscheid maakt tussen de geestelijke en de burgerlijke stand, zoals men nu de priesters ‘geestelijk’ en de andere christenen ‘wereldlijk’ noemt (2), dan moeten zij, tegen wil en dank, toegeven dat Petrus spreekt over alle christenen. Daarom is het duidelijk dat Petrus hier niets zegt over de priesterstand die zij verzonnen hebben en alleen aan zichzelf voorbehouden. Daarom zijn onze bisschoppen niets anders dan Sint-Nicolaas bisschoppen (3). Zoals hun priesterschap is, zo zijn hun wetten, offers en werken. Daarom hebben alleen zij het heilige en geestelijke priesterschap, die ware christenen zijn (4) en op de levende Steen gebouwd zijn (vgl. 1 Petrus 2 : 5). Omdat Christus de Bruidegom is en en wij de bruid zijn, heeft de bruid alles wat de Bruidegom heeft, en dat wederkerig. De bruid geeft zichzelf en alles wat zij heeft en de Bruidegom geeft ook Zichzelf en alles wat Hij heeft. Nu is Christus de Hogepriester door God Zelf gezalfd. Eerst heeft Hij Zijn eigen lichaam voor ons geofferd – wat het hoogste priesterschap is. Daarna heeft Hij aan het kruis voor ons gebeden. In de derde plaats heeft Hij het Evangelie aan ons verkondigd en alle mensen onderwezen om God en Hem [=Christus] te kennen. Deze drie ambten heeft Hij ook aan ons allen gegeven. Daarom omdat Hij Priester is en wij Zijn broeders en erfgenamen zijn, hebben alle christenen macht en bevel dat zij prediken en voor God treden – dat is: dat de een voor de ander bidt (5) – en dat zij zichzelf aan God opofferen.
[Maarten Luther: Epistel S. Petri gepredigt und asugelegt, Erste bearbeitung 1523, vgl. WA 12, 306, 25 – 308,7 (verkort)]

(1) Valt (o.a.) het aanstellen van aanbiddingsleiders niet een terugval naar die oude uitwendige priesterdienst te noemen!
(2) In bepaalde kerken functioneert het op een bepaalde manier ook altijd nog zo, je hebt er de ‘geestelijken’ die (op grond van hun bevindingen) mogen deelnemen aan de viering van het Avondmaal en dan de (grote) rest van de gemeente die mag toekijken.
(3) In Oost-Europa is Nicolaas van Myra (begin 4e eeuw bisschop te Myra) tot op heden een belangrijke heilige, in West-Europa groeide zijn verering met name in de tijd van de Reformatie uit tot een volksfolklore rondom zijn sterfdag. Belangrijke elementen van het Sinterklaasfeest gaan op hem terug. Historisch bewijs over het leven van Nicolaas van Myra bestaat vooral uit bronnen na zijn overlijden. De mogelijk oudste bron is de zogenaamde Praxis de Stratelatis, een anoniem Grieks verslag dat ergens tussen de vijfde en zesde eeuw is gedateerd met daarin het verhaal dat Nicolaas drie onschuldige officieren van de executie redt. Uit de 8e eeuw dateert de oudste en eerste “complete” levensbeschrijving.
(4) Het is toch beter om te zeggen dat heel de gedoopte gemeente dat priesterschap ontvangen heeft en daarom altijd weer zal hebben te luisteren naar wat de Geest tot de gemeente(n) te zeggen heeft. Dan hoeven we dus geen oordeel te vellen over elkaar en bepalen wie tot de ware christenen behoort en wie niet. Wel hebben we elkaar altijd weer op te roepen om dan ook naar die ‘geestelijke stand’, waarin wij allen geplaatst zijn, te leven => zie o.a. Romeinen 12.
(5) Wij doen dat eerste en vooral in de ‘binnenkamer’ (zie Matteüs 6 : 6 en 14) en ’s zondags wordt er in de samenkomsten gebeden voor alle mensen (zie 1 Timoteüs 2 : 1-6 en 8)

Leestips: 1 Petrus 2 : 1-10 en Romeinen 12.

Zie ook deze blog: ‘Ik heb een losgeld voor hen verkregen…‘

Bron citaat: ‘Maarten Luther – Mijn enige troost – 365 dagen met de HC’ – – Meditatie bij Zondag 12 vraag 32: ‘Maar waarom wordt je een Christen genoemd’ – Samengesteld en vertaald door H.C. van Woerden, sr. – Den Hertog uitgeverij (2015).

