[Behandelde tekst: Romeinen 13 : 11-14]

Geciteerd: God zegt tegen Abraham: ‘In Uw Zaad zullen alle volken van de aarde gezegend worden’ (Genesis 22 : 18). Deze zegen, die hier beloofd wordt in Zijn Zaad, is niets anders dan de genade en de zaligheid in Christus, door het Evangelie in de hele wereld gepredikt, zoals Paulus ook verklaart (vgl. Romeinen 4 : 1 en Galaten 4 : 22 vv). Want Christus is het Zaad van Abraham, dat is zijn natuurlijk vlees en bloed, in Wie allen gezegend worden die in Hem geloven en die Hem aanroepen. Deze belofte van God is daarna door de profeten duidelijker verkondigd en nader verklaard. Zij hebben allen over de komst van Christus, over Zijn genade en Evangelie geschreven. Zoals ook Petrus zegt (Handelingen 3 : 25). Dat is dan ook [mogelijk] de reden dat ook Christus deze beloften de schoot van Abraham noemt, waarin alle heiligen na Abraham tot op Christus verzameld werden (vgl. Lukas 16 : 22 vv, over Lazarus die rust in de schoot van Abraham).
Hetzelfde bedoelt nu Paulus ook. als hij hier zegt: ‘Ons heil is ons nu meer nabij dan toen wij eerst geloofden’ (Romeinen 13 : 11). Het is alsof hij zeggen wilde: de belofte aan Abraham gedaan is, is nu niet meer toekomstig verwachten, zij is vervuld – Christus – de Joodse Messias – is gekomen! De prediking van het Evangelie is nu begonnen en de zegen is – door ons apostelen – verkondigd in en aan de hele wereld. Daarom, alles is vervuld waarop wij gewacht en waarin wij geloofd hebben volgens de belofte. Daarmee heeft de apostel de geestelijke dag beschreven, waarvan hij hierna spreekt (Romeinen 13 : 12). Deze dag is eigenlijk de opgang en het licht van het Evangelie.
Dat wil echter niet zeggen dat het geloof nu overbodig is, maar hierdoor wordt het geloof juist veel meer bevestigd. Want zoals de vaders voorheen geloofd hebben in de belofte van God, namelijk dat deze vervuld zou worden. zo geloven wij nu van dezelfde belofte dat deze vervuld is. Het is dus één geloof in dezelfde belofte, met dit verschil dat het ene geloof op het andere volgt: ‘Van geloof tot geloof’ (vgl. Romeinen 1 : 16-17). De gelovigen van het Oude Testament geloofden in de nog komende Christus, die van het Nieuwe Testament geloven n de reeds gekomen Christus.
[Maarten Luther: Adventspostille 1522, vgl. WA 10.1.2, 4, 22 – 5,22]

Leestips: Romeinen 13 : 11-14, Efeziërs 2 : 14-22, Handelingen 15 : 8-12, Romeinen 2 : 17-25 en Galaten 5 m.n. de verzen 14-18 en 22-23.

Bron citaat: ‘Maarten Luther – Mijn enige troost – 365 dagen met de HC’ – samengesteld en vertaald door H.C. van Woerden, sr. – Den Hertog uitgeverij (2015)

‘Christus heeft ons bevrijd opdat wij in vrijheid zouden leven, houdt dus stand en laat jullie niet opnieuw een slavenjuk opleggen.‘ (…) ‘Want door de Geest hopen en verwachten wij dat we op grond van het geloof als rechtvaardigen worden aangenomen. In Christus Jezus is het volkomen onbelangrijk of men wel of niet besneden is. Belangrijk is dat men gelooft en dat men de liefde kent – die in Christus Jezus is -, die het geloof Zijn kracht verleent – door de Heilige Geest.‘ (Uit Galaten 5 uit de verzen 5-12 : 1 en 5-6)

Bron afbeelding: DailyVerses-net