‘Hoe lieflijk is Uw woning…’ (Uit Psalm 84 vers 2)

Het woord ‘thuis’ door een Israëlische bril.

Geciteerd 1: Voor degenen onder jullie die in landen wonen waar het concept ‘thuis’ vanzelfsprekend is, moet ik uitleggen dat voor mij, door mijn Israëlische bril, het woord ‘thuis’ een gevoel van veiligheid, verdediging en saamhorigheid betekent dat iemand omhult met warmte. Thuis is een plek waar ik met gemak kan bestaan. En het is een plek waarvan de grenzen door iedereen worden erkend – in het bijzonder door mijn buren.
Maar dit alles wordt voor mij nog steeds overschaduwd door een verlangen naar iets wat nooit volledig is bereikt. Op dit moment ben ik bang dat Israël meer een fort is dan een thuis. Het biedt veiligheid noch gemak en mijn buren koesteren veel twijfels en stellen veel eisen ten aanzien van hun kamers en muren en, in sommige gevallen, van hun eigen bestaan. Op die vreselijke zwarte zaterdag bleek dat Israël niet alleen nog lang geen thuis is in de volledige zin van het woord, het land heeft ook nog geen idee hoe een echte vesting te zijn.

Citaat 1 geparafraseerd: Voor degenen onder jullie die in een kerkelijke gemeente wonen waar het concept ‘thuis’ vanzelfsprekend is, moet ik uitleggen dat voor mij, door mijn Bijbelse bril, het woord ‘thuis’ een gevoel van veiligheid, verdediging en saamhorigheid betekent dat iemand omhult met warmte. Thuis is een plek waar ik – vanwege het gezamenlijke geloof – met gemak kan bestaan. En het is een plek waarvan de grenzen door iedereen worden erkend – in het bijzonder door mijn broeders en zusters.
Maar dit alles wordt voor mij nog steeds overschaduwd door een verlangen naar iets wat nooit volledig is bereikt. Op dit moment ben ik bang dat de kerkelijke gemeente (waar ik lid van ben) meer een fort is dan een thuis. Het biedt veiligheid noch gemak en mijn broeders en zusters koesteren veel twijfels en stellen veel eisen ten aanzien van hun kamers en muren en, in sommige gevallen, van hun eigen bestaan. Op die vreselijke zwarte zaterdag (mijn uithuiszetting door een deurwaarder) bleek dat deze kerkelijke gemeente niet alleen nog lang geen thuis is in de volledige zin van het woord, deze gemeente heeft ook nog geen idee hoe een echte vesting te zijn.

Geciteerd 2: Maar Israëli’s van mijn generatie, die al veel oorlogen hebben meegemaakt, vragen zich nu al af, zoals we altijd doen na een oorlog: waarom ontstaat deze eenheid alleen in tijden van crisis? Hoe komt het dat alleen bedreigingen en gevaren ons verbinden en het beste in ons naar boven brengen, en ons ook bevrijden van onze vreemde hang naar zelfvernietiging – naar het vernietigen van ons eigen huis?

Opgemerkt bij citaat 2: In ons eigen gezin bleek in tijden van crisis hoe God zulke crisis wilde gebruiken om de eenheid van ons gezin te versterken en de hang naar zelfvernietiging (1) – dat kan individueel/persoonlijk aan de hand zijn, maar ook t.a.v. huwelijk en gezin en kerkelijke gemeente, het individualisme en streven naar eigen geluk zijn ons ‘aangeboren’! – te weerstaan. Wat vormden wij in de jaren 2013-14 (t/m het vieren van ons 35-jarig huwelijksjubileum) nog altijd weer een hecht gezin en wat waren we in maart 2014 dankbaar en blij dat we dat huwelijksjubileum met z’n allen konden en wilden vieren.
Maar dat gezins/familie- en huwelijksgeluk dat werd door de mensenmoordenaar – en dus ook de huwelijks/gezinsmoordenaar – van den beginne knarsetandend aangezien en helaas vond hij in onze gemeente broeders en zusters die hij voor zijn karretje kon spannen en – zoals wel gebleken is – lieten ze zich zelfs graag – om allerlei redenen – door hem inspannen ook. Hun ‘vesting’ moest beschermd worden en dat mocht van hen heel best ten koste gaan van de ‘vesting huwelijk en gezin’. Je moet tenslotte prioriteiten stellen bij de verdediging van de ‘eigen vesting’ (eigen eer en belangen, w.o. die van de kerkelijke gemeente).

(1) Zagen en zien we die zelfvernietiging van (eigen) huwelijk en gezin en ook die van (‘eigen’ kerkelijke) gemeente niet volop om ons heen. Hoe velen keerden eigen huwelijk en gezin en (‘eigen’ kerkelijke) gemeente de rug toe om geluk en heil ergens anders te zoeken.

~~~ ~~~

‘Je vrouw als een vruchtbare wijnstok
in het midden van je huis
je kinderen (en kleinkinderen) als jonge olijfbomen
in een kring om je tafel. (2)
(Uit Psalm 128 vers 3)

(2) Zo was het nog weer in 2013-14 – toen we zo nog samen onze verjaardagen, het sinterklaasfeest, het kerstfeest en oudjaarsavond vierden (ook samen met enkele familieleden, vroegere buren en een oudere eenzame broeder uit onze gemeente) en in maart 2014 ons 35-jarig huwelijksjubileum met alle kinderen en kleinkinderen.

‘Ontvang de zegen van de HEER uit Sion
verheug je over de voorspoed van Jeruzalem
alle dagen van je leven,
en verheug je over de kinderen van je kinderen. (3)
Vrede over Israël!’
(Uit Psalm 128 de verzen 5 en 6)

(3) Lees hierbij ook Psalm 71!

Bron citaten 1-2: The New York Times | 1 maart 2024 | David Grossman | 360 Magazine (via Blendle)
(David Grossman ziet Israël zich in een afgrond storten. Hij uit zich kritisch en hartstochtelijk over de impact van geweld, de noodzaak van een tweestatenoplossing en de rol van andere landen.)

Bron muziek-video: You Tube – ‘Morningside’ (For my children) – Neil Diamond

Bron afbeelding: Talk To The Word