‘Broeders en zusters, met een beroep op de barmhartigheid van onze God, vraag ik jullie om jezelf als een levend, heilig en God welgevallig offer in Zijn dienst te stellen, want dat is de ware eredienst (1a) voor jullie. Jullie zullen jezelf niet aanpassen aan deze wereld (en haar wijsheid), maar veranderen door jullie gezindheid te vernieuwen, om zo te ontdekken wat God van ons verlangt en wat goed, volmaakt (1b) en Hem welgevallig is.’ (Uit Romeinen 12 vers 1)
(1a) En dus niet de door ons (opgetuigde) zondagse kerkdiensten, dat is daar toch eerst en vooral dienst van God aan ons, vandaar ook altijd weer als eerste votum en groet aan het begin van een samenkomst.
(1b) Lees hierbij nog weer Matteüs 5 : 43-48.

Bron afbeelding: Etsy

‘Maar als hij een pleitbezorger (een advocaat) heeft,
één die zijn voorspraak is, één uit duizenden
om van zijn onschuld te getuigen,
en als God hem welgezind is en zegt:
‘Laat niet toe dat hij in de afgrond afdaalt
Ik heb een losgeld voor hem verkregen…’
(Uit Job 33 de verzen 23-24)

Geciteerd: Johannes schrijft: ‘En hoewel iemand zondigt, dan hebben wij een Voorspraak bij de Vader‘. Als wij gezondigd hebben, verschrikt de duivel onze harten, zodat we beven en sidderen. Hij stort de mensen immers in de zonde, om hen daarna tot wanhoop te brengen. Aan de andere kant laat hij veel mensen zonder verzoeking rustig doorleven, alleen om hen te doen geloven dat ze heiligen zijn. Dat is zijn bedrog! De heiligen maakt hij wijs dat ze (reddeloze) zondaren zijn, en (liefdeloze) zondaren maakt hij wijs dat ze heiligen zijn. Wanhoop toch niet als je gezondigd hebt, maar kijk naar boven waar Christus voor ons bidt. Want Hij is onze Advocaat en Voorspraak, en Hij bidt voor ons. Dan zegt Hij: ‘Vader, voor deze mens heb Ik geleden en ben Ik gestorven, Ik heb verzoening voor hem/haar gevonden’ (vgl. Job 33 : 24). Dit gebed kan niet nutteloos of vruchteloos zijn, want in Hem hebben wij een grote Hogepriester (vgl. Hebreeën 4 : 14). En hoewel wij zelfs Christus tot onze Hogepriester, Advocaat, Middelaar, Verzoener en Trooster hadden, hebben wij toch onze toevlucht genomen tot allerlei (zelfs gestorven) heiligen, en Christus voor een Rechter gehouden. Daarom moeten wij deze tekst (1 Johannes 2 : 1) met gouden letters in onze harten schrijven en schilderen.
Grijp Hem aan en zeg: ‘Heere Christus, ik weet geen andere Hogepriester, Voorspraak, Trooster en Middelaar, dan U alleen. Ik twijfel niet dat U ook voor mij bent, daarom hang ik met mijn hele hart aan U – ik geloof. Want voor ons werd Christus geboren, voor ons heeft Hij geleden, voor ons is Hij gestorven en begraven, opgestaan en opgevaren naar de hemel, waar Hij zit aan de rechterhand van de Vader en daar ook voor ons bidt’ (vgl. Romeinen 8 : 34). Hij is rechtvaardig en volmaakt, zonder zonde. Wat ik aan gerechtigheid heb, dat heeft mijn Trooster, Die voor mij tot de Vader roept: ‘Geef hem/haar genade!’. Dan is er al genade gegeven. ‘Vergeef hem/haar, help hem/haar!’ De gerechtigheid van Jezus Christus is niet tegen ons, maar vóór ons, want Gods gerechtigheid is in Jezus Christus, ónze gerechtigheid.
[Maarten Luther: Vorlesung über den 1. brief des Johannes, 1527, vgl. WA 20. 634, 26-637, 29]

Bron citaat: ‘Maarten Luther – Mijn enige troost – 365 dagen met de HC’ – – Meditatie bij Zondag 12 vraag 31: ‘Waarom is hij Christus, dat is Gezalfde, genaamd’ – Samengesteld en vertaald door H.C. van Woerden, sr. – Den Hertog uitgeverij (2015).

