‘Maar omdat God zo barmhartig is, omdat de liefde die Hij (!) voor ons heeft opgevat zo groot is, heeft Hij ons, die dood waren (!) door onze zonden, samen met Christus levend gemaakt. Ook jullie zijn door Zijn genade gered. Hij heeft ons samen met Hém uit de dood opgewekt en ons een plaats gegeven in de hemelsferen, in Christus Jezus.’ (Dooponderwijs van Paulus, vergelijkbaar met Romeinen 6, nu ook in Efeziërs 2 de verzen 4-6)

Geciteerd 1: Al in haar jonge jaren had Mary last van haar zondige aard. Ze schreef daarover: „Hoe kan zo iemand als ik naar de hemel gaan? De hemel is een goede plaats, en alleen goede mensen gaan ernaartoe. O, kon ik maar ophouden van zondigen en Gods geboden onderhouden.” (…) ‘Ik was een zondares, en deze heimelijke overtuiging overschaduwde elk vooruitzicht en vergalde iedere beker.’

Opgemerkt 1a: Mogelijk hadden ze daar niet het Nederlandse gereformeerde formulier van de Doop, want anders had ze toch kunnen weten dat niet haar overtuiging er toe doet, maar wat God ons gezegd heeft in Zijn Woord en hoe Hij ten laatste tot ons gesproken heeft door de kruisdood en opstanding van onze Heer (Hebreeën 1 : 1-2). Ieder kan daarom weten dat dat tobben over eigen zonde geen enkele waarde heeft voor God, wel dat we Hem geloven op Zijn Woord, dat dus ook al bij onze Doop tot ons gesproken werd, namelijk dat onze Heiland stierf voor zondaren en dat we dát zullen geloven. We hebben geen enkel reden om daarbij voor onszelf een uitzondering te maken alsof onze Heer daarbij niet ook ons bedoelde en bedoelt. Dat niet aannemen en daarover tobben dát is ongeloof. Dus deze tobbende Mary Winslow-Forbes zullen we ons helemaal niet ten voorbeeld hebben te stellen!

Opgemerkt 1b: Hoe gunnend iemand is, doet geheel niet ter zake, deze term wordt gebezigd in een bepaald soort godsdienstig milieu, waar de ene mens nog gunnender kan zijn dan de ander, alsof mensen daarmee goede indruk kunnen maken en mogelijk zelfs gunnender zouden kunnen zijn dan God Zelf. Zo doen ze het wel voorkomen!

Geciteerd 2: Mary voelde zich nog onwetend aangaande de dingen van het Koninkrijk der hemelen. Maar ze wist wel dat ze een Borg nodig had. Toen kwam er heuglijk nieuws, vers uit de hemel: „Plotseling brak er licht door in mijn ziel. Het was alsof Jezus voor mij stond en deze gezegende woorden sprak: „Ik ben uw zaligheid.” Ik zegende de blijde tijding waarop mijn hart en ziel ”Amen” zeiden. Jezus was bij mij. Hijzelf had gesproken.

Opgemerkt 2: De apostelen verlangden dat de mensen (Joden én heidenen) zich zouden bekeren op hun Evangelie-verkondiging en zich dan ook direct zouden laten dopen (zo mogelijk met ‘heel hun huis’), namelijk om dan ook als lid van het Lichaam van onze Heer – Zijn gemeente – met volle rechten en plichten opgenomen te kunnen worden. Ze vroegen helemaal niet van hen om eerst maar eens te wachten op een woord van onze Heer ‘uit de hemel’. Dat behoort inmiddels wel tot een bepaalde kerkelijke traditie (puriteinen en ‘nadere reformatie’) maar het behoort beslist niet tot de traditie die de apostelen ons geleerd hebben!

Geciteerd 3: Winslows tien kinderen waren haar op het hart gebonden. Ergens schrijft ze: „Het komt mij voor dat mijn ziel in barensnood is voor mijn kinderen.” Dan bad ze: „O, liefste Heere, ik kan niet rusten totdat allen door U geroepen zijn en U gezegend zullen noemen.”

Opgemerkt 3: Vreselijke miskenning van de daadwerkelijke roeping van haar kinderen met en door de Doop. En dat blijft niet zonder gevolgen! Zie het nu volgende citaat.

Geciteerd 4: Ik keerde mij vragenderwijs naar haar moeder, die mij het eenvoudige, ontroerende verhaal over het leven van dit meisje, van zeventien jaar oud, meedeelde. „Ze was een jaar of twee geleden overtuigd geraakt dat ze een zondares was, en haar geestelijke wanhoop was dientengevolge zo groot, dat dit haar de ziekte bezorgde (waarschijnlijk epilepsie) waaraan ze nu leed…

Opgemerkt slot: Vreselijk! Hoe kunnen gelovige mensen (de schrijver van dit artikel bijvoorbeeld), die toch het Evangelie gehoord hebben en nog altijd weer horen, zulke verhalen aan anderen willen doorgeven en zulke christenen hen/ons ten voorbeeld stellen? Is Gods Woord Zelf – waarin Christus Zelf als de Levende naar ons toekomt en ons toespreekt – ons niet genoeg?
NB. En dan bij dit alles ook nog naar anderen schermen met de vijf sola’s ‘van de Reformatie’? Wie zal hierbij niet wenen!

Bron citaten: RD Kerk & religie – ‘Was Mary Winslow te gunnend? Genade maakt nu eenmaal gunnend’ – door Jan van ’t Hul.

‘Broeders en zusters, dankzij het bloed van Jezus kunnen wij zonder schroom binnengaan in het heiligdom, omdat Hij (!) voor ons (!) een weg naar een nieuw leven gebaand heeft, door het voorhangsel heen. We hebben nu een Hogepriester Die dienst doet in het huis van God; laten we God dan naderen – niet met tobberijen maar – met een oprecht hart en een vast geloof, nu ons hart gereinigd is, wij van een slecht geweten bevrijd zijn en ons lichaam met zuiver water gewassen.’ (Dooponderwijs nu met de woorden van Hebreeën 10 de verzen 19-22).

Bron afbeelding: Pinterest