‘Want de rechtvaardigheid Gods wordt in hetzelve geopenbaard uit geloof tot geloof; gelijk geschreven is: Maar de rechtvaardige zal uit het geloof leven.’ (Uit Romeinen 1 vers 17)

Geciteerd: Door het geloof in Christus wordt Christus’ gerechtigheid onze gerechtigheid, en worden de dingen die van Hem zijn, van ons, ja, Hij wordt Zelf van ons. Daarom noemt de apostel deze gerechtigheid ‘de gerechtigheid van God’ (vgl. Matteüs 3 : 15, Romeinen 1 : 17; alsook Habakuk 2 : 4 en Hebreeën 10 : 38).
Verder zegt hij: ‘Wij komen tot de slotsom dat de mens alleen door het geloof gerechtvaardigd wordt, zonder de werken der wet’ (vgl. Romeinen 3 : 28). Dit is de oneindige gerechtigheid (1), die alle zonden in een oogwenk verzwelgt, want het is onmogelijk dat één zonde in of aan Christus hecht of kleeft. Iemand die in Christus gelooft, hecht zich aan Christus, is verenigd met Hem en heeft een en dezelfde Goddelijke gerechtigheid met Hem!
Daarom is het onmogelijk dat de zonde de gelovige bijft aankleven. En deze gerechtigheid is de eerste, het fundament, de oorzaak, de oorsprong van alle ware gerechtigheid die iemand bezit of doet. Want deze wordt in de plaats gegeven van de oorspronkelijke gerechtigheid van Adam die verloren is gegaan. Zij bewerkt hetzelfde, ja, meer dan deze oorspronkelijke gerechtigheid ooit had kunnen doen of heeft gedaan.
[Maarten Luther: WA 2, 146, 8-26, weergave W(2)]

Opgemerkt 1: Deze ons door het geloof toegerekende gerechtigheid zullen we ook elkaar (als dopelingen in de gemeenten van onze Heer Jezus Christus) toerekenen. Want hoe had de gezalfde koning David (2) anders ooit koning kunnen blijven en vrijgesproken kunnen worden na/van zijn overspel met Batseba en het laten uitvoeren van moord op Uria en andere broeders uit het volk van God en van het handhaven van zijn harem, als niet Gods gerechtigheid door het geloof hem was toegerekend geworden, door God Zelf (middels woorden van de profeet Nathan) en door het gelovige en gehoorzame deel van het Godsvolk.

Opgemerkt 2: Zullen we dan niet ook zo hebben om te gaan met onze gedoopte en gelovige broeders en zusters in de kerken van vandaag. Ook wanneer ze er opvattingen en/of praktijken op na houden en handhaven die in onze ogen niet stroken met Gods Woord? Is dat niet ook de weg die gegaan kan en moet worden t.a.v. elkaar en met elkaar vanwege allerlei wantrouwen en impasses in de huidige kerken?!

(1) Die bij de Doop (onze zalving!) aan ons wordt betekend en verzegeld – zie o.a. 1 Johannes 2 : 12-14 en 25-27.
(2) Lees hoe terughoudend David zelf altijd weer was geweest (met oordelen en afzetten of uit de weg ruimen) tegenover de gezalfde, later zelfs moordzuchtig geworden, koning Saul – lees ervan in o.a. 1 Samuël 24.

> Leestips: Psalm 40 (m.n. vanaf vers 12) en Romeinen 3 : 21-31 en Romeinen 10.

Bron citaat: ‘Vrees niet, geloof alleen’ – Meditatie van 14 februari – Den Hertog uitgeverij (2019)

PS. Mee n.a.v. ND-artikel ‘Bezwaarde christelijk-gereformeerden laten de kerk in de fuik van een kerkscheuring zwemmen’ – door Hans Bügel (ND Opinie, dinsdag 13 februari 2024)

‘Jezus antwoordde: “Laat het nu maar gebeuren, want het is goed dat we op deze manier Gods gerechtigheid vervullen.” Toen stemde Johannes ermee in. Zodra Jezus gedoopt was en uit het water omhoog kwam, opende de hemel zich voor hem en zag hij hoe de Geest van God als een duif op Hem neerdaalde. En uit de hemel klonk een stem: “Dit is Mijn geliefde Zoon, in Hem vind ik vreugde.”‘ (Uit Matteüs 3 de verzen 15-17)

Bron afbeelding: Quora