‘Christus daarentegen is aangetreden als Hogepriester van al het goede dat ons is toebedacht: Hij is door een indrukwekkender en volmaakter tent – die niet door mensenhanden gemaakt is en niet behoort tot onze schepping – voor eens en voor altijd het hemelse heiligdom binnengegaan, en dan niet met bloed van bokken en jonge stieren maar met Zijn eigen bloed. Zo heeft Hij een eeuwige verlossing verworven. Want als het lichaam van wie onrein is al wordt gereinigd en geheiligd wanneer het besprenkeld wordt met het bloed van bokken en stieren of bestrooid met de as van een jonge koe, hoeveel te meer zal dan niet het bloed van Christus, Die dankzij de eeuwige Geest Zichzelf heeft kunnen opdragen als offer zonder smet, ons geweten reinigen van daden die tot de dood leiden, en het heiligen voor de dienst aan de levende God.‘ (Uit Hebreeën 9 de verzen 11-14)

Bron afbeelding: Knowing Jesus

‘Ik roep God op als mijn getuige, ik zweer bij mijn leven dat ik van een tweede bezoek aan jullie Korintiërs heb afgezien om jullie te sparen. Ik bedoel dit: Wij willen niet over jullie geloof heersen, maar juist bijdragen aan jullie vreugde in de Heer. Jullie hebben per slot van rekening een vast geloof.’ (Uit 2 Korintiërs 1 de verzen 23-24)

Opgemerkt: Wij vinden in Gods Woord helemaal geen grond voor de taak en de bevoegdheden die synodes zich toe-eigenen t.a.v. de gemeenten die zij dienen [=behoren] te dienen. Laten we het apostelconvent (Handelingen 15) maar als voorbeeld nemen. Wat erkende de apostelen en deze vergadering de zelfstandigheid van de gemeente te Antiochië en vertrouwden zij – met dit voorbeeld stellen! – deze (en andere) gemeente(n) toe aan het werk van de Heilige Geest dat Hij met en door de verkondiging van het Woord reeds had bereikt en nog verder zou gaan doen. En lees ook hoe bescheiden de apostel Paulus zijn brief aan de gemeente te Rome aanbeveelt (Romeinen 15 : 14-24) en hoe bescheiden hij spreekt over zijn inbreng in de gemeente(n) te Korinthe (Zie 2 Korintiërs 1 : 23-24 en 2 Korintiërs 10 : 12-18 en 11: 5-12).
Maar ook in de brieven van onze Heer aan de zeven gemeente in Klein Azië vinden we geen enkele oproep om gehoor te geven aan een gezaghebbend centraal orgaan (onder gezag van een of meer apostelen te Rome bijvoorbeeld). Nee, die gemeenten (leden en hun voorgangers) dienend zelf hun oor te luisteren te leggen bij wat de Heilige Geest door het Woord van God hen te zeggen had. Ook lezen we niet van een oproep van onze Heer om in Sardes (zie Openbaring 2 : 4) een A- en een B-gemeente te vormen (de A-gemeente voor mensen die hun kleren schoon gehouden hadden).

Nu verder bouwen met het hout, hooi en stro van de wijze mannen van het moderamen?

‘Jullie zijn een bouwwerk van God. Overeenkomstig de taak die God mij uit genade heeft opgelegd, heb ik als een kundig bouwmeester het fundament gelegd, en anderen bouwen daarop voort. Laat ieder er op toe zien hoe hij bouwt, want niemand kan een ander fundament leggen dan er al ligt – Jezus Christus Zelf. Of er op dat fundament nu verder wordt gebouwd met goud, zilver en edelstenen of met hout, hooi en stro, van ieders werk zal duidelijk worden wat het waard is. Op de dag van het oordeel zal dat blijken, want dan zal het door vuur aan het licht worden gebracht. Het vuur zal laten zien wat ieders werk waard is. Wanneer iemands bouwwerk blijft staan, zal hij worden beloond. Wanneer het verbrand, zal hij daarvoor de prijs betalen; hijzelf zal echter worden gered, maar door vuur heen.’ (Uit 1 Korintiërs 3 de verzen 9-15).

Geciteerd: Het moderamen onderstreept dat het de zogenoemde middengemeenten in het oog willen blijven houden. Zij moeten volgens het plan kiezen tussen A en B. De in te stellen commissie moet vervolgens „de beste route kiezen”.

‘En er staat ook geschreven: De Heer kent de gedachten van de wijzen; hij weet dat ze niet meer dan lucht zijn. Niemand van jullie moet zich daarom laten voorstaan op een ander mens, want álles is van jullie; of het nu Paulus, Apollos of Petrus is, wereld leven of dood, heden of toekomst – álles is van jullie. Maar jullie zijn van Christus en Christus is van God.’ (Uit 1 Korintiërs 3 de verzen 20-23).

Bron citaat: RD-Live – ‘CGK moeten „vuile handen maken” met toekomstplan’ – Redactie kerk

Bron afbeelding: Hearlight